Lucas 15

zak (ZAK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kwiibhaga riyo, abhatobhya bhe eriigooti na bhe ebhibhi, bhoosi bhahaaza ku Yeesu okubha bhamwiitegeerere.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ekagirya Abhafarisayo na abheegya bhe emigiro bhakiiriririrya bhakubhuga, “Omuutu wuno, ndora arabhasuungʼaana bhe ebhibhi na kweeki ararya nabho!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kweego, Yeesu akagaamba ekireengyo, akabhuga,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Tubhuge owumwe weenyu ane eziingʼoondu igana rimwe (100). Araamenye kubha eyimwe ebhuriri, arakorabhwi? Arazitiga zirya miroongo keenda na keenda (99) mukiriisyo, no okugya kuikomya yirya ebhuriri, tee ayibhone.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Hano araayibhone, arayisesera kwiibhega kwo obhuzomererwa,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 no okuyireeta mumugye. Hayo arabhabhirikira abhasaani na abhanyaroobho bhaaye no okubhabhuurira, ‘Tuzomererwe hamwe, kwo okubha engʼoondu yaane yino yabhuriri, niyibhweeni!’ Engʼoondu yino ebhuriri|alt="Kondoo aliyepotea" src="bk00005c.tif" size="col" loc="15:6" copy="Horace Knowles revised by Louise Bass © The British & Foreign Bible" ref="15:4-6"
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 “Ndabhabhuurira, niigo ego bhuraabhe obhuzomererwa bhwaaru mwiisaaro, hano we ebhibhi owumwe araate ebhibhi bhyaaye. Obhuzomererwa bhuyo bhurabha bhukuru kukira bhurya bhwa abhaatu abhazomu emiroongo keenda na keenda (99) bhano bhatana obhweendi bhwo okuta ebhibhi.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Niho akabhabhuurira ekireengyo, akabhuga, “Tubhuge kubha, omukari owumwe ane eziidinaari ikumi, na araabhurye edinaari eyimwe. Atakwaakya etara no okutarikya enyuumba yoosi, ayikomye kwo omukya tee ayibhone?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Hano araayibhone, arabhirikira abhasaani na abhanyaroobho bhaaye no okubhabhuurira, ‘Tuzomererwe hamwe, kwo okubha orubhirya runo rwaabhuriri, nirubhweeni!’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 “Ndabhabhuurira, niigo ego Taatabhugya akuzomererwa embere ya bhamaraika, hano we ebhibhi owumwe akuta ebhibhi bhyaaye.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yeesu akoongera okugaamba, “Yaariho omuutu owumwe, ahaabha na abhaana bhabhiri bhe ekisubhe.
11 Jesus continuou:
12 Omusuuhu, akagya kuwiise akamubhuurira, ‘Taata, nihaane engabho yaane.’ Kyaamwe, wiise akabhatwaania abhaana bhabhiri obhuniibhi bhwaaye.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Hano zyahitiri eziisiku suuhu, omusuuhu wurya akakumania ebhigiro bhyaaye bhyoosi, akagya orugeendo rwe ekyaaro kya kure. Hano yahikiri eyo, akataanga kusarya ebhigiro bhyaaye kwo obhutuumbaahu.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Hano yamariri bhyoosi, ekatuuka enzara haari kukyaaro kirya, woosi akabha araraambuka.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kweego, akagya kumuutu wumwe wa mukyaaro kiyo, akamusabha amwiikiririrye abhe omuhokya waaye. Omuutu wuyo, akamutuma agye mumuguundu gwaaye okuriisya eziimbiizi.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Na hano eziimbiizi zaari kurya amakaanda, akabha ne enaamba yo okugarya omweene, nawe atariho omuutu wuno yamuheeri kiyo kyoosi kyo okurya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Hano yamariri, akahiituka, akiiseega kubha, ‘Abhabhagati bha taata, ndora bhoosi bhararya, tee bhariiguta no okusaagya! Nawe enye hano, ndakwa kwe enzara.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Ndakyoora kutaata no okumubhuurira, “Taata, nimukoreeri ebhibhi Taatabhugya na nikukoreeri naawe woosi.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nitakweenderwa kweeki kubhirikirwa omwaana waazo. Kweego, onikore kyo owumwe wa abhabhagati bhaazo.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 “Kyaamwe, omumura wuyo akabhuuka hayo, akakyoora kuwiise. Na hano yaari akyaari kure ne enyuumba, wiise akamurora, akamurorera ebhigoongi bhukongʼu. Niho, akamuryaarira omwaana waaye, akamuhuumbata kwo obhuseegi.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Omwaana wuyo, akamubhuurira wiise, ‘Taata, nimukoreeri ebhibhi Taatabhugya na nikukoreeri naawe woosi. Nitakweenderwa kweeki kubhirikirwa omwaana waazo.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Nawe, wiise akabhabhuurira abhagya bhaaye, ‘Mureete bhwaangu engibho enzomu mumwiibhohye! Mumwiibhohye eseeri kukyaara kyaaye ne ebhikweera kumaguru.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Mureete emoori enuru yirya, mugwaage. Turye enyaangi kwo obhuzomererwa,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 kwo okubha omwaana waane yaari abhuriri, nawe bhoono atuukiri! Ahaabha kya wuno akuuri, na bhoono ni muhoru kweeki!’ Niho bhayo bhoosi bhakataanga kukora enyaangi kwo obhuzomererwa.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Eriibhaga riyo, omwaana waaye omukuru yaari mumuguundu. Hano yaari kukyoora no okwiisuka yiika, akiigwa omubhari na abhaatu bharabhina.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Akabhirikira omugya wumwe, akamubhuurya, ‘Mangʼanaki gari hayo?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 “Akamubhuurira, ‘Omusuuhu waazo yiiziri, na taata amugwaagiri emoori enuru yirya, kwo okubha amubhweeni omwaana waaye kweeki, ari muhoru.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Omwaana omukuru wuyo akatiinda, akaanga okusikira munyuumba. Wiise akahuruka habhoori, akabha aramwiisasaama asikire yiika.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Omwaana omukuru akamukyoora, ‘Itegeerera! Kumyaaka myaaru nikuhokeerye, na nikyaari kutiga okukwiitegeerera obhuswaagyo bhwaazo naabhe rumwe! Nawe enye, otaniheeri naabhe akabhuri, nigwaage nirye hamwe na abhasaani bhaane.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Nawe omwaana waazo wuno asarirye obhuniibhi bhwaazo kubhasiimbe, angu hano yiiziri, omugwaagiiri ewe emoori enuru!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Wiise akamubhuurira, ‘Omwaana waane, turiikara hamwe eziisiku zyoosi, ne ebhigiro bhyoosi bhino ninabhyo ni bhyaazo.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Nawe omusuuhu waazo, tweendiri tumukorere enyaangi no okuzomererwa hamwe, kwo okubha ahaabha abhuriri, nawe bhoono atuukiri, ahaabha kya wuno akuuri, nawe bhoono ni muhoru.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.