Marcos 5
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs ARIB
1 Bëdchini raiꞌ stubi ladë tëchi nisë ruꞌbë ladzë ra më gadareno.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Iurë bëruꞌu më laꞌni barcu, lueguë guabiꞌguë tubi nguiu lu më; nanú tubi mëdzabë fier laꞌni ldúꞌull. Bëruꞌu nguiu ni catë nanú cuevë catë bëgaꞌchi ra tëgulë.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ndë guquëréldëll. Nilë con cadënë adë chu gac guëldiꞌbi lë́ꞌëll.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Zihani vueltë bëldiꞌbi mënë lë́ꞌëll con cadënë guëaꞌll nu guiáꞌall perë bëchúguëll cadënë nu rúnëll pedasë ra guiꞌbë. Adë chu rúnëdiꞌi gan lull të guëldíꞌbill lëꞌë nguiu ni.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Dzë la gueꞌlë canzëll nu gurushtiall catë nanú baꞌa nu catë nanú dani. Mizmë lë́ꞌëll rguínill lë́ꞌëll con guëꞌë.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Dizdë zitu gubíꞌall lu Jesús; guagllúꞌnëll lu më nu bëzullíbill lu më.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Gurushtiall nu guníꞌill fuertë: ―¿Pëllë nápël con na? Jesús. Lë́ꞌël nal shini Dios nacabezë gubeꞌe. Por Dios rniaꞌa lul, adë guëtiáꞌadiꞌil na lu guiꞌi shtë cashtigu.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Zni guníꞌill purquë antsë guniꞌi Jesús lull: ―Bësaꞌnë lëꞌë nguiu rëꞌ. Nal tubi mëdzabë demasiadë fier.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Gunaꞌbë diꞌdzë Jesús lull: ―¿Chu lël? Bëquébill: ―Lëa Chupë Mili. Zihani na naꞌa.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Iurní ra mëdzabë bëꞌnë rall ruëguë lu Jesús parë adë guëgúdiꞌi më lëꞌë rall fuërë de lugar ni.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Guëllaꞌ ruaꞌ dani rëtaꞌ zihani guchi; quëháu ra ma.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ra mëdzabë bëꞌnë rall ruëguë lu më; guniꞌi rall: ―Bësheꞌldë lëꞌë naꞌa laꞌni lduꞌu guchi të tsutë́ naꞌa laꞌni lduꞌu ra ma.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Bëdëꞌë më permisi; iurní ra mëdzabë bëruꞌu rall nguiu ni nu guatë́ rall laꞌni ra guchi. Na ra ma más quë chupë mili. Ziaglluꞌnë ra ma catë nanú tubi bërrancu ruaꞌ nisë. De guiaꞌa guzutuꞌu ra ma laꞌni nisë; guti ra ma.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ra narapë guchi iurë guná rall pë guc, guaglluꞌnë rall lu më guëꞌdchi nu lu ra mënë narë́ lachi. Guniꞌi rall lo quë naguc. Bëruꞌu ra mënë; guagná rall nia pë guc lugar ni.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Bëdchini rall catë nanú Jesús nu guná rall lu nguiu nanapë mëdzabë laꞌni ldúꞌull antsë. Nguiu ni zubë ngaꞌli nu nácull shábëll; hia beꞌrquë na shgábëll. Nalë́ bëdzëguëëꞌ lduꞌu ra mënë.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Grë ra testigu naguná lo quë nabëꞌnë Jesús, biadiꞌdzë rall lo quë nabëꞌnë më con lëꞌë nguiu nu con ra guchi.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Iurní bëꞌnë ra mënë ruëguë lu Jesús të guëruꞌu më ladzë rall.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Güeꞌpi më laꞌni barcu; lëꞌë nguiu nanagupë chupë mili mëdzabë antsë, bë́ꞌnëll ruëguë lu më parë tsanáldëll lëꞌë më
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 perë Jesús adë gunë́diꞌiꞌ; guníꞌiꞌ lu nguiu: ―Bëagzë́ lídchil nu biadiꞌdzë lu shfamílil ra cusë ruꞌbë nabëꞌnë Dios con lë́ꞌël. Biadiꞌdzë lu rall blac bëgaꞌa lduꞌu më lë́ꞌël.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Iurní gubiꞌll; guzublú biadíꞌdzëll lu ra mënë shtë regiuni nalë Decápolis; biadíꞌdzëll cusë ruꞌbë nabëꞌnë Jesús con lë́ꞌëll. Grë ra nabini shtíꞌdzëll, guasë́ lduꞌu rall.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Beꞌpi më laꞌni barcu; bëabrí më stubi ladë ruaꞌ nisë ruꞌbë. Zihani mënë bëdchini lu më catë zu më ruaꞌ nisë.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Beꞌdë guëdchini tubi mënë lë Jairo lu Jesús. Jairo nall tubi më importantë laꞌni iáduꞌu shtë më israelitë. Iurë guná Jairo lu Jesús; bëzullíbill lu më.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Nalë́ bë́ꞌnëll ruëguë lu më; guníꞌill: ―Shtsaꞌpa hia rlúllëll. Bëꞌnë favurë, cha guëdchiꞌbë guiáꞌal guë́quiꞌ parë guëáquëll nu guëbánill.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Iurní ziaꞌanú më Jairo; nalë́ zihani mënë canaldë rall lëꞌë më hashtë rteꞌe rall lëꞌë më.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nanú tubi naꞌa ladi ra mënë; hia guc chiꞌbë chupë izë rllëꞌë rë́nëll.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Nalë́ bë́ꞌnëll sufrir por ra rumëdi nabëꞌnë ra ducturë hashtë bë́ꞌnëll gashtë grë́tëꞌ dumí nanápëll perë ni duꞌpë adë bëáquëdiꞌill sino más rac llúꞌull.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Bini naꞌa rëꞌ pë bëꞌnë Jesús nu guabíꞌguëll nezë tëchi më. Bëgáꞌldëll ruaꞌ shabë më.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Guníꞌill laꞌni ldúꞌull: “Talë guëgaꞌlda ruaꞌ shabë më zëaca”.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Bëgáꞌldëll shabë më nu lueguë gulezë galërllëꞌë rënë. Bëdë́ꞌëll cuendë hia bëáquëll.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesús guc bë́ꞌaiꞌ de quë bëac tubi më por pudërë shtë më. Bëdchigrë́ lu më; guná më lu ra nazugaꞌa ndëꞌë; gunaꞌbë diꞌdzë më: ―¿Chu bëgaꞌldë shaba?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ra shini gusëꞌdë më guniꞌi: ―Guná; blac mënë zihani quëgteꞌe rall lë́ꞌël, nu rnaꞌbë díꞌdzël chu bëgaꞌldë shábël.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesús guná guëdubi ladë lu ra mënë të parë guëná më chu bëgaꞌldë shábiꞌ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Iurní lëꞌë naꞌa ni bëdzë́bëll; bëchíꞌchill; bëzullíbill lu më. Guc bë́ꞌall bëac galguidzë shtë́nëll. Bëquébill grë lo quë nabë́ꞌnëll.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Guniꞌi Jesús lull: ―Nanë, bëáquël purquë rialdí ldúꞌul na. Bëagzë́ con bien. Hia gulezë galguidzë shtë́nël.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Nianá quëadiꞌdzënú më naꞌa ni, bëdchini bëldá mënë nazeꞌdë lidchi Jairo. Guniꞌi rall lu Jairo: ―Shtsáꞌpël hia gútiꞌ. Adë guënáꞌbëruꞌul favurë lu më.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Perë Jesús bini lo quë naguniꞌi rall. Repi më lu Jairo: ―Adë rdzë́bëdiꞌil; guaglaꞌguë tsaldí ldúꞌul na.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Adë në́diꞌi më tsanaldë ra mënë, sulë Pedro nu Jacobo nu Juan bëchi Jacobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bëdchini raiꞌ lidchi Jairo. Guná më zihani mënë; nalë́ ruꞌnë rall nu bëꞌnë rall ruidë.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Guatë́ më hiuꞌu; guniꞌi më: ―¿Pëzielú tantë ruidë quëhunë të? ruꞌnë të. Lëꞌë ntsaꞌpë rëꞌ adë gútidiꞌiꞌ sino nagáꞌsiꞌ.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Bëꞌnë mënë burnë nu rllidchinú rall lëꞌë Jesús. Iurní bëgú më grë mënë. Biaꞌa më shtadë ntsaꞌpë con shníꞌaiꞌ nu ra nabëdchininú më. Guatë́ raiꞌ catë nagaꞌa tëgulë.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Gunaꞌzi më guiaꞌa tëgulë; guniꞌi më: ―Talita cumi (diꞌdzë rëꞌ runë cuntienë con dizë́ shtë më: “Ntsaꞌpë, guashtë́ ngaꞌli”).
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Lueguë lueguë iurní guashtë́ ntsaꞌpë ni. Guzúbiꞌ; guzë́hiꞌ purquë nápiꞌ chiꞌbë chupë izë. Nalë́ bëdzëguëëꞌ lduꞌu mënë.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Iurní gunibëꞌa më të guëdëꞌë rall nagáu ntsaꞌpë. Gunibëꞌa më lu rall adë chu lu guadíꞌdzëdiꞌi rall pë bëꞌnë Jesús con shtsaꞌpë Jairo.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.