Atos 10
Dizaʼquë shtë Dios con dizë (ZACNT) vs ACF
1 Guꞌ tubi nguiu ciudá Cesarea; lëll Cornelio. Nall capitán narnibëꞌa tubi gahiuꞌa suldadë. Ra suldadë ni lë rall Italiano.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Cornelio con grë shfamílill runë rall adorar Dios guëdubinú lduꞌu rall. Adë nádiꞌi Cornelio më israelitë perë bëdë́ꞌëll zihani dumí. Bë́ꞌnëll ayudë ra më israelitë. Siemprë ruadiꞌdzënull Dios.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Tubi dzë quierë rquë tsunë guadzeꞌ, bëluaꞌalú tubi ianglë lu Cornelio. Clarë gunall tubi ianglë shtë Dios naguatë́ catë zugaꞌa Cornelio. Repi ianglë lull:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Gubiꞌa Cornelio lu ianglë nu nalë́ bëdzë́bëll. Gunaꞌbë díꞌdzëll lu ianglë:
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Bësheꞌldë bëldá nguiu guëꞌdchi Jope parë tsaglliꞌi rall Simón, nu lëll Pedro; chupë lëll.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Quëreldë Pedro lidchi tubi curtidurë nalë zac Simón. Nápëll lídchill ruaꞌ nisëduꞌu. Pedro guëniꞌi lul pë gúnël.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Iurë gubiꞌ ianglë, gunaꞌbë Cornelio chupë shmúzëll con tubi suldadë nananë́ Cornelio. Suldadë ni gualdí lduꞌi shtiꞌdzë Jesús. Guëzá rall na rall muzë shtë Cornelio.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Biadiꞌdzë Cornelio lu rall lla biadiꞌdzënull ianglë. Iurní bësheꞌldë Cornelio lëꞌë rall parë ziaglliꞌi rall Pedro.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Stubi dzë quierë guëruldë dzë, ziagdchini rall ciudá Jope. Lo mizmë iurë Pedro beꞌpi guëc hiuꞌu të guadiꞌdzënúhiꞌ Dios.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Nalë́ rldiꞌanë Pedro; rac shtúꞌuiꞌ gáuhiꞌ. Perë mientras quëhunë ra shfamili Pedro preparar cumidë, Pedro gunall bëdchini tubi cusë shtë Dios lull.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Guná Pedro bëllaꞌlë lu gubeꞌe nu gunall lu ziquë tubi lari naquichi ruꞌbë. Zeꞌdin ca zu Pedro. Liꞌbi guëzá shquini.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Laꞌni lari nanú grë clasë ra ma nanapë tapë guëáhiꞌ nu ra ma narllaꞌ lduꞌi lu guiuꞌu nu ra ma nariasë.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Iurní bini Pedro tubi bë naguniꞌi:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Perë Pedro guchi:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Lëꞌë bë guniꞌi lu Pedro stubi vueltë:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Zni guc tsunë vësë; iurní beꞌpi lari lu gubeꞌe.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Quëhunë Pedro llgabë pë runë cuntienë nagunall iurë lëꞌë ra nguiu nabësheꞌldë Cornelio zeꞌdë guënaꞌbë diꞌdzë rall ca na lidchi curtidurë nalë Simón.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Bëdchini rall ruaꞌ lidchi Simón; fuertë canaꞌbë rall:
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pedro nianá zúbëll guiaꞌa guëc hiuꞌu. Quëhúnëll llgabë niaꞌa pë runë cuntienë lo quë nabësheꞌldë Dios lull. Iurní repi Espíritu Santo lull:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Bietë; bëꞌnë compañi lëꞌë rall. Adë pë llgabë rúnëdiꞌil purquë na bësheꞌlda lëꞌë rall.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Iurë bietë Pedro, guagnall ra nguiu nabësheꞌldë Cornelio. Répill lu ra nguiu:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Repi rall lu Pedro:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Iurní Pedro guniꞌi lu rall:
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Stubi dzë bëdchini rall ciudá Cesarea. Ndë cabezë Cornelio lëꞌë rall con grë shfamílill. También gunaꞌbë Cornelio bëldá amigu shtëll.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Iurë bëdchini Pedro lidchi Cornelio, Cornelio bëruꞌu; bë́ꞌnëll saludar lëꞌë Pedro nu bëzullíbill lu Pedro parë bë́ꞌnëll adorar Pedro.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Perë Pedro gunaꞌzi guiaꞌa Cornelio; répiꞌ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Mientras ziazú rall quëadiꞌdzë rall, guatë́ Pedro lidchi Cornelio. Guná Pedro zihani mënë rë.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Guniꞌi Pedro lu ra mënë:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Por ni zíquësë gunaꞌbë të na, lueguë zelda; adë bë́ꞌnëdiaꞌa negar. Gulë guniꞌi lua niaꞌa pë rac shtuꞌu të.
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Iurní guzublú biadiꞌdzë Cornelio lu Pedro:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Guniꞌi ianglë lëa: “Cornelio, Dios bëquë́ diaguë ra diꞌdzë shtë́nël iurë rnáꞌbël lu më. Nu rëagná lduꞌu më lë́ꞌël purquë bëdë́ꞌël dumí cuaꞌa ra prubi.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Bësheꞌldë bëldá shmë́nël ciudá Jope parë tsaglliꞌi rall Simón Pedro. Nápëll lídchill ruaꞌ nisëduꞌu. Pedro guëniꞌi lul ra cusë nagúnël.” Zni guniꞌi ianglë lua.
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Por ni lueguë bësheꞌlda ra shmëna; bidë guëlliꞌi rall lë́ꞌël. Iurneꞌ dzu naꞌa grë naꞌa ndëꞌë delantë lu Dios parë guëquë́ diaguë naꞌa grë lo quë naguniꞌi Dios lul parë guëníꞌil lu naꞌa.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Guzublú guniꞌi Pedro lu grë mënë narë́ lidchi Cornelio. Guniꞌi Pedro:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 sino quë rcaꞌa më grë ra nanapë rëspëti nu rzuꞌbë diaguë rall shtiꞌdzë më.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Guniꞌi Dios más antsë lu grë naꞌa ziquë shini Jacob ra dizaꞌquë shtë më. Bësheꞌldë më lëꞌë Jesucristo parë bidë guëniꞌinúhiꞌ lëꞌë hiaꞌa dizaꞌquë shtë Dios parë cuedchí lduꞌu hiaꞌa. Jesucristo na rëy; napë më derechë parë rnibëꞌa më grë naciuni.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Lëꞌë të bien nanë́ të pë guc ladzë ra më israelitë. Primërë guzublú Juan Bautista, bëluáꞌaiꞌ dizaꞌquë lu ra mënë, iurní bëchuꞌbë nísiꞌ. Despuësë guzublú Jesús shchíꞌniꞌ nezë Galilea.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Lëꞌë të nanë́ të lla bëdëꞌë Dios pudërë parë Jesús më Nazaret. Bësheꞌldë Dios Espíritu Santo parë cuezënúhiꞌ lëꞌë më. Bënëac më grë ra nananú mëdzabë laꞌni lduꞌi. Bëꞌnë më bien por pudërë shtë Dios cumë cabezënúhiꞌ lëꞌë Jesús.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Lëꞌë naꞌa na naꞌa testigu shtë grë ra cusë rëꞌ nabëꞌnë Jesús. Bëꞌnë më milagrë nezë Judea nu ladi ciudá Jerusalén. Despuësë bëquëꞌë ra mënë lëꞌë Jesús lu cruz; guti më.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Gudëdë tsunë dzë guti Jesús, iurní bëldishtë́ Dios lëꞌë Jesús ladi ra tëgulë. Nu Dios bësheꞌldë Jesús parë bëluaꞌalú më lu naꞌa stubi vueltë.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Adë bëluaꞌalú më lu grë ra mënë, niétiquë lu naꞌa bëluaꞌalú më. Dios gudili lëꞌë naꞌa dizdë antsë parë na naꞌa testigu. Verdá nahin; guashtë́ më ladi ra tëgulë. Despuësë lëꞌë naꞌa gudaunú naꞌa lëꞌë më; bëdiiꞌnú naꞌa lëꞌë më.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Nu bësheꞌldë më lëꞌë naꞌa parë guiagniꞌi naꞌa dizaꞌquë shtë më lu ra mënë. Iurneꞌ cagniꞌi naꞌa verdá. Dios bëdëꞌë pudërë lëꞌë Jesús ziquë tubi juësi parë gunë më juzguë grë ra mënë nanabani nu grë naguti.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 También ra profetë nagurë́ guahietë, cagniꞌi raiꞌ shcuendë Jesús de quë grë ra natsaldí lduꞌi lëꞌë më, runë më perdunë duldë shtë rall. Por lëꞌë më gac perdunë rall.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Nianá quëadiꞌdzënú Pedro lëꞌë ra mënë lidchi Cornelio, lëꞌë Espíritu Santo bëdchini parë cuezënúhiꞌ grë ra narquë́ diaguë diꞌdzë shtë Pedro.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ra israelitë narialdí lduꞌi dizaꞌquë, ra nazeꞌdë naldë lëꞌë Pedro, nalë́ bëdzëguëëꞌ lduꞌu rall. Guná rall ra narquë́ diaguë shtiꞌdzë Pedro, adë na rall më israelitë perë bëꞌnë rall recibir Espíritu Santo nabëzëlaaꞌdchi Dios parë lëꞌë rall.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Bini rall quëadiꞌdzë ra më rëꞌ stubi dizë́. Quëhunë rall adorar Dios; guniꞌi rall llëruꞌbë na pudërë shtë Dios.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Iurní guniꞌi Pedro:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Gunibëꞌa Pedro lu rall:
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.