Atos 27
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Cateʼ chigulunëʼ quégaquiëʼ ilaʼsö́l-lëʼë netuʼ lëʼe barco para tséajtuʼ yödzö Roma, luyú Italia, gulaʼguélëʼë Pablo, en iaʼbal-lëʼ nupa nadzúngaca, ateʼ buluʼdödëʼ légaquiëʼ lu nëʼë Julio, tu bönniʼ rinná béʼenëʼ tu cöʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la nazíʼi le: Bönniʼ Queëʼ Augusto Röjáquiëʼ Gudil-la.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Gurentuʼ tu lëʼe barco que luyú Adramitio, le ral-laʼ tödi yuguʼ yödzö gapa taʼdxín barco ga naca luyú Asia, ateʼ yúʼusötuʼ caʼ lëʼe barco naʼ, buzáʼatuʼ yödzö Cesarea. Aristarco, tu bönniʼ yödz Tesalónica, le nababa luyú Macedonia dzáguiëʼ netuʼ.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, bidxintuʼ yödzö Sidón, ateʼ niʼ Julio, bönniʼ naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, lu yöl-laʼ dxiʼi ladxiʼ queëʼ, bëʼë Pablo lataj tsejëʼ ga nacuʼë böchiʼ luzë́ʼë para ilácalenëʼ lëʼ bi riyadzaj queëʼ.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Gudödi niʼ, bubentuʼ lëʼe barco, ateʼ buzáʼatuʼ niʼ. Gudö́dituʼ tsöláʼa ga dë luyú bidxi Chipre ga röʼö dxi böʼ naʼ recja, tuʼ zaʼ sacaʼ lotuʼ böʼ recja lu nísadoʼ naʼ.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Níʼirö gudö́dituʼ lu nísadoʼ ga naláʼ luyú Cilicia, en luyú Panfilia, ateʼ bidxintuʼ Mira, tu yödzö nababa luyú Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Bönniʼ naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, en nachë́ʼë netuʼ, yöjxáquiëʼ tu barco niʼ narúaj yödzö Alejandría que luyú Egipto, barco naʼ zeaj luyú Italia ga röʼ yödzö Roma. Guluʼë netuʼ lëʼe barco naʼ.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Guzáʼ barco naʼ tsahuiʼ ládxiʼdoʼ zián dza, ateʼ len yöl-laʼ rizácaʼsö bidxintuʼ ga naláʼ tu luyú bidxi lu nísadoʼ naʼ nazíʼi le Gnido, ateʼ tuʼ ruzagaʼ netuʼ böʼ naʼ recja, gudö́dituʼ tsöláʼa luyú bidxi nazíʼi le Creta ga röʼö dxi böʼ naʼ recja, en bidxintuʼ ga naláʼ yödzö Salmón luyú Creta naʼ.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Lu yöl-laʼ rizácaʼsö gudö́dituʼ tsöláʼa ga dë luyú bidxi Creta naʼ, en bidxintuʼ tu lataj ga taʼdxín barco, nazíʼi le Buenos Puertos, le dë galaʼ ga naʼ dë yödzö Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tuʼ chigudzédaʼatuʼ, chigulaʼ zoa bönadxi gaca ditaj bítiʼtës barco rizáʼ lu nísadoʼ naʼ, tuʼ chigudödi yuguʼ dza tunëʼ gubasa cateʼ siʼ idxín beoʼ ziaga cateʼ récjadaʼ böʼ. Que lë ni naʼ Pablo buzéajniʼinëʼ légaquiëʼ,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 rnnëʼ:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Bönniʼ naʼ, rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, guyéajlëʼërëʼ le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ naʼ dë lu nëʼë barco, en bönniʼ xan caz, ca le gunnë́ʼ Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Tuʼ cabí naca dxiʼa lataj niʼ ga taʼdxín barco, nazíʼi le Buenos Puertos, para uluʼgáʼanëʼ niʼ yuguʼ beoʼ ziaga, que lë ni naʼ laʼtuʼbiquiʼ yúguʼtë bönniʼ nacuʼë lëʼe barco naʼ gulún tuz xtídzaʼgaquiëʼ uluʼzë́ʼë niʼ, channö huáca ilaʼdxinëʼ ga taʼdxín barco lu yödzö Fenice, lëscaʼ dë luyú bidxi naʼ nazíʼi le Creta, le dë tsöláʼa ga ribía gubidza, ateʼ gulë́ʼënnëʼ uluʼgáʼanëʼ niʼ yuguʼ beoʼ ziaga.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tuʼ recja tu böʼdoʼ le zaʼ sacaʼ tsöláʼa ga ridödi gubidza beoʼ ziaga, téquinëʼ chiraca ilunëʼ ca të́ʼënnëʼ, ateʼ buluʼlisëʼ guíë ziʼi nagaʼ du guíë le ruzóa dxisö barco, ateʼ gudödi barco naʼ galaʼ raʼ luyú bidxi naʼ nazíʼi le Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Iaʼtú chíʼisö caʼ, guyecja tu böʼ budunuʼ zaʼ lotuʼ, nazíʼi le Euroclidón.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Tuʼ ruzéaj böʼ naʼ recja barco naʼ tsöláʼalö, ateʼ tuʼ cabí guca tseaj barco ga zaʼ böʼ, níʼirö bë́ʼëtuʼ lataj böʼ naʼ buzéaj barco naʼ ga rë́ʼëni.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Cateʼ gudödi barco naʼ ga bidxintuʼ tsöláʼa tu luyú bídxidoʼ nazíʼi le Cauda, tsöláʼa niʼ ga bitiʼ récjadaʼ böʼ, lu yöl-laʼ rizácaʼsö buchísatuʼ bárcodoʼ náʼayöj barco zxön naʼ yúʼutuʼ.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Gudödi burentuʼ le lahui barco zxön naʼ, níʼirö bégaʼratuʼ barco zxön naʼ. Zxante barco naʼ buchö́lituʼ du, para cabí iláʼa lu le ridxía nisa naʼ. Tuʼ gúdxituʼ tödi barco naʼ, en inídxiʼ lu yuzxi lu nísadoʼ naʼ, buzö́tjatuʼ lariʼ que, le rutubi böʼ rusáʼ barco naʼ. Canísö bë́ʼëtuʼ lataj böʼ naʼ recja buzéaj barco.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, en niʼ ruzéajdaʼ böʼ budunuʼ recja barco naʼ, níʼirö gurúʼunatuʼ lu nísadoʼ latiʼ yuaʼ dzöʼö lëʼe barco naʼ.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Dza bunni, len naʼ cuintuʼ gurúʼunatuʼ le tun dxin que barco naʼ lu nísadoʼ.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Cateʼ chiguca zián dza bitiʼ riléʼetuʼ gubidza, en nitú bölaj, en tuʼ récjadaʼ böʼ naʼ ruzéaj barco naʼ yúʼutuʼ, bítiʼrö runtuʼ löza ulatuʼ.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Tuʼ chiguca zián dza bitiʼ nágutuʼ, guzuínëʼ Pablo gatsaj láhuiʼlö légaquiëʼ, en gudxëʼ légaquiëʼ:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Naʼa, reaʼ libíʼiliʼ: Tsutsu guliʼgún ládxiʼliʼ, tuʼ cabí gátiliʼ nituliʼ libíʼiliʼ tscaliʼ zóaliʼ ni, sal-laʼ gaca ditaj barco ni.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Caní gaca tuʼ buduluíʼi lahuëʼ nedaʼ gudiyëla tu gubáz láʼayi queëʼ Dios. Dios ni néquidaʼ queëʼ, en runaʼ xichinëʼ.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Gubáz láʼayi naʼ gudxëʼ nedaʼ, gunnë́ʼ: “Pablo, bitiʼ gádxinuʼ. Run bayudxi idxinuʼ lahuëʼ César. Tuʼ nadxíʼinëʼ Dios liʼ, usölë́ʼ yúguʼtë bönachi nacuáʼlen liʼ lëʼe barco ni.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Que lë ni naʼ, tsutsu guliʼgún ládxiʼliʼ, tuʼ ruzxöni ládxaʼa-nëʼ Dios, gaca ca naʼ chigudxëʼ gubáz láʼayi queëʼ nedaʼ.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Caní gaca sal-laʼ run bayudxi gaca ditaj barco ni tu luyú bídxidoʼ, ga niʼ tsöjcáʼana rëʼu.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Cateʼ niʼ chigudödi chidáʼ dza, ateʼ böʼ naʼ recja ruzéaj barco naʼ lu nísadoʼ nazíʼi le Adriático, idú ladxiʼ yëla guléquinëʼ bönniʼ tunëʼ dxin lu barco naʼ chizóa idxín barco galaʼ tu luyú bidxi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Gulaʼrúʼunëʼ du lu nísadoʼ naʼ, ateʼ gulaʼnö́zinëʼ galaj ösa naca ga bidxintë ga rëʼ lu nisa. Cateʼ gudödi barco naʼ iaʼlátiʼdoʼ, gulaʼrúʼunëʼ du naʼ leyúbölö, en gulaʼnö́zinëʼ chinaca chinu ösa.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tuʼ guládxinëʼ tsöjdín barco naʼ lu guiö́j, que lë ni naʼ, tsöláʼa láhuilö que barco gulaʼrúʼunëʼ lu nísadoʼ tapa guíë ziʼi nágaʼgaca du guíë le tuʼzóa dxisö barco lu nisa. Lu yöl-laʼ ruúbi ruguíʼisö ládxiʼdoʼgaquiëʼ gulaʼbözëʼ tseníʼ.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Níʼirö gulë́ʼënnëʼ bönniʼ tunëʼ dxin lu barco uluʼzxúnnajëʼ lëʼe barco naʼ. Buluʼzötjëʼ bárcodoʼ naʼ dë lahui barco zxön naʼ lu nísadoʼ. Gulunëʼ ca të́ʼënnëʼ iluʼë iaʼlatiʼ ziʼtuʼ guíë ziʼi naʼ nagaʼ du guíë le ruzóa dxisö barco naʼ, le zoa sacaʼ tsöláʼa láhuilö.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Níʼirö Pablo gudxëʼ bönniʼ naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, tsözxö́n len bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la, gunnë́ʼ:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Níʼirö bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la gulaʼchúguiëʼ du nagaʼ bárcodoʼ naʼ, ateʼ guluʼë lataj gubixi lu nísadoʼ.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Cateʼ chizáʼ reníʼ, Pablo gútaʼyuëʼ lógaquiëʼ bi ilahuëʼ yúguʼtëʼ. Gudxëʼ légaquiëʼ:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Que lë ni naʼ, rátaʼyuaʼ loliʼ gáguliʼ para huöáca ládxiʼliʼ, tuʼ cabí gátiliʼ nituliʼ libíʼiliʼ.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Cateʼ Pablo budxi bëʼë didzaʼ ni, gudélëʼë yöta xtila, en gudxëʼ Dios: “Xclenuʼ.” Caní benëʼ lógaquiëʼ yúguʼtëʼ. Níʼirö buzxuzxjëʼ yöta xtila naʼ, en gusí lahuëʼ rahuëʼ.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Níʼirö bilaʼdipa ládxiʼgaquiëʼ yúguʼtëʼ, en gulahuëʼ.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Tscatuʼ zóatuʼ lëʼe barco naʼ, gúcatuʼ idú chopa gayuáʼ yuʼ tsónnalalaj yuʼ chizxópatuʼ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Gudödi gulahuëʼ, en buluʼhuö́ljanëʼ, níʼirö gulaʼrúʼunëʼ zxoaʼ xtila dë lëʼe barco naʼ lu nisa, para uluʼlahuëʼ yuaʼ dzöʼö lëʼe barco naʼ.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Cateʼ chiguca lahuiʼ dza, yuguʼ bönniʼ tunëʼ dxin lu barco naʼ bitiʼ buluʼúnbëʼë luyú naʼ. Bilaʼléʼenëʼ ga röjrö́ʼ nisa zxön naʼ gatsaj láhuiʼlö luyú bidxi naʼ, en dë lataj niʼ ga naca lachiʼ raʼ nísadoʼ. Gulë́ʼënnëʼ ilunëʼ ga tsaza barco naʼ ga niʼ.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Níʼirö buluʼsedxëʼ yuguʼ du guíë nágaʼgaca yuguʼ guíë ziʼi tuʼzóa dxisö barco naʼ, en buluʼsanëʼ léguequi, ateʼ gulaʼbixi lu nísadoʼ. Buluʼsedxëʼ caʼ du nagaʼ nëʼe yaga le ruzecaj rudxíʼi barco. Níʼirö buluʼchisëʼ lariʼ que le rutubi böʼ, le zoa tsöláʼa láhuilö barco naʼ, ateʼ níʼirö gusí lo ridödi barco sacaʼ ga röjrö́ʼ nísadoʼ gatsaj láhuiʼlö luyú bidxi naʼ.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Cateʼ bidxín barco naʼ tu lataj ga ridzaga chopa nisa, niʼ binidxiʼ tsöláʼa láhuilö barco naʼ lu yuzxi lu nísadoʼ naʼ, ateʼ bugáʼanasö barco naʼ ga niʼ. Bítiʼrö guca bi utá le, ateʼ tsöláʼa cúdziʼlö barco naʼ, gusí lo riguitsaj nísadoʼ naʼ le, len yöl-laʼ rizáʼ que.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Níʼirö bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la gulë́ʼënnëʼ ilútiëʼ bönniʼ nadzúngaquiëʼ, para cabí ilaʼzxúnnajëʼ, ilaʼzxóëʼ lu nisa naʼ.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Bönniʼ naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la gúʼunnëʼ usölë́ʼ Pablo, ateʼ gunná béʼenëʼ bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la cabí ilunëʼ ca naʼ të́ʼënnëʼ. Níʼirö gunná béʼenëʼ bönniʼ taca ilaʼzxóëʼ lu nisa, zíʼalö légaquiëʼ ilaʼyáziëʼ lu nisa para ilaʼdxinëʼ luyú bidxi.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Gunná béʼenëʼ caʼ yuguʼ bönniʼ nagáʼanagaquiëʼ ilaʼzxóëʼ lu yaga dzöʼö láhuilö barco, en iaʼbal-lëʼ láhuigaca yágadoʼ que barco naʼ. Caní guca, buluʼlë́ʼ yúguʼtëʼ. Canísö bilaʼdxinëʼ luyú bidxi naʼ.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.