João 4
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ACF
1 Bilaʼyönnëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo ca naʼ dáʼgaca Jesús ziánrö bönachi ca dáʼgaca Juan, ateʼ ruquilëʼ caʼ nisa ziánrö bönachi ca ruquilëʼ nisa Juan.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Calëga Jesús caz ruquilëʼ bönachi nisa, pero bönniʼ usëda queëʼ tuʼquilëʼ bönachi nisa.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Cateʼ gúquibeʼenëʼ Jesús lë ni, buzë́ʼë luyú Judea, ateʼ saʼyéajëʼ leyúbölö luyú Galilea.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ga niʼ saʼyéajëʼ, run bayudxi tödëʼ luyú Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Caní guca, bidxinëʼ Jesús tu yö́dzödoʼ luyú Samaria, nazíʼi le Sicar, galaʼ ga dë yu naʼ bunödzjëʼ Jacob queë́biʼ José, zxíʼinëʼ Jacob naʼ, dza niʼte.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lataj naʼ zoa tu yeru nisa nachö́ʼönëʼ Jacobo naʼ ga rëʼ. Cateʼ bidxinëʼ Jesús niʼ, guröʼë raʼ yeru nisa naʼ tuʼ yöjxéquiʼnëʼ yuʼë nöza. Guca idú huagubidza.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Níʼirö bidxinnu tu nigula Samaria niʼ para síʼinu nisa. Jesús rëʼë-nu:
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tuzëʼ zoëʼ Jesús tuʼ chisöjáquiëʼ bönniʼ usëda queëʼ lu yödzö söjxíʼgaquiëʼ le ilahuëʼ.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Níʼirö nigula Samaria naʼ rënu Jesús, rnnanu:
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼë-nu:
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Níʼirö nigula naʼ rënu Lëʼ, rnnanu:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Naruʼ nácatërötsoʼ Liʼ zxön ca xúziruʼ gudödi Jacob, bönniʼ niʼ bennëʼ queë́tuʼ yeru nisa ni, ga ni guzxiʼë nisa guʼë, en gulë́ʼajbiʼ caʼ zxíʼinëʼ, en gulë́ʼajbaʼ caʼ böaʼ bëdxi queëʼ?
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼë-nu:
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 pero nu guíʼaj nisa naʼ unödzjaʼ nedaʼ, bítiʼrö ubidxi icja ládxiʼdaʼahuëʼ, tuʼ unödzjaʼ queëʼ nisa naʼ gaca lu icja ládxiʼdaʼahuëʼ ca tu ga ralaj nisa, le güíʼi yöl-laʼ naʼbán idú queëʼ.
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Níʼirö nigula naʼ rënu Lëʼ, rnnanu:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús rëʼë-nu:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Bubíʼinu didzaʼ nigula naʼ, rënu Lëʼ:
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 tuʼ chiguzóalenuʼ gayuʼ bönniʼ, ateʼ bönniʼ naʼ zóalenuʼ-nëʼ naʼa, bitiʼ náquiëʼ bönniʼ quiuʼ. Didzaʼ ni ruʼu, ca nácatë rnnoʼ.
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Níʼirö nigula naʼ rënu Lëʼ, rnnanu:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Xuz xtóʼoruʼ guléquinëʼ Dios le bach lu guíʼa ni, pero rnnaliʼ libíʼiliʼ Jerusalén naca ga ral-laʼ ilequi bönachi Dios le bach.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús rëʼë-nu:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Libíʼiliʼ reaj ládxiʼliʼ Nu bitiʼ núnbëʼëliʼ, pero netuʼ núnbëʼëtuʼ Nu naʼ reaj ládxiʼtuʼ, tuʼ benëʼ queëʼ Dios iláʼ lahui yöl-laʼ rusölá niʼa quégaquiëʼ bönniʼ judío.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Naʼa, zaʼ dza, en chiridxín dza naʼ, cateʼ nupa le nácatë taʼyéaj ládxiʼgaca Dios, ilaʼyéaj ládxiʼgaca Lëʼ, zóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi léguequi, en le naca idútë li, tuʼ rë́ʼënëʼ Dios Xuz ilácagaquiëʼ queëʼ bönniʼ ilaʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Lëʼ caní.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dios náquiëʼ Böʼ, ateʼ nupa taʼyéaj ládxiʼgaca Lëʼ, run bayudxi ilaʼyéaj ládxiʼgaca Lëʼ, zóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi léguequi, en le naca idútë li.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Níʼirö nigula naʼ rënu Lëʼ, rnnanu:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jesús rëʼë-nu:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Laʼ náʼasö buluʼdxinëʼ bönniʼ usëda queëʼ Jesús, ateʼ buluʼbáninëʼ tuʼ ruíʼilenëʼ-nu nigula didzaʼ, pero bitiʼ burúguinëʼ nitúëʼ inábinëʼ Lëʼ, cabí innë́ʼ: “¿Bizxi rinábinuʼ lënu?” o: “¿Bizxi didzaʼ ruíʼilenuʼ-nu?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Níʼirö nigula naʼ bucáʼananu xichöʼönu niʼ, ateʼ bö́ajnu laʼ yödzö, söjö́dxinu nupa nacuáʼ niʼ, rnnanu:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 —¡Guliʼdá, iléʼeliʼ-nëʼ tu bönniʼ gudxëʼ nedaʼ yúguʼtë le chinunaʼ! ¿Naruʼ cabí nácatsëʼ Lëʼ Cristo?
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Níʼirö bilaʼrúaj bönachi yödzö naʼ, en bilaʼdxín ga zoëʼ Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Tsanni niʼ söhuö́ajnu nigula naʼ, bönniʼ usëda queëʼ Jesús gulunëʼ bayudxi, tëʼ Lëʼ:
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Jesús rëʼ légaquiëʼ:
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Níʼirö gulaʼnabi luzáʼagaquiëʼ bönniʼ usëda queëʼ tuëʼ iaʼtúëʼ, taʼnnë́ʼ:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ:
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Caní rnnaliʼ libíʼiliʼ: “Iaʼtapa beoʼ huadxín dza uláparuʼ.” Nedaʼ reaʼ libíʼiliʼ: Guliʼchisa loliʼ uyuliʼ bönachi nácagaca ca gapa nadúzgaca, le chinabídxigaca para tsöjláparuʼ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Bönniʼ naʼ rulapëʼ riziʼë lazxjëʼ, ateʼ lë naʼ rulapëʼ bönniʼ naʼ, naca para gataʼ yöl-laʼ naʼbán idú quégaca bönachi, para gaca uluʼdzeja tsözxö́n nu raza, en nu rulapa.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Naca idútë li lë naʼ rnna caní: Tu nu raza, ateʼ iaʼtú nu rulapa.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Nedaʼ gusö́l-laʼa libíʼiliʼ tsöjlápaliʼ ga bitiʼ gúzaliʼ. Gulún bönachi yúbölö dxin guláz, ateʼ libíʼiliʼ ruzíʼiliʼ xibé dxin naʼ núngaquiëʼ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Zián bönachi Samaria nacuáʼ yödzö Sicar naʼ gulaʼyéajlëʼë Jesús niʼa que xtídzaʼnu nigula naʼ bennu ba nalí queëʼ, gunnánu: “Gudxëʼ nedaʼ yúguʼtë le chinunaʼ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Cateʼ bilaʼdxinëʼ bönniʼ Samaria ga niʼ zoëʼ Jesús, gulátaʼyuëʼ lahuëʼ ugáʼanalenëʼ légaquiëʼ. Jesús bugáʼanëʼ niʼ iaʼchopa dza.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Caní guca, ziántërëʼ caʼ bönniʼ niʼ gulaʼyéajlëʼë Jesús niʼa que didzaʼ bëʼë.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Níʼirö bönniʼ niʼ gulë́ʼ-nu nigula naʼ, taʼnnë́ʼ:
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Iaʼchopa dza caʼ, buzë́ʼë Jesús luyú Samaria, en saʼyéajëʼ luyú Galilea.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Caní benëʼ, tuʼ gudíxjöʼë Lë cazëʼ Jesús, gunnë́ʼ: “Bönachi uládz queëʼ nu bönniʼ ruʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios bitiʼ tun lëʼ bal.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Cateʼ bidxinëʼ Jesús luyú Galilea, gulunëʼ bönniʼ Galilea naʼ Lëʼ bal tuʼ yöjáquiëʼ caʼ Jerusalén cateʼ guca Laní Pascua, en bilaʼléʼenëʼ le benëʼ Jesús niʼ.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Níʼirö bö́ajëʼ Jesús yödzö Caná luyú Galilea, ga niʼ benëʼ ga böáca nisa xisi uva. Lu yödzö Capernaum naʼ zoëʼ tu bönniʼ dë lu nëʼë uláz queëʼ bönniʼ rinná bëʼë, ateʼ réʼebiʼ biʼi bönniʼ queëʼ bönniʼ naʼ dë lu nëʼë.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Cateʼ biyönnëʼ bönniʼ ni chibuzë́ʼë Jesús luyú Judea, en budxinëʼ luyú Galilea naʼ, níʼirö guyijëʼ ga naʼ zoëʼ Jesús, en gútaʼyuëʼ lahuëʼ guídëʼ lidxëʼ, para uduhuénëʼ-biʼ biʼi bönniʼ queëʼ naʼ, tuʼ chirequi gátibiʼ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Níʼirö Jesús rëʼ lëʼ:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Níʼirö bönniʼ naʼ dë lu nëʼë uláz queëʼ bönniʼ rinná bëʼë gudxëʼ Jesús, rnnëʼ:
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Níʼirö Jesús rëʼ lëʼ:
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Tsanni niʼ yuʼë nöza söhuö́jëʼ, duzxíʼgalaʼgaquiëʼ lëʼ bönniʼ huen dxin queëʼ ateʼ gulaʼguíxjöiʼinëʼ lëʼ, taʼnnë́ʼ:
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Gunábinëʼ légaquiëʼ bátaxi gusí lo ruhuöáca ládxiʼbiʼ. Tëʼ lëʼ:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Níʼirö gúquibeʼenëʼ xúzibiʼ biʼi naʼ, böácabiʼ cateʼ niʼ bë́ʼlenëʼ Jesús lëʼ didzaʼ, en gudxëʼ lëʼ: “Nabanbiʼ biʼi quiuʼ.” Que lë ni naʼ guyéajlëʼë Jesús, ateʼ gulaʼyéajlëʼ caʼ Lëʼ bönachi nacuáʼ lidxëʼ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yöl-laʼ huáca ni naca le buropi benëʼ Jesús cateʼ niʼ zoëʼ luyú Galilea, gudödi buzë́ʼë luyú Judea.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.