Lucas 15

Stiidxa Dios didxazá (El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo en el Zapoteco del Istmo) (ZAINT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bidxiña irá cani ruquixe impuestu ne cani qué rulabi ley ra nuu Jesús para ucaa diaga ca laabe.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ne bizulú ca fariseu ne ca maistru de ley caní' ca laabe, na ca':
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Para gudixhe be ti ejemplu para laaca', rabi be laaca':
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Pa ñapa tobi de laatu ti gayuaa dendxu', ne niniti tobi me, xi ñuni be. Ñee cadi nusaana be noventa y nueve que, niyubi be laame dede ra nidxela be laame la?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ne ora nidxela be laame nayeche nudxiiba be laame xi'que be.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Nindá né be laame ralidxi be, nibidxi be ca xhamigu be ne ca xpecinu be, ñabi be laaca': “Latá', guieche né tu naa, purti bidxela dendxu stinne ni biniti.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Zacaca jma zieche né cani nuu ibá' tobi ni huachee ora inaba perdón Dios, que noventa y nueve nacha'hui ni cadi caquiiñe inaba perdón.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Chi tixhe stobi. Laga pa ñapa ti gunaa chii moneda ne niniti tobi ya'. Nee cadi nucaa gui biaani', nunduuba ndaani yoo, nuyubi chaahui dede ra nidxela ni la?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ne ora ma bidxela ni, ñabi ca xhamiga ne ca xpecina: “Latá' guieche né tu naa. Ma bidxela moneda stinne ni binite'.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Zacaca nga rabe laatu. Nabé rieche ca ángel sti Dios ora gueda naba tobi ni cuchee perdón Dios.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Bigueta byuí' né be laaca sti cuentu, na be:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ti dxi na ni jma nahuiini que rabi bixhoze: “Apá, dané naa bidxichi ni raca caber udiiu naa.” Para ucuaa bixhoze be ni, undaa ni lú iropa bi'chi cabe.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Qué nindaa de ngue bitopa be irá stibe, biree be uyé be zitu. Raqué udxite be irá ni. Bibani be modo na ique be.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ne bia'si pe dxi ma birá irá stibe, guca ti gubiña ndaani guidxi ra nuu be que, ne bizulú biaadxa endaró laabe.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Para uyé be yeyubi be dxiiña ra nuu ti hombre de guidxi que. Ne biseenda laabe chi gapa be bihui ra ranchu sti'.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Dede uyuu tiru ucala'dxi be ño be ca vaina ni cayó ca bihui que, peru iruti nudii ni laabe.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Raqué nuu be uyuu xpiaani be, na be: “Biaa panda mozo napa bixhoze' dede riaana si ni ro ca', ne naa nuaa rarí', cayate zie'.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Zabigueta ra nuu bixhoze', ne zabe laa: Apá, bichee nia Dios ne bichee nia lii.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ma qué iquiiñe dia' para gapu naa casi xiiñi lu', sinuque gupa naa casi ti mozo stiu'.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Para biasa be, biree be zibí' be.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Oraque na be: “Apá, bichee nia Dios ne bichee nia lii. Ma qué iquiiñe dia' para gapu naa casi xiiñi lu'.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Peru na bixhoze be rabi ca jmozo: “Guiuba latané lari ni jma galán gacu be, ne lacuu aníu ná be ne laucaa zapatu ñee be.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Ne latané yuze huiini ni jma naró' guuti nu, guni nu saa, ne guieche nu.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Purti para naa casi ñaca guti xiiñe ri' peru ma bibani, ne binite laabe peru ma bidxela be.” Ne irá cabe bieche cabe.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Laga cayaca irá nga nuu bi'chi be lugola rañaa. Ne ora bigueta bidxiña gaxha bina diaga caxidxi saa, cuyaa cabe.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Para guridxi tobi de ca mozo que, unaba diidxa xi cayaca raqué.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Para na mozo que rabi laa: “Ma bigueta bi'chi lu' ne biiti bixho'zo ti yuze huiini naró' purti nazaaca bigueta be.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Peru nabé bidxiichi ni jma huaniisi que ne qué niná ñuu. Para biree bixhoze na rabi laa: “Biuu, xiiñe'.”
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Oraque na rabi bixhoze: “Biaa panda iza cayune xhiiña lu' ne cuzuuba stiidxa lu', ne qué huadiiu naa nin ti chiva huiini para ñahua nia ca xhamigua'.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Peru yanna casi beeda xiiñi lu ca, ma biitu yuze huiini ni jma naró' para laa, laa nda yechite xpidxichi lu luguiá gunaa.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Para na bixhoze rabi laa: “Hiju, lii la? qué hualadi lu de naa, ne irá ni napa stiu'.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Peru naquiiñe guni nu saa ne guieche nu, purti casi ñaca guti bi'chi lu ri' ne bibani. O casi ñaca biniti nu laabe ne bidxela be.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.