Mateus 27

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iurë brëgueꞌlë grë́tëꞌ ra jëfë shtë ra bëshuzi nu ra më gushë shtë ra israelitë, guc rall de acuerdë nu bëntsaꞌu rall tubi tratë parë quini rall Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Bëldiꞌbi rall lëꞌë më; biaꞌa rall lëꞌë më parë guaguëꞌnë rall intriegu lëꞌë më lu Poncio Pilato gubernadurë.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Iurë Judas el quë nabëꞌnë intriegu Jesús, bëdë́ꞌëll cuendë de quë nacondenárëll, gubini ldúꞌull. Bëdchigrëll galdë bi chi bëllë bëdchichi parë ra jëfë shtë ra bëshuzi con ra më gushë,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 répill: ―Na bëna duldë. Bëna intriegu lëꞌë më rëꞌ lu galguti nu nápëdiꞌiꞌ duldë. Perë lëꞌë rall bëquebi rall: ―Parë niꞌi, ¿pë runë importë naꞌa? Shcuéndël niꞌi.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Iurní Judas bëquëldí dumí laꞌni iáduꞌu. Guziáꞌall. guagzéꞌbill lë́ꞌëll lu hiaguë.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ra jëfë shtë ra bëshuzi bëtëá rall dumí nu repi rall: ―Adë chu guëtiáꞌadiꞌi dumí rëꞌ laꞌni cajë shtë ofrendë purquë nahin probidë según lëy shtë Dios. Nahin prëci nabëtuuꞌ Judas lëꞌë Jesús parë galguti.
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Iurní guc rall de acuerdë parë guëziꞌi rall tubi ldë guiuꞌu con dumí ni. Bërulë́ lachi ni: Lachi shtë el quë Naguctsaꞌu Trashtë. Lachi ni na catë guëgaꞌchi ra më zitu.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Por ni bërulë́ lachi ni hashtë iurneꞌ; Lachi Catë Bëllëꞌë Rënë.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Zni guc cumplir lo quë naguniꞌi Jeremías: “Gunaꞌzi rall galdë bi chi bëllë bëdchichi, prëci nabëꞌnë më israelitë tratë lëꞌë më.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Con dumí guziꞌi rall tubi lachi shtë el quë naguctsaꞌu trashtë. Zni gunibëꞌa Dadë Dios.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Biaꞌa rall Jesús lu gubernadurë; gunaꞌbë díꞌdzëll lu më: ―¿Pë lëꞌë nal rëy shtë ra më israelitë? Jesús repi: ―Zni nahin cumë ziquë quëgníꞌil.
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ra jëfë shtë bëshuzi nu ra mënë gushë, bëdchiꞌbë rall demandë cuntrë Jesús perë Jesús adë pë bëquébidiꞌiꞌ.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Iurní Pilato repi: ―¿Pë adë rínidiꞌil lo quë naquëgniꞌi ra mënë cuntrë lë́ꞌël?
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Perë Jesús adë bëquébidiꞌi më de manërë lëꞌë gubernadurë guasë́ ldúꞌull iurní nu adë guc bë́ꞌadiꞌill pë gúnëll.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Durantë dzë shtë laní, lëꞌë gubernadurë napë custumbrë guëldáꞌall tubi prësi, el quë narac shtuꞌu ra mënë gápëll libertá.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Nanú tubi prësi namás më dushë, lë Barrabás.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Iurë lëꞌë rall bëdëá rall ngaꞌli, Pilato gunaꞌbë diꞌdzë: ―¿Guadë narac shtuꞌu të guëdëꞌa libertá, Barrabás u Jesús nabërulë́ Cristo?
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilato bëdëꞌë cuendë de quë rldënú rall Jesús nu mbidi na rall; por ni bëꞌnë rall intriegu lëꞌë më.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Mientras Pilato zúbëgaꞌa catë rúnëll juzguë, lëꞌë tseꞌlë Pilato gunibëꞌa naguanú rsunë: “Adë riutë́diꞌil con nguiu rëꞌ purquë më zaꞌquë náhiꞌ; neꞌ gueꞌlë guniꞌi shcaꞌlda tubi mbëcaꞌldë dushë de lëꞌë më. Adë gurëdchídiꞌi lduaꞌa.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Perë ra jëfë shtë ra bëshuzi nu më gushë guniꞌinú rall mënë parë guënaꞌbë rall libertá parë Barrabás nu guënaꞌbë rall gati Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Lëꞌë gubernadurë gunaꞌbë diꞌdzë stubi; répill: ―¿Guadë de chupë ra mënë rëꞌ rac shtuꞌu të guëdëꞌa libertá? Lëꞌë rall bëquebi: ―Barrabás.
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilato gunaꞌbë diꞌdzë iurní: ―¿Pë rac shtuꞌu të guna con Jesús? el quë nabërulë́ Cristo. Grë́tëꞌ rall guniꞌi rall: ―Quëll lu cruz.
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Iurní Pilato guniꞌi: ―¿Pë mal bë́ꞌnëll? Perë lëꞌë rall bëabrí gurushtiá rall: ―Quëll lu cruz.
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Iurní Pilato guná hiadë nídiꞌi mudë lla gúnëll sino quë másruꞌu ziadalë mënë nu rdzatsu mënë. Iurní gunibëꞌa Pilato nisë, tsati guiáꞌall ziquë tubi sëñi de quë nápëdiꞌill faltë por galguti shtë Jesús. Gudíbill guiáꞌall; guníꞌill: ―Nádiaꞌa responsablë por galguti shtë nguiu rëꞌ purquë nápëdiꞌiꞌ faltë. Shcuendë të na ndëꞌë.
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Grë́tëꞌ ra mënë bëquebi: ―Lëꞌë naꞌa con shini naꞌa, na naꞌa responsablë por galguti shtë nguiu rëꞌ.
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Iurní Pilato bëdë́ꞌëll libertá Barrabás. Lueguë gunibë́ꞌall guëdiaꞌa më galnë́, nu bëꞌnë Pilato intriegu lëꞌë më parë gac crucificar më.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Iurní ra suldadë shtë gubernadurë, biaꞌa rall lëꞌë Jesús laꞌni palaci nu bëdëá grë́tëꞌ suldadë alrededurë lëꞌë më.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Gulú rall shabë më të parë guëgacu rall stubi lari guindë lëꞌë më.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Bëzuꞌbë rall tubi corunë shtë guitsë guëc më. Bëdëꞌë rall tubi varë caꞌa më parë guꞌ guiaꞌa ladë ldi më. Iurní bëzullibi rall delantë lu më nu bëꞌnë rall burnë; guniꞌi rall: ―Guëbani Rëy shtë më israelitë.
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Nu bëchiꞌbë shënë rall lu më nu gunaꞌzi rall varë parë rdëꞌë rall galnë́ guëc më.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Despuësë de quëhunë rall burnë zni, bëdchisú rall lari guindë. Bëdëꞌë rall shabë më, gutë më stubi. Iurní biaꞌa rall lëꞌë më parë gac crucificar më.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Hia ziagruꞌu më parë ziazú më ruaꞌ guëꞌdchi, bëdzaꞌguëlú rall tubi nguiu, më Cirene nalë Simón. Iurní gunibëꞌa ra suldadë parë guaꞌa Simón cruz shtë Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Zni bëdchini rall tubi lugar nalë Gólgota narunë cuntienë, Lugar shtë Calavera.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ngaꞌli bëdëꞌë rall vini naná mescladë con naldá. Biiꞌdiꞌi mëhin, nadë más bëꞌnë më prë́bëhin.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Hia iurë gualú bëꞌnë rall crucificar lëꞌë më, ra suldadë gudchitë rall dado parë gudiꞌdzë rall shabë më. Zni guc cumplir lo quë naguniꞌi profetë; “Gudiꞌdzë rall shaba entrë mizmë lëꞌë rall nu gudchitë rall suertë guëc shaba”.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Iurní guzubë rall ngaꞌli parë gapë rall lëꞌë më.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Guiaꞌa guëc Jesús bëquëꞌë rall tubi letrërë narniꞌi pëzielú bëꞌnë rall condenar lëꞌë më. Letrërë ni rniꞌi: “Ndëꞌë na rëy shtë mënë israelitë. Lëll Jesús.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Nu zac chupë ngubaꞌnë guc crucificar con lëꞌë më, túbill ladë ldi, stúbill ladë rubësë.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Grë́tëꞌ nardëdë ngaꞌli, runë rall burnë, rniꞌbi rall guëc rall;
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 rniꞌi rall: ―Lë́ꞌël rníꞌil cuel iáduꞌu ruꞌbë nu dzë tsunë guëabrí guëzáꞌalin; bëꞌnë salvar mizmë lë́ꞌël talë nal shini Dios. Bëldaguë lë́ꞌël lu cruz.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Zni zac bëꞌnë burnë ra jëfë shtë ra bëshuzi nu mësë shtë lëy con ra fariseo con grë ra më gushë shtë ciudá. Guniꞌi lu saꞌ rall:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 ―Bë́ꞌnëll salvar stubi mënë perë el mizmë lë́ꞌëll adë gúnëdiꞌill gan gúnëll salvar lë́ꞌëll. Si talë nall rëy shtë Israel, pues guëldáguëll lë́ꞌëll lu cruz të parë tsaldí lduꞌu hiaꞌa lë́ꞌëll.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Pues rialdí ldúꞌull Dios; zuzull niaꞌa zunë Dios salvar lë́ꞌëll purquë rníꞌill: “Nahia shini Dios”.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Hashtë ra mizmë ngubaꞌnë naná quënú lëꞌë më lu cruz, bëꞌnë rall burnë; guniꞌi rall mizmë diꞌdzë ni guëc më.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Iurní guëdubi guë́ꞌdchiliu bëcahi dizdë guëruldë dzë hashtë rquë tsunë guadzeꞌ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Iurní fuertë guniꞌi Jesús: ―Elí, Elí, lama sabactani. Runë cuntienë diꞌdzë ni: Dios mio, Dios mio, ¿pëzielú bësáꞌnël na?
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Bëldá mënë narëtaꞌ ngaꞌli, bini rall lo quë naguniꞌi më nu repi rall: ―Cagnáꞌbëll Elías.
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Mizmë iurní tubi de lëꞌë rall guagllúꞌnëll; guagllíꞌill tubi spongë nu bëgáꞌdzëll spongë con vini hiꞌ. Iurní bëzúꞌbëll spongë guëc tubi varë të parë gu më vini.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Perë sëbëldá mënë guniꞌi: ―Cha bézaꞌa; guëná hiaꞌa nia zidë Elías të parë guësiétiꞌ lë́ꞌëll lu cruz.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Iurní stubi vueltë guniꞌi Jesús fuertë; iurní guti më.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Mizmë iurní lëꞌë cortinë shtë iáduꞌu gureꞌzin; guc chupë ldëhin dizdë guiaꞌa hashtë guetë. Nu lëꞌë guë́ꞌdchiliu bëllú. Ra dani gureꞌzë.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ra baꞌa bëllaꞌlë hashtë guashtë́ zihani tëgulë, ra mënë nagualdí lduꞌi shtiꞌdzë Dios antsë.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Grë ra më rëꞌ, bëruꞌu ra laꞌni baꞌa nu despuësë de guashtë́ Jesús ladi ra tëgulë, guatë́ raiꞌ ciudá Jerusalén. Cantidá mënë guná lu mënë ni.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Iurní lëꞌë capitán nu ra nagupë cuerpë shtë Jesús, iurë guná rall llu, nu guná rall cusë naguzac ngaꞌli, nalë́ bëdzëbë rall; repi lu saꞌ rall: ―De verdá nguiu rëꞌ náhiꞌ shini Dios.
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Cantidá naꞌa zu rall ngaꞌli; gubiꞌa rall dizdë zitu. Naꞌa ni guanaldë rall lëꞌë Jesús antsë dizdë Galilea. Bëꞌnë rall compañi lëꞌë më.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Entrë ra naꞌa ni nanú María Magdalena nu María shniꞌa Jacobo nu shniꞌa José. Nu zugaꞌa shniꞌa ra shini Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Hia iurë riuꞌ gueꞌlë, bëdchini tubi nguiu ricu lë José. Nall më guëꞌdchi Arimatea nu zac nall shmënë Jesús.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 José guagnall lëꞌë Pilato nu gunáꞌbëiꞌ cuerpë shtë Jesús. Pilato gunibëꞌa parë guëdëꞌë mënë cuerpë caꞌa José.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Biaꞌa José cuerpë shtënë më nu bëtúꞌbill cuerpë tubi sabë naquichi.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Iurní guacáꞌchiꞌ lëꞌë Jesús laꞌni tubi baꞌa cubi nabëdaꞌni hia más antsë laꞌni guëꞌë shtë dani. Despuësë de gualú bëgaꞌchi më, iurní bësëꞌau José ruaꞌ baꞌa con tubi guëꞌë ruꞌbë. Hia iurní zëagzë́ José.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ngaꞌli quëbezë María Magdalena nu stubi María, Zúbëgaꞌa raiꞌ ruaꞌ baꞌa.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Brëgueꞌlë stubi dzë, quiere decir despuësë ra preparación shtë dzë narziꞌi lduꞌu mënë, ra jëfë shtë ra bëshuzi nu ra fariseo, gua rall lu Pilato;
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 guniꞌi rall: ―Dadë, rëagná lduꞌu naꞌa de quë lëꞌë nguiu bishi guníꞌill iurë nabánill de quë despuësë de tsunë dzë, gac resucitárëll ladi ra tëgulë.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Por ni gunibëꞌa të parë gac segurë baꞌa hashtë dzë tsunë të parë tsádiꞌi ra mënë shtë́nëll gueꞌlë parë tsaldanë rall cuerpë. Nu despuësë guëniꞌi rall lu mënë de quë guc resucitar Jesús ladi ra tëgulë. Zni lúltimë bishi rëꞌ nahin más peor quë ra bishi naguniꞌi Jesús antsë.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pilato repi: ―Lëꞌë të napë të guardë shtë ra suldadë. Gulë tsaguëꞌnë segurë ruaꞌ baꞌa, mejurë lo quë narac shtuꞌu të.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Iurní ziaꞌa rall; bëꞌnë rall segurë ruaꞌ baꞌa nu bëquëꞌë rall tubi sëgi lu guëꞌë nanadaꞌu ruaꞌ baꞌa. Nu bësëaꞌnë rall guardë shtë ra suldadë.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.