Atos 7

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Níʼirö bixúz lo gunábinëʼ Esteban naʼ, rnnëʼ:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Bubiʼë didzaʼ Esteban, rnnëʼ:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Dios gudxëʼ lëʼ: “Birúaj ladzuʼ, en buláʼalen diʼa dza quiuʼ, ateʼ guyéaj luyú niʼ uluíʼidaʼ liʼ.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Níʼirö birúajëʼ Abraham luyú Mesopotamia le naca xiyúgaca bönachi Caldea, ateʼ yöjsóëʼ yödzö Harán. Lu yödzö niʼ gútiëʼ xuzëʼ Abraham naʼ, ateʼ lëʼ buzë́ʼë niʼ, ateʼ Dios guchë́ʼë lëʼ luyú ga ni zóaruʼ naʼa.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Dios bitiʼ bëʼë lëʼ lataj guequi queëʼ luyú ni. Calëga látiʼsö bunödzjëʼ queëʼ ga soëʼ luyú ni, pero guzxíʼ lu nëʼë Dios unödzjëʼ queëʼ luyú ni, ateʼ tödi gátiëʼ Abraham guequi luyú ni quégaca zxíʼini xiʼsóëʼ, sal-laʼ bitiʼ nacuíʼinibiʼ biʼi queëʼ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Lëscaʼ caní Dios gudxëʼ Abraham: “Tsöjáquiëʼ zxíʼini xiʼsúʼ lu xiyúgaca bönachi izáʼa, ateʼ niʼ ilácagaquiëʼ ca bönachi ziʼtuʼ. Ilunëʼ bönniʼ luyú niʼ ga ilácagaquiëʼ zxíʼini xiʼsúʼ bönniʼ nadóʼogaquiëʼ. Uluʼsacaʼ ziʼë légaquiëʼ idú ca tapa gayuáʼ iz.”
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Lëscaʼ Dios gudxëʼ lëʼ: “Nedaʼ uzötjaʼ bönachi luyú niʼ, ga niʼ ilácagaquiëʼ zxíʼini xiʼsúʼ bönniʼ nadóʼogaquiëʼ, ateʼ tödi niʼ uluʼrúajëʼ niʼ, ateʼ ilunëʼ xichinaʼ luyú ni.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Dios bénlenëʼ Abraham tu didzaʼ rucáʼana tsahuiʼ, en gunná béʼenëʼ lëʼ ichúguiëʼ lu xipë́laʼgaquiëʼ bönniʼ biguiúʼ nacuʼë lidxëʼ tu le gaca bëʼ nazíʼ lu náʼagaquiëʼ didzaʼ naʼ rucáʼana tsahuiʼ. Gudödi niʼ gúquiëʼ Abraham xúzibiʼ biʼi Isaac, en cateʼ chigúquibiʼ xunuʼ gubidza, guchúguiëʼ lu xipë́laʼbiʼ lë naʼ naca bëʼ. Isaac naʼ, lëscaʼ caní benëʼ queë́biʼ biʼi Jacob, zxíʼinëʼ, en caní benëʼ caʼ Jacob quégaca idxínnutëbiʼ biʼi bönniʼ queëʼ, nupa niʼ gulaca xuz xtóʼogaca idxinnu cöʼ bönachi Israel.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Yuguʼ xuz xtóʼoruʼ naʼ, lu yöl-laʼ ruzxéʼe quégaquiëʼ, gulútiʼë-biʼ biʼi José, bö́chiʼgaquiëʼ, lu náʼagaquiëʼ bönniʼ niʼ gulútiʼgaquiëʼ-biʼ luyú Egipto. Dios guzóalenëʼ-biʼ biʼi José naʼ
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 en busölë́ʼ-biʼ lu le gulaca queë́biʼ. Dios bëʼë-biʼ yöl-laʼ réajniʼi, le ben ga guyaza ládxëʼë-biʼ Faraón, bönniʼ rinná béʼenëʼ bönachi Egipto, ateʼ Faraón naʼ budödëʼ lu náʼabiʼ biʼi José yöl-laʼ unná bëʼ para gunná béʼebiʼ bönachi luyú Egipto, en yúguʼtë bönachi nacuáʼ lidxëʼ Faraón naʼ.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Níʼirö gúcadaʼ gubín idú luyú Egipto, en luyú Canaán ni, ateʼ gulaʼguíʼi gulaʼzacaʼ yúguʼtë bönachi dza niʼ. Bitiʼ bidzöli le ilahuëʼ xuz xtóʼoruʼ.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Cateʼ biyönnëʼ Jacob dë zxoaʼ xtila luyú Egipto, gusö́l-lëʼë yuguʼ zxíʼinëʼ, bönniʼ niʼ nácagaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ, luyú niʼ. Caní guca le zíʼalö luzuí yöjáquiëʼ niʼ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Cateʼ le buropi luzuí yöjáquiëʼ luyú Egipto, benëʼ José ga buluʼúnbëʼë bö́chëʼë lëʼ. Caní guca, gunö́zinëʼ Faraón nupa nácagaca diʼa dza queëʼ José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Níʼirö gusö́l-lëʼë José didzaʼ, en benëʼ ga bidxinëʼ Jacob, xuzëʼ, luyú Egipto, ateʼ dzágagaca diʼa dza queëʼ lëʼ. Gulaca idú tsónnalalaj yuʼ chinu bönachi.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Caní guca, bidxinëʼ Jacob luyú Egipto, ga niʼ gútiëʼ lëʼ, ateʼ gulátiëʼ caʼ xuz xtóʼoruʼ luyú niʼ cateʼ bizáʼa dza que quéëgaquiëʼ.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Cateʼ gulátiëʼ tu tu xuz xtóʼoruʼ, zxíʼini xiʼsóagaquiëʼ yöjuáʼagaquiëʼ légaquiëʼ luyú Siquem, ateʼ niʼ buluʼcáchëʼë légaquiëʼ yeru ba lu zxan bulóaj naʼ gúʼuëʼ Abraham lu náʼagaca zxíʼinëʼ Hemor, bönniʼ Siquem naʼ.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Gudödi zián iz, cateʼ bidxín dza ral-laʼ gaca le guzxíʼ lu nëʼë Dios, lë naʼ benëʼ tsutsu xtídzëʼë gunëʼ queëʼ Abraham, gulaʼyán bönachi yuguʼ cöʼ Israel, ateʼ gulaca bönachi zián cateʼ niʼ gulaʼcuáʼ luyú Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Níʼirö guyáziëʼ bönniʼ yúbölö gunná bëʼë luyú Egipto naʼ, en catu caz biyönnëʼ ca naca le benëʼ José, gúcalenëʼ bönachi Egipto.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Bönniʼ unná bëʼ naʼ biʼë döʼ quégaca bönachi uládz queë́ruʼ. Busacaʼ ziʼë yuguʼ xuz xtóʼoruʼ naʼ, en benëʼ ga buluʼsanëʼ-biʼ biʼi bönniʼ huë́ʼënidoʼ que queë́gaquiëʼ, para ilátibiʼ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Laʼ dza níʼisö gúljabiʼ caʼ bíʼidoʼ Moisés, ateʼ Dios guyaza ládxëʼë-biʼ. Xuz xináʼabiʼ buluʼsculëʼ-biʼ lídxigaquiëʼ idú ca tsonna beoʼ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Cateʼ bidxín dza uluʼsanëʼ-biʼ xuz xináʼabiʼ para gátibiʼ bíʼidoʼ Moisés naʼ, bidxinnu nigula zxíʼinëʼ Faraón ga niʼ buluʼcáʼanëʼ-biʼ, ateʼ yöjzxíʼinu-biʼ, en buscúlunu-biʼ ca biʼi que cázanu.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Caní guca, bizë́dabiʼ biʼi Moisés yúguʼtë le táquiëʼ bönniʼ Egipto, en gúcatëröbiʼ zxön ca naca didzaʼ bë́ʼëbiʼ, en ca nácagaca le benbiʼ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Cateʼ Moisés naʼ chiyúʼubiʼ choáʼ iz, gunná ládxiʼbiʼ tsöjyubiʼ bönachi uládz queë́biʼ, bönachi Israel.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Cateʼ bidxinbiʼ ga naʼ nacuʼë, biléʼebiʼ-nëʼ tu bönniʼ Egipto, rusacaʼ ziʼë tu bönniʼ uládz queë́biʼ. Níʼirö gúcalenbiʼ-nëʼ bönniʼ uládz queë́biʼ naʼ, en bë́tibiʼ-nëʼ bönniʼ Egipto naʼ. Caní guca, buzíʼ labiʼ biʼi Moisés bönniʼ naʼ uláz queëʼ bönniʼ uládz queë́biʼ.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Gúquibiʼ Moisés hualaʼyéajniʼinëʼ bönniʼ bö́chiʼbiʼ gunëʼ Dios ga usölábiʼ lë cázabiʼ légaquiëʼ, pero légaquiëʼ bitiʼ gulaʼyéajniʼinëʼ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Iaʼtú dza caʼ yöjxácaʼbiʼ iaʼchopëʼ bönniʼ Israel, taʼdil-lëʼ, ateʼ gúʼunibiʼ cuéqui dxibiʼ légaquiëʼ, en gúdxibiʼ légaquiëʼ: “Libíʼiliʼ, bö́chiʼliʼ naca. ¿Bizx que ruáʼaliʼ luzáʼaliʼ döʼ?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Níʼirö bönniʼ naʼ ruʼë döʼ que luzë́ʼë budxíguëʼë-biʼ biʼi Moisés, gunnë́ʼ: “¿Núzxitë buzóa liʼ para inná béʼenuʼ netuʼ, en uchiʼa usörö́uʼ le runtuʼ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Naruʼ rë́ʼënitsenuʼ gútiuʼ caʼ nedaʼ ca benuʼ néaje, bë́tiuʼ-nëʼ bönniʼ Egipto naʼ?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Cateʼ Moisés biyö́nibiʼ didzaʼ ni, buzxúnnajbiʼ niʼ, en yöjsóabiʼ luyú Madián ga niʼ guzóabiʼ ca tu bönniʼ ziʼtuʼ. Luyú Madián naʼ butsaga náʼalenbiʼ-nu nigula lu yödzö niʼ, ateʼ gúljagacabiʼ chópabiʼ biʼi bönniʼ queëʼ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Cateʼ chigudödi choáʼ iz zoëʼ niʼ, buluíʼi lahuëʼ tu gubáz láʼayi queëʼ Dios ga zoëʼ lu guíʼ que yaga yö́tsiʼdoʼ régui, ga niʼ naca lu lataj cáʼasö, le röʼö raʼ guíʼa nazíʼi le Sinaí.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Cateʼ Moisés biléʼenëʼ guíʼ naʼ, bubáninëʼ, ateʼ gubíguiʼë galaʼ para iléʼenëʼ dxiʼa, ateʼ biyönnëʼ chiʼë Xanruʼ.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Caní gudxëʼ Xanruʼ lëʼ: “Nedaʼ nacaʼ Dios quégaquiëʼ xuz xtoʼo. Nacaʼ Dios queëʼ Abraham, en Dios queëʼ Isaac, en Dios queëʼ Jacob.” Níʼirö lu yöl-laʼ radxi queëʼ, guzxízidëʼë Moisés, en bítiʼrö burúguinëʼ uyúëʼ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Xanruʼ gudxëʼ lëʼ: “Guléaj xirachuʼ nudóʼo, tuʼ naca láʼayi ga ni zuʼ tuʼ zoa cazaʼ nedaʼ, Dios, ni.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Le nácatë chibiléʼedaʼ le taʼguíʼi taʼzacaʼ bönachi quiaʼ nacuáʼ luyú Egipto, en chibiyöndaʼ taʼbödxi yecheʼ. Bötjaʼ, zoaʼ ni para usöláʼ légaquiëʼ. Gudá naʼa, isö́l-laʼa liʼ luyú Egipto.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Sal-laʼ bönniʼ uládz queëʼ Moisés, buluʼcáʼanëʼ lëʼ cáʼasö, gulaʼnnë́ʼ: “¿Núzxitë buzóa liʼ para inná béʼenuʼ netuʼ, en uchiʼa usörö́uʼ le runtuʼ?” Dios gusö́l-lëʼë lëʼ para gáquiëʼ bönniʼ unná bëʼ, en bönniʼ rusölá, ca naʼ gubáz láʼayi naʼ queëʼ Dios gudxëʼ Moisés, cateʼ buluíʼi lahuëʼ lu yaga yö́tsiʼdoʼ régui ga naʼ zoëʼ.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisés ni bubéajëʼ bönniʼ uládz queë́ruʼ luyú Egipto. Guca caní gudödi benëʼ le gulún ga buluʼbani bönachi niʼ, en le taca bëʼ benëʼ luyú niʼ. Lëscaʼ caní benëʼ lu nísadoʼ nazíʼi le Nísadoʼ Xiná. Caní benëʼ lógaquiëʼ idú ca choáʼ iz lu lataj cáʼasö.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Lë cazëʼ Moisés naʼ gudxëʼ bönachi Israel niʼ, gunnë́ʼ: “Xanruʼ Dios isö́l-lëʼë queë́liʼ tu bönniʼ galjëʼ ladaj diʼa dza queë́liʼ, ateʼ gáquiëʼ bönniʼ guʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios. Isö́l-lëʼë lëʼ queë́liʼ ca naʼ gusö́l-lëʼë nedaʼ. Lë cazëʼ run bayudxi uzë́ nágaliʼ-nëʼ.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Lëscaʼ lë cazëʼ Moisés naʼ guzóalenëʼ bönachi nudúbigaca queëʼ Dios lu lataj cáʼasö, ateʼ gudzáguiëʼ gubáz láʼayi queëʼ Dios lëʼ, Nu naʼ bë́ʼlen lëʼ didzaʼ lu guíʼa Sinaí naʼ. Moisés naʼ guzóalenëʼ xuz xtóʼoruʼ, ateʼ Dios budödëʼ lu nëʼë xibá láʼayi queëʼ, le ruíʼi didzaʼ ca gaca ilaʼdeliʼ bönachi yöl-laʼ naʼbán, ateʼ budödëʼ Moisés xibá ni lu náʼagaca zxíʼini xiʼsóagaquiëʼ ga ridxintë queë́ruʼ rëʼu.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Bitiʼ gulë́ʼënnëʼ xuz xtóʼoruʼ ilunëʼ ca rnna xtídzëʼë Moisés, pero buluʼzóëʼ lëʼ tsöláʼalö, en gulë́ʼënnëʼ tsöjhuö́jgaquiëʼ luyú Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Cateʼ niʼ zoëʼ Moisés naʼ lu guíʼa Sinaí naʼ, légaquiëʼ gulë́ʼ Aarón, bö́chëʼë Moisés naʼ, gulaʼnnë́ʼ: “Rë́ʼënituʼ gunuʼ yuguʼ dios queë́tuʼ, tu budóʼ guíë, para tsöjnö́rugaca lotuʼ. Bitiʼ nöztuʼ bi guca queëʼ Moisés, bönniʼ naʼ nubéajëʼ netuʼ luyú Egipto.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Níʼirö gulunëʼ tu budóʼ oro le naca ca tu bë́dxidoʼ, ateʼ gulútiëʼ-baʼ böʼcuʼ zxílaʼdoʼ, en gulúʼugaquiëʼ-baʼ lo budóʼ oro naʼ, ateʼ gulunëʼ laní lo budóʼ naʼ núngaquiëʼ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Que lë ni naʼ Dios bucáʼanëʼ légaquiëʼ, en guléaj ládxëʼë légaquiëʼ. Níʼirö gulaʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ yuguʼ le taʼyëpi lúzxiba. Ca naca lë ni nazúaj lu guichi le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, le rnna:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Bitiʼ gulúʼugacaliʼ-baʼ quiaʼ nedaʼ,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Cateʼ niʼ gulaʼcuʼë xuz xtóʼoruʼ lu lataj cáʼasö, gutaʼ quégaquiëʼ yuʼu lariʼ naʼ ga gulún chiʼë xibá queëʼ Dios, lë naʼ naca bëʼ Dios caz zóalenëʼ légaquiëʼ. Gulunëʼ tu yuʼu lariʼ naʼ ca naʼ Dios gunná béʼenëʼ Moisés, cateʼ niʼ gudxëʼ lëʼ gunëʼ le ca naca lë naʼ biléʼenëʼ, le buluíʼinëʼ Dios lëʼ lu guíʼa niʼ.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Lëscaʼ buluʼdödëʼ yuʼu lariʼ naʼ lu náʼagaquiëʼ zxíʼinigaquiëʼ ga bidxintë dza niʼ guluʼë xuz xtóʼoruʼ le luyú ni, cateʼ niʼ dzáguiëʼ Josué légaquiëʼ, ateʼ gulaʼgǘëʼ xiyúgaca bönachi izáʼa, nupa niʼ buláguiʼë Dios lógaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ. Caní gulunëʼ zián iz ga bidxintë dza zoëʼ David.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dios guyaza ládxëʼë David naʼ, ateʼ lëʼ gunábinëʼ Dios guʼë lëʼ lataj gunëʼ tu yuʼu ga soëʼ Dios queëʼ Jacob.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Bitiʼ bëʼë Dios lëʼ lataj, ateʼ Salomón, zxíʼinëʼ David naʼ benëʼ yuʼu queëʼ Dios.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Caní benëʼ sal-laʼ bitiʼ zoëʼ Dios, Nu nácatërö lo, tu lu yudoʼ núngaca bönachi. Ca naca lë ni gunnë́ʼ tu bönniʼ bëʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, gunnë́ʼ:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Yehuaʼ yubá naca ga röʼa rinná bëʼa,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Naruʼ cabí len naʼa cazaʼ benaʼ yúguʼtë lë ni?”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Níʼirö Esteban naʼ gudxëʼ yuguʼ bönniʼ yudoʼ tuʼchiʼa tuʼsörö́ëʼ naʼ, gunnë́ʼ:
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Gulaʼbía ládxiʼgaquiëʼ xuz xtóʼoliʼ naʼ yúguʼtë bönniʼ niʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios. Lëscaʼ gulútiëʼ bönniʼ niʼ gulaʼguíxjöʼë zíʼalö ca ral-laʼ guídëʼ Cristo, Bönniʼ Tsahuiʼ, ateʼ naʼa, cateʼ niʼ bidxinëʼ Bönniʼ Tsahuiʼ naʼ, libíʼi cázaliʼ bë́tiliʼ-nëʼ lu náʼagaquiëʼ bönniʼ gulútiëʼ Lëʼ.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Libíʼi cázaliʼ dë lu náʼaliʼ xibá queëʼ Dios, lë naʼ gubáz láʼayi queëʼ Dios buluʼdödëʼ lu náʼagaquiëʼ xuz xtóʼoliʼ, pero bitiʼ runliʼ ca rnna.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Cateʼ bönniʼ yudoʼ tuʼchiʼa tuʼsörö́ëʼ naʼ bilaʼyönnëʼ didzaʼ ni, gulaʼlédeʼenëʼ Esteban, ateʼ lu yöl-laʼ rilé quégaquiëʼ lëʼ gulagu zxéaticaʼ láyëʼë.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Níʼirö buyúëʼ Esteban naʼ lúzxibalö, ateʼ zóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi lëʼ, biléʼenëʼ lataj beníʼ ga zoëʼ Dios, encaʼ Jesús, zuínëʼ cuita lëʼë ibëla Dios ga nayë́pisëtërëʼ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Níʼirö gunnë́ʼ:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Níʼirö bönniʼ yudoʼ tuʼchiʼa tuʼsörö́ëʼ naʼ buluʼsayaj nágagaquiëʼ. Gulaʼbö́dxiʼë zidzaj, en tsözxö́n gulaʼbía diʼë Esteban naʼ.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Buluʼbéajëʼ lëʼ níʼilö raʼ yödzö naʼ, ga niʼ buluʼladxëʼ lëʼ guiö́j. Yuguʼ bönniʼ niʼ tunëʼ ba nalí le tuʼzéguíëʼ Esteban didzaʼ buluʼcuʼë lariʼ taʼxóa yéngaquiëʼ xiniʼë tu bönniʼ lëʼ Saulo cateʼ niʼ buluʼladxëʼ Esteban guiö́j.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Cateʼ niʼ tuʼladxëʼ Esteban guiö́j, lëʼ bulidzëʼ Dios, gunnë́ʼ:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Níʼirö biyéchuëʼ, buzóa zxibëʼ, en bëʼë zidzaj didzaʼ, gunnë́ʼ:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.