Marcos 7

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bëdchini bëldá fariseo lu Jesús nu mësë narluaꞌa lëy, bëdchini rall lu më. Na rall më Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Guná rall lu shini gusëꞌdë më; gudáu raiꞌ guetështildi sin quë adë bë́ꞌnëdiꞌi raiꞌ cumplir ziquë na custumbrë; adë gudíbidiꞌi raiꞌ guiaꞌa raiꞌ ziquë custumbrë religiusë shtë ra fariseo. Iurní bëꞌnë rall juzguë ra shini gusëꞌdë më.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Ra fariseo nu grë ra mënë israelitë, adë ráudiꞌi rall sin quë adë riéꞌtidiꞌi guiaꞌa rall zihani vueltë. Ziaglaꞌguë rall con ra custumbrë shtë ra mëgulë.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Iurë rëabrí rall lu llguëaꞌ antsë gau rall, razë rall bien ziquë custumbrë religiusë. Zihani custumbrë napë rall, cusë ziquë rguibi rall vasë nu mbluri nu ra bandëjë, nu zac hashtë ra camë rguibi rall.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ra fariseo nu ra mësë gunaꞌbë diꞌdzë rall lu Jesús: ―¿Pëzielú shini gusë́ꞌdël adë rúnëdiꞌi rall cumplir custumbrë shtë ra shtadë guëlú hiaꞌa sino rau rall guetështildi sin quë adë riéꞌtidiꞌi guiaꞌa rall?
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jesús guniꞌi: ―Na të falsë. Guldí Isaías el quë nabiadiꞌdzë shtiꞌdzë Dios; guníꞌiꞌ shcuendë të lla na të. Bëquë́ꞌëiꞌ shtiꞌdzë Dios narniꞌi:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Rluaꞌa tëchi të lu mandamientë shtë Dios parë gunë të cumplir ra custumbrë shtë të, ziquë rguibi të vasë nu ra mbluri nu zihani cusë más quëhunë të cumplir.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Nu guniꞌi më lu rall: ―Quëgsiguë́ të; rsaꞌnë të mandamientë tubi ladë; más canaldë të tëchi custumbrë shtë të
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 purquë Moisés bëquëꞌë: “Gápël rëspëti lu shtádël nu lu shníꞌal”. También bëquëꞌë Moisés: “El quë nargué guëc shtádiꞌ u shníꞌaiꞌ napë quë quini mënë nguiu ni”,
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 perë lëꞌë të rniꞌi të: “Si talë tubi nguiu guépill lu shtádiꞌ: Grë dumí narunë tucarë guënehia cáꞌal, na corbán, nahin sulë parë Dios”.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Si talë guëniꞌi nguiu zni, iurní rniꞌi të rquíꞌnidiꞌi guëdëꞌë nguiu dumí caꞌa shtádiꞌ.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Pues zni cagniꞌi të lasáquëdiꞌi shtiꞌdzë Dios. Más ziaglaꞌguë të tëchi ra custumbrë, nu rluaꞌa të custumbrë ni lu ra shini gusëꞌdë të. Zihani cusë igual runë të.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Stubi vueltë gunaꞌbë Jesús ra mënë zihani nu guniꞌi më: ―Gulë bëquë́ diaguë nu gulë guasë́ nacagniaꞌa lu të.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Lo quë nagáu nguiu, adë rshíꞌnidiꞌi lduꞌu nguiu perë ra didzabë narruꞌu ruaꞌll, sí, ni rshiꞌni ldúꞌull. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Si talë rac shtúꞌul tsasël, gulë bëquë́ diaguë grë lo quë narniaꞌa lu të.]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Iurní bëruꞌu më ladi ra mënë; guatë́ më lidchi më. Gunaꞌbë diꞌdzë ra shini gusëꞌdë më pë runë cuntienë comparaciuni rëꞌ.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Guniꞌi më: ―¿Pëllë nu lëꞌë të adë riasë́diꞌi të shtiꞌdza? ¿Pëllë adë rac bëꞌa të naráu nguiu adë rúnëdiꞌi manchë ldúꞌull?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 purquë adë riutë́diꞌi naráu nguiu laꞌni ldúꞌull sino riutëhin laꞌni shpúchill; despuësë rruꞌuin. Manërë ni guniꞌi më grë naráu mënë nazaꞌquin; adë rúnëdiꞌin manchë lduꞌu nguiu.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Nu guniꞌi më: ―Lo quë narruꞌu laꞌni ruaꞌ mieti, ni zeꞌdë de laꞌni lduꞌu nguiu. Ni sí, canihunin manchë lduꞌu nguiu.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Laꞌni lduꞌu nguiu rruꞌu grë́tëꞌ cusë mal: mal llgabë, rquënú nguiu tseꞌlë mënë, napë nguiu zihani naꞌa nu ra naꞌa napë zihani nguiu.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Rbaaꞌnë rall pë shtë mënë; rguini rall saꞌll; rzebi lduꞌu rall pë shtë mënë; runë rall mal cuntrë saꞌ rall; rsiguë́ rall saꞌll; mal vidë nabani rall; nambidi rall; napë rall vici; runë nadchini rall; cusë nadë rlluíꞌidiꞌi runë rall.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Grë ra cusë ni rruꞌu dizdë laꞌni lduꞌu nguiu nu por ni napë nguiu duldë delantë lu Dios.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Bëruꞌu më lugar ni; gua më regiuni shtë Tiro nu Sidón. Guatë́ më tubi hiuꞌu; guc shtúꞌudiꞌi më gac bëꞌa mënë catë nanú më perë grë́tëꞌ mënë guc bëꞌa rall catë nanúhiꞌ.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Lueguë bini tubi naꞌa catë nanú Jesús. Naꞌa ni shtsáꞌpëll napë tubi mëdzabë fier laꞌni ldúꞌull. Bëdchini naꞌa lu Jesús; bëzullíbill lu më.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Naꞌa ni na mënë sirofenicia; dizë́ shtëll na griego. Bë́ꞌnëll ruëguë lu Jesús guëgú më mëdzabë laꞌni lduꞌu shtsáꞌpëll.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Perë Jesús guniꞌi lu naꞌa: ―Napë quë gau ra shini mieti hashtë guielë rall purquë nádiꞌi bien guëdchisul guetështildi shtë ra shini mënë parë gau ra mbécuꞌnë.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Guniꞌi naꞌa: ―Nia Dadë, perë ra mbécuꞌnë nananú guëaꞌ mellë, rau ma pedasë narruꞌu hiaꞌldë ruaꞌ llguëꞌnë.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Guniꞌi më iurní: ―Bien guníꞌil. Bëagzë́ lídchil; hia lëꞌë mëdzabë bërúꞌull laꞌni lduꞌu shtsáꞌpël.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ziaꞌa naꞌa; bëdchíniꞌ lídchiꞌ; bëdzéliꞌ shtsáꞌpiꞌ nagaꞌa lu camë. Bëáquiꞌ; hia adë nídiꞌi mëdzabë laꞌni ldúꞌiꞌ.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Bëruꞌu më regiuni shtë Tiro nu gudëdë më lugar nalë Decápolis; bëdchini më guëꞌdchi Sidón naná ruaꞌ nisëduꞌu.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Beꞌdënú mënë tubi naná guꞌpë nu natiꞌngu ruadíꞌdzëll. Runë mënë ruëguë lu më guëdchiꞌbë më guiaꞌa më guëc nguiu ni të guëáquëll.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Biaꞌa Jesús lë́ꞌëll tubi ladë. Bëzëꞌë më shcuënë më laꞌni diáguëll. Bëtiaꞌa më duꞌpë shënë më lu ldúdzëll.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Iurní guná më lu gubeꞌe; bëcaꞌa lduꞌu më nu guníꞌiꞌ: ―Efata. (Ndëꞌë runë cuntienë dizë́ shtë më, guëac diáguël.)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Lueguë bëllaꞌlë diaguë nguiu ni, nu bëac ldúdzëll. Guzublú ruadíꞌdzëll bien.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Jesús gunibëꞌa ra mënë adë chu lu guadiꞌdzë rall lo quë nabë́ꞌniꞌ perë por más guniꞌi më, más bërëꞌtsë diꞌdzë nabëꞌnë më.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Nalë́ guasë́ lduꞌu mënë; rniꞌi rall: ―Grë narunë Jesús na bien. Ra cueꞌtë rini rall nu ra guꞌpë ruadiꞌdzë rall.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.