Atos 13

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dza náʼasö gulaʼcuʼë bönniʼ tuʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, en bönniʼ tuʼsédinëʼ bönachi lu yödzö Antioquía, tunëʼ tu zxön bönachi queëʼ Cristo lu yödzö naʼ. Caní lë́gaquiëʼ:
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Tsanni niʼ nudúbigaquiëʼ bönniʼ ni queëʼ Xanruʼ, en tunëʼ gubasa, Dios Böʼ Láʼayi gudxëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Budxi gulunëʼ gubasa, en guluíʼilenëʼ Dios didzaʼ, níʼirö gulaʼxóa náʼagaquiëʼ chopëʼ ni, en gulaʼsö́l-lëʼë légaquiëʼ.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Níʼirö yöjáquiëʼ Bernabé, en Saulo yödzö Seleucia, tuʼ gusö́l-lëʼë Dios Böʼ Láʼayi légaquiëʼ niʼ, ateʼ niʼ gulaʼbenëʼ tu lëʼe barco le guchë́ʼ légaquiëʼ ga naca tu luyú bidxi lu nísadoʼ, nazíʼi le Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Cateʼ bilaʼdxinëʼ lu yödzö Salamina luyú naʼ, guluʼë xtídzëʼë Dios gapa naca lu yuʼu ga tuʼdubëʼ bönniʼ judío luyú naʼ, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios. Nachë́ʼgaquiëʼ-biʼ biʼi Juan para gunbiʼ légaquiëʼ tu zxön.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Budxi gulaʼdödëʼ idú gapa dë yö́dzödoʼ luyú bidxi naʼ lu nisa zxön, níʼirö bilaʼdxinëʼ yödzö Pafos. Yöjxácaʼgaquiëʼ Barjesús, tu bönniʼ judío niʼ. Náquiëʼ bönniʼ udzáʼ rinnë́ yëʼë, en rnnëʼ ruʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Bönniʼ ni dzáguiëʼ Sergio Paulo, bönniʼ réajniʼi rinná bëʼë. Bönniʼ unná bëʼ naʼ bulidzëʼ Bernabé, en Saulo, tuʼ rë́ʼënëʼ yönnëʼ xtídzëʼë Dios.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Níʼirö bönniʼ udzáʼ naʼ gudáʼbaguiëʼ Bernabé, en Saulo, tuʼ gúʼunnëʼ gunëʼ ga bitiʼ tséajlëʼë Dios bönniʼ rinná bëʼë. Bönniʼ udzáʼ naʼ lëʼ caʼ Elimas tsca naca xtídzaʼgaca bönachi izáʼa ga naʼ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Níʼirö Saulo, lëʼ caʼ Pablo, buzóa tsutsu lahuëʼ, zóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi lëʼ. Ruyúëʼ Elimas naʼ
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 en rëʼ lëʼ:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Naʼa, Xanruʼ usacaʼ ziʼë liʼ, ateʼ ichul-la loʼ, en bitiʼ iléʼenuʼ gubidza nababa dza.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Cateʼ biléʼenëʼ bönniʼ unná bëʼ naʼ lë naʼ guca, bubáninëʼ ca naca xtídzëʼë Xanruʼ, ateʼ guyéajlëʼë Cristo.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Níʼirö buzë́ʼë Pablo lu yödzö Pafos naʼ len yuguʼ bönniʼ dzágagaquiëʼ lëʼ, nacuʼë tu lëʼe barco, ateʼ bilaʼdxinëʼ yödzö Perge luyú Panfilia. Lu yödzö naʼ biʼi Juan buláʼalenbiʼ légaquiëʼ, en bö́ajbiʼ Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Gudödi niʼ buluʼzë́ʼë Perge naʼ, en yöjáquiëʼ yödzö Antioquía luyú Pisidia. Lu yödzö naʼ, cateʼ niʼ naca dza láʼayi quégaquiëʼ bönniʼ judío, gulaʼyáziëʼ lu yuʼu ga tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios, ateʼ lu yuʼu naʼ gulaʼböʼë.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Níʼirö tu bönniʼ zoëʼ niʼ bulabëʼ guichi ga nazúaj xibá queëʼ Dios, encaʼ le nazúaj lu guichi ca gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios. Gudödi niʼ yuguʼ bönniʼ unná bëʼ que yuʼu naʼ gulaʼsö́l-lëʼë nu yöjö́dx Saulo, en Bernabé, gunnë́ʼ:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Níʼirö guzuínëʼ Pablo, en guchisa nëʼë para ilaʼcuʼë dxisö, gunnë́ʼ:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Xanruʼ Dios, Nu taʼyéaj ládxiʼgaca bönachi Israel, gurö́ cazëʼ xuz xtóʼoruʼ, en benëʼ ga gulaʼyándëʼë cateʼ niʼ nácagaquiëʼ bönniʼ ziʼtuʼ luyú Egipto. Len yöl-laʼ huáca zxön queëʼ bubéajëʼ légaquiëʼ luyú niʼ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Idú choáʼ iz Dios biáʼ gulénëʼ quégaquiëʼ cateʼ niʼ gulaʼdë́ʼ idú luyú bidxi lu lataj cáʼasö.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Cateʼ budxi busunítiëʼ gadxi cöʼ yödzö gulaʼcuáʼ luyú Canaán, bunödzjëʼ xiyúgaca bönachi niʼ quégaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Gudödi niʼ, le guca idú ca tapa gayuáʼ yuʼ chi-un iz, Dios bucuʼë yuguʼ bönniʼ buluʼchiʼa buluʼsörö́ëʼ légaquiëʼ ga bidxintë zoëʼ Samuel, bönniʼ bëʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Níʼirö gulaʼnábinëʼ Dios uzóëʼ tu bönniʼ unná bëʼ quégaquiëʼ. Dios gurö́ëʼ Saúl, zxíʼinëʼ Cis, bönniʼ nababëʼ diʼa dza queëʼ Benjamín. Idú ca choáʼ iz gunná béʼenëʼ Saúl naʼ légaquiëʼ.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Gudödi niʼ Dios gudúëʼ Saúl naʼ, ateʼ buzóëʼ David quégaquiëʼ para inná bëʼë. Dios benëʼ ba nalí queëʼ David ni, gunnë́ʼ: “Nözdaʼ runëʼ David, zxíʼinëʼ Isaí, le raza ládxaʼa, en gunëʼ yúguʼtë le rë́ʼëndaʼ nedaʼ.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ladaj zxíʼini xiʼsóëʼ David naʼ benëʼ Dios ga guljëʼ Jesús para gáquiëʼ bönniʼ usölë́ʼ bönachi Israel, ca naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios zíʼatëlö gunëʼ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Zíʼalö cateʼ siʼ iláʼ lahuëʼ Jesús, benëʼ Juan libán lógaca yúguʼtë bönachi Israel para uluʼbíʼi ládxiʼgaca, en ilaʼdila nisa.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Cateʼ niʼ chizóa údxi gunëʼ libán Juan naʼ, gunnë́ʼ: “¿Nuzxi réquiliʼ nacaʼ nedaʼ? Bitiʼ nacaʼ Cristo, bönniʼ naʼ ral-laʼ guídëʼ. ¡Naʼa, buliʼyútsöcaʼ! Chizóëʼ idxinëʼ bönniʼ naʼ ga zoaʼ ni, ateʼ nedaʼ bitiʼ nacaʼ lesacaʼ ilecjaʼ xiráchuëʼ nudë́ʼë.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Libíʼiliʼ, bö́chaʼa, yuguʼ zxíʼini xiʼsóëʼ Abraham, en núlöliʼ zóaliʼ ni, en rádxiliʼ-nëʼ Dios. Dios caz gusö́l-lëʼë queë́liʼ didzaʼ ni para uláliʼ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Nupa nacuáʼ Jerusalén, en bönniʼ taʼnná béʼenëʼ légaquiëʼ bitiʼ buluʼúnbëʼë Jesús, en bitiʼ gulaʼyéajniʼinëʼ le nazúaj lu guichi le gulaʼnnë́ʼ yuguʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, sal-laʼ tuʼlaba cazëʼ yuguʼ didzaʼ ni yuguʼ dza láʼayi. Lu yöl-laʼ cabí réajniʼi quégaquiëʼ gulunëʼ ga budxín ca rnna didzaʼ ni cateʼ niʼ gulaʼchúguiëʼ queëʼ Jesús gátiëʼ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Sal-laʼ bitiʼ budzöli le nabáguëʼë Jesús gátiëʼ, gulaʼnábinëʼ Pilato inná béʼenëʼ bönniʼ ilútiëʼ Lëʼ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Cateʼ budxi gulunëʼ queëʼ yúguʼtë le nazúaj lu guichi ca ral-laʼ gaca queëʼ, buluʼzötjëʼ Lëʼ lëʼe yaga cruz, en buluʼcáchëʼë Lëʼ yeru ba.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 ¡Níʼirö Dios busubanëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti!
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Zián dza buluíʼi lahuëʼ Jesús lógaca nupa yöjácalen Lëʼ tsözxö́n cateʼ niʼ buzë́ʼë luyú Galilea, en bidxinëʼ Jerusalén. Naʼa, yuguʼ bönniʼ naʼ tunëʼ ba nalí queëʼ lógaca bönachi.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Caní naca, lëscaʼ netuʼ ni rusiyöntuʼ libíʼiliʼ didzaʼ dxiʼa ca naca lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios gunëʼ quégaquiëʼ xuz xtóʼoruʼ.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Lë naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios quégaquiëʼ, Lë cazëʼ benëʼ ga budxín queë́ruʼ, nácaruʼ zxíʼini xiʼsóagaquiëʼ. Caní benëʼ cateʼ busubanëʼ Jesús. Guca ca naʼ nazúaj lu guichi ga zoa salmo buropi, le rnna caní: “Liʼ nacuʼ Zxíʼinaʼ. Nedaʼ buzóa cazaʼ Liʼ.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ca naca naʼ, Dios busubanëʼ Lëʼ lu yöl-laʼ guti para cabí initi le naca cazëʼ, Lë cazëʼ Dios gunnë́ʼ caní: “Gunnaʼ quiuʼ le nácagaca bicaʼ ba guzxíʼ lu naʼa lahuëʼ David.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Que lë ni naʼ nazúaj caʼ lu guichi, ga zoa iaʼtú salmo, le rnna caní: “Bitiʼ guʼu lataj ugáʼanëʼ bönniʼ láʼayi quiuʼ ga initi le naca cazëʼ.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Le guca queëʼ David naca bëʼ. Gudödi benëʼ dxin lógaca bönachi uládz queëʼ, ca naʼ gunná béʼenëʼ Dios lëʼ, níʼirö gútiëʼ, ateʼ gulaʼguʼë lëʼ yeru ba ga nacuʼë xuz xtáʼahuëʼ, ateʼ guniti le naca cazëʼ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Naʼa, ca naca queëʼ Jesús naʼ, Dios busubanëʼ Lëʼ, ateʼ bitiʼ guniti le naca cazëʼ lu yeru ba.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Libíʼiliʼ, bö́chaʼa, ral-laʼ inö́ziliʼ lë ni rusiyöntuʼ libíʼiliʼ. Dios runiti lahuëʼ libíʼiliʼ ca naca dul-laʼ nabágaʼliʼ niʼa que le benëʼ Jesús ni.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Naʼa, Dios ruúnëʼ tsahuiʼ yúguʼtë nupa taʼyéajlëʼ Jesús, rugǘëʼ yuguʼ dul-laʼ naʼ le cabí guca ugúa xibá queëʼ Dios, le bëʼë Moisés.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Guliʼgún chiʼi cuinliʼ naʼa para cabí gaca queë́liʼ le nazúaj lu guichi le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, le rnna caní:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Buliʼyútsöcaʼ, libíʼiliʼ, bönniʼ cabí tunëʼ nedaʼ bal.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Cateʼ buluʼrúajëʼ Pablo, en yuguʼ bönniʼ naʼ dzágagaquiëʼ lëʼ lu yuʼu ga naʼ tuʼdubëʼ bönniʼ judío, en tuʼsëdëʼ queëʼ Dios, níʼirö bönachi niʼ gulátaʼyu lógaquiëʼ uluʼsë́dinëʼ légaquiëʼ ca naca lë ni cateʼ idxín iaʼtú dza láʼayi quégaquiëʼ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Cateʼ niʼ buluʼrúajëʼ lu yuʼu naʼ bönniʼ nudúbigaquiëʼ niʼ, zián bönniʼ judío, en bönniʼ nuhuöácagaquiëʼ judío, yuguʼ bönniʼ taʼyéaj ládxiʼgaquiëʼ Dios, gulunëʼ tsözxö́n Pablo, en Bernabé. Chopëʼ ni guluíʼilenëʼ légaquiëʼ didzaʼ, en buluʼsë́ʼë ládxiʼgaquiëʼ para ilácaticaʼsëʼ tsutsu, ilunëʼ löza le ruzáʼ ládxëʼë Dios quégaquiëʼ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Iaʼxunuʼ gubidza caʼ cateʼ bidxín iaʼtú dza láʼayi quégaquiëʼ, buluʼdubëʼ látuʼbiquiʼ yúgutë bönachi lu yödzö naʼ para ilaʼyönnëʼ xtídzëʼë Dios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Níʼirö buluʼzxéʼenëʼ bönniʼ judío bitiʼ taʼyéajlëʼë, cateʼ bilaʼléʼenëʼ bönachi zián naʼ, ateʼ gulaʼnnë́ʼ que didzaʼ ruʼë Pablo, en gulaʼdáʼbáguëʼë le.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Níʼirö lu yöl-laʼ rugu ladxiʼ quégaquiëʼ Pablo, en Bernabé, gulë́ʼ yuguʼ bönniʼ judío naʼ, taʼnnë́ʼ:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Lëscaʼ caní gunná béʼenëʼ Xanruʼ Dios netuʼ guntuʼ libán queëʼ Cristo lógaca bönachi izáʼa, en naca ca rnna didzaʼ naʼ bëʼë Dios ca naca queëʼ Cristo, gunnë́ʼ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Cateʼ bilaʼyöni bönachi izáʼa nacuáʼ niʼ didzaʼ ni, buluʼdzéjanëʼ, en gulaʼguʼë Xanruʼ yöl-laʼ ba niʼa que xtídzëʼë, yúguʼtë nupa niʼ chinunëʼ Dios quéguequi gataʼ quéguequi yöl-laʼ naʼbán idú.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Caní guca, guzë́ xtídzëʼë Xanruʼ, ateʼ bilaʼyöni bönachi yúguʼtë yödzö nacuáʼ luyú niʼ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Níʼirö bönniʼ judío bitiʼ taʼyéajlëʼë naʼ gulaʼgúʼu yö́l-lëʼë yuguʼ bönniʼ lo que yödzö niʼ para cabí ilaʼléʼenëʼ dxiʼa Pablo, en Bernabé. Lëscaʼ caní gulaʼgúʼu yö́l-lëʼë nigula lo taʼyéaj ládxiʼnu Dios. Caní guca, gulunëʼ ga gulaʼbía ládxiʼgaquiëʼ Pablo, en Bernabé, ateʼ buluʼláguëʼ chopëʼ ni níʼilö lu xiyúgaquiëʼ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Níʼirö Pablo, en Bernabé buluʼquínnajëʼ yu bëchtö daʼ laʼ lábagaquiëʼ le ruluíʼi nagáʼana xíguiaʼ nabágaʼgaca bönachi lu yödzö naʼ, ateʼ yöjáquiëʼ lu yödzö Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Buluʼdzéjanëʼ bönniʼ yödzö Antioquía naʼ, bönniʼ taʼyéajlëʼë Xanruʼ, ateʼ guzóalenëʼ Dios Böʼ Láʼayi légaquiëʼ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.