1 Tessalonicenses 2

Rincón Zapotec NT (ZAR_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Böchiʼ luzáʼatuʼ, nöz quéziliʼ bitiʼ guca nítisö dxin queëʼ Dios bentuʼ cateʼ niʼ bidxintuʼ ga zóaliʼ.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Nö́ziliʼ ca guca queë́tuʼ lu yödzö Filipos, ca naʼ gudíʼi guzxácaʼtuʼ, ateʼ guluáʼ döʼ bönachi niʼ queë́tuʼ. Níʼirö cateʼ bidxintuʼ ga zóaliʼ gúcatuʼ rugu ladxiʼ tuʼ guzóalenëʼ Dios queë́ruʼ netuʼ, ateʼ bentuʼ libán loliʼ que didzaʼ dxiʼa le budödëʼ Dios lu naʼtuʼ. Caní bentuʼ sal-laʼ gulaʼdáʼbagaʼdaʼ bönachi ládzaliʼ netuʼ.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Cateʼ niʼ guchízatuʼ icja nágaliʼ xtídzëʼë Dios, bë́ʼëtuʼ didzaʼ, calëga tuʼ nazíʼi yeʼe netuʼ, en calëga tuʼ bi guzë́ ládxiʼtuʼ le dë queë́liʼ, en bitiʼ guzxíʼ yéʼetuʼ libíʼiliʼ.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Tuʼ nuzxöni ládxëʼë Dios netuʼ, budödëʼ lu naʼtuʼ guntuʼ libán que didzaʼ dxiʼa queëʼ, ateʼ canísö ruíʼituʼ didzaʼ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nöz quéziliʼ catu caz bë́ʼlentuʼ libíʼiliʼ didzaʼ le gun zxön libíʼiliʼ, en bitiʼ guléaj tsahuiʼ cuintuʼ ca run nu bi rizë́ ladxiʼ le dë queë́liʼ. Nöz quézinëʼ Dios naca caní.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Bitiʼ gudíljatuʼ yöl-laʼ ba le naca que yödzölió ni, lë naʼ cúʼuliʼ libíʼiliʼ netuʼ, en calëga le ilaʼgúʼu bönachi netuʼ. Sal-laʼ dë lu naʼtuʼ inná béʼetuʼ libíʼiliʼ tuʼ nácatuʼ gubáz nasö́l-lëʼë Cristo
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 guzóalentuʼ libíʼiliʼ dxiʼi ládxiʼdoʼ, en bentuʼ ca runnu xináʼagacabiʼ biʼi huë́ʼënidoʼ, run chíʼinu légacabiʼ dxiʼi ládxiʼdoʼ.
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Caní guca, bidxíʼideʼetuʼ libíʼiliʼ, ga bidxintë gúʼunituʼ udö́dituʼ lu náʼaliʼ, calë́gasö didzaʼ dxiʼa queëʼ Dios, pero láʼtuʼbiquiʼ udödi caztuʼ yöl-laʼ naʼbán queë́tuʼ, tuʼ nadxíʼideʼetuʼ libíʼiliʼ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Röjneliʼ, böchiʼ luzáʼatuʼ, ca naʼ guca cateʼ niʼ bentuʼ libán loliʼ que didzaʼ dxiʼa queëʼ Dios, ca bénticaʼstuʼ dxin ziʼi, ateʼ rëla, en të dza bentuʼ dxin para cabí usacaʼ zíʼituʼ nituliʼ libíʼiliʼ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Libíʼiliʼ naʼ réajlëʼëliʼ Cristo, huáca gunliʼ ba nalí, ateʼ nö́zinëʼ Dios ca naʼ gudálentuʼ libíʼiliʼ idú ca raza ládxëʼë Dios, en idú dxíʼadoʼ, en ca naʼ cuntu nu gaca bi innë́ que.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Lëscaʼ caní nö́ziliʼ ca bentuʼ ca runëʼ tu bönniʼ quégacabiʼ zxíʼinëʼ, guchízatuʼ icja nágaliʼ, en butípatuʼ ládxiʼliʼ tu tuliʼ.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 Busáʼatuʼ ládxiʼliʼ gunliʼ ca ral-laʼ gun nu nequi queëʼ Dios. Lë cazëʼ bulidzëʼ libíʼiliʼ para gaca tsúʼuliʼ ga naʼ rinná bëʼë Lëʼ lu beníʼ queëʼ.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Que lë ni naʼ caʼ, rë́ticaʼstuʼ-nëʼ Dios: “Xclenuʼ.” Caní runtuʼ tuʼ guzxíʼ lu náʼaliʼ xtídzëʼë Dios le biyö́niliʼ bë́ʼëtuʼ didzaʼ, calëga ca xtidzaʼ bönáchisö, pero ca le nácatë naca, xtídzëʼë Dios naca. Xtídzëʼë naʼ run dxin lu icja ládxiʼdoʼoliʼ libíʼiliʼ, réajlëʼëliʼ Cristo.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Böchiʼ luzáʼatuʼ, raca queë́liʼ ca raca quégaca bönachi queëʼ Dios, nupa néquiguequi queëʼ Jesucristo luyú Judea. Caní naca tuʼ chigudíʼi guzxácaʼdaʼaliʼ lu náʼagaca bönachi uládz queë́liʼ, lë́bisö ca naʼ gulaʼguíʼi gulaʼzáquiëʼ légaquiëʼ lu náʼagaca bönachi uládz quégaquiëʼ, nupa niʼ nácagaca bönniʼ judío.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Yuguʼ bönniʼ judío naʼ gulútiëʼ Xanruʼ Jesús, en gulútiëʼ caʼ yuguʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios. Gulaʼbía ládxiʼgaquiëʼ, en buluʼláguëʼ caʼ netuʼ. Bitiʼ tunëʼ le raza ládxëʼë Dios, tuʼ cabí taʼléʼenëʼ dxiʼa yúguʼtë bönachi izáʼa.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Tuʼzáguëʼë caʼ xinöztuʼ, para cabí guntuʼ libán lógaca bönachi izáʼa naʼ bitiʼ nabábagaca légaquiëʼ, tuʼ ruíʼilentuʼ léguequi didzaʼ para uluʼlágaca. Caní raca, tuʼzánticaʼsëʼ dul-laʼ nabágaʼgaquiëʼ, en chinabágaʼgaquiëʼ xíguiaʼ le run ga ichúguiëʼ Dios quégaquiëʼ.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Naʼa, böchiʼ luzáʼatuʼ, ruhuíʼinituʼ ca runëʼ tu bönniʼ uzëbi tuʼ nuláʼalentuʼ libíʼiliʼ tu chíʼidoʼ, pero sal-laʼ bitiʼ riléʼetuʼ libíʼiliʼ, bitiʼ nál-la ládxiʼtuʼ libíʼiliʼ. Que lë ni naʼ, ruíʼi ládxiʼrötuʼ uléʼetuʼ loliʼ, tuʼ rizëdaʼ ládxiʼtuʼ guntuʼ caní.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 Que lë ni naʼ caʼ gúʼunituʼ guídatuʼ ga zóaliʼ, ateʼ nedaʼ, Pablo, le nácatë bëʼ ládxaʼa guídaʼ chopa tsonna luzuí, pero Satanás, tuʼ xihuiʼ, buzagaʼ xinöztuʼ.
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 ¿Bizxi caz naca le run ga runtuʼ löza, o le run ga rudzéjatuʼ, o le ral-laʼ idéliʼtuʼ, le uzíʼituʼ xibé lahuëʼ Xanruʼ Jesucristo cateʼ huödëʼ? ¿Naruʼ cabí libíʼi cázaliʼ naʼ?
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Libíʼi cázaliʼ nácaliʼ le run ga nácatuʼ bicaʼ ba, en le run ga rudzéjatuʼ.
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.