Apocalipse 18
Isthmus Zapotec NT (ZAI_TBL) vs ACF
1 Udi'di si irá nga, biiya zeda yete sti ángel de ibá' ni nabé risaca ne dede ria'qui biaani ladi be ne biaani ndaani guidxilayú ra biete be.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Cucaa be ridxi: ―Ma biaba Babilonia, ma binitilú guidxi ro' que. Ma uca ni lidxi binidxaba ne ca espíritu sti' ne ca mani huiini ripapa ni ribixhila'dxi binni.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Purti bicaa ni enda nadxaba stini binni irá guidxi, casi ñaca bixhudxi ni laaca'. Ne casi ñaca uca ni jnadxii cani runi mandar ndaani guidxilayú. Ne ra udxite ni xpidxichi ni lu enda nadxaba bisirricu ni cani rutoo ndaani guidxilayú.
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Oraque bina dia'ga uní' stobi de ibá', na: ―Lairee de ndaani guidxi ca, xpinne ca', ti qué chu' tu lu enda ruchee stini, ne qué inaaze enda naná ni gueeda luguiá ni laatu.
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Purti huachee ni dede nucaa ique enda ruchee stini ibá', ne qué huasiaanda Dios irá ni huayuni ni.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Laguni laani casi bi'ni ni laatu. Lauquixe laani chupa tantu ni bi'ni ni laatu. Laugué' ni chupa tantu jma naduxhu que ni bigué' ni laatu.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Biyubi ni irá ni ucala'dxi ni. Yanna lausaba ná ni bia' queca. Na ni: “Rarí zuba casi reina. Cadi viuda naa, ne qué ziuu dxi acana'ya'.”
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Nga runi ti dxi si ziaba stale plaga luguiá ni. Ziuu tu gati zi', ziuu tu gu'na', ziuu tu gati', ne ziuu tu icá gui, purti nandxó' señor Dios ni bidxiiba donda ique ni.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Zuuna cani runi mandar ndaani guidxilayú, cani gupa laani casi jnadxii ne uyuu né ni lu irá enda nadxaba stini ora gu'ya ca ma cá gui ni.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Zaxele ca de laani. Zadxibi ca enda naná stini. Ne zaná ca': ―Lástima, Babilonia, guidxi ro'. Nandxó' lo', peru tobi ze si binitilú lu'.
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Zaqueca zuuna cani rutoo. Zuuna né ca guidxi que, purti ma iruti sí irá stica':
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 oro, plata, guie ni risaca, perla, lari cha'hui', seda, lari moradu ne naxiñá', irá clase yaga rindá' naxhi, irá ni uyá' de marfil, ne de yaga risaca, ne de bronce ne de guiiba' ne de mármol,
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 canela ne irá guixi rindá' naxhi, ne gu'xhu rindá' naxhi, ne mirra, ne nisa rindá' naxhi, ne vinu, ne aceite, harina cha'hui', ne trigu. Ne laca rutoo cabe yuze, dendxu', mani', carretón, ne dede binni.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Zabi cabe guidxi que: ―Ma qué gapu irá ni uyuula'dxu que. Ma qué ziuu dxi ibigueta irá enda risaca ni gupu que.
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Cani uca ricu ra bitoo irá ni lu guidxi que zaxele de laani. Zadxibi ca enda naná stini. Zuuna né ca ni ne ziá ca ni,
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 ne zaná ca': ―Lástima guidxo ro' que. Zeda gaca ni casi ti gunaa nacu lari cha'hui', moradu ne naxiñá' ne naze oro ne guie ni risaca ne perla,
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ne tobi ze si binitilú irá enda risaca que. Irá ni runi dxiiña lu barcu ne ca xaíque stica', ne cani ze lú ni ne irá ni runi dxiiña lu nisadó', cayuuya ca ni de zitu.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Ne ora bi'ya ca caree gu'xhu ra cacá gui ni la? bicaa ca ridxi: ―Gasti ru sti guidxi casi guidxi ro' ri'.
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Bichá ca yu ique ca', biina ca ne bicaa ca ridxi: ―Lástima guidxi ro' ca. Bisirricu ni irá ni napa barcu ne xpidxichi ni, ne tobi ze si binitilú ni.
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Peru laguieche né ni bizaaca ni ca, laatu cani nuu ibá', ne ca apóstol, ne cani rui' stiidxa Dios, ne irá ca xpinni. Purti ra bisaba ná Dios ni, biquixe laani ni bi'ni ni laatu.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Oraque uluu ná ti ángel nandxó' ti guie casi guie sti molinu, bindaa ndaani nisadó', ne na: ―Zacaca zalá Babilonia, guidxi ro' que, ne qué zahuinni ru ni.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Qué ziuu ru dxi uxhidxi cabe arpa lu calle stiu', nin flauta nin trompeta, ne iruti qué lica zuni dxiiña', nin molineru nin iruti ru'.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Qué zahuinni biaani ra nuu lu', ne qué zaca enda xheela'. Ziaana dxí irá ni, neca jma gutaná ca xpinni lu para utoo para irá binni ndaani guidxilayú, ne udxite lu ique irá binni ne brujería stiu'.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Ndaani guidxi ca bixii rini sti cani byuí' stiidxa Dios ne ca xpinni be, ne rini sti irá cani biiti binni.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.