Atos 8
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 — ausente —
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 — ausente —
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 — ausente —
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Yuguʼ bönniʼ naʼ gulásilasiëʼ yöjáquiëʼ yúguʼtë lataj, ateʼ gulunëʼ libán que didzaʼ dxiʼa.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Níʼirö Felipe, tu bönniʼ dzáguiëʼ nupa naʼ gulásilasi, guyijëʼ luyú Samaria, ateʼ benëʼ libán niʼ ca naca queëʼ Cristo.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Buluʼdubëʼ yuguʼ bönniʼ niʼ, ateʼ idú ládxiʼgaquiëʼ buluʼzë́ nágagaquiëʼ didzaʼ ruʼë Felipe naʼ, tuʼ bilaʼyönnëʼ xtídzëʼë, en bilaʼléʼenëʼ yuguʼ le taca bëʼ runëʼ.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Caní guca, tuʼ benëʼ ga buluʼrúaj zián böʼ xihuiʼ yúʼugaca bönachi, taʼbö́dxiʼa zidzaj, ateʼ buluʼhuöáca zián nupa teʼe huëʼ nacúʼuni bin, en nupa bitiʼ guca sáʼgaca.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Caní guca, buluʼdzeja bönachi yödzö niʼ.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Zoëʼ Simón, tu bönniʼ zíʼalö gúquiëʼ bönniʼ udzáʼ unë́ yaʼa lu yödzö naʼ, bönniʼ guzxíʼ yéʼenëʼ bönachi Samaria naʼ, gunnë́ʼ lë cazëʼ náquiëʼ bönniʼ nayë́pisëtërëʼ.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Yúguʼtë bönachi buluʼzëdaʼ nágagaca bönniʼ ni, ga riguelaʼ yuguʼ bönniʼ cáʼasö ga ridxintë yuguʼ bönniʼ lo, gulaʼnnë́ʼ: “Bönniʼ ni dë lu nëʼë yöl-laʼ huáca zxön queëʼ Dios.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Caní guca, gulunëʼ lëʼ bal, tuʼ xidzé nazíʼ yéʼenëʼ légaquiëʼ len yöl-laʼ gudzáʼ unë́ yaʼa queëʼ.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Cateʼ gulaʼyéajlëʼë libán runëʼ Felipe que didzaʼ dxiʼa ca rinná bëʼë Dios, en ca naca queëʼ Jesucristo, níʼirö gulaʼdilëʼ nisa, bönniʼ, en nigula.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Níʼirö guyéajlëʼë caʼ Simón naʼ, en bidilëʼ nisa, ateʼ gudálenticaʼsëʼ tsözxö́n Felipe naʼ. Cateʼ biléʼenëʼ yuguʼ yöl-laʼ huáca zxön, en yuguʼ le taca bëʼ runëʼ Felipe, bubáninëʼ Simón naʼ.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Cateʼ yuguʼ gubáz naʼ nasö́l-lëʼë Cristo nacuʼë Jerusalén bilaʼyönnëʼ ca guca lë ni, chinazíʼ lu náʼagaca bönachi luyú Samaria xtídzëʼë Dios, níʼirö gulaʼsö́l-lëʼë Pedro, en Juan niʼ.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Cateʼ Pedro, en Juan naʼ bilaʼdxinëʼ niʼ, buluʼlidzëʼ Dios uláz quégaca bönachi niʼ taʼyéajlëʼ Cristo para idisóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi léguequi.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Ga bidxintë dza naʼ, bitiʼ ridxíninëʼ Dios Böʼ Láʼayi quégaquiëʼ. Nadílagacasëʼ nisa para ilácagaquiëʼ tuz len Xanruʼ Jesús.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Níʼirö Pedro, en Juan naʼ, gulaʼxóa náʼagaquiëʼ bönachi Samaria naʼ. Buluʼlidzëʼ Dios, ateʼ bidisóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi légaquiëʼ.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Cateʼ biléʼenëʼ Simón, bönniʼ udzáʼ naʼ, le guca cateʼ gubáz naʼ nasö́l-lëʼë Cristo gulaʼxóa náʼagaquiëʼ bönachi niʼ, bidisóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi légaquiëʼ, gúʼunnëʼ quizxjëʼ légaquiëʼ dumí,
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 ateʼ rëʼ légaquiëʼ:
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Níʼirö Pedro gudxëʼ lëʼ, rnnëʼ:
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Bitiʼ nacuʼ bachi gútsuʼu lë ni, tuʼ dxía le naca ruáʼ döʼ icja ládxiʼdoʼo lahuëʼ Dios.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Bubíʼi ládxiʼ ca naca huiáʼ döʼ ni runuʼ, en gútaʼyu lahuëʼ Dios, nadxi caʼ uniti lahuëʼ liʼ ca naca lë ni rizáʼ ládxuʼu.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Réquibeʼedaʼ nabáguʼu xíguiaʼ, en nadzunuʼ lu yalaj que tuʼ xihuiʼ.
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Níʼirö bubiʼë didzaʼ Simón naʼ, rëʼ légaquiëʼ:
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Cateʼ Pedro, en Juan naʼ budxi gulunëʼ ba nalí queëʼ Cristo lu yödzö niʼ, en buluʼsiyönnëʼ légaquiëʼ xtídzëʼë Dios, gulunëʼ caʼ libán que didzaʼ dxiʼa yuguʼ lu ládzagaquiëʼ bönniʼ Samaria, ateʼ gudödi niʼ yöjhuö́jgaquiëʼ Jerusalén.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Níʼirö tu gubáz láʼayi queëʼ Xanruʼ bë́ʼlenëʼ Felipe didzaʼ, en gudxëʼ lëʼ:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Níʼirö guyuʼë nöza Felipe naʼ, saʼyéajëʼ. Laʼ nöza niʼ yöjtságuiëʼ tu bönniʼ Etiopía, náquiëʼ bönniʼ huödx. Luyú Etiopía náquiëʼ bönniʼ huen dxin lo queë́nu Candace, nigula naʼ rinná béʼenu bönachi Etiopía naʼ, en yuʼu lu nëʼë yúguʼtë yöl-laʼ tsahuiʼ queë́nu dzöʼö lídxinu. Guyijëʼ Jerusalén bönniʼ ni para guyéaj ládxëʼë Dios.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Naʼa, söhuö́jëʼ ladzëʼ, röʼë lu carreta queëʼ, en rulabëʼ le nazúaj lu guichi ca gunnë́ʼ Isaías, bönniʼ bëʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Níʼirö Dios Böʼ Láʼayi gudxëʼ Felipe naʼ:
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Cateʼ chigubíguëʼë Felipe niʼ, biyönnëʼ ruʼë didzaʼ bönniʼ huödx naʼ, rulabëʼ le nazúaj lu guichi ca gunnë́ʼ Isaías, ateʼ gudxëʼ lëʼ:
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Bubiʼë didzaʼ bönniʼ Etiopía naʼ, gunnë́ʼ:
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Lë naʼ nazúaj lu guichi rulabëʼ, rnna caní:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Buluʼcáʼanëʼ Lëʼ cáʼasö,
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Bönniʼ huödx naʼ gunábinëʼ Felipe, rëʼ lëʼ:
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Níʼirö laʼ didzaʼ nisö buguélëʼë Felipe, en busiyönnëʼ lëʼ didzaʼ dxiʼa ca naca queëʼ Jesús.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Cateʼ niʼ yúʼugaquiëʼ nöza söjáquiëʼ, bilaʼdxinëʼ ga dë nisa, ateʼ bönniʼ huödx naʼ rëʼ Felipe, rnnëʼ:
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Felipe gudxëʼ lëʼ:
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Níʼirö benëʼ ga guzóa dxisö carreta queëʼ naʼ, ateʼ buluʼhuötjëʼ irópatëʼ, yöjtsázagaquiëʼ lu nisa. Níʼirö Felipe buquilëʼ bönniʼ huödx naʼ nisa.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Cateʼ buluʼrúajëʼ lu nisa, Dios Böʼ Láʼayi buchë́ʼë Felipe, ateʼ bönniʼ huödx naʼ bítiʼrö biléʼenëʼ lëʼ. Níʼirö buguélëʼë xinözëʼ, söhuö́jëʼ rudzéjanëʼ.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Cateʼ chiréquibeʼenëʼ Felipe, zoëʼ lu yödzö Azoto. Gudödëʼ yúguʼtë yödzö niʼ, ateʼ benëʼ libán que didzaʼ dxiʼa, ga bidxintëʼ yödzö Cesarea.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.