Atos 22
zapNT (ZAPNT) vs ACF
1 ―Zhanbech no laa de yra de dechey, gugon ne yna noo chen ykagyiidetre de noo.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Chene won men wnii Pabel diz-hebreo, mazre wbinchi men, lex re Pabel lo men:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 ―Men-Israel nak noo, Tarso wal noo gyëz ne nak lo lyu ne la Cilicia, per nee Jerusalén wroo noo; laa maxter Gamaliel wneluu noo yrandxee zegne zëëd lo xley xpenkwlal be. Teblose xdxiin Dëdyuzh rlaa noo zegne rlaa ke do yra de orree.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Chekwlo wkanal noo yra mén ne rlaleedx Jesucrist axtegue wket noo men gwrol men; wnëëz noo mgyeey wnaatee wsee noo men chegyiib.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Laa fxuz ne mazre nondee no le yra men ne rnebééy lo men-Israel nan ne nli neree. Porke laa men wniiz gyiich weey noo chen yluu noo we lo yra menlaz be ne nuu Damasco, lex wa noo waye noo yra mén ne rlaleedx Jesucrist nga, chen ynëëz noo men yliib noo men, chidno noo men Jerusalén chen tsuu xkastig men.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Per chene za noo nëz ne che guex ydxiin noo Damasco zeg rwen ngbiz, tebegue wruu te bnii gyeybaa, kesentyent wkabtsa we kbii ledne za noo.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Orguin wkantaa noo lyu, lex won noo te rëz ne na lo noo: “Saulo, Saulo, ¿penak rwinyaan de noo?”
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Lex wnabdiiz noo, re noo: “¿Txu laa de Dechey?” Wke rëz guin, na we: “Noo nak Jesus zhan-Nazaret ne rlaandet de kwii de.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Wii yra mén ne zano noo bnii guin, per wdeedet men kwent gan pe rna diiz ne na rëz guin lo noo.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Lex wnabdiiz noo, re noo: “Dechey, ¿pagox rap noo degne ylaa noo?” Orguin na Ne lo noo: “Gutsaxee, gugyuli ke xnëz de gutsa Damasco. Nga yna mén yrandxee logne rap de degne ylaa de.”
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kom tant wkabtsa bnii guin, wsan ngwlëë we noo, lex wgoob yra mén ne zano noo nya noo wdxinno men noo Damasco.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 ’Nga nuu te mén ne la Ananías ne rlaa yrandxee zegne zëëd lo ley ne wdee Dëdyuzh lo Moises. Yrandxee men-Israel ne nuu nga rzëët ne xnëz mbán Ananías.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Laa Ananías wdxiid wii lo noo; zegne wlenza Ananías, na Ananías: “Saulo, gyenii bzalo de ste.” Orgueguin wyenii bzalo noo, wii noo Ananías.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 No na Ananías lo noo: “Laa XDëdyuzh xpenkwlal be wye de chen gaknan de logne rlaan Ne ne ylaa de no chen kwii de Crist no chen gon de xrëz Ne.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Porke laa de tsazëët xdiiz Ne lo yrandxee mén no gu de diiz yra ne wii de no yra ne won de.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Orrenaa, ¿pagox rbë́z de? Gusuli, gurobnis, no gusaan ne rlaa de dol, gunab lo Jesucrist.”
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Chene wberee noo nee Jerusalén, wa noo lenxeydoo Dëdyuzh wanab noo lo Ne, tebegue wzak noo zegnak men ne rnexgyëëlen.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Wii noo Jesucrist, na Ne lo noo: “Gyiid gyiidske guseyob guruu Jerusalén, porke tsukasdet mén ne yzëët de por noo.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Lex re noo lo Ne: “Dechey, che nan men ne noo wa yrandxee lenydoo, wnëëz noo yra mén ne rlaleedx de wsee noo men chegyiib no wdee noo xkwent men.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Chene wket mén Xteb ne wzëët xdiiz de, no noo zu nga, wyan noo byen ne yket mén Xteb; noo wapkwent xab yra mén ne wket Xteb.”
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Per na Ne lo noo: “Guruu, porke sxaal noo de tsa de lo yra mén ne nakdet men-Israel ne nuu nat.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Kwlote nga wkagyedyag yra mén guin ne re Pabel, lex wzelo men rderëz men, re men:
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Kom kesentyent rderëz men axtegue rbib men xab men no rtxoon men yudi lo mee,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 lex wkyeen komandant ne ysee soldad Pabel ledne nuu yra soldad no wkyeen komandant ne ydee soldad xkwent Pabel chen yzëët Pabel gan penak rderëz men lo Pabel zenga.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Per chene che wliib soldad Pabel chen ydee soldad xkwent Pabel, re Pabel lo kapitan ne zu nga:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Chene won kapitan zenga, waluu kapitan diiz lo komandant, re kapitan:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Orguin wa komandant lo Pabel, lex wnabdiiz komandant, re komandant:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Orguin re komandant:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ne won yra men ne ydee xkwent Pabel ne re Pabel zenga, orgueguin wbetxee men lo Pabel. Axtegue komandant wdxe ne waknan men ne men-Roma nak Pabel no ne wkyeen men wliib mén Pabel.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Wra gyëël guin, kom rlaan komandant gaknanwen komandant gan pe kwentzhe rwinyaan men-Israel Pabel, lex wkyeen komandant wchil men Pabel no wkyeen komandant wdop fxuz ne rnebééy lo yra fxuz no le yra xtis-Israel. Lex wboo soldad Pabel, wdxig soldad Pabel lo men.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.