João 11
Rincón Zapotec NT (ZAR_TBL) vs ARIB
1 Dza niʼ réʼenëʼ Lázaro, bönniʼ Betania, le naca ládzagacanu María, en Marta. Nácanu Marta naʼ zxílanu María naʼ.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nácanu María naʼ nigula zanëʼ Lázaro, bönniʼ naʼ réʼenëʼ, en nácanu caʼ nigula naʼ gulúʼunu le riláʼ zxixi niʼë Xanruʼ, en buzxinu niʼë len guitsaʼ ícjanu.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gulaʼsö́l-laʼnu nigula zanëʼ Lázaro naʼ nu yöjö́dx Jesús, gunná: —Xan, buyútsöcaʼ, réʼenëʼ Lázaro, bönniʼ naʼ nadxíʼinuʼ-nëʼ.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Cateʼ biyönnëʼ Jesús didzaʼ ni, gudxëʼ nupa nacuáʼ niʼ, rnnëʼ: —Yödzöhuë́ʼ ni bitiʼ naca le guti lëʼ tsaz, pero naca para iláʼ lahui yöl-laʼ zxön queëʼ Dios, ateʼ niʼa que yödzöhuë́ʼ ni iláʼ lahui caʼ yöl-laʼ zxön quiaʼ nedaʼ, Zxíʼinëʼ Dios.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesús nadxíʼinëʼ Marta, en nigula zxílanu Marta naʼ, en Lázaro naʼ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Sal-laʼ nadxíʼinëʼ Jesús légaquiëʼ, cateʼ biyönnëʼ réʼenëʼ Lázaro, bugáʼanëʼ ga naʼ zoëʼ iaʼchopa dza caʼ.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Cateʼ bizáʼa chopa dza naʼ, Jesús gudxëʼ yuguʼ bönniʼ usëda queëʼ, rnnëʼ: —Uyéajruʼ leyúbölö luyú Judea.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Níʼirö yuguʼ bönniʼ usëda queëʼ tëʼ Lëʼ, taʼnnë́ʼ: —Bönniʼ Usedi, siʼ gulaʼzóa gulaʼböʼë bönniʼ judío unná bëʼ niʼ uluʼladxëʼ Liʼ guiö́j. ¿Naruʼ uyéajtsoʼ leyúbölö niʼ?
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ: —Nacuáʼ caz chinnu hora lahuiʼ dza. Nu bönniʼ ridë́ʼ lahuiʼ dza, bitiʼ tsöjchéguʼë, tuʼ riléʼenëʼ, tuʼ zóalen lëʼ beníʼ zoa yödzölió ni.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Channö ridë́ʼ bönniʼ naʼ chiʼi dzö́ʼölö, röjchéguʼë, tuʼ cabí zóalen beníʼ lëʼ.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Cateʼ budxi bëʼë Jesús didzaʼ ni, níʼirö gudxëʼ légaquiëʼ: —Rásiëʼ Lázaro, böchiʼ luzáʼaruʼ, ateʼ tsejaʼ nedaʼ, en usubanaʼ-nëʼ.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Níʼirö yuguʼ bönniʼ usëda queëʼ tëʼ Lëʼ, taʼnnë́ʼ: —Xan, channö rásiëʼ, huöáquiëʼ.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Gunnë́ʼ caní Jesús tuʼ chigútiëʼ Lázaro, pero légaquiëʼ téquinëʼ gunnë́ʼ: Rásisëʼ Lázaro.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Níʼirö Jesús gudxëʼ légaquiëʼ yálajdoʼ, gunnë́ʼ: —Chigútiëʼ Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Rudzéjadaʼ tuʼ cabí zoaʼ niʼ, tuʼ gaca naʼa tu le uzíʼiliʼ xibé, le gun ga tséajlëʼëliʼ nedaʼ. Uyéajruʼ naʼa ga naʼ dëʼ Lázaro.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Níʼirö Tomás, bönniʼ naʼ tuʼë lëʼ, Bönniʼ Bilidiʼ gudxëʼ iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ usëda queëʼ Jesús, rnnëʼ: —Uyéajruʼ caʼ rëʼu, en gátilenruʼ-nëʼ.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Dë yödzö Betania gálaʼsö ga dë Jerusalén naʼ, le naca ca rizáʼaruʼ tu hóratëz. Que lë ni naʼ chibilaʼdxinëʼ zián bönniʼ judío ga naʼ nacuáʼanu Marta, en María, en tuʼhuë́ tsáhuëʼë légacanu tuʼ gútiëʼ bönniʼ zángacanu. Cateʼ Jesús bidxinëʼ niʼ, biyönnëʼ chiguca tapa dza yuʼë Lázaro naʼ yeru ba.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Cateʼ biyö́ninu Marta didzaʼ zëʼë Jesús, níʼirö birúajnu yuʼu, yöjtságanu Lëʼ, pero María bugáʼananu yuʼu naʼ.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta naʼ rënu Jesús: —Xan, laʼtuʼ zuʼ ni, bitiʼ gátiëʼ bönniʼ zanaʼ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Lëscaʼ naʼa, nözdaʼ yúguʼtë le inábinuʼ Dios, Lëʼ gunnëʼ quiuʼ.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús rëʼë-nu: —Ubanëʼ bönniʼ zanuʼ.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta rënu Lëʼ: —Nözdaʼ ubanëʼ cateʼ idxín dza údxi cateʼ uluʼbán nupa chinátigaca.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Níʼirö Jesús rëʼë-nu: —Naca cazaʼ nedaʼ Nu rusubán nupa chinátigaca, encaʼ Nu nabánigaca bönachi. Nu tséajlëʼ nedaʼ, sal-laʼ gati nu naʼ, ubán caz,
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ateʼ yúguʼtë bönniʼ nabángaquiëʼ, en taʼyéajlëʼë nedaʼ, bitiʼ caʼ ilátiëʼ tsaz. ¿Réajlëʼu lë ni?
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Marta rënu Lëʼ: —Ön, Xan. Réajlëʼa nacuʼ Liʼ Cristo, Zxíʼinëʼ Dios, Bönniʼ naʼ guzxíʼ lu nëʼë Dios isö́l-lëʼë yödzölió ni.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Cateʼ budxi bë́ʼënu Marta naʼ didzaʼ ni, bö́ajnu yuʼu, yöjlídzanu María, zxílanu, ateʼ bagáchiʼsö rënu lënu: —Bönniʼ Usedi zoëʼ ni, rulidzëʼ liʼ.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Cateʼ biyö́ninu María didzaʼ ni, laʼ guyástënu, zéajnu ga naʼ zoëʼ Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Bitiʼ rázinëʼ Jesús laʼ yö́dzödoʼ naʼ, pero zóasëʼ ga naʼ yöjtságanu Marta Lëʼ.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Cateʼ yuguʼ bönniʼ judío naʼ nacuáʼlenëʼ María naʼ, en tuʼhuë́ tsáhuëʼë-nu bilaʼléʼenëʼ-nu guyásanu, en birúajnu carelö ga naca lu yuʼu, níʼirö yöjnógaquiëʼ-nu, taʼnnë́ʼ: —Uyéajnu raʼ yeru ba tsöjchö́dxinu niʼ.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Níʼirö bidxinnu María ga naʼ zoëʼ Jesús. Cateʼ biléʼenu Lëʼ, biyéchunu xiniʼë, en rënu Lëʼ: —Xan, laʼtuʼ zuʼ ni, bitiʼ gátiëʼ bönniʼ zanaʼ.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Cateʼ biléʼenëʼ Jesús ribö́dxinu, en taʼbödxëʼ caʼ bönniʼ judío naʼ dzágagaquiëʼ-nu, níʼirö buíʼinnëʼ, en gunnëdaʼ ládxëʼë.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Rnnëʼ: —¿Gazxi bucáchiʼliʼ-nëʼ? Tëʼ Lëʼ: —Gudá uyúʼ.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Gurödxëʼ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Níʼirö gulaʼnnë́ʼ bönniʼ judío naʼ, taʼnnë́ʼ: —Buliʼyútsöcaʼ ca nadxíʼideʼenëʼ lëʼ.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Bal-lëʼ taʼnnë́ʼ: —Bönniʼ ni benëʼ ga riléʼenëʼ bönniʼ naʼ zíʼalö nachul-la lahuëʼ. ¿Naruʼ cabí gúcatsö gunëʼ ga bitiʼ gátiëʼ Lázaro?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Leyúbölö gunnëdaʼ ládxëʼë Jesús, ateʼ bidxinëʼ raʼ yeru ba naʼ. Ba naʼ naca tu yeru nadaj lëʼe guíʼa guiö́j, ateʼ daʼ tu guiö́jtaʼa le nusayaj ga nu riyaza le.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesús gudxëʼ nupa nacuáʼ niʼ, rnnëʼ: —Guliʼcúa guiö́j ni. Níʼirö Marta, nigula zanëʼ bönniʼ nati naʼ, rënu Lëʼ: —Xan, chirilë́ʼë siguti tuʼ chiguca tapa dza nátiëʼ.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jesús rëʼë-nu: —¿Naruʼ cabí chigudxi cazaʼ liʼ channö réajlëʼu, hualéʼenuʼ yöl-laʼ zxön queëʼ Dios?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Níʼirö gulaʼgǘëʼ guiö́jtaʼa naʼ nusayaj ga nu riyaza yeru ba ga naʼ yuʼë bönniʼ nati naʼ. Buyúëʼ Jesús zacaʼ lúzxibalö, rnnëʼ: —Xuzaʼ, reaʼ Liʼ, xclenuʼ tuʼ riyönnuʼ nedaʼ.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Nedaʼ nözdaʼ riyö́ntiquiʼsinuʼ nedaʼ, pero ruáʼa didzaʼ ni para uluʼzíʼ xibé bönachi zián ni, en ilaʼyéajlëʼ Liʼ naʼ nasö́l-luʼu nedaʼ.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Cateʼ budxi bëʼë Jesús didzaʼ ni, zidzaj bulidzëʼ, rnnëʼ: —Lázaro, burúaj nilö.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Burúajëʼ bönniʼ naʼ gúquiëʼ bönniʼ nati lu yeru ba, narö́ligacarö niʼa nëʼë yuguʼ láriʼdoʼ, en nagachiʼ caʼ lahuëʼ iaʼtú láriʼdoʼ. Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ: —Buliʼlí lariʼ naʼ naröli niʼa nëʼë, en guliʼguʼë lataj sëʼë.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Níʼirö zián bönniʼ judío naʼ gulaʼyéajlëʼë Jesús, bönniʼ naʼ yöjácalenëʼ tsözxö́n María, en bilaʼléʼenëʼ lë naʼ benëʼ Lëʼ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bal-lëʼ yöjáquiëʼ ga nacuʼë bönniʼ yudoʼ fariseo, en buluʼsiyönnëʼ légaquiëʼ ca naʼ benëʼ Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Níʼirö bönniʼ yudoʼ fariseo naʼ buluʼdúbilenëʼ tsözxö́n bönniʼ yudoʼ tuʼchiʼa tuʼsörö́ëʼ, en yuguʼ bixúz unná bëʼ, taʼnnë́ʼ: —¿Nacxi caz gunruʼ? Runëʼ bönniʼ ni zián yöl-laʼ huáca zxön.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Channö güíʼisiruʼ-nëʼ lataj gunëʼ ca ni run cazëʼ, ilaʼyéajlëʼ yúguʼtë bönachi Lëʼ, ateʼ idijáquiëʼ bönniʼ Roma ni, duquínnajgaquiëʼ yudoʼ láʼayi queë́ruʼ, en yödzö queë́ruʼ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Níʼirö bëʼë didzaʼ Caifás, bixúz lo iz naʼ, en dzáguiëʼ légaquiëʼ, rëʼ légaquiëʼ: —Libíʼiliʼ bitiʼ bi nö́ziliʼ,
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 en bitiʼ réquibeʼeliʼ run bayudxi gátiëʼ tuëʼ bönniʼ niʼa quégaca bönachi, para cabí initi idú yödzö.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Calëga rácasö queëʼ bëʼë didzaʼ ni, pero tuʼ náquiëʼ bixúz lo iz naʼ, que lë ni naʼ bëʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios ca ral-laʼ gátiëʼ Jesús niʼa quégaca bönachi yödzö naʼ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Gátiëʼ Jesús, calë́gasö niʼa que yödzö naʼ, pero gátiëʼ caʼ para utubëʼ yuguʼ zxíʼinëʼ Dios násilasigaquiëʼ, para ilácagaquiëʼ tuz.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Caní guca, laʼ dza náʼasö gulún xtídzaʼgaquiëʼ ilútiëʼ Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Que lë ni naʼ bítiʼrö gudë́ʼ Jesús yálajdoʼ gapa nacuáʼ bönachi judío, pero buzë́ʼë niʼ, saʼyéajëʼ tu lataj galaʼ ga naca lataj cáʼasö, ateʼ bidxinëʼ yödzö Efraín, ga niʼ bugáʼanëʼ, ateʼ dzágagaquiëʼ bönniʼ usëda queëʼ Lëʼ.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Dza naʼ chizáʼ galaʼ Laní Pascua quégaquiëʼ bönniʼ judío cateʼ tuʼsubanëʼ ca benëʼ Dios, bubéajëʼ bönachi queëʼ luyú Egipto. Bilaʼrúaj bönachi zián yuguʼ yödzö niʼ, ateʼ gulaʼbenëʼ, söjáquiëʼ Jerusalén cateʼ siʼ idxín laní naʼ para tsöjpáʼa cuíngaquiëʼ ca naca que yudoʼ.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Yuguʼ bönniʼ naʼ nacuʼë Jerusalén tuʼguiljëʼ Jesús, en cateʼ niʼ nacuʼë chila yudoʼ, gulaʼnabi luzáʼagaquiëʼ tuëʼ iaʼtúëʼ, taʼnnë́ʼ: —¿Bizxi rusácaʼliʼ? ¿Huídatsëʼ laní, o bitiʼ guídëʼ?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Chigulaʼnná bëʼë yuguʼ bixúz unná bëʼ, en yuguʼ bönniʼ yudoʼ fariseo channö nu nözi ga zoëʼ Jesús, ral-laʼ ududíxjöiʼi légaquiëʼ para gaca tsöjxö́ngaquiëʼ Lëʼ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.