1 Tessalonicenses 2
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Böchiʼ luzáʼatuʼ, nöz quéziliʼ bitiʼ guca nítisö dxin queëʼ Dios bentuʼ cateʼ niʼ bidxintuʼ ga zóaliʼ.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Nö́ziliʼ ca guca queë́tuʼ lu yödzö Filipos, ca naʼ gudíʼi guzxácaʼtuʼ, ateʼ guluáʼ döʼ bönachi niʼ queë́tuʼ. Níʼirö cateʼ bidxintuʼ ga zóaliʼ gúcatuʼ rugu ladxiʼ tuʼ guzóalenëʼ Dios queë́ruʼ netuʼ, ateʼ bentuʼ libán loliʼ que didzaʼ dxiʼa le budödëʼ Dios lu naʼtuʼ. Caní bentuʼ sal-laʼ gulaʼdáʼbagaʼdaʼ bönachi ládzaliʼ netuʼ.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Cateʼ niʼ guchízatuʼ icja nágaliʼ xtídzëʼë Dios, bë́ʼëtuʼ didzaʼ, calëga tuʼ nazíʼi yeʼe netuʼ, en calëga tuʼ bi guzë́ ládxiʼtuʼ le dë queë́liʼ, en bitiʼ guzxíʼ yéʼetuʼ libíʼiliʼ.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Tuʼ nuzxöni ládxëʼë Dios netuʼ, budödëʼ lu naʼtuʼ guntuʼ libán que didzaʼ dxiʼa queëʼ, ateʼ canísö ruíʼituʼ didzaʼ.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Nöz quéziliʼ catu caz bë́ʼlentuʼ libíʼiliʼ didzaʼ le gun zxön libíʼiliʼ, en bitiʼ guléaj tsahuiʼ cuintuʼ ca run nu bi rizë́ ladxiʼ le dë queë́liʼ. Nöz quézinëʼ Dios naca caní.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Bitiʼ gudíljatuʼ yöl-laʼ ba le naca que yödzölió ni, lë naʼ cúʼuliʼ libíʼiliʼ netuʼ, en calëga le ilaʼgúʼu bönachi netuʼ. Sal-laʼ dë lu naʼtuʼ inná béʼetuʼ libíʼiliʼ tuʼ nácatuʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 guzóalentuʼ libíʼiliʼ dxiʼi ládxiʼdoʼ, en bentuʼ ca runnu xináʼagacabiʼ biʼi huë́ʼënidoʼ, run chíʼinu légacabiʼ dxiʼi ládxiʼdoʼ.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Caní guca, bidxíʼideʼetuʼ libíʼiliʼ, ga bidxintë gúʼunituʼ udö́dituʼ lu náʼaliʼ, calë́gasö didzaʼ dxiʼa queëʼ Dios, pero láʼtuʼbiquiʼ udödi caztuʼ yöl-laʼ naʼbán queë́tuʼ, tuʼ nadxíʼideʼetuʼ libíʼiliʼ.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Röjneliʼ, böchiʼ luzáʼatuʼ, ca naʼ guca cateʼ niʼ bentuʼ libán loliʼ que didzaʼ dxiʼa queëʼ Dios, ca bénticaʼstuʼ dxin ziʼi, ateʼ rëla, en të dza bentuʼ dxin para cabí usacaʼ zíʼituʼ nituliʼ libíʼiliʼ.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Libíʼiliʼ naʼ réajlëʼëliʼ Cristo, huáca gunliʼ ba nalí, ateʼ nö́zinëʼ Dios ca naʼ gudálentuʼ libíʼiliʼ idú ca raza ládxëʼë Dios, en idú dxíʼadoʼ, en ca naʼ cuntu nu gaca bi innë́ que.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Lëscaʼ caní nö́ziliʼ ca bentuʼ ca runëʼ tu bönniʼ quégacabiʼ zxíʼinëʼ, guchízatuʼ icja nágaliʼ, en butípatuʼ ládxiʼliʼ tu tuliʼ.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Busáʼatuʼ ládxiʼliʼ gunliʼ ca ral-laʼ gun nu nequi queëʼ Dios. Lë cazëʼ bulidzëʼ libíʼiliʼ para gaca tsúʼuliʼ ga naʼ rinná bëʼë Lëʼ lu beníʼ queëʼ.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Que lë ni naʼ caʼ, rë́ticaʼstuʼ-nëʼ Dios: “Xclenuʼ.” Caní runtuʼ tuʼ guzxíʼ lu náʼaliʼ xtídzëʼë Dios le biyö́niliʼ bë́ʼëtuʼ didzaʼ, calëga ca xtidzaʼ bönáchisö, pero ca le nácatë naca, xtídzëʼë Dios naca. Xtídzëʼë naʼ run dxin lu icja ládxiʼdoʼoliʼ libíʼiliʼ, réajlëʼëliʼ Cristo.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Böchiʼ luzáʼatuʼ, raca queë́liʼ ca raca quégaca bönachi queëʼ Dios, nupa néquiguequi queëʼ Jesucristo luyú Judea. Caní naca tuʼ chigudíʼi guzxácaʼdaʼaliʼ lu náʼagaca bönachi uládz queë́liʼ, lë́bisö ca naʼ gulaʼguíʼi gulaʼzáquiëʼ légaquiëʼ lu náʼagaca bönachi uládz quégaquiëʼ, nupa niʼ nácagaca bönniʼ judío.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Yuguʼ bönniʼ judío naʼ gulútiëʼ Xanruʼ Jesús, en gulútiëʼ caʼ yuguʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios. Gulaʼbía ládxiʼgaquiëʼ, en buluʼláguëʼ caʼ netuʼ. Bitiʼ tunëʼ le raza ládxëʼë Dios, tuʼ cabí taʼléʼenëʼ dxiʼa yúguʼtë bönachi izáʼa.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Tuʼzáguëʼë caʼ xinöztuʼ, para cabí guntuʼ libán lógaca bönachi izáʼa naʼ bitiʼ nabábagaca légaquiëʼ, tuʼ ruíʼilentuʼ léguequi didzaʼ para uluʼlágaca. Caní raca, tuʼzánticaʼsëʼ dul-laʼ nabágaʼgaquiëʼ, en chinabágaʼgaquiëʼ xíguiaʼ le run ga ichúguiëʼ Dios quégaquiëʼ.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Naʼa, böchiʼ luzáʼatuʼ, ruhuíʼinituʼ ca runëʼ tu bönniʼ uzëbi tuʼ nuláʼalentuʼ libíʼiliʼ tu chíʼidoʼ, pero sal-laʼ bitiʼ riléʼetuʼ libíʼiliʼ, bitiʼ nál-la ládxiʼtuʼ libíʼiliʼ. Que lë ni naʼ, ruíʼi ládxiʼrötuʼ uléʼetuʼ loliʼ, tuʼ rizëdaʼ ládxiʼtuʼ guntuʼ caní.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Que lë ni naʼ caʼ gúʼunituʼ guídatuʼ ga zóaliʼ, ateʼ nedaʼ, Pablo, le nácatë bëʼ ládxaʼa guídaʼ chopa tsonna luzuí, pero Satanás, tuʼ xihuiʼ, buzagaʼ xinöztuʼ.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 ¿Bizxi caz naca le run ga runtuʼ löza, o le run ga rudzéjatuʼ, o le ral-laʼ idéliʼtuʼ, le uzíʼituʼ xibé lahuëʼ Xanruʼ Jesucristo cateʼ huödëʼ? ¿Naruʼ cabí libíʼi cázaliʼ naʼ?
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Libíʼi cázaliʼ nácaliʼ le run ga nácatuʼ bicaʼ ba, en le run ga rudzéjatuʼ.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.