Romanos 4
Stiidxa Dios didxazá (El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo en el Zapoteco del Istmo) (ZAINT) vs NTLH
1 Xi zanda iní nu de Abraham, bixhoze gola nu ndaani guidxilayú ri'.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Pa ñaca pur ca enda nacha'hui ni bi'ni be bixhá Dios stonda be la? ñanda ca nuchá be enda naró' stibe, peru cadi nezalú Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Purti sicarí cá lu Xqui'chi Dios: “Bini cre Abraham Dios, ne nga runi bixhá Dios stonda be.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Pa guni tobi dxiiña ne quixe cabe laa, iruti zanda iní' ucuaa si be vueltu que, purti ucuaa be ni saca bi'ni be dxiiña'.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Peru cadi cayabi Dios laanu guni nu xiixa para uxhá stonda nu, sínuque na be guni cre nu ruxhá be stonda cani huachee, ne ra guni cre nu, zuxhá be stonda nu.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Rey David laca bizeete pabiá' nayeche ziaana cani uxhá Dios stonda zacá, cadi pur xiixa ni guni ca'.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Purti cá ni uní' David que lu Xqui'chi Dios:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nayeche ziaana cani qué uquixe Dios irá ni bichee.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ñee na be nuu enda nayeche ca para si cani ma napa seña de circuncisión lu xcuerpu la? o laca nuu ni para cani qué nicaa seña que. Guietenala'dxi nu de Abraham. Ma nanna nu bini cre be Dios ne nga runi bixhá Dios stonda be.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Yanna xi na tu de laabe. Ñee ucuaa si be seña de circuncisión que, óraque ru' bixá stonda be la? Co', purti maca bixá stonda be dxi ca'ru icaa be seña que.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ne óraque ru' ucuaa be circuncisión casi ti seña dxandí ma bixá stonda be. Peru bixá stonda be purti bini cre be, ne guca ni dxi ca'ru icaa be seña de circuncisión. Nga runi gunda biree lá be bixhoze irá xixé cani guni cre Dios sin icaa circuncisión, purti zuxhá Dios stonda ca ra guni cre ca casi bini cre be.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ne laca biree lá be bixhoze cani ma ucuaa circuncisión, cadi purti napa ca seña que, sínuque purti laca runi cre ca casi bini cre be dxi ca'ru icaa be circuncisión.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Bidii stiidxa Dios Abraham ne ca xiiñi zacaa ca guidxilayú, casi ni rudii binni xiiñi ora ma chi gati, peru bidii be ni laaca cadi purti bi'ni ca ni na ley sti Moisés, sínuque purti bini cre ca laabe, ne nga runi bixhá be stonda ca'.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Pa ñaca nudii stiidxa Dios cani nabani si xa'na ley sti Moisés la? ma cadi pur guni cre binni nixá stonda, ne pur gana si nudii stiidxa Dios laacabe.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Purti ziaba ná cani ruchee né ley, peru ra gasti ley la? qué zuchee né cabe ni.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ngue runi bidii stiidxa Dios uxhá stonda cani guni cre laa, ti gaca ni de puru enda nacha'hui si stibe. Ne zacá nga bidii stiidxa be irá ca xiiñi Abraham, cásica cani nabani xa'na ley sti Moisés, zaqueca cani guni cre casi bini cre Abraham. Laa nga bixhoze irá xixé nu.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Casi cá lu Xqui'chi Dios ra na Dios rabi Abraham: “Ma bine lii bixhoze stale guidxi.” Ni na ni la? Abraham nga bixhoze irá nu purti ma runi cre nu Dios ni bini cre be. Dios ri ca nga rudii enda nabani cani ma guti, ne laa ruzeete ni ca'ru gale casi ñaca ma gule.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Neca ruluí' ma qué ñapa Abraham xiiñi', peru bini cre ni gudxi Dios laa, uleza beda aca bixhoze stale binni. Purti gudxi Dios laabe pabiá' zadale xiiñi be.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Qué ñaana dxí be de ñuni cre be ni, neca ora redasilú laabe ma nagola pe be, ma udi'di xhi be, purti ma napa be bia' ti gayuaa iza, ne nin ora ruuya be Sara ma udi'di de ñapa ba'du'.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Qué ñaana dxí be de ñuni cre be ni gudxi Dios laabe que, laga jma rusi bidale fe stibe, ne bidii be diuxquixe Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ne ucuá ique be ni, purti nanna be pabiá' nandxó' Dios, ne zuni ni ma uní'.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nga runi bixhá Dios stonda be purti bini cre be laa.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Peru ra ruzeete Xqui'chi Dios modo bixá stonda be purti bini cre be la? cadi para laasi be ucuá ni.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Laca ucuá ni para laanu, purti laca zaxá stonda nu pa guni cre nu Dios ni undisa Jesús, Señor stinu, de lade gue'tu'.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesús nga ucuaa enda guti saca irá ni biché' nu, ne bibani para ma qué quiba donda ique nu.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.