Lucas 2
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH
1 Tiempë dzë ni César Augusto gunibëꞌa tsasë cënsë shtë ra mënë guëdubi guë́ꞌdchiliu.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ni na primërë cënsë naguc dzë na Cirenio guc gubernadurë shtë Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Grë mënë gua ladzë shtadë guëlú raiꞌ parë guëdëꞌë raiꞌ lë raiꞌ.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Nu zac bëruꞌu José guëꞌdchi Nazaret shtënë regiuni Galilea. Bëdchíniꞌ Belén shtënë regiuni Judea parë guagdë́ꞌëiꞌ lë́hiꞌ purquë náhiꞌ famili shtë David nu Belén na guëꞌdchi shtë David.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 María nápiꞌ comprumisi parë guëtsë́ꞌaiꞌ con José. Tiempë ni hia nua shini María.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Nanú raiꞌ Belén; bëdchini tiempë parë galë shíniꞌ.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ndë bëdchini primërë meꞌdë nguiu. Bëtuꞌbi María meꞌdë tubi lari nu gúꞌtiꞌ catë rau ma purquë nídiꞌi lugar catë guëaꞌnë raiꞌ pusadë.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Cerquë guëꞌdchi Belén rëtaꞌ ra vëquërë. Quëhapë rall lliꞌli lachi. Hia na gueꞌlë.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Iurní bëdchini tubi ianglë nabësheꞌldë Dadë Dios. Bëdchini tubi llni dushë shtë Dios. Rabtsëꞌë llni alrededurë de ra vëquërë. Nalë́ bëdzëbë rall.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Iurní repi ianglë: ―Adë rdzë́bëdiꞌi të purquë zeldënúa tubi nutici zaꞌquë; na parë grë saꞌ të. Diꞌdzë ni guësëquitë lduꞌu të.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Nedzë́ gulë tubi meꞌdë guëꞌdchi shtë David. Na meꞌdë Cristo, el quë nagudili Dios parë guënibë́ꞌaiꞌ. Náhiꞌ Dadë nagunë salvar lëꞌë të.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Parë gac bëꞌa të chu náhiꞌ, guëdzelë të lëꞌë meꞌdë dúꞌbiꞌ tubi ldë lari. Nagáꞌaiꞌ catë rau ma.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Mizmë iurní guná vëquërë másruꞌu zihani ianglë shtë gubeꞌe culaꞌni primërë ianglë. Bëꞌnë raiꞌ alabar Dios; guniꞌi raiꞌ:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 — ausente —
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Iurë ra ianglë bëabrí raiꞌ gubeꞌe, guniꞌi ra vëquërë lu saꞌ raiꞌ: ―Cha guiá hiaꞌa Belén, nia pë guc de lo quë nabëluaꞌa Dadë Dios lu hiaꞌa.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Iurní nasesë ziaꞌa raiꞌ Belén. Guná raiꞌ lu María nu José nu meꞌdë. Lëꞌë meꞌdë nagaꞌa catë rau ma.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Iurë guná ra vëquërë lu raiꞌ, guniꞌi rall lu ra mënë nazugaꞌa ndë lo quë naguniꞌi ianglë lu rall shcuendë meꞌdë.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Grë nazugaꞌa ndë bini naguniꞌi vëquërë; bëꞌnë rall llgabë gu nanú verdá lo quë naguniꞌi vëquërë.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Perë María adë ruadíꞌdzëdiꞌi pë llgabë nananú laꞌni ldúꞌiꞌ. Guaglaꞌguë bë́ꞌniꞌ llgabë lla na ra cusë rëꞌ.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Ra vëquërë bëabrí rall. Guniꞌi rall de quë llëruꞌbë na pudërë shtë Dios. Guniꞌi rall dushquilli Dios por lo quë naguná rall nu lo quë nabini rall. Bëdëꞌë rall graci lu më purquë grë cusë guc cumplir tal ziquë guniꞌi ianglë lu raiꞌ.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Gudëdë shunë dzë; iurní bëchuguë bëshuzi duꞌpë guiꞌdi shtë partë delicadë shtë meꞌdë. Bërulë́ meꞌdë Jesús, el mizmë naguniꞌi ianglë lu María antsë lë́ꞌiꞌ guaꞌa shíniꞌ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Iurë gualú cuarenta dzë, iurní bëꞌnë tucarë gunë María nu José cumplir según lëy shtë Moisés të gáquiꞌ limpi. Bëꞌnë raiꞌ narunë tucarë tubi naꞌa narapë meꞌdë. Por ni José nu María guanú raiꞌ lëꞌë Jesús iáduꞌu ruꞌbë ciudá Jerusalén. Guagdchininú raiꞌ lëꞌë meꞌdë lu Dadë Dios.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Bëꞌnë raiꞌ ni purquë naescritë laꞌni lëy shtë Dios narniꞌi: “Primërë ngulëꞌnë naguëneꞌe Dios parë lëꞌë të, gulë tsagdchininú të meꞌdë lu Dadë Dios purquë náhiꞌ parë lëꞌë më”.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Nu zac María nu José bëdëꞌë raiꞌ chupë maꞌñi gati ra ziquë ofrendë lu Dios purquë lëy shtë Dios rniꞌi: “Ra prubi gunë rall ofrecërë chupë guguë u chupë palumë biꞌchi”.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Tiempë ni guquëreldë tubi nguiu guëꞌdchi Jerusalén. Lë́hiꞌ Simeón nu tubldí na shcuéndiꞌ lu Dios. Bë́ꞌniꞌ cumplir shtiꞌdzë më. Nu cabéziꞌ guëdchini tubi nagunë salvar naciuni Israel de grë enemigu shtë rall. Espíritu Santo cabezënúhiꞌ Simeón.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Bëdchini tubi diꞌdzë lu Simeón por pudërë shtë Espíritu Santo de quë adë gátidiꞌi Simeón hashtë despuësë guënáhiꞌ lu Cristo, el quë nagudili Dios parë guënibë́ꞌaiꞌ.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Espíritu Santo bëꞌnë compañi lëꞌë Simeón të guáhiꞌ iáduꞌu ruꞌbë mizmë tiempë bëdchini María nu José parë guëdchininú raiꞌ meꞌdë Jesús lu Dios, nu bëꞌnë raiꞌ ofrecërë chupë ma lu më. Bëꞌnë raiꞌ cumplir lëy shtë Dios.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeón gudëdchi lëꞌë meꞌdë. Bëꞌnë Simeón alabar Dios; guniꞌi Simeón:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 — ausente —
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 José con shniꞌa Jesús guasë́ lduꞌu raiꞌ iurë bini raiꞌ lo quë naguniꞌi Simeón.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simeón gunaꞌbë lu Dios të gunë ldaiꞌ më lëꞌë raiꞌ. Nu guniꞌi Simeón lu María: ―Guná, por lo quë nagunë meꞌdë rëꞌ zihani mënë israelitë tsabiꞌguë rall lu Dios, nu zihani rall guëniti rall lu më. Shtíꞌdziꞌ gac ziquë sëñi parë ra mënë naquëreldë tiempë neꞌ perë gunë rall cuntrë lë́ꞌiꞌ.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Perë lë́ꞌël, María, gápël dulurë ziquë tubi spadë dëdë laguë laꞌni ldúꞌul. Por meꞌdë rëꞌ llgabë nagaꞌchi shtë zihani mënë, guëruꞌu rahin lu llni.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Nu zac laꞌni Jerusalén nanú tubi naꞌa lë Ana naná shtsaꞌpë Fanuel. Aser guc shtadë guëlú raiꞌ. Ana guc tubi siervë nabiadiꞌdzë shtiꞌdzë Dios, perë hia gúꞌshiꞌ. Llíguiꞌ bëtsë́ꞌaiꞌ. Gubaninúhiꞌ tséꞌliꞌ gadchi izë, guti tséꞌliꞌ.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Bëáꞌniꞌ viudë; neꞌ nápiꞌ ochenta y cuatro izë. Grë ra dzë riáhiꞌ iáduꞌu. Dzë la gueꞌlë rúniꞌ adorar Dios. Ruadiꞌdzënúhiꞌ Dios nu rúniꞌ ayunë.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Mërë iurní guabiꞌguë Ana catë cabezë José nu María con meꞌdë, bëdëꞌë Ana graci lu Dios. Guaglaꞌguë biadiꞌdzënú Ana lu ra mënë naquëbezë el quë naguësheꞌldë Dios parë gúniꞌ salvar naciuni Israel. Jesús na el quë nabësheꞌldë Dios, guniꞌi Ana.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Iurní gualú bëꞌnë María nu José cumplir grë narunë tucarë según lëy shtë Dios iurë lëꞌë primërë shini mënë guëdchini guë́ꞌdchiliu, bëabrí raiꞌ Galilea hashtë guëꞌdchi Nazaret, ladzë María nu José.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Lëꞌë meꞌdë guaruꞌbë con llëruꞌbë llni shtë Dios. Bëꞌnë Dios compañi lë́ꞌiꞌ nu bëꞌnë ldaiꞌ më guë́quiꞌ.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Cadë izë ria shtadë Jesús Jerusalén parë gac laní Pascu.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Chiꞌbë chupë izë napë Jesús, iurní gua raiꞌ Jerusalén ziquë na custumbrë shtë raiꞌ.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Iurë gualú laní, gunaꞌzi raiꞌ nezë Nazaret. Hia Jesús bëáꞌniꞌ Jerusalén perë adë bëdë́ꞌëdiꞌi raiꞌ cuendë.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Bëꞌnë raiꞌ llgabë Jesús zeꞌdë ladi ra mënë nazeꞌdënú raiꞌ. Hia guc tubi dzë zeꞌdë guëzë́ raiꞌ, iurní guatili raiꞌ shini raiꞌ entrë shfamili raiꞌ nu entrë los de más saꞌ raiꞌ.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Adë bëdzélëdiꞌi raiꞌ Jesús. Iurní bëabrí raiꞌ Jerusalén parë tsatili raiꞌ Jesús.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Gudëdë tsunë dzë; bëdzéliꞌ laꞌni iáduꞌu. Zubënúhiꞌ ra mësë narluaꞌa lëy shtë Moisés. Caquë́ diaguë Jesús shtiꞌdzë rall nu zac gunaꞌbë díꞌdziꞌ lu rall.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Grë nabini naguniꞌi Jesús, bëdzëguëëꞌ lduꞌu rall tantë ráquiꞌ nu manërë rquébiꞌ lu shtiꞌdzë ra mësë.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Iurë lëꞌë shtádiꞌ bëdchini con shníꞌaiꞌ, bëdzëguëëꞌ lduꞌu raiꞌ. Iurní guniꞌi María: ―Llgaꞌnë, ¿pëzielú bë́ꞌnël zniꞌi con lëꞌë naꞌa? Shtádël nu lëꞌë na nalë́ rquëdiꞌni lduꞌu naꞌa; zudili naꞌa lë́ꞌël.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Iurní guniꞌi Jesús lu raiꞌ: ―¿Pëzielú quëguili të na stubi lugar? ¿Pë adë rac bë́ꞌadiꞌi të napë quë guna lo quë narac shtuꞌu Shtada?
49 Jesus respondeu:
50 Perë lëꞌë raiꞌ adë guc bë́ꞌadiꞌi raiꞌ pë runë cuntienë shtiꞌdzë Jesús.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Lueguë bëabrí Jesús con lëꞌë raiꞌ guëꞌdchi Nazaret. Guaglaꞌguë bëzuꞌbë diaguë Jesús lu shtádiꞌ. Hia shníꞌaiꞌ quëhúniꞌ tantë llgabë laꞌni ldúꞌiꞌ perë adë chu lu biadíꞌdzëdiꞌiꞌ pë llgabë nápiꞌ.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Jesús guaglaꞌguë guarúꞌbiꞌ nu bëdëꞌë Dios llni guë́quiꞌ. Grë lo quë nabë́ꞌniꞌ, bëaꞌnin bien lu Dios nu lu ra mënë.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.