Marcos 11

zak (ZAK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hano Yeesu na abhaanabheega bhaaye bhiisukiiri Yerusaremu, haguhi mumigye gya Betifage na Betania, mu Kiguru kye Emizeituni. Niho Yeesu akabharagania bhabhiri gati wa abhaanabheega bhaaye.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Akabhabhuurira, “Mugeende mumugye guno guri embere weenyu. Hano muraasikire muyo, murabhona etikiri, yino ekyaari kugega muutu, ebhohirwe. Muyisibhure muyireete hano.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 No omuutu wowoosi akubhabhuurya, ‘Kwaki murakora ego?’ mumubhuurire, ‘Omukuru arayeenda, arayikyoorya kwiibhaga iguhi.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ambe bhakagya, bhakayibhona etikiri ebhohirwe igutu we ekiseku kunzira ekuru, bhakayisibhura.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Abhaatu abharebhe gati wa bhano bhakiimeerera harya, bhakabhabhuurya, “Emwe! Kwaki murasibhura etikiri yiyo?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Abhaanabheega bharya bhakabhakyoora kyeego Yeesu yaari abhabhuuriiri bhagaambe. Ambe abhaatu bhayo bhakabhiikirirya.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Bhakahira etikiri ku Yeesu, no okwaarya emyeenda gyaabhu iguru we etikiri yiyo. Yeesu akatiira, akiikara.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Abhaatu bhaaru bhakaarya emyeenda gyaabhu kunzira, abhaandi bhakatina amatu mumiguundu no okwaarya kunzira kwo okumusuuka Yeesu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Abhaatu abharebhe bhakamukaangatira Yeesu, na abhaandi bhakamutuniirira inyuma. Bhoosi bhaari bharatiirya eriiraka bharabhuga,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Bhutweereerwe ebhite obhutemi bhwa zaazi weetu Daudi bhuno bhukuuza!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yeesu akasikira Yerusaremu, akagya kimwekimwe, akasikira mwiiseengerero rya Taatabhugya. Akabhiroreerera bhuzomu ebhigiro bhyoosi bhino bhyaari bhireho harya. Nawe kwo okubha yaari engoroobha, akatanura, akagya hamwe na abhaanabheega bhaaye ikumi na bhabhiri mumugye gwa Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Etabhoori yaho, hano Yeesu yaari na abhaanabheega bhaaye bhaari bharweereeri Betania kukyoora Yerusaremu, akiigwa enzara.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Akarora omuti gwo omutiini kwa kure, guno gwaari na amatu maaru. Akagwiisukira arore eraabhe gwaari ne emisumo gye ezitiini. Hano yahikiri harya, akabhona gutana emisumo, gwiizwiiri amatu ageene, kwo okubha eriibhaga ryo okwiibhura emisumo ryaari rikyaari kuhika.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ambe akagubhuurira omuti gurya, “Kweemera reero yino tee kirakeego, otiibhura emisumo!” Abhaanabheega bhaaye bhakiigwa amangʼana gayo.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Hano bhaahikiri Yerusaremu, niho Yeesu yasikiiri mwiigoobhe rye eriiseengerero rya Taatabhugya, akabhabhona abhaaru bhano bhaari kugura no okugurya ebhigiro muyo, akataanga kubhaheebha igutu. Akazigwiisya eziimeeza zya bhano bhaari bhakukirania eziimbirya, no okuhuungura ebhituumbi bhya bhano bhaari bhakugurya ebhiguuti.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kweeki, ataamwiikiriirye omuutu wuyo woosi okugega ekigiro kyokyoosi kyo okugurya kwo okuhitira mwiiseengerero.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Kyaamwe Yeesu akabheegya, “Mbe, etakaamirwe mu Makaamo Amahoreeru, Taatabhugya akabhuga, ‘Enyuumba yaane erabha enyuumba ya amasabhi kubhaatu bhe ebhyaaro bhyoosi?’ Nawe emwe, muyikyoosirye kubha kye eriibhigi rya abhateesya!”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Hano abhakuru bha abhaseengeri na abheegya bhe emigiro gya Musa bhiigwiiri gayo goosi, bhakataanga kukomya enzira yo okumwiita. Nawe bhakoobhoha, kwo okubha abhaatu bhoosi bhaari bhararuguura kwa ameegyo gaaye.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Hano engoroobha yahikiri, Yeesu na abhaanabheega bhaaye bhakatanura mumugye guyo.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Etabhoori yaho, hano bhaari bhakukyoora mumugye gwa Yerusaremu, bhakabhona omuti gurya gwo omutiini gwoomiri gwoosi okweema kumiri gyaaye.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petero akahiita amangʼana gano Yeesu yabhugiri, akamubhuurira, “Omweegya, rora! Omuti gurya gwo omutiini guno okagwiihiima, gwoomiri!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yeesu akabhabhuurira, “Mumwiikirirye Taatabhugya.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ndabhabhuurira obhuheene, eraabhe omuutu ariikirirya na atana obhwiitiimaati mukoro yaaye, rino akubhuga rirakoreka. Aranagya okubhuurira ekiguru kino, ‘Ihika no okwiirekera munyaanza,’ na gayo garakoreka.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kweego ndabhabhuurira, hano mukwiisasaama musabhe kyokyoosi, mubhe no obhwiikirirya kubha mukisuungʼaaniri, na neemwe murakisuungʼaana.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Nawe hano mukusabha, mumwaabhire omuutu wowoosi wuno abhasariirye. Niho Wuuso weenyu wa mwiisaaro arabhaabhira ebhibhi bhyeenyu. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Nawe eraabhe emwe mutakwaabhira abhaandi, neewe Wuuso weenyu wa mwiisaaro atakubhaabhira ebhibhi bhyeenyu.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yeesu na abhaanabheega bhaaye bhakahika kweeki Yerusaremu. Hano bhaari bharageenda mwiiseengerero rya Taatabhugya, abhakuru bha abhaseengeri, abheegya bhe emigiro gya Musa na abhakaruka bha Abhayahudi bhakamugyaku.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Bhakamubhuurya, “Gano okukora, oragakora kwo obhuturoki? Ni weewi wuno akuheeri obhuturo bhuyo okukora gayo?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yeesu akabhuga, “Na neenye ndabhabhuurya eriingʼana rimwe. Muraanikyoore, ndabhabhuurira ni kwo obhuturoki ndakora gano.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Mbe, obhuturo bhwa Yohana bhwo okubatiiza abhaatu, bhukarwa hayi? Bhukarwa ku Taatabhugya wuno ari mwiisaaro kasi kubhaatu?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Niho bhakataanga okwiibhuurya, “Turaabhuge, ‘Bhukarwa mwiisaaro,’ aratubhuurya, ‘Ambe, ndora mutaamwiikiriirye?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Nawe, turibhuga, ‘bhukarwa kubhaatu,’ abhaatu bharatutiindira.” Bhaari bharoobhoha abhaatu, kwo okubha abhaatu bhoosi bhakamwiikirirya Yohana yaari omurooti.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Niho bhakamukyoora Yeesu, “Etwe tutamenyiri.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.