Romanos 4

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Pëllë guëniꞌi hiaꞌa shcuendë shtë Abraham, shtadë guëlú hiaꞌa? ¿Pëzielú gúquiꞌ më zaꞌquë lu Dios?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Primërë puntë, si talë natubldí shcuéndiꞌ lu Dios purquë bë́ꞌniꞌ cumplir obrë zaꞌquë, iurní nápiꞌ rsunë gac nadchíniꞌ; perë lëdë delantë lu Diósëdiꞌi.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Pë rniꞌi Sagradas Escrituras? “Abraham gualdí lduꞌi shtiꞌdzë Dios nu guniꞌi Dios tubldí na shcuendë Abraham lu më”.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Pues iurneꞌ si tubi nguiu quëhúnëll tubi dchiꞌni lu lamë, rguilli lamë pagu, lë́dëdiꞌi ziquë regalë sino quë ziquë narunë tucarë caꞌa nguiu.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Perë el quë adë rúnëdiꞌi obrë zaꞌquë perë rialdí lduꞌi shtiꞌdzë Dios, el quë narunë natubldí shcuendë nguiu, nguiu ni na më zaꞌquë lu Dios, sulë por galrialdí lduꞌi shtë́niꞌ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 También zni guniꞌi David tiempë guahietë de quë dichusë na nguiu, el quë Dios runë recibir ziquë mënë zaꞌquë, lë́dëdiꞌi purquë bëꞌnë nguiu ni obrë zaꞌquë.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Guniꞌi David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Pë rniꞌi ldúꞌul? ¿Niáꞌasë rquitë lduꞌu më ra mënë israelitë u nu zac ra mënë nanádiꞌi më israelitë? Pues guniaꞌa, Dios bëꞌnë tubldí shcuendë Abraham, shtadë guëlú hiaꞌa, sulë purquë gualdí lduꞌi shtiꞌdzë më.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Perë ¿guc bëꞌnë më tubldí shcuendë Abraham, despuësë guriuguë partë shtë shcuérpiꞌ u antsë? Pues antsë, lëdë despuë́sëdiꞌi.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Custumbrë religiusë ni, Abraham bë́ꞌniꞌ recibirin ziquë sëñi de quë hia gualdí lduꞌu Abraham shtiꞌdzë më nu Dios bëcaꞌa lë́ꞌiꞌ ziquë nguiu zaꞌquë. Mudë rëꞌ guc Abraham dadë shtë grë́tëꞌ ra mënë naná rialdí lduꞌu shtiꞌdzë Dios de verdá, hashtë ra nadë rúnëdiꞌi cumplir custumbrë shtë circuncisión.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nu Abraham na shtadë ra më israelitë nanadë rúnëdiꞌi confiar custumbrë ni parë gac rall më zaꞌquë lu Dios sino rialdí lduꞌu rall shtiꞌdzë më, igual ziquë bëꞌnë Abraham antsë gúquiꞌ circuncidar.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dios bë́ꞌniꞌ prometer lu Abraham nu lu grë́tëꞌ llëbní Abraham de quë gunë raiꞌ recibir guë́ꞌdchiliu ziquë herenci parë guëquëreldë raiꞌ. Bëꞌnë më ni, lë́dëdiꞌi purquë bëzuꞌbë diaguë Abraham puntë shtë lëy, sino purquë gualdí lduꞌi shtiꞌdzë më.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Si talë sulamëntë ra nanapë lëy gunë rall recibir guë́ꞌdchiliu ziquë herenci, iurní adë lasáquëdiꞌi tsaldí lduꞌu mieti shtiꞌdzë më, nu promësë shtë Dios nápëdiꞌi valurë
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 purquë lëy nuaꞌa cashtigu. Catë nanú lëy, nanú cashtigu parë ra nabë́ꞌnëdiꞌi cumplir lëy, perë catë nídiꞌi lëy, nídiꞌi mudë parë runë mënë cuntrë lëy.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Por ni lëꞌë promësë naguniꞌi Dios lu Abraham, gac cumplirin ziquë tubi favurë parë ra narialdí lduꞌi shtiꞌdzë më. Manërë ni ra cusë zaꞌquë shtë më, na parë grë llëbní Abraham, lëdë niáꞌasëdiꞌi parë ra narianaldë tëchi lëy sino también parë ra narialdí lduꞌi shtiꞌdzë Dios mizmë manërë ziquë gualdí lduꞌu Abraham. Quiere decir, lo quë nabëꞌnë më prometer lu Abraham, nahin tubi favurë; guëdchinin ndigá parë grë ra narialdí lduꞌi shtiꞌdzë më. Pues Abraham na shtádaꞌa, grë́tëꞌ hiaꞌa.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ni na lo quë narunë cuntienë Sagradas Escrituras. Rniꞌin de quë bëꞌnë më lëꞌë Abraham ziquë shtadë guëlú zihani naciuni. Gunë më recibir grë ra mënë narialdí lduꞌi shtiꞌdzë më mizmë manërë ziquë gualdí lduꞌu Abraham. Dios napë më pudërë parë cuaꞌñi më ra tëgulë, nu cagniꞌi më shcuendë cusë naguër gac ziquë hia gudëdin.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Iurë guniꞌi Dios lu Abraham de quë gáquiꞌ shtadë zihani naciuni, gualdí lduꞌu Abraham shtiꞌdzë më aunquë hia gúꞌshiꞌ; guléziꞌ gac cumplir shtiꞌdzë më. Nu guc cumplir shtiꞌdzë më; llëbní Abraham adë chu gúnëdiꞌi gan guëlabë ra mënë ni.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham adë gulézëdiꞌi tsaldí lduꞌi shtiꞌdzë më aunquë napë Abraham más quë tubi gahiuꞌa izë; mërë gátiꞌ; nu rdë́ꞌëiꞌ cuendë de quë tantë lë́ꞌiꞌ nu Sara tsë́ꞌliꞌ, hia nalë́ gúꞌshiꞌ parë gápiꞌ shíniꞌ. Nunquë tsúdiꞌi shíniꞌ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Adë bëzádiꞌi lduꞌi sino quë gualdí lduꞌi de verdá. Gulezë náldiꞌ nu bëdë́ꞌëiꞌ graci lu Dios antsë guc cumplir promësë ni.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abraham gúpiꞌ segurë sin ni tubi galërzá lduꞌi de quë Dios nápiꞌ pudërë parë gunë më lo quë nabëꞌnë më prometer.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Por ni bëcaꞌa Dios lëꞌë Abraham; tubldí na shcuéndiꞌ lu Dios, sulë purquë gualdí lduꞌi shtiꞌdzë më.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ra diꞌdzë: “Tubldí na shcuéndiꞌ lu Dios purquë gualdí lduꞌi shtiꞌdzë më” adë naescrítëdiꞌin sulë por bien shtë Abraham
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 sino también parë lëꞌë hiaꞌa naná rialdí lduꞌu shtiꞌdzë më. Gunë më tubldí shcuendë cadë túbiaꞌa si talë rialdí lduꞌu hiaꞌa shtiꞌdzë el quë nabëcuaꞌñi Jesús, Shtádaꞌa, ladi ra tëgulë.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Bëꞌnë Dios intriegu lëꞌë Jesús lu galguti por causë shtúldaꞌa nu bëcuaꞌñi më lë́ꞌiꞌ ladi ra tëgulë parë adë chu guëdchíꞌbëdiꞌi galquiá cuntrë lëꞌë hiaꞌa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.