Atos 26
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Níʼirö Agripa gudxëʼ Pablo:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 —Bönniʼ unná bëʼ, Agripa. Raza ládxaʼa tuʼ dë lataj naʼa guʼa didzaʼ uláz quiaʼ loʼ liʼ ca naca yúguʼtë le tuʼzéguiëʼ bönniʼ judío nedaʼ didzaʼ.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Raza ládxiʼraʼ tuʼ núnbëʼu yúguʼtë le nalë́biguequinëʼ tunëʼ bönniʼ judío, encaʼ yuguʼ lë ni ridíl-latuʼ didzaʼ.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 Gunnë́ʼ caʼ Pablo:
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Nö́zguequi quézinëʼ caʼ, en huáca ilaʼguíxjöʼë ca naʼ benaʼ dza niʼte. Gucaʼ bönniʼ fariseo. Yuguʼ bönniʼ fariseo tuíʼi ládxiʼgacarëʼ ilaʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios ca tunëʼ iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ judío.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Naʼa, zoaʼ ni loliʼ para nu uchiʼa usörö́ nedaʼ tuʼ runaʼ löza Dios, usubanëʼ bönniʼ nati, en gunëʼ ca naʼ guzxíʼ lu nëʼë lógaquiëʼ xuz xtóʼotuʼ.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Tunëʼ löza yuguʼ bönniʼ idxinnu cöʼ diʼa dza queë́tuʼ ilaʼdéliʼnëʼ lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios. Que lë ni naʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios, en tunëʼ xichinëʼ rëla, en të dza. Tuʼ runaʼ löza lë ni, nuzéguigaquiëʼ bönniʼ judío nedaʼ. Caní naca, bönniʼ unná bëʼ, Agripa.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Naʼa, ¿naruʼ réquitseliʼ libíʼiliʼ bitiʼ naca le tséajlëʼëruʼ, usubanëʼ Dios bönniʼ nati?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Gunnë́ʼ caʼ Pablo:
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Caní benaʼ lu yödzö Jerusalén. Guluʼa zián bönachi taʼyéajlëʼ Jesús lidxi guíë, tuʼ buluʼdödëʼ yuguʼ bixúz unná bëʼ lu naʼa yöl-laʼ unná bëʼ. Cateʼ gulútiëʼ bönachi niʼ, bénlenaʼ légaquiëʼ tuz didzaʼ.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Zián luzuí busacaʼ ziʼa yuguʼ bönniʼ niʼ para uluʼsán ládxiʼgaquiëʼ ca taʼyéajlëʼë Cristo. Caní benaʼ gapa naca lu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios. Gulédeʼedaʼ légaquiëʼ, ateʼ gudxía ládxaʼa légaquiëʼ ga bidxintë guyijaʼ gapa nacuáʼ yödzö ziʼtuʼ para tsöjxö́ngacaʼ-nëʼ.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Gunnë́ʼ caʼ Pablo:
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Caní guca, bönniʼ unná bëʼ, Agripa. Cateʼ niʼ saʼyijaʼ laʼ nöza, niʼ naca idú huagubidza, biléʼedaʼ tu beníʼ lúzxiba le buzeníʼrö ca gubidza. Buzeníʼ ga naʼ zoaʼ, en ga nacuáʼ nupa söjácalen nedaʼ.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Níʼirö yúguʼtëtuʼ gudzö́ʼötuʼ lu yu, ateʼ biyöndaʼ chiʼi nu bulidza nedaʼ. Bëʼë didzaʼ hebreo, gunnë́ʼ: “Saulo, Saulo, ¿bizx que ribía ládxuʼu nedaʼ? Run ziʼ cuinuʼ, ridáʼbaguʼu nedaʼ. Raca quiuʼ ca raca queë́baʼ bëdxi, run ziʼ cuinbaʼ, richéguʼbaʼ yaga tuchiʼ le túndëʼë-baʼ ziʼ.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Níʼirö gudxaʼ-nëʼ: “¿Nuzxi liʼ, Xan?” Xanruʼ gudxëʼ nedaʼ: “Nedaʼ ni Jesús, Nu naʼ ribía ládxuʼu.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Naʼa, guyasa, en guzuí, tuʼ buluíʼi lahuaʼ liʼ naʼa, para uzóaʼ liʼ gunuʼ xichinaʼ, en gunuʼ ba nalí que lë ni chibiléʼenuʼ, encaʼ quégaca le uluíʼidaʼ liʼ, uluíʼi lahuaʼ ga zuʼ.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Usöláʼ liʼ lu náʼagaquiëʼ bönniʼ uládz quiuʼ, en lu náʼagaquiëʼ bönniʼ izáʼa, lógaca nupa niʼ risö́l-laʼa liʼ naʼa.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Risö́l-laʼa liʼ ga naʼ nacuʼë para gunuʼ ga uluʼhuöálaj guiö́j lógaquiëʼ, en uluʼhuöáquiëʼ queëʼ Dios, en uluʼcáʼanëʼ le naca chul-la que dul-laʼ, en ilaʼdxinëʼ lu beníʼ. Uluʼrúajëʼ lu naʼ Satanás tuʼ xihuiʼ, en ilaʼyáziëʼ lu nëʼë Dios. Channö ilaʼyéajlëʼë nedaʼ, Dios uniti lahuëʼ légaquiëʼ, en ugǘëʼ dul-laʼ nabágaʼgaquiëʼ, ateʼ ilaʼdéliʼnëʼ ilaʼbábalenëʼ bönachi chinubéajëʼ Dios quez queëʼ.”
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Gunnë́ʼ caʼ Pablo:
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Buzéajniʼidaʼ nupa nacuáʼ yödzö Damasco, en gudödi niʼ nupa nacuáʼ Jerusalén, en nupa nacuáʼ luyú Judea, en bönachi yuguʼ yödzö ziʼtuʼ para uluʼbíʼi ládxiʼgaca, en uluʼhuöáca queëʼ Dios, en ilún le ilaca bëʼ chibuluʼbíʼi ládxiʼgaca.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Tuʼ benaʼ caní, yuguʼ bönniʼ judío gulaʼzönëʼ nedaʼ cateʼ niʼ zoaʼ löʼa yudoʼ, en gulë́ʼënnëʼ ilútiëʼ nedaʼ.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Níʼirö gúcalenëʼ Dios nedaʼ, ateʼ ga ridxintë naʼa dza zoaʼ idú ládxaʼa, runaʼ ba nalí lógaquiëʼ bönniʼ cáʼasö, en lógaquiëʼ bönniʼ lo. Bitiʼ ruáʼa didzaʼ yúbölö, pero ca gulaʼnnasëʼ zíʼalö bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, encaʼ ca gunnë́ʼ Moisés ca ral-laʼ gaca.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Gulaʼnnë́ʼ: “Quiʼi sáquëʼë Cristo, en tödi gátiëʼ, gáquiëʼ nu isí lo ubán tsaz lu yöl-laʼ guti, para uluʼë lahui naca löza ilaʼdxín bönachi lataj beníʼ, en gaca libán que lë ni lógaca bönachi uládz queë́tuʼ, encaʼ lógaca bönachi izáʼa.”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Cateʼ chibë́ʼë Pablo yuguʼ didzaʼ ni, le bëʼë uláz queëʼ, níʼirö bëʼë zidzaj didzaʼ Festo, gunnë́ʼ:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Níʼirö Pablo gudxëʼ lëʼ:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Lë cazëʼ Agripa, bönniʼ ni rinná bëʼë, nö́zinëʼ yuguʼ lë ni, en que lë ni naʼ, idú ládxaʼa ruáʼa didzaʼ lahuëʼ lëʼ. Nö́zinëʼ yuguʼ lë ni, tuʼ cabí guca bagáchiʼsö lë naʼ guca.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Bönniʼ unná bëʼ, Agripa. ¿Naruʼ réajlëʼu le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios? Nözdaʼ réajlëʼu lë ni.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Níʼirö Agripa gudxëʼ Pablo:
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Pablo gudxëʼ lëʼ:
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Cateʼ budxi bëʼë Pablo didzaʼ ni, guzuínëʼ bönniʼ lo unná bëʼ naʼ, ateʼ gulazuínëʼ caʼ bönniʼ rinná bëʼë, en Berenice, en nupa rö́ʼlengaca légaquiëʼ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Cateʼ bilaʼrúajëʼ quez, guluíʼi xtídzaʼgaquiëʼ, taʼnnë́ʼ:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Agripa gudxëʼ Festo:
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.