Lucas 15
Lagano da Isambi da Mndewa na Mkombola Wetu Yesu Kilisto (ZAJ) vs ARA
1 Zua dimwe wawila kodi bwando na wanhu wayagwe wene vilozo weza kumtegeleza Yesu.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Mafalisayo na wafundiza Malagizo ga Musa wasonga kutwanganika, wolonga, “Munhu ino kowabokela wanhu wali na vilozo na hata kuja nao!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Avo Yesu kawalongela hala dino.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Tutende munhu imwe mmwanza wenu kana ng'hondolo mia, abaho, ng'hondolo imwe kapotela, kotendaze? Kowaleka waja iwang'hondolo malongo tisa na tisa muluwala na kuchola kumzahila ija yapotele mbaka yamone.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yahamona, kodeng'helela ng'hani avo kompapa mmaega
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 na kum'bweza ukae. Abaho, kowakema hamoja wambwiga zake na wanhu wa mzing'anda za habehi na kuwalongela, ‘Nodeng'ha ng'hani kwavija nimona ng'hondolo wangu yapotele, avo izoni tudeng'he chose!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Avo nowalongela, kowa na ndeng'helelo ng'hulu kuulanga avija munhu imwe yali na vilozo yahaleka vilozo vake, kubanza wanhu malongo tisa na tisa walibule vilozo na hawalonda kuleka vilozo vao.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ama tulonge mtwanzi imwe kana hela longo dimwe, abaho, kasa hela imwe, kotendaze? Kobwinha kiwenge na kufagila ng'anda yake na kulolesa kila hanhu mbaka yayone.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Yahayona, kowakema hamoja wambwiga zake na wanhu wa mzing'anda za habehi na kuwalongela, ‘Nodeng'helela ng'hani kwavija niyona ihela inyasile. Izoni tudeng'he tose!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Avo nowalongela, vivija wasenga wa Mulungu wa kuulanga wodeng'ha avija munhu imwe yali na vilozo yahaleka vilozo vake.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu kagendelela kulonga, “Kukala na munhu imwe yakalile na wana wabili wambigalo.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Imdodo kamulongela tataake, ‘Tata, ngwelela uhazi wangu sambisambi.’ Avo ija imunhu kawagolela mali gake wanage wose wabili.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Mkipigiti kiguhi ija imwanage imdodo kaguza vinhu vake vose, kasegela hakae na izihela. Kachola isi ya kutali, ako kwayasile hela zake mmbuli za mzanyamzanya.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Viyamambukize vinhu vose, ingila nzala mpamanho muisi ija yose, avo kasonga kuzahila vinhu vakuja.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Avo kachola kusang'hanika ha munhu imwe mwenekae wa isi ija, na heyo kamgala kumgunda wake yakemilize mitumbi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Kasulukila kuigutiza na mikamhi iidile imitumbi, na haduhu munhu yamgwelele kinhu chochose.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ngelegeza zinogile vuzimwizile, kalonga mmoyo wake, ‘Wasang'hana wangahi wa tataangu woja na kusigaza, ila nie hano nofa nzala!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nosegela nibweleganye ha tataangu nikamulongele, “Tata, niloza ha Mulungu na hamwako gweye.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Silumbile kukemigwa mwanago, nitende kamba vija imwe wa wasang'hana zako.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Avo kenuka na kusonga kubwela ha tataake.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ija imwana kalonga, ‘Tata, niloza ha Mulungu na hamwako gweye. Silumbile kukemigwa mwanago.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ila tataake kawakema nyakadala zake, kalonga, ‘Hima mgalileni ng'hanzu inogile mum'vaze. M'vazeni kitindi mkidole chake na vilatu mmagulu gake.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Abaho, gendeni mkamsole mwanang'ombe yanonile mumchinje, na tutende lusona, tudeng'he!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Kwavija mwanangu ino kakala kamba yadanganhike, ila sambi mgima, kakala yapotele, ila sambi koneka!’ Avo lusona lusonga.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Kipigiti kikija mwanage imkulu kakala yobwela kulawa kumgunda, mnzila viyakalile behi na ing'anda, kahulika ngoma na sing'hino za mvina.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Avo kamkema imwe wa nyakadala, kamuuza, ‘Kuna choni?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ija inyakadala kamulongela, ‘Mdodo wako kabwela, na tataako kachinja mwanang'ombe yanonile kwavija kabwela yali mpile.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Ija imwana imkulu kagevuzika ng'hani mbaka kalema kwingila mng'anda. Avo tataake kalawa hanze kamuyalalila yomulonda yengile mng'anda.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ila heyo kamulongela tataake, ‘Lola! Milao ino yose nikusang'hanikila sang'hano zako kamba nyakadala, na siduluke ndagizi zako zozose. Kungwelela choni? Hungwelele hata menhe mdodo nhende lusona na wambwiga zangu!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ila mwanago ino kasa mali gako gose mkutenda ugoni ndwanga, abaho, kabwela ukae, komchinjila mwanang'ombe yanonile!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Tataake kamulongela, ‘Mwanangu, gweye kokala hano na nie mazua gose, na vinhu vose vinilinavo nie vako gweye.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Avo vinoga tweye tuvine na kudeng'ha kwavija mdodo wako kakala kamba yadanganhike, ila sambi mgima. Kakala yapotele, ila sambi koneka!’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.