Atos 16
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC
1 Gudödi niʼ bilaʼdxinëʼ Pablo, en Silas yödzö Derbe, en yödzö Listra. Zóabiʼ tu biʼi bönniʼ niʼ, réajlëʼëbiʼ Cristo, lëbiʼ Timoteo. Nácabiʼ zxíʼininu tu nigula judío réajlëʼënu Cristo, pero xúzibiʼ bitiʼ náquiëʼ judío.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Yuguʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë Listra, en Iconio tunëʼ ba nalí queë́biʼ, taʼnnë́ʼ runbiʼ le naca dxiʼa.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Gúʼunnëʼ Pablo tséajlenbiʼ biʼi ni lëʼ, ateʼ gudélëʼë-biʼ, en guchúguiëʼ lu xipë́laʼbiʼ ca tun bönachi judío. Caní benëʼ para cabí ilaʼnnë́ʼ queë́biʼ bönniʼ judío nacuʼë yuguʼ yödzö niʼ, tuʼ nö́ziguequinëʼ yúguʼtëʼ xúzibiʼ bitiʼ náquiëʼ judío.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Cateʼ Pablo, en nupa dzágagaca lëʼ gulaʼdödëʼ gapa nacuáʼ yödzö niʼ, tu tu yödzö naʼ buluʼdödëʼ lu náʼagaquiëʼ yuguʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë gapa niʼ yuguʼ xibá naʼ gulunëʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo, en bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ, nacuʼë Jerusalén. Buluʼdödëʼ yuguʼ xibá ni lu náʼagaquiëʼ para ilunëʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Caní guca, bönachi yúguʼtë cöʼ bönachi queëʼ Cristo bilaʼdipa ládxiʼgaca ca naca le réajlëʼëruʼ Cristo, ateʼ gulaʼyán tu tu dza.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pablo, en bönniʼ dzágagaquiëʼ lëʼ gulaʼdödëʼ luyú Frigia, en luyú Galacia, tuʼ buzáguëʼë Dios Böʼ Láʼayi xinö́zgaquiëʼ, para cabí ilunëʼ libán que xtídzëʼë Xanruʼ luyú Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Cateʼ bilaʼdxinëʼ luyú Misia, gulë́ʼënnëʼ tsöjáquiëʼ luyú Bitinia, pero Dios Böʼ Láʼayi, Nu risö́l-lëʼë Jesús queë́ruʼ, bitiʼ bëʼë légaquiëʼ lataj.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Níʼirö gulaʼdödëʼ galaʼ ga dë Misia, ateʼ yöjáquiëʼ lu yödzö Troas. Nedaʼ Lucas, ruzúajaʼ lu guichi lë ni, guzóaʼ Troas naʼ, ateʼ yöjsóalenaʼ-nëʼ Pablo.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Lu yödzö niʼ Dios buluíʼinëʼ Pablo tu le biléʼenëʼ lu yëla bë́chigal. Tu bönniʼ Macedonia buluíʼi lahuëʼ lëʼ, zuínëʼ, en rátaʼyuëʼ lahuëʼ Pablo, rnnëʼ: “Gudödi ladztuʼ, lu xiyú Macedonia, en gúcalen netuʼ.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Cateʼ biléʼenëʼ Pablo lë ni, lë naʼ buluíʼi lahui lëʼ, laʼ bëʼ ládxiʼtëtuʼ tséajtuʼ luyú Macedonia, tuʼ gúquibeʼetuʼ Dios chibulidzëʼ netuʼ tsöjentuʼ libán que didzaʼ dxiʼa lógaca bönachi luyú niʼ.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Níʼirö gurentuʼ lëʼe barco, en buzáʼatuʼ Troas. Gudö́dituʼ lirá ga bidxintuʼ yödzö Samotracia, ateʼ gudödi iaʼtú dza bidxintuʼ yödzö Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Buzáʼatuʼ niʼ, ateʼ bidxintuʼ Filipos, yödzö naʼ nácarö lo ca yúguʼtë yödzö nabábagaca tsöláʼa niʼ luyú Macedonia. Lu yödzö niʼ yuguʼ bönniʼ Roma nucuáʼagaquiëʼ bönachi uládz quégaquiëʼ. Lu yödzö nisö guzóatuʼ nababa dza.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Cateʼ bidxín tu dza láʼayi, birúajtuʼ lu yödzö, en guyéajtuʼ raʼ yegu ga naʼ tuʼdubi caz bönachi yödzö naʼ, en tuʼlidza Dios. Gurö́ʼötuʼ niʼ, en busiyöntuʼ yuguʼ nigula nudúbigacanu niʼ ca naca xtídzëʼë Xanruʼ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Nútsaʼnu ládjagacanu Lidia, tu nigula Tiatira. Nácanu nigula rútiʼnu lariʼ xiná chul-la le nazácaʼdaʼ. Reaj ládxiʼnu Dios, ateʼ buzë́ náganu didzaʼ ruʼë Pablo, ateʼ Xanruʼ gúcalenëʼ-nu para guzxíʼ lu náʼanu didzaʼ naʼ bëʼë.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Níʼirö bidílanu lënu nisa, ateʼ gulaʼdila caʼ nisa bönachi nacuáʼ lídxinu. Gudödi niʼ gútaʼyunu lotuʼ, gunnánu:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Iaʼtú le guca tu dza tsanni niʼ zéajtuʼ ga naʼ rulidztuʼ-nëʼ Dios, birúajbiʼ dutságabiʼ tu biʼi nigula netuʼ yuʼu lëbiʼ böʼ le run ga rinnë́ yáʼabiʼ. Len yöl-laʼ rinnë́ yaʼa queë́biʼ runbiʼ ga taʼzíʼdëʼë dumí yuguʼ bönniʼ xanbiʼ.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Biʼi nigula ni sudunóbiʼ-nëʼ Pablo, en netuʼ, ruíʼibiʼ zidzaj didzaʼ, rnnabiʼ:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Caní benbiʼ zián dza. Cateʼ bítiʼrö guyaza ládxëʼë Pablo, buécjëʼ, en bulidzëʼ böʼ naʼ yuʼu lëbiʼ, rnnëʼ:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Cateʼ bilaʼléʼenëʼ xanbiʼ chiburúaj böʼ naʼ run ga rinnë́ yáʼabiʼ, en bítiʼrö naca löza ilaʼziʼë dumí niʼa queë́biʼ, que lë ni naʼ gulaʼzönëʼ Pablo, en Silas, ateʼ gulaʼchë́ʼë légaquiëʼ lógaquiëʼ bönniʼ yúlahuiʼ, nudúbigaquiëʼ ga naca lu yë́ʼëyi.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Buluʼcuʼë légaquiëʼ lógaquiëʼ bönniʼ yúlahuiʼ naʼ, taʼnnë́ʼ:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Tuʼsë́dinëʼ le cabí ral-laʼ siʼ lu náʼaruʼ, en bitiʼ ral-laʼ gunruʼ, tuʼ nabábaruʼ Roma.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Níʼirö bönachi zián niʼ gulaʼdáʼbagaʼ Pablo, en Silas, ateʼ yuguʼ bönniʼ yúlahuiʼ gulaʼnná béʼenëʼ nupa gulaʼlecja lariʼ nácugaquiëʼ Pablo, en Silas, ateʼ gulaʼguínëʼ légaquiëʼ gubáʼayi.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Gudödi gulaʼguíndëʼë légaquiëʼ, gulaʼguʼë légaquiëʼ lidxi guíë. Gulaʼnná béʼenëʼ bönniʼ rusayjëʼ lidxi guíë naʼ gun chíʼidëʼë légaquiëʼ.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Bönniʼ ni, cateʼ chigulaʼnná béʼenëʼ lëʼ caní, guluʼë légaquiëʼ lu yuʼu lëʼe dxiʼ lidxi guíë naʼ, en guluʼë níʼagaquiëʼ yeru yaga taʼzö́n níʼagaquiëʼ.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Idú guluhuëla Pablo, en Silas tuʼlidzëʼ Dios, en tul-lëʼ yöl-laʼ ba queëʼ Dios, ateʼ taʼyönnëʼ yuguʼ bönniʼ nadzúngaquiëʼ lidxi guíë naʼ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Níʼirö tsálidoʼos gudödi budóʼ zxuʼ bach. Caní guca ga bidxintë guzxizi xilibi zöʼö lidxi guíë naʼ, ateʼ laʼ gulaʼyáljatë yúguʼtë gapa nu riyaza, ateʼ buluʼhuédxi caʼ yuguʼ du guíë nágaʼgaca bönniʼ nadzúngaquiëʼ niʼ.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Bubanëʼ bönniʼ naʼ rusayjëʼ lidxi guíë. Cateʼ biléʼenëʼ nayáljagaca gapa nu riyaza lidxi guíë naʼ, gulecjëʼ guíë tuchiʼ queëʼ para guti cuinëʼ, tuʼ réquinëʼ chibuluʼzxúnnajëʼ bönniʼ nadzúngaquiëʼ lidxi guíë naʼ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Níʼirö Pablo zidzaj bulidzëʼ lëʼ, gunnë́ʼ:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Níʼirö bönniʼ naʼ gunabëʼ guíʼ, ateʼ gudáʼatëʼ lu yuʼu lidxi guíë naʼ. Guzxízidëʼë lu yöl-laʼ radxi, ateʼ biyéchuëʼ xiníʼagaquiëʼ Pablo, en Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Cateʼ chinubéajëʼ légaquiëʼ lidxi guíë naʼ, gudxëʼ légaquiëʼ:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Légaquiëʼ tëʼ lëʼ:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Guluíʼilenëʼ lëʼ didzaʼ ca naca xtídzëʼë Xanruʼ, dzágagaca lëʼ yúguʼtë bönachi nacuáʼ lidxëʼ.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Laʼ náʼasö, niʼ naca chiʼi dzö́ʼölö laʼ guchëʼtëʼ légaquiëʼ, ateʼ yöjtibëʼ légaquiëʼ ga dxíagaquiëʼ huëʼ. Gudödi niʼ, laʼ bidílatëʼ nisa, ateʼ gulaʼdila caʼ nisa yúguʼtë bönachi nacuáʼ lidxëʼ.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Níʼirö guchë́ʼë légaquiëʼ lidxëʼ, en bëʼë le gulahuëʼ. Rudzéjanëʼ lëʼ, en tuʼdzeja caʼ yúguʼtë bönachi nacuáʼ lidxëʼ tuʼ taʼyéajlëʼë Dios.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Cateʼ zaʼ reníʼ dza naʼ, yuguʼ bönniʼ yúlahuiʼ gulaʼsö́l-lëʼë niʼa náʼagaquiëʼ, ateʼ gulë́ʼ bönniʼ naʼ rusayjëʼ lidxi guíë:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Níʼirö bönniʼ naʼ rusayjëʼ lidxi guíë gudíxjöiʼinëʼ Pablo didzaʼ ni, gunnë́ʼ:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Níʼirö birúajëʼ Pablo, en gudxëʼ yuguʼ niʼa náʼagaquiëʼ bönniʼ yúlahuiʼ naʼ, gunnë́ʼ:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Yöjhuö́jgaquiëʼ niʼa náʼagaquiëʼ bönniʼ yúlahuiʼ naʼ, en buluʼsiyönnëʼ yuguʼ bönniʼ yúlahuiʼ didzaʼ ni, ateʼ légaquiëʼ guládxinëʼ cateʼ bilaʼyönnëʼ nabábagaquiëʼ Pablo, en Silas Roma.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Cateʼ bilaʼdxinëʼ lidxi guíë niʼ, gulátaʼyuëʼ lógaquiëʼ Pablo, en Silas cabí uluʼsubáguëʼë légaquiëʼ xíguiaʼ. Níʼirö gulaʼbéajëʼ légaquiëʼ lidxi guíë naʼ, en gulátaʼyuëʼ lógaquiëʼ uluʼrúajëʼ yödzö naʼ.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Níʼirö bilaʼrúajëʼ Pablo, en Silas lidxi guíë naʼ, ateʼ gulaʼyáziëʼ lídxinu Lidia. Cateʼ chibilaʼléʼenëʼ bö́chiʼruʼ nacuʼë niʼ, buluʼchíziëʼ didzaʼ icja nágagaquiëʼ, en laʼ buluʼzáʼatëʼ niʼ.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.