Apocalipse 14

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gudödi niʼ buyúaʼ, en biléʼedaʼ-nëʼ Bönniʼ naʼ náquiëʼ Böʼcuʼ Zxílaʼdoʼ zuínëʼ lu guíʼadoʼ nazíʼi le Sión. Nacuáʼlenëʼ Lëʼ tu gayuáʼ yuʼ tapa-un milëʼ bönniʼ, daʼ raʼ xigágaquiëʼ Lëʼ Bönniʼ naʼ náquiëʼ Böʼcuʼ Zxílaʼdoʼ, encaʼ Lëʼ Xuzëʼ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Níʼirö biyöndaʼ tu le rigúʼu bö yehuaʼ yubá, le rinnë́ zidzaj ca rinnë́ tu yegu zxön, en ca rinnë́ guziúʼ. Biyöndaʼ le riyö́n cateʼ taʼguínniëʼ lëʼe tu le rul-la zë zián du que.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Tul-lëʼ tu le rul-la cubi, nacuʼë ca dö́dilö lahui lataj lo niʼ, encaʼ ca dö́dilö lahui ga naʼ nacuáʼ idapa nupa naʼ nabángaca len yuguʼ bönniʼ gula naʼ. Cúnturö nu gaca gul-la le rul-la ni, pero légacasëʼ tu gayuáʼ yuʼ tapa-un milëʼ bönniʼ ni, bönniʼ naʼ böáʼuëʼ Cristo légaquiëʼ ladaj bönachi yödzölió.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Nácagaquiëʼ bönniʼ ni idú ladxiʼ. Bitiʼ gulaʼcuáʼlenëʼ nigula, tuʼ nácagaquiëʼ idú bönniʼ raʼbán. Söjácalenëʼ Bönniʼ naʼ náquiëʼ Böʼcuʼ Zxílaʼdoʼ gátiʼtës ga saʼyéajëʼ. Cristo caz böáʼuëʼ légaquiëʼ ládjagaca bönachi, ateʼ nácagaca nupa buluʼdödi cuíngaquiëʼ zíʼalö queëʼ Dios, encaʼ queëʼ Bönniʼ naʼ náquiëʼ Böʼcuʼ Zxílaʼdoʼ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Catu caz gulaʼzíʼ yëʼë, ateʼ cuntu nu gaca bi innë́ quégaquiëʼ ga naʼ nacuʼë ca dö́dilö lahui lataj lo ga röʼë Dios.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Níʼirö biléʼedaʼ iaʼtúëʼ gubáz láʼayi, ridödëʼ lu böʼös lúzxiba, en röjuʼë didzaʼ dxiʼa zóaticaʼsö para gunëʼ libán que lógaca nupa nacuáʼ yödzölió, bönachi idútë luyú, yúguʼtë bönachi izáʼa, en bönachi tuíʼi yúguʼtë didzaʼ izáʼa, en bönachi yúguʼtë yödzö.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ruʼë zidzaj didzaʼ, rnnëʼ: “¡Gulíʼgádxi Dios, en guliʼcuʼë yöl-laʼ ba tuʼ chizóa uchiʼa usörö́ëʼ bönachi! ¡Guliʼtséaj ládxëʼë Dios, nunëʼ lúzxiba, en luyú, en nísadoʼ, en gapa ralaj nisa!”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Iaʼtúëʼ gubáz láʼayi söjnáhuëʼ gubáz láʼayi ni, en rnnëʼ: “¡Chibudxi que yödzö Babilonia! ¡Chibudxi que yödzö zxön naʼ! Caní guca que, tuʼ gulún nupa nacuáʼ niʼ ga gulaʼzíʼ lu náʼagaquiëʼ bönniʼ yúguʼtë yödzö ilunëʼ ca nácagaca le taʼzë́ ládxiʼgaquiëʼ le ruáʼ döʼ.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Iaʼtúëʼ gubáz láʼayi söjnáhuëʼ gubáz láʼayi buropi ni, en ruʼë zidzaj didzaʼ, rnnëʼ: “¡Channö nu tseaj ladxiʼ-baʼ böaʼ síniaʼ naʼ, encaʼ budóʼ queë́baʼ, en güíʼi lataj taʼ raʼ xigué o lu nëʼe le naca bëʼ daʼ lëbaʼ,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 gunëʼ Dios nu ni xíguiaʼ lu yöl-laʼ rilé queëʼ! ¡Quiʼi sacaʼ nu naʼ lu guíʼ, en lu lë naʼ ruzéguiʼdaʼ, lógaca gubáz láʼayi, en lahuëʼ Bönniʼ naʼ náquiëʼ Böʼcuʼ Zxílaʼdoʼ!
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Cuénticaʼsö dzön que guíʼ ga niʼ quíʼi sacaʼ nu naʼ. Rëla, en te dza quiʼi sacaʼ, ateʼ catu caz gataʼ lataj uluʼzíʼ ládxiʼgaca nupa ilaʼyéaj ládxiʼgaca-baʼ böaʼ síniaʼ naʼ, en budóʼ queë́baʼ. Bitiʼ uluʼzíʼ ládxiʼgaca nupa iluíʼi lataj taʼ labaʼ léguequi.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Que lë ni naʼ nupa naʼ néquiguequi queëʼ Dios, en tun ca rnna le gunná bëʼë, en taʼyéajlëʼ Jesús, ral-laʼ ilaʼböza zxön ladxiʼ.”
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Níʼirö biyöndaʼ chiʼi nu ruíʼi didzaʼ yehuaʼ yubá, en rë nedaʼ: “Buzúaj lu guichi lë ni: ¡Bicaʼ bágaca nupa ilátigaca naʼa si lo, nupa naʼ taʼyéajlëʼ Xanruʼ!”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Níʼirö buyúaʼ, en biléʼedaʼ tu böaj lúzxiba chiguíchidoʼos, ateʼ lu böaj naʼ röʼë tu bönniʼ náquiëʼ ca náquiëʼ Bönniʼ Guljëʼ Bönachi, ateʼ dxía icjëʼ tu le néquini oro, ateʼ zönëʼ tu guíë tuchiʼ lu nëʼë.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Birúajëʼ tuëʼ gubáz láʼayi lu yudoʼ röʼö yehuaʼ yubá, ateʼ bëʼë zidzaj didzaʼ, en gudxëʼ Nu naʼ röʼö lu böaj naʼ, gunnë́ʼ: “¡Bugún dxin guíë tuchiʼ quiuʼ, en guchugu zxoaʼ xtila, tuʼ chibidxín dza nu uzíʼ le! ¡Chinabídx do que le dë yödzölió!”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Níʼirö Nu naʼ röʼö lu böaj naʼ bugún dxin guíë tuchiʼ idútë yödzölió, ateʼ buziʼë le ruláʼ luyú.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Níʼirö birúajëʼ tu gubáz láʼayi lu yudoʼ zoa yehuaʼ yubá. Nuʼë caʼ tu guíë tuchiʼ.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Birúajëʼ iaʼtúëʼ gubáz láʼayi raʼ bucugu niʼ, dë lu nëʼë inná béʼenëʼ guíʼ, ateʼ bëʼë zidzaj didzaʼ, en bulidzëʼ gubáz láʼayi zíʼalö naʼ nuʼë guíë tuchiʼ, gunnë́ʼ: “¡Bugún dxin guíë tuchiʼ quiuʼ, en butubi tuʼxóa huéaj le taʼbía lubá uva rö́ʼgaca yödzölió, tuʼ chiná le taʼbía lubá uva!”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Níʼirö gubáz láʼayi ni bugunëʼ dxin guíë tuchiʼ idútë yödzölió, en butubëʼ le taʼbía lubá uva rö́ʼgaca luyú, ateʼ yöjchúʼunëʼ le taʼbía lubá uva naʼ lu yeru zxön ga izí xisi. Yuguʼ lë ni ruluíʼi ca gunëʼ Dios, gunëʼ xíguiaʼ bönachi nacuáʼ yödzölió.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Buluʼlibëʼ le taʼbía lubá uva naʼ lu lerui zoa níʼilö raʼ yödzö, ateʼ lu lerui naʼ birúaj rön, en gurén ga bidxintë ruáʼagacabaʼ böaʼ, en gudödi rön naʼ idú tsca gaca sáʼaruʼ idú chinnu dza.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.