Marcos 11
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NVT
1 Iurní ziagdchini raiꞌ guëꞌdchi Jerusalén guëllaꞌ ra guëꞌdchi Betfagé nu Betania. Bëdchini raiꞌ ruaꞌ dani shtë Olivos nanaquë́ frentë parë Jerusalén. Iurní Jesús bëshéꞌldiꞌ chupë shini gusëꞌdë më.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Guniꞌi më: ―Gulë tsa guëꞌdchi nanaquë́ delantë. Ngaꞌli guëdzelë të tubi burrë; quëdú ma ruaꞌ nezë. Lëꞌë burrë ni laꞌdi chu quíbëdiꞌi tëchi ma. Gulë bëshaꞌquë ma nu gulë teꞌenú ma ndëꞌë.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Si talë guënaꞌbë diꞌdzë mënë pë gunë të burrë, gulë guniꞌi lull de quë lëꞌë mësë shtënë të rquíꞌniꞌ lëꞌë ma, nu lueguë guëshéꞌldiꞌ lëꞌë ma.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Iurní ziaꞌa ra shini gusëꞌdë më; bëdiaꞌguëlú raiꞌ lëꞌë ma naquëdú ruaꞌ nezë. Bëshaꞌquë raiꞌ lëꞌë ma.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Bëldá mënë nazú ngaꞌli guniꞌi rall: ―¿Pë quëhunë të? ¿Pëzielú bëshaꞌquë të burrë rëꞌ?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Repi raiꞌ ziquë guniꞌi Jesús lu raiꞌ. Iurní bësaꞌnë mënë parë biaꞌa raiꞌ burrë.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Bëdchini raiꞌ lu Jesús, nu bëdchiꞌbë raiꞌ shabë raiꞌ tëchi burrë të gudchibë Jesús tëchi ma.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Zihani mënë gudishi shabë rall lu nezë catë zeꞌdë Jesús. Stubi shcuaꞌa mënë bëldietë rall ndiaguë shtë hiaguë. Gudishi rallin lu nezë.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Iurní mënë nazeꞌdë delantë nu ra nazeꞌdë trasë nalë́ fuertë guniꞌi rall: ―Gunë më salvar. Benditë el quë nazeꞌdë guëdchini por partë shtë më.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Bëꞌnë ldaiꞌ Dios lëꞌë Rëy nazeꞌdë; súbëll lu trunë shtë David, shtadë guëlú hiaꞌa. Llëruꞌbë na pudërë shtë Dios nacabezë gubeꞌe. Gunë më salvar.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Guatë́ Jesús Jerusalén. Lueguë guatë́ më iáduꞌu ruꞌbë; guná më grë ladë, iurní bëruꞌu më; ziaꞌa më Betania con ra shini gusëꞌdë më purquë hia guadzeꞌ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Stubi dzë bëruꞌu raiꞌ Betania. Iurë ziazú më nezë, bëldiaꞌnë më; guná më zitu tubi hiaguë bëldaꞌu nanapë ndiaguë.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Guagná më si talë naquë́ nashi lu hiaguë, gau më. Adë bëdzélëdiꞌi më nashi; purë ndiaguë naquë́ lu hiaguë purquë nádiꞌi shtiempë nashi.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Iurní guniꞌi më lu hiaguë: ―Nunquë jamás adë chu gáudiꞌi nashi shtë́nël. Bini ra shini gusëꞌdë më lo quë naguniꞌi më lu hiaguë.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Bëdchini raiꞌ Jerusalén. Guatë́ më laꞌni iáduꞌu ruꞌbë. Guzubëlú bësëlluꞌnë më ra naquëgtuuꞌ nu ra naquëgziꞌi laꞌni iáduꞌu. Bërëꞌshë më mellë shtë ra nacagchili dumí. Bërëꞌshë më ra iagshili shtë ra nacagtuuꞌ palumë.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Gunibëꞌa më ni tubi chu guaꞌa trashtë laꞌni iáduꞌu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Bëluaꞌa më ra mënë; guníꞌiꞌ: ―Laꞌni Sagradas Escrituras rniꞌi zndëꞌë: “Iáduꞌu shtëna na parë gunë mieti orar lu Dios”; perë lëꞌë të bëꞌnë të cambi iáduꞌu ziquë cuevë shtë ngubaꞌnë.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ra jëfë shtë bëshuzi nu ra mësë narluaꞌa lëy bini rall shtiꞌdzë më. Bëdzëbë rall lëꞌë më purquë grë́tëꞌ mënë guasë́ lduꞌu rall enseñansë shtë më. Por ni gudili ra contrari shtë më mudë parë quini rall lëꞌë më.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Iurë bëdchini gueꞌlë, Jesús con ra shini gusë́ꞌdëiꞌ bëruꞌu raiꞌ ciudá Jerusalén.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Stubi dzë rsili gudëdë raiꞌ catë zubë hiaguë bëldaꞌu. Guná raiꞌ gubidchin hashtë shluꞌchin.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Iurní Pedro bëagná lduꞌi shtiꞌdzë më; guniꞌi Pedro: ―Mësë guná, lëꞌë hiaguë naguludel lëꞌin gubidchi.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Guniꞌi më: ―Gulë tsaldí lduꞌu të shtiꞌdzë Dios.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Guldía rniaꞌa lu të, cualquier nguiu narniꞌi lu dani rëꞌ: “Guabsú ndëꞌë nu tsal laꞌni nisëduꞌu”, si talë adë rzádiꞌi lduꞌu nguiu ni, si talë tsaldí ldúꞌull, gunë më lo quë naguníꞌill.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Por ni rniaꞌa lu të, grë́tëꞌ lo quë narnáꞌbël lu Dios, gulë tsaldí lduꞌu të gunë të recibirin, iurní guëneꞌe mëhin.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Iurë cagnáꞌbël lu Dios, bëꞌnë perdunë contrari shtë́nël, iurní Shtádël naquëbezë gubeꞌe gúniꞌ perdunë duldë shtë́nël. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 En cambi si talë adë në́diꞌil gúnël perdunë saꞌl, tampuquë gunë Dios perdunë lë́ꞌël.]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Bëagrí raiꞌ Jerusalén stubi vueltë. Guatë́ më iáduꞌu ruꞌbë. Iurní bëdchini ra jëfë shtë ra bëshuzi nu ra mësë narluaꞌa lëy con ra më gushë shtë guëꞌdchi. Bëdchini rall lu Jesús.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Gunaꞌbë diꞌdzë rall: ―¿Chu shtë permisi rúnël cusë rëꞌ? ¿Chu bësheꞌldë lë́ꞌël?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesús bëquebi: ―Nu na guënaꞌbë diꞌdza lu të. Gulë guniꞌi lua, iurní guëniaꞌa lu të chu bëneꞌe permisi parë guna ra cusë.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Chu bësheꞌldë Juan Bautista parë guëchuꞌbë nísiꞌ, Dios u mënë? Gulë guniꞌi chu bëdëꞌë permisi lë́ꞌiꞌ.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Guzublú gunaꞌbë diꞌdzë lu saꞌ rall. Guniꞌi rall: ―Si talë guëniꞌi hiaꞌa lu Jesús de quë Dios bësheꞌldë Juan, iurní guënaꞌbë diꞌdzë Jesús lu hiaꞌa: “¿Pëzielú adë gualdídiꞌi lduꞌu të shtíꞌdziꞌ?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ni mudë guëniꞌi hiaꞌa lu Jesús: “Ra mënë bësheꞌldë lëꞌë Juan”. Zni cagniꞌi rall purquë bëdzëbë rall ra mënë. Casi grë mënë gualdí lduꞌu rall de quë Dios bësheꞌldë Juan të guëníꞌiꞌ shtiꞌdzë më.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Iurní guniꞌi rall lu Jesús: ―Rdë́ꞌëdiꞌi naꞌa cuendë chu bësheꞌldë lëꞌë Juan. Jesús guniꞌi lu rall: ―Nu na adë guëquébidiaꞌa lu të chu bësheꞌldë na parë runa ra cusë rëꞌ.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.