Atos 12

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dza naʼ Herodes, bönniʼ unná bëʼ, benëʼ ga gulaʼzönëʼ bal-lëʼ bönniʼ queëʼ Cristo para uluʼsacaʼ ziʼë légaquiëʼ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Gunná béʼenëʼ bönniʼ gulútiëʼ Jacobo, bö́chëʼë Juan. Guluʼë lëʼ guíë tuchiʼ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Cateʼ gúquibeʼenëʼ Herodes gulaʼyaza ládxiʼgaquiëʼ bönniʼ judío lë ni, benëʼ ga gulaʼzönëʼ caʼ Pedro. Gulaca lë ni dza niʼ raca laní cateʼ tahuëʼ yöta xtila bitiʼ nazíʼi cúa zi que.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Gudödi gulaʼzönëʼ Pedro, gulaʼguʼë lëʼ lidxi guíë, en buluʼdödëʼ lëʼ lu náʼagaquiëʼ tapa cöʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la, nacuʼë tapëʼ tu huéaj cöʼ naʼ, para uyúgaquiëʼ lëʼ. Yuʼu ládxëʼë Herodes ubéajëʼ Pedro lógaca bönachi tödi Laní Pascua, laní naʼ tuʼsubanëʼ ca benëʼ Dios, bubéajëʼ bönachi judío luyú Egipto.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Caní guca, nun chíʼigacrëʼ Pedro lu yuʼu lidxi guíë naʼ, pero bönachi queëʼ Cristo buluʼlídzaticaʼsö Dios, taʼnábini Dios gácalenëʼ Pedro.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Cateʼ siʼ idxín dza yuʼu ládxëʼë Herodes ubéajëʼ Pedro lidxi guíë naʼ, laʼ dzöʼ níʼisö dëʼ rásiëʼ Pedro, ateʼ nacuʼë chopëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la cuita lëʼë Pedro naʼ, en núgaʼgaquiëʼ lëʼ chopa du guíë. Gulaʼcuʼë iaʼbal-lëʼ bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la tapa chiʼë ga nu riyaza lidxi guíë naʼ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Tsálidoʼos buluíʼi lahuëʼ tu gubáz láʼayi queëʼ Xanruʼ niʼ, ateʼ buzeníʼdaʼ beníʼ lidxi guíë. Gudanëʼ gubáz láʼayi naʼ cuita lëʼë Pedro, ateʼ busubanëʼ lëʼ, en gudxëʼ lëʼ:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Gubáz láʼayi naʼ gudxëʼ lëʼ, gunnë́ʼ:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Burúajëʼ Pedro, saʼyéajlenëʼ gubáz láʼayi naʼ, pero bitiʼ réquibeʼenëʼ nácatë le runëʼ gubáz láʼayi naʼ. Gúquinëʼ yë́lasö rinenëʼ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Cateʼ chigulaʼdödëʼ ga nacuʼë bönniʼ zíʼalö, en bönniʼ buropi cöʼ, bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la tapa chiʼë, bilaʼdxinëʼ ga zoa le néquini guíë le nusayaj ga nu riyaza lidxi guíë naʼ, ga nu rurúaj laʼ nöza que yödzö. Ga nu riyaza naʼ, rácasö que guyalaj. Cateʼ bilaʼrúajëʼ niʼ, gulaʼzë́ʼë ga ridzaga iaʼturö nöza, ateʼ niʼ gubáz láʼayi naʼ laʼ buláʼalentëʼ Pedro.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Níʼirö réquibeʼenëʼ Pedro, ateʼ lu icja ládxiʼdaʼazëʼ gunnë́ʼ:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Tsanni niʼ yuʼë nöza Pedro, rizáʼ ládxëʼë ca naca lë naʼ guca, ateʼ bidxinëʼ lídxinu María, xináʼabiʼ Juan, biʼi naʼ zoa iaʼtú labiʼ Marcos. Lu yuʼu naʼ nudúbigaca bönachi zián taʼyéajlëʼ Cristo, en tuʼlidza Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Cateʼ bulidzëʼ Pedro raʼ yuʼu löʼa, birúajbiʼ biʼi nigula lëbiʼ Rode para inö́zibiʼ nuzxi naʼ.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Cateʼ búnbëʼëbiʼ biʼi nigula ni chiʼë Pedro, lu yöl-laʼ rudzeja queë́biʼ bitiʼ gusaljbiʼ yuʼu, pero carelö bö́ajbiʼ lu yuʼu, yöjtíxjöiʼibiʼ nupa nacuáʼ niʼ, rnnabiʼ:
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Níʼirö gulë́ʼ lëbiʼ:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Tsanni naʼ bitiʼ zoa dxíëʼ Pedro rulidzëʼ nupa nacuáʼ lu yuʼu. Cateʼ gulaʼsaljëʼ yuʼu, gulaʼnítisinëʼ cateʼ bilaʼléʼenëʼ lëʼ.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Níʼirö guchisa nëʼë Pedro para ilaʼcuʼë dxisö, ateʼ busiyönnëʼ légaquiëʼ ca benëʼ Xanruʼ, bubéajëʼ lëʼ lidxi guíë. Níʼirö gudxëʼ légaquiëʼ:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Cateʼ zaʼ reníʼ dza naʼ, bönniʼ röjáquiëʼ gudil-la gulaʼböʼë böniga nacxi guca, bítiʼrö yuʼë Pedro lidxi guíë.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Níʼirö gusö́l-lëʼë Herodes nupa tsöjxíʼgaca Pedro. Cateʼ bitiʼ buluʼdzö́linëʼ lëʼ, Herodes gunabi yúdxinëʼ yuguʼ bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la, bönniʼ gulún chiʼë Pedro. Gudödi niʼ gunná béʼenëʼ nupa bë́tigaca yuguʼ bönniʼ naʼ röjáquiëʼ gudil-la. Níʼirö buzë́ʼë Herodes luyú Judea, saʼyéajëʼ Cesarea, ateʼ bugáʼanëʼ niʼ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Dza níʼisö rilenëʼ Herodes bönachi yödzö Tiro, en yödzö Sidón. Zíʼalö bönachi lu xiyúëʼ Herodes naʼ gulaʼsö́l-laʼ le biyadzaj quégaca bönachi lu xiyúgaca yödzö Tiro, en Sidón naʼ, pero tuʼ rilenëʼ Herodes légaquiëʼ, bítiʼrö bi taʼsö́l-lëʼë quégaquiëʼ. Níʼirö gulunëʼ tuz bönniʼ Tiro, en Sidón naʼ, ateʼ gulunëʼ ga soëʼ Blasto unë́ quégaquiëʼ lahuëʼ Herodes naʼ. Náquiëʼ Blasto naʼ huen dxin nadéliʼnëʼ lataj lo lahuëʼ Herodes. Gulë́ʼënnëʼ bönniʼ Tiro, en Sidón naʼ ilaʼdxinëʼ lahuëʼ Herodes, para ilaʼnábinëʼ lëʼ ugáʼana tsahuiʼ didzaʼ bizxaj quégaquiëʼ.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Níʼirö budxíëʼ bëʼ Herodes dza yönnëʼ légaquiëʼ, ateʼ dza naʼ guröʼë xilatjëʼ ga ruchiʼa rusörö́ëʼ bi raca, nácuëʼ lariʼ nazacaʼ, en benëʼ libán lógaquiëʼ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Níʼirö buluʼlidzëʼ zidzaj bönniʼ naʼ, taʼnnë́ʼ:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Laʼ náʼasö laʼ bëʼtëʼ gubáz láʼayi queëʼ Xanruʼ lëʼ tuʼ buziʼë lë cazëʼ yöl-laʼ ba ral-laʼ gaca queëʼ Dios. Níʼirö guröʼë Herodes naʼ buzugaʼ, ateʼ gútiëʼ tuʼ tágubaʼ lëʼ.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Níʼirö guca libán que xtídzëʼë Xanruʼ, ateʼ gulaʼyán nupa nazíʼ lu náʼagaca le.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Cateʼ Bernabé, en Saulo chibuluʼdödëʼ dumí naʼ lu náʼagaquiëʼ bönniʼ gula tapa chiʼë bönachi queëʼ Cristo nacuʼë Jerusalén, buluʼzë́ʼë niʼ, yöjhuö́jgaquiëʼ yödzö Antioquía. Gulaʼchë́ʼë-biʼ caʼ biʼi Juan, zoa iaʼtú labiʼ Marcos.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.