Atos 21
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NTLH
1 Gudödi buláʼalentuʼ légaquiëʼ, guyúʼutë nöza barco naʼ, ateʼ lirá guyéajtuʼ ga zoa luyú bidxi nazíʼi le Cos. Dza buropi naʼ, gudö́dituʼ iaʼtú lataj nazíʼi le Rodas, ateʼ buzáʼatuʼ niʼ, en bidxintuʼ yödzö Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Yöjxácaʼtuʼ tu barco yúbölö niʼ le zeaj luyú Fenicia. Gurentuʼ lëʼe barco naʼ, ateʼ guyúʼutë nöza.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Gudö́dituʼ ga naláʼ Chipre, le gutaʼ tsöláʼa yö́göla, ateʼ guyéajtuʼ luyú Siria, ga niʼ guyaza barco naʼ lu yödzö Tiro, tuʼ ral-laʼ tsöjcáʼana yuaʼ niʼ le dzöʼö lëʼe barco naʼ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Lu yödzö Tiro naʼ yöjxácaʼtuʼ tu bönniʼ réajlëʼë Cristo, ateʼ bugáʼanalentuʼ lëʼ, en yuguʼ bö́chiʼruʼ niʼ idú gadxi dza. Tuʼ chibuluíʼinëʼ Dios Böʼ Láʼayi légaquiëʼ le ral-laʼ gaca queëʼ Pablo, gulë́ʼ lëʼ bitiʼ tsejëʼ Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Cateʼ chibizáʼa dza naʼ, burúajtuʼ niʼ, ateʼ gulaʼzáʼlenëʼ netuʼ tsözxö́n yúguʼtëʼ len nigula que queë́gaquiëʼ, en yuguʼ biʼi quégaquiëʼ, ga bidxíntëtuʼ níʼilö raʼ yödzö naʼ. Raʼ nísadoʼ niʼ buzóa zxíbituʼ, en bulidztuʼ-nëʼ Dios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Budxi bunidaʼ luzáʼatuʼ tutuʼ iaʼtutuʼ, bubentuʼ lëʼe barco, ateʼ légaquiëʼ yöjhuö́jgaquiëʼ lídxigaquiëʼ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Buzáʼatë barco naʼ lu yödzö Tiro, ateʼ ga yöjsé bidxín lu yödzö Tolemaida. Burúajtuʼ lëʼe barco naʼ niʼ. Bugápatuʼ Dios bö́chiʼruʼ nacuʼë niʼ, ateʼ bugáʼanalentuʼ légaquiëʼ tu dza.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, burúajëʼ Pablo niʼ, ateʼ dzágatuʼ-nëʼ netuʼ guyéajtuʼ yödzö Cesarea. Niʼ guyúʼutuʼ lu yuʼu lidxëʼ Felipe, ateʼ bugáʼanalentuʼ lëʼ. Runëʼ Felipe naʼ libán que didzaʼ dxiʼa. Bítsëʼë gadxëʼ bönniʼ niʼ buluʼcuʼë dza niʼte para ilácalenëʼ bönachi queëʼ Cristo.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Nacuáʼabiʼ tapa biʼi nigula raʼbán queëʼ Felipe naʼ, tuíʼibiʼ didzaʼ uláz queëʼ Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Gudödi gudzetuʼ chopa tsonna dza niʼ, níʼirö bidxinëʼ Agabo niʼ, bönniʼ ruʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, narúajëʼ luyú Judea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Bönniʼ ni buduyúëʼ netuʼ, ateʼ gudélëʼë pan le néquini guídi queëʼ Pablo. Béguëʼë niʼa naʼ cuinëʼ, en gunnë́ʼ:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Cateʼ biyö́nituʼ didzaʼ ni, gútaʼyutuʼ lahuëʼ Pablo, netuʼ, en nupa nacuáʼ niʼ, para cabí tsejëʼ Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Bubiʼë didzaʼ Pablo, gunnë́ʼ:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Tuʼ cabí guzxéquiʼtuʼ-nëʼ didzaʼ, bítiʼrö bi gúdxituʼ-nëʼ, ateʼ gunnatuʼ:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Cateʼ chigulaʼdödi dza naʼ, bupaʼatuʼ queë́tuʼ, ateʼ guyéajtuʼ Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Gulaʼzáʼlenëʼ netuʼ bal-lëʼ bönniʼ taʼyéajlëʼë Cristo, nacuʼë Cesarea, ateʼ dzáguiëʼ Mnasón, tu bönniʼ Chipre, légaquiëʼ. Réajlëʼë Cristo dza niʼte, ateʼ ral-laʼ tsöjgáʼanatuʼ lidxëʼ bönniʼ ni.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Cateʼ bidxintuʼ Jerusalén, len yöl-laʼ rudzeja quégaquiëʼ bö́chiʼruʼ niʼ taʼyéajlëʼë Cristo gulunëʼ netuʼ bal.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Dza buropi naʼ Pablo guyázalenëʼ netuʼ lu yuʼu, yöjyutuʼ-nëʼ Jacobo, ateʼ nudúbigaquiëʼ niʼ yúguʼtë bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ Cristo nacuʼë Jerusalén.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Cateʼ Pablo chibugapëʼ légaquiëʼ Dios, busiyönnëʼ légaquiëʼ yúguʼtë le benëʼ Dios lu nëʼë lëʼ ga nacuáʼ bönachi izáʼa.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Cateʼ bilaʼyönnëʼ lë ni, gulaʼguʼë Dios yöl-laʼ ba. Níʼirö gulë́ʼ Pablo:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Chibilaʼyönnëʼ yuguʼ le tuíʼi didzaʼ bönachi le taʼnnë́ quiuʼ, taʼnná rigúʼu yö́l-luʼu yúguʼtë bönniʼ judío nútsaʼgaquiëʼ ladaj bönachi izáʼa, para uluʼcáʼanëʼ le gunná bëʼë Moisés, en rinná béʼenuʼ légaquiëʼ bitiʼ ilaʼchúguiëʼ lu xpë́laʼgacabiʼ biʼi bö́nniʼdoʼ quégaquiëʼ, en bitiʼ ilunëʼ bal yuguʼ le nalë́biruʼ runruʼ rëʼu, bönachi judío.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Nacxi caz gunruʼ naʼa? Uluʼrúaj bönachi zián cateʼ ilaʼyöni chibidxínuʼ ni.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Naʼa, ben lë ni rëtuʼ liʼ. Nacuáʼlenëʼ netuʼ ni tapëʼ bönniʼ, chinazíʼ lu náʼagaquiëʼ lahuëʼ Dios tu le ilunëʼ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Guchë́ʼë yuguʼ bönniʼ ni, en ben légaquiëʼ tsözxö́n gun dxiʼa cuinliʼ ca naca que yudoʼ, en gudizxaj liʼ le ral-laʼ ilaʼguizxjëʼ para ilún yútusö ícjagaquiëʼ. Níʼirö ilaʼnö́zinëʼ yúguʼtë bönniʼ judío bitiʼ nácatë lë naʼ taʼnnë́ʼ quiuʼ, pero lëscaʼ liʼ runuʼ le naca dxiʼa, en runuʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ca naca quégaca bönachi izáʼa, nupa niʼ chitaʼyéajlëʼ Cristo, chibén xtídzaʼtuʼ, en buzúajtuʼ lu guichi ca ral-laʼ ilunëʼ. Bitiʼ run bayudxi ilún chiʼë yuguʼ lë ni tunëʼ bönniʼ judío, pero tuz:
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Níʼirö Pablo guchë́ʼë queëʼ tapëʼ bönniʼ naʼ, ateʼ dza buropi niʼ ben dxiʼa cuinëʼ tsözxö́n len légaquiëʼ ca naca que yudoʼ. Níʼirö guyáziëʼ löʼa yudoʼ, para gaca bëʼ bizxi dza údxi ilunëʼ le tuʼún dxiʼa cuíngaquiëʼ, dza niʼ ral-laʼ tsöjuáʼagaquiëʼ le ilaʼguʼë lahuëʼ Dios que queë́gaquiëʼ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Cateʼ chizóa izáʼa gadxi dza naʼ, bal-lëʼ judío narúajgaquiëʼ luyú Asia bilaʼléʼenëʼ Pablo, zoëʼ löʼa yudoʼ. Gulunëʼ ga gulún dzatsa bönachi zián, ateʼ gulaʼzönëʼ Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Guluʼë zidzaj didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Caní gulaʼnnë́ʼ tuʼ bilaʼléʼenëʼ Pablo zíʼalö lu yödzö dzáguiëʼ Trófimo, bönniʼ Éfeso, en téquinëʼ guluʼë bönniʼ ni lu yudoʼ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Caní guca, buluʼdubi yúguʼtë bönachi yödzö, ateʼ bilaʼguírëʼ niʼ. Níʼirö gulaʼzönëʼ Pablo, en guláʼayöjëʼ lëʼ, buluʼbéajëʼ lëʼ löʼa yudoʼ, ateʼ laʼ buluʼsáyjatëʼ ga nu riyaza löʼa yudoʼ naʼ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Cateʼ chitequi quézinëʼ ilútiëʼ Pablo, bidxín didzaʼ lahuëʼ bönniʼ lo rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la. Biyönnëʼ tun dzatsa yúguʼtë bönachi Jerusalén.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Bönniʼ lo ni laʼ butúbitëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, len bönniʼ taʼnná béʼenëʼ légaquiëʼ, ateʼ carelö guyéajlenëʼ légaquiëʼ ga naʼ tun dzatsa bönachi naʼ. Cateʼ bilaʼléʼe bönachi niʼ bönniʼ lo naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, en bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la, buluʼsanëʼ taʼguinëʼ Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Níʼirö gubíguiʼë bönniʼ lo naʼ, en guzxönëʼ Pablo, ateʼ gunná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la ilúguiëʼ lëʼ len chopa du guíë. Gudödi niʼ gunábinëʼ bönachi zián niʼ, rnnëʼ:
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Taʼbö́dxiʼa bönachi zián naʼ, que queë́gaca ca taʼnná. Caní guca, bitiʼ bi guca tséajniʼinëʼ bönniʼ lo naʼ, tuʼ tuʼtsatsa bönachi naʼ, ateʼ gunná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la ilaʼchë́ʼë Pablo lu yuʼu zxön ga nagáʼanagaquiëʼ bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Cateʼ bilaʼdxinëʼ ga naca niʼyëpiʼ que yuʼu zxön naʼ, bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la guluíʼinëʼ Pablo, tuʼ dxíadiʼigaca bönachi zián légaquiëʼ,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 en záʼgaca cúdzuʼlögaquiëʼ, taʼbö́dxiʼa, taʼnná:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Cateʼ niʼ gulaʼsí lógaquiëʼ ilaʼguʼë Pablo lu yuʼu zxön niʼ, lëʼ gudxëʼ bönniʼ lo naʼ rinná béʼenëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, gunnë́ʼ:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Naruʼ calëga liʼ bönniʼ Egipto naʼ dza lahui nisö butubëʼ yuguʼ bönniʼ gulaʼdáʼbaguëʼë yúlahuiʼ, ateʼ guchë́ʼë idú choáʼ gáyuʼë bönniʼ huëti bönachi lu lataj cáʼasö?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Níʼirö Pablo gudxëʼ lëʼ, gunnë́ʼ:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Bönniʼ lo naʼ bëʼë lëʼ lataj, ateʼ guzuínëʼ Pablo ga naca niʼyëpiʼ, en guchisa nëʼë para ilaʼcuáʼ dxisö bönachi zián niʼ. Cateʼ chigulaʼcuʼë dxisö, Pablo bë́ʼlenëʼ légaquiëʼ didzaʼ lu didzaʼ hebreo.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.