Atos 2
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Cateʼ chibidxín dza Pentecostés, nudúbigaquiëʼ tsözxö́n yúguʼtë bönniʼ taʼyéajlëʼë Cristo.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Tsálidoʼos biyö́n bö le birúaj lúzxiba, le biyö́n ca riyö́n cateʼ recja böʼ budunuʼ, ateʼ biyö́n idútë lu yuʼu ga naʼ rö́ʼögaquiëʼ.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Buluʼluíʼi lahui yuguʼ bululu guíʼdoʼ lu böʼös lógaquiëʼ, ateʼ gulaʼguísi que queë́gaquiëʼ. Bidisóalengaca tu tuëʼ.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Caní guca, Dios Böʼ Láʼayi bidisóalenëʼ yúguʼtëʼ, ateʼ gulaʼsí lógaquiëʼ tuʼë didzaʼ yúbölö, tsca naca le bëʼë Dios Böʼ Láʼayi que queëʼ guʼë didzaʼ yúbölö naʼ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Nacuʼë zián bönniʼ judío yödzö Jerusalén dza naʼ, nácagaquiëʼ bönniʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios, en záʼgaquiëʼ narúajgaquiëʼ yúguʼtë yödzö idútë yödzölió ni.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Cateʼ bilaʼyönnëʼ bö naʼ, buluʼdubëʼ bönniʼ zián, ateʼ gulaʼbö́ʼë böniga, tuʼ bilaʼyönnëʼ, ca naca xtídzaʼgaquiëʼ que queë́gaquiëʼ, tuʼë didzaʼ bönniʼ naʼ taʼyéajlëʼë Cristo.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Gulaʼnáʼ badxëʼ yúguʼtëʼ, en buluʼbáninë, taʼnnë́ʼ:
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 ¿Nacxi caz naca riyö́niruʼ tuʼë xtídzaʼruʼ ca naca didzaʼ ruíʼiruʼ tu turuʼ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Rëʼu ni nácaruʼ bönniʼ zián yödzö, bönniʼ narúajgaquiëʼ
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 en luyú Frigia, en luyú Panfilia, en luyú Egipto,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Lëscaʼ nacuʼë ni yuguʼ bönniʼ narúajgaquiëʼ Creta, en luyú Arabia. Riyö́niruʼ tuʼë didzaʼ ruíʼiruʼ que queë́ruʼ, ateʼ taʼguíxjöʼë yuguʼ le zxön benëʼ Dios, le tun ga rubániruʼ.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Caní guca, buluʼbáninë yúguʼtëʼ, en gulaʼbö́ʼë böniga. Gulë́ luzáʼagaquiëʼ tuëʼ iaʼtúëʼ, taʼnnë́ʼ:
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Buluʼtitjëʼ bal-lëʼ, taʼnnë́ʼ:
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Níʼirö Pedro guzuílenëʼ iaʼchinéajëʼ gubáz naʼ nasö́l-lëʼë Cristo, ateʼ gusí lahuëʼ ruʼë zidzaj didzaʼ, rëʼ légaquiëʼ:
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Netuʼ ni bitiʼ rizúdxituʼ ca naʼ réquiliʼ libíʼiliʼ, tuʼ ni zóaruʼ siʼ galaʼ xsila, ateʼ cuntu nu rizudxi hora caní.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Lë ni naca le gunnë́ʼ Joel, bönniʼ bëʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, gunnë́ʼ:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Caní rnnëʼ Dios: Lë ni le gaca dza tsöjsétëgaca.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Cateʼ idxín dza niʼ quísiaʼ Böʼ Láʼayi quiaʼ,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Uluʼa lahui lúzxiba xitsáʼ le ilún ga uluʼbani bönachi,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Ichul-la gubidza, ateʼ gaca beoʼ xiná ca naca rön.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Uluʼlágaca yúguʼtë nupa niʼ uluʼlidza Lëʼ Xanruʼ,
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 ’Buliʼzë́ nágaliʼ lë ni guíaʼ libíʼiliʼ, bönachi Israel. Dios caz benëʼ bal Jesús, bönniʼ Nazaret ga zóaliʼ. Dios bëʼë Lëʼ lataj benëʼ le tun ga rubániruʼ, yuguʼ yöl-laʼ huáca, en le taca bëʼ. Yúguʼtë lë naʼ benëʼ Dios lu nëʼë Jesús, ca naʼ chinö́z quéziliʼ.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Lëscaʼ caní, Dios bëʼë lataj nu budödi Jesús lu náʼaliʼ. Caní guca, ca naʼ chigunná ládxëʼë Dios gunëʼ, en ca naca le chibucözëʼ dza niʼte. Libíʼi cázaliʼ guzxönliʼ-nëʼ Jesús, en bë́tiliʼ-nëʼ lu náʼagaquiëʼ yuguʼ bönniʼ tuáʼ döʼ, bönniʼ gulútiëʼ Lëʼ cateʼ niʼ buluʼdáʼgaquiëʼ Lëʼ lëʼe yaga cruz.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Níʼirö Dios caz busubanëʼ Jesús naʼ. Bubéajëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti, tuʼ cabí guca ugáʼanëʼ tsaz lu yöl-laʼ guti naʼ.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Ca naca lë ni, bëʼë didzaʼ David uláz queëʼ Dios ca naca queëʼ Jesús, gunnë́ʼ:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Que lë ni naʼ budzeja ládxaʼa,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Xantuʼ Dios, nözdaʼ bitiʼ ucáʼanuʼ nedaʼ
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Buzéajniʼinuʼ nedaʼ ca ral-laʼ gunaʼ
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 ’Naʼa, libíʼiliʼ, bö́chaʼa. Naca bëʼ gútiëʼ xuz xtóʼoruʼ David, en bigáchëʼë yeru ba, ateʼ ba queëʼ naʼ dë ga zóaruʼ ga ridxintë naʼa dza.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 David naʼ bëʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, en gunö́zinëʼ benëʼ tsutsu Dios didzaʼ le guzxíʼ lu nëʼë queëʼ, gunëʼ ga galjëʼ Cristo ladaj diʼa dza queëʼ siʼ záʼgaca, ateʼ Cristo naʼ inná bëʼë xilatjëʼ David naʼ.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Tuʼ biléʼenëʼ David lë ni zíʼalö, bëʼë didzaʼ ca guca, bubanëʼ Cristo, en ca guca, bitiʼ bugáʼanëʼ lataj chul-la ga nacuáʼ nupa nátigaca, en bitiʼ guniti le naca cazëʼ.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Dios busubanëʼ Jesús lu yöl-laʼ guti, ateʼ ca guca lë ni yúguʼtëtuʼ runtuʼ ba nalí que.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Caní guca, len yöl-laʼ huáca queëʼ, Dios buchisëʼ Lëʼ xitsáʼ ga niʼ nácatërëʼ zxön. Naʼa, Cristo chigusö́l-lëʼë Dios Böʼ Láʼayi ni, ateʼ raca ca naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios gunëʼ lu nëʼë Cristo, ateʼ Dios Böʼ Láʼayi naʼ runëʼ yuguʼ lë ni riléʼeliʼ, en riyö́niliʼ.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Bitiʼ buëpëʼ David naʼ yehuaʼ yubá, pero lë cazëʼ David naʼ gunnë́ʼ:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 cateʼ gunraʼ ga uluʼzechu zxíbigaca nupa taʼdáʼbagaʼ Liʼ loʼ Liʼ.
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 ’Naʼa, bönachi Israel, ral-laʼ inö́ziliʼ le nácatë. Dios benëʼ ga náquiëʼ Lë cazëʼ Jesús ni Xanruʼ, en Bönniʼ Rusölá, bönniʼ naʼ budáʼaliʼ-nëʼ lëʼe yaga cruz.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Cateʼ yuguʼ bönniʼ niʼ bilaʼyönnëʼ lë ni, gulaʼböʼë böniga, ateʼ gulë́ʼ Pedro, en iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ gubáz queëʼ Cristo, taʼnnë́ʼ:
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Níʼirö Pedro gudxëʼ légaquiëʼ:
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Queë́liʼ nequi le guzxíʼ lu nëʼë Dios, en quégaca zxíʼiniliʼ, encaʼ quégaca yúguʼtë bönachi izáʼa, yúguʼtë bönniʼ niʼ ulidzëʼ Xanruʼ Dios légaquiëʼ.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Yuguʼ didzaʼ ni, en iaʼbal-la zián didzaʼ benëʼ ba nalí Pedro, le guchíziëʼ icja nágagaquiëʼ, gunnë́ʼ:
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Caní guca, gulaʼdila nisa nupa niʼ gulaʼzíʼ lu në́ʼeguequi didzaʼ naʼ bëʼë Pedro. Dza naʼ ca chi uruáʼ gayuáʼ bönachi gulún légaquiëʼ tuz.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Gulunëʼ yúguʼtëʼ idútë le buluʼsédinëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo légaquiëʼ. Guláquiëʼ tuz tuëʼ len iaʼtúëʼ, en gulahuëʼ tsözxö́n le rusáʼ ládxiʼruʼ ca gútiëʼ Jesús, ateʼ gulunëʼ tsözxö́n, buluʼlidzëʼ Dios.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Gulunëʼ gubáz queëʼ Cristo zián le run ga rubániruʼ, en zián le taca bëʼ, pero guladxi gulaʼdzöbi iaʼzícaʼrö bönachi.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Yúguʼtë nupa naʼ taʼyéajlëʼ Cristo gulaca tuz, ateʼ buluʼún tuz yúguʼtë le dë quéguequi.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Cateʼ bilaʼléʼenëʼ taʼyadzaj nupa nútsaʼgaca ládjagaquiëʼ, níʼirö yuguʼ bönniʼ bi dë quégaquiëʼ gulútiʼë le, ateʼ gulaʼguísiëʼ dumí naʼ que queë́gaca nupa niʼ bi taʼyadzaj.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Buluʼdubëʼ tsözxö́n chila yudoʼ yuguʼ dza, ateʼ gulahuëʼ le rusáʼ ládxiʼruʼ ca gútiëʼ Xanruʼ. Caní gulunëʼ gapa naca lu yuʼu lídxigaquiëʼ. Gulahuëʼ tsözxö́n, ateʼ buluʼdzéjanëʼ, en gulaca idú ládxiʼgaquiëʼ.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Gulaʼguʼë Dios yöl-laʼ ba, ateʼ yúguʼtë bönachi gulún légaquiëʼ bal. Buzanëʼ Xanruʼ nupa tuʼdubi queëʼ, nupa naʼ tuʼlá tu tu dza.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.