Atos 27
Stiidxa Dios didxazá (El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo en el Zapoteco del Istmo) (ZAINT) vs ACF
1 Ne ora ma gudixhe cabe che Pablu Italia la? bisigapa cabe laa ne xcaadxi presu ti capitán lá Juliu, ni naca xaíque sti batallón sti Augustu César. Ne naa nuaa lade cabe.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Laca nuu Aristarco, binni Tesalónica de Macedonia. Irá du udxiba du ndaani ti barcu de Adramitio ni chi iree che irá puertu sti Asia. Biré' du ziuu du.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Sti dxi que yendá du Sidón. Nacha'hui guca Juliu ne Pablu, bidii lugar yeganna be ca xhamigu be para udii ca ni caquiiñe be.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Biré' du Sidón udidi du Isla Chipre. Tantu cudxigueta bi laadu la? biyubi du ladu que purti qué riguiñe bi.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lu nisa que ziuu du udidi du Cilicia ne Panfilia dede yendá du Mira, ti guidxi sti Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Raqué bidxela capitán que ti barcu de Alejandría ni che Italia. Para bidxiiba laadu lú ni.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Bindá' du ne bidii dxiiña laadu para yendá du gaxha Gnido purti cudxigueta bi laadu. Nga runi biyubi du neza huaxié' rinaaze bi ra udidi du isla Creta. Neza que riaana guidxi Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Ne stale dxiiña uzá du gaxha de isla que dede yendá du ti lugar lá Buenos Puertos, gaxha ti guidxi lá Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nabé ma bindá' du neza ne ma bidxiña dxi uzulú tiempu nanda, ma naxoo sa binni lu nisa. Ngue runi na Pablu rabi laacabe:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Hombre ca', ruuya nabé naxoo viaje ri'. Zaniti barcu ri' ne irá ni dxá ndaani'. Ne cadi nga si, zándaca dede ne laanu.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Peru qué nulabi capitán ni ziné laadu que ni na Pablu, sínuque jma bicaa diaga ni na ni ziusá barcu que ne xpixuaana ni.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Cadi galán raqué para tidi binni tiempu nanda. Ngue runi casi irá cabe na cabe jma galán iré' du raqué idu'ya du pa ganda chindá du Fenice, ti puertu sti isla queca ra qué lica rinaaze bi. Ne raqué uti'di du ca beeu nananda que.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Casi bi'ya cabe bindubi ti bi nisa na cabe ma chuu du. Para biré' du ne udidi du gaxha isla Creta que.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Laati du biré' du biete ti bi yooxho rabi cabe “Euroclidón” unaaze barcu que.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Biyubi du ñuu du, peru bidu'ya si du qué ñanda, bidí' du lugar chiné ni laadu ladu na ni.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Udidi du ti isla huiini lá Clauda ra jma huaxié' rinaaze bi. Zeda xubi yu du ti canuá huiini ne dxiiña para ulú' du ni ndaani barcu que.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Undisa si du ni la? uluu cabe doo barcu que ti cadi ibiá. Ne óraque undete cabe vela purti cadxibi cabe guiaazi barcu que ndaani yuxi ni rabi cabe Sirte, ne bidii cabe lugar chiné bi ni.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Sti dxi que biiya si cabe cadi cayaana dxí bi que la? bisa'bi cabe irá bultu ziné barcu que.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Raguionna gubidxa que ucuaa du irá traste sti barcu que bisa'bi du ndaani nisa.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Xadxí qué nihuinni gubidxa nin luceru ne cadi cayaana dxí bi que. Mápeca rabi du qué zalá du.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ma stale gubidxa biaana du sin idó' do, bizuhuaa Pablu lade cabe, na rabi laacabe:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Peru yanna cayabe laatu cadi idxibi tu. Nin tobi de laanu qué zati nu, neca barcu ri zanitilú.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Laatu nanna tu sti Dios naa ne rune xhiiña be. Nuchi biseenda be ti ángel ra nuaa',
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 na rabi naa: “Cadi idxibi lu, Pablu, purti naquiiñe chi uzuhuaa lu lu César. Ne pur lii zulá Dios irá cani zinéu ca.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nga runi cayabe laatu hombre ca', cadi idxibi tu, purti rune cre zuni Dios ni bisenda tidxi naa ca.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Peru napa nu xidé iré' cá nu lu xiixa isla.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ma raca chupa semana de canacaa bi que laadu lu nisa, ti gueela bia' galaa gueela ra zididi du nisadó' Adria bidii cani runi dxiiña lu barcu que cuenta ma cadxiña du uriá.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Para uluu bia' cabe pabiá' zia' raqué. Napa ni treinta y seis metru. Uzá si du stindaa bigueta uluu bia' cabe sti tiru. Raqué ma napa ni veintisiete metru.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 De raqué ma bidxibi cabe gueda idxela saa ni guie, para bisaba cabe tapa ancla atrá de laani, ne para laacabe pa ñanda si ma nirá gueela'.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Oraque gucala'dxi cani runi dxiiña lu barcu que nuxooñe ca'. Bi'ni ca sica ni zindete ca ca ancla nuu delante que. Abade canuá huiini que candete ca'.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Peru na Pablu rabi capitán ne ca soldadu que:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Oraque bichuugu ca soldadu que stoo canuá huiini que ne bidii ca lugar ze ni.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ma zedará gueela gudxi Pablu laacabe go cabe xiixa, na:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Rinaba laatu go to ti gapa tu stipa. Ne cadi chu' tu xizaa, gasti qué zazaaca tu.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Biluxe si uní' be nga ucuaa be ti pan, bidii be diuxquixe Dios nezalú irá ca'. Para undaa be ni ne bizulú be cayó be.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Oraque ru ma qué nidxibi ca', ne irá ca gudó ca'.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Bia' chupa gayuaa setenta y seis du nuu du ndaani barcu que.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Biluxe si gudó cabe bia' ucala'dxi cabe, bisaba cabe trigu ziné cabe ndaani nisa para isisi barcu que.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ora birá chaahui gueela biiya cani runi dxiiña lu barcu que nuu ra nabidxi, peru qué runibiá' ca raqué. Peru biiya ca nuu ti manga sti nisadó' raqué, nexhe yuxi idubi uriá. Ne na ca pa ganda uchiña ca barcu que raqué.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Para bichuugu ca ca doo sti ca ancla que, bisaana ca cani ndaani nisadó', ne bisitaata ca ca doo liibi timón sti barcu que. Oraque undisa ca vela ni nuu delante que, para inaaze bi ni, ne zaqué ma zidxiña ni lu yuxi.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Peru mala yeudxiga ique ni ndaani ti loma huiini yuxi. Qué lica ñanda ru niniibi ni. Ne ma careza atrá ni ra cadxela saa ola.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ucala'dxi ca soldadu ñuuti ca ca presu ti cadi xhu'ba ca uxooñe ca'.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Peru racala'dxi capitán que ulá Pablu. Ngue runi qué nudii lugar ñuni cabe ni, sínuque na, cani nanna xhu'ba la? guiaba gá nisa que, sa niru iree lu yuxi.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ne ca xcaadxi que, ni biree lu tabla, ni biree lu yaga ndahui sti barcu que. Zacá nga bilá irá cabe.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.