Atos 27
Isthmus Zapotec NT (ZAI_TBL) vs NAA
1 Ne ora ma gudixhe cabe che Pablu Italia la? bisigapa cabe laa ne xcaadxi presu ti capitán lá Juliu, ni naca xaíque sti batallón sti Augustu César. Ne naa nuaa lade cabe.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Laca nuu Aristarco, binni Tesalónica de Macedonia. Irá du udxiba du ndaani ti barcu de Adramitio ni chi iree che irá puertu sti Asia. Biré' du ziuu du.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Sti dxi que yendá du Sidón. Nacha'hui guca Juliu ne Pablu, bidii lugar yeganna be ca xhamigu be para udii ca ni caquiiñe be.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Biré' du Sidón udidi du Isla Chipre. Tantu cudxigueta bi laadu la? biyubi du ladu que purti qué riguiñe bi.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lu nisa que ziuu du udidi du Cilicia ne Panfilia dede yendá du Mira, ti guidxi sti Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Raqué bidxela capitán que ti barcu de Alejandría ni che Italia. Para bidxiiba laadu lú ni.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Bindá' du ne bidii dxiiña laadu para yendá du gaxha Gnido purti cudxigueta bi laadu. Nga runi biyubi du neza huaxié' rinaaze bi ra udidi du isla Creta. Neza que riaana guidxi Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ne stale dxiiña uzá du gaxha de isla que dede yendá du ti lugar lá Buenos Puertos, gaxha ti guidxi lá Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nabé ma bindá' du neza ne ma bidxiña dxi uzulú tiempu nanda, ma naxoo sa binni lu nisa. Ngue runi na Pablu rabi laacabe:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ―Hombre ca', ruuya nabé naxoo viaje ri'. Zaniti barcu ri' ne irá ni dxá ndaani'. Ne cadi nga si, zándaca dede ne laanu.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Peru qué nulabi capitán ni ziné laadu que ni na Pablu, sínuque jma bicaa diaga ni na ni ziusá barcu que ne xpixuaana ni.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Cadi galán raqué para tidi binni tiempu nanda. Ngue runi casi irá cabe na cabe jma galán iré' du raqué idu'ya du pa ganda chindá du Fenice, ti puertu sti isla queca ra qué lica rinaaze bi. Ne raqué uti'di du ca beeu nananda que.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Casi bi'ya cabe bindubi ti bi nisa na cabe ma chuu du. Para biré' du ne udidi du gaxha isla Creta que.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Laati du biré' du biete ti bi yooxho rabi cabe “Euroclidón” unaaze barcu que.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Biyubi du ñuu du, peru bidu'ya si du qué ñanda, bidí' du lugar chiné ni laadu ladu na ni.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Udidi du ti isla huiini lá Clauda ra jma huaxié' rinaaze bi. Zeda xubi yu du ti canuá huiini ne dxiiña para ulú' du ni ndaani barcu que.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Undisa si du ni la? uluu cabe doo barcu que ti cadi ibiá. Ne óraque undete cabe vela purti cadxibi cabe guiaazi barcu que ndaani yuxi ni rabi cabe Sirte, ne bidii cabe lugar chiné bi ni.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Sti dxi que biiya si cabe cadi cayaana dxí bi que la? bisa'bi cabe irá bultu ziné barcu que.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Raguionna gubidxa que ucuaa du irá traste sti barcu que bisa'bi du ndaani nisa.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Xadxí qué nihuinni gubidxa nin luceru ne cadi cayaana dxí bi que. Mápeca rabi du qué zalá du.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ma stale gubidxa biaana du sin idó' do, bizuhuaa Pablu lade cabe, na rabi laacabe: ―Hombre ca', pa nucaa diaga tu naa la? qué niré' nu de Creta para cadi nizaaca nu irá ni cazaaca nu ri'. Ne qué nuniti nu irá ni ma biniti nu ri'.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Peru yanna cayabe laatu cadi idxibi tu. Nin tobi de laanu qué zati nu, neca barcu ri zanitilú.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Laatu nanna tu sti Dios naa ne rune xhiiña be. Nuchi biseenda be ti ángel ra nuaa',
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 na rabi naa: “Cadi idxibi lu, Pablu, purti naquiiñe chi uzuhuaa lu lu César. Ne pur lii zulá Dios irá cani zinéu ca.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Nga runi cayabe laatu hombre ca', cadi idxibi tu, purti rune cre zuni Dios ni bisenda tidxi naa ca.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Peru napa nu xidé iré' cá nu lu xiixa isla.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ma raca chupa semana de canacaa bi que laadu lu nisa, ti gueela bia' galaa gueela ra zididi du nisadó' Adria bidii cani runi dxiiña lu barcu que cuenta ma cadxiña du uriá.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Para uluu bia' cabe pabiá' zia' raqué. Napa ni treinta y seis metru. Uzá si du stindaa bigueta uluu bia' cabe sti tiru. Raqué ma napa ni veintisiete metru.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 De raqué ma bidxibi cabe gueda idxela saa ni guie, para bisaba cabe tapa ancla atrá de laani, ne para laacabe pa ñanda si ma nirá gueela'.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Oraque gucala'dxi cani runi dxiiña lu barcu que nuxooñe ca'. Bi'ni ca sica ni zindete ca ca ancla nuu delante que. Abade canuá huiini que candete ca'.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Peru na Pablu rabi capitán ne ca soldadu que: ―Pa qué guiaana ca hombre ca ndaani barcu ri la? qué zalá di tu.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Oraque bichuugu ca soldadu que stoo canuá huiini que ne bidii ca lugar ze ni.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ma zedará gueela gudxi Pablu laacabe go cabe xiixa, na: ―Ma chupa semana qué huayasi tu ne qué huayó to gasti'.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Rinaba laatu go to ti gapa tu stipa. Ne cadi chu' tu xizaa, gasti qué zazaaca tu.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Biluxe si uní' be nga ucuaa be ti pan, bidii be diuxquixe Dios nezalú irá ca'. Para undaa be ni ne bizulú be cayó be.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Oraque ru ma qué nidxibi ca', ne irá ca gudó ca'.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Bia' chupa gayuaa setenta y seis du nuu du ndaani barcu que.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Biluxe si gudó cabe bia' ucala'dxi cabe, bisaba cabe trigu ziné cabe ndaani nisa para isisi barcu que.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ora birá chaahui gueela biiya cani runi dxiiña lu barcu que nuu ra nabidxi, peru qué runibiá' ca raqué. Peru biiya ca nuu ti manga sti nisadó' raqué, nexhe yuxi idubi uriá. Ne na ca pa ganda uchiña ca barcu que raqué.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Para bichuugu ca ca doo sti ca ancla que, bisaana ca cani ndaani nisadó', ne bisitaata ca ca doo liibi timón sti barcu que. Oraque undisa ca vela ni nuu delante que, para inaaze bi ni, ne zaqué ma zidxiña ni lu yuxi.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Peru mala yeudxiga ique ni ndaani ti loma huiini yuxi. Qué lica ñanda ru niniibi ni. Ne ma careza atrá ni ra cadxela saa ola.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ucala'dxi ca soldadu ñuuti ca ca presu ti cadi xhu'ba ca uxooñe ca'.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Peru racala'dxi capitán que ulá Pablu. Ngue runi qué nudii lugar ñuni cabe ni, sínuque na, cani nanna xhu'ba la? guiaba gá nisa que, sa niru iree lu yuxi.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ne ca xcaadxi que, ni biree lu tabla, ni biree lu yaga ndahui sti barcu que. Zacá nga bilá irá cabe.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.