Lucas 20
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC
1 Tubi dzë nanú Jesús iáduꞌu ruꞌbë. Quëgluaꞌa më ra mënë shtiꞌdzë Dios lla mudë tsutë́ rall shnezë Dios të gac salvar rall. Iurní bëdchini ra bëshuzi narnibëꞌa más con mësë shtë lëy con më gushë narunë juzguë;
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 guniꞌi rall lu më: ―Guniꞌi lu naꞌa. ¿Pë derechë nápël parë guëluáꞌal ra mënë? ¿Chu bëneꞌe permisi rúnël grë cusë nabë́ꞌnël?
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Guniꞌi Jesús lu rall: ―Nu na guënaꞌbë diꞌdza lu të. Rac shtuaꞌa guëniꞌi të lua.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿Chu bëdëꞌë derechë lëꞌë Juan Bautista parë guëchuꞌbë nísiꞌ; Dios u mënë? ¿Chu bësheꞌldë lë́ꞌiꞌ?
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Iurní guzublú quëgniꞌi rall entrë de lëꞌë rall. Guniꞌi rall lu saꞌ rall: ―¿Pë guëniꞌi hiaꞌa lu Jesús? Si talë guëniꞌi hiaꞌa Dios bësheꞌldë lëꞌë Juan, iurní guëníꞌill lu hiaꞌa: “¿Pëzielú adë gualdídiꞌi lduꞌu të shtíꞌdziꞌ?”
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Si talë guëniꞌi hiaꞌa mënë bësheꞌldë lëꞌë Juan, iurní guëneꞌe guëꞌë mënë lëꞌë hiaꞌa, gátiaꞌa purquë grë mënë rialdí lduꞌu rall guniꞌi Juan shtiꞌdzë Dios.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Por ni bëquebi rall lu Jesús de quë adë bëdë́ꞌëdiꞌi rall cuendë chu bësheꞌldë lëꞌë Juan parë guëchuꞌbë nísiꞌ ra mënë.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Iurní guniꞌi Jesús lu rall: ―Lëꞌë të rquébidiꞌi të; nu na adë guëquébidiaꞌa chu bësheꞌldë na; chu bëneꞌe permisi guna ra cusë.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Guzublú guniꞌi më lu ra mënë comparaciuni rëꞌ: ―Guc tubi nguiu nabëcabní hiaguë uvë lachi. Despuësë bëdë́ꞌëll mëdi stubi mënë nu guziáꞌall zitu. Gudëdë tiempë.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Bëgaꞌa iurë shtë cusechë, bëshéꞌldëll tubi muzë; guënaꞌbë muzë partë narunë tucarë shlámëll. Perë ra mënë gunaꞌzi rall lëꞌë muzë. Bëdëꞌë rall galnë́. Bësëlluꞌnë rall muzë sin adë bë bëdë́ꞌëdiꞌi rall.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Iurní bësheꞌldë shlamë rall stubi muzë, tsaglliꞌi muzë cusechë. Perë ra mënë guniꞌi diꞌdzë dzabë lu muzë nu bëdëꞌë rall galnë́. Bësëlluꞌnë rall muzë sin adë bë bëdë́ꞌëdiꞌi rall.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Lamë ni bësheꞌldë stubi muzë perë ra mënë gudini rall lëꞌë muzë. Gulú rall lëꞌë muzë tantë bëldë́ rall.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 ’Iurní guniꞌi lamë shtë guiuꞌu: “¿Pë guna iurneꞌ? Guësheꞌlda shinia narac shtuaꞌa. Iurë guëná ra mënë lúhiꞌ, tal vez gunë rall rëspëti shinia.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Perë iurë guná ra mënë narunë dchiꞌni lu shini lamë, guniꞌi rall lu saꞌ rall: “Ndëꞌë naguëcaꞌa herenci. Cha díniaꞌa lë́ꞌëll të iurní gácaꞌa nashtë́ guiuꞌu.”
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Iurní gulú rall shini lamë lu guiuꞌu stubi ladë. Gudini rall lë́ꞌiꞌ. Iurní guniꞌi Jesús lu ra mënë: ―¿Pë gunë nashtë́ guiuꞌu con ra naquëhunë dchiꞌni?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Mizmë lamë guëdchini parë quínill ra mënë mal, leꞌ. Guëdë́ꞌëll guiuꞌu caꞌa stubi mënë. Iurní bini ra mënë comparaciuni rëꞌ, guniꞌi rall lu Jesús: ―Ni lo quiera Dios gac zni.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Perë Jesús gubiꞌa lu rall, guniꞌi më: ―Gulë guniꞌi lua pë runë cuntienë nanaquë́ laꞌni Sagradas Escrituras. Rniꞌin zndëꞌë:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 El quë narreldë guëc guëꞌë rëꞌ, gac chupë ldëll, perë iurë ldaguë guëꞌë ni guëc mënë, gáquëll ziquë pulvë.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Ra jëfë shtë bëshuzi con mësë shtë lëy rac shtuꞌu rall guënaꞌzi rall lëꞌë Jesús lueguë. Guc bëꞌa rall guniꞌi më comparaciuni ni cuntrë lëꞌë rall. Adë gunáꞌzidiꞌi rall lëꞌë më purquë bëdzëbë rall los de más mënë.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Iurní bësheꞌldë rall mënë naguagldaꞌchi lëꞌë Jesús. Rluaꞌa rall ziquë mënë zaꞌquë. Rac shtuꞌu rall guësiguë́ rall lëꞌë më nianiꞌi më tubi cusë mal parë gunë rall intriegu lëꞌë më lu gubiernë rumanë.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Por ni naguagldaꞌchi lëꞌë Jesús, gunaꞌbë diꞌdzë rall: ―Mësë, nanë́ naꞌa rluáꞌal nu rníꞌil purë verdá. Rluáꞌal igual lu mënë humildë nu lu mënë narnibëꞌa. Guldil, quëgluáꞌal lla tsutë́ mënë shnezë Dios.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Guniꞌi lu naꞌa, ¿pë na bien guëdilli hiaꞌa impuestë lu rëy rumanë u guëdíllidiꞌi hiaꞌa impuestë?
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Perë Jesús bëdëꞌë cuendë niasiguë́ rall lëꞌë më. Guníꞌiꞌ:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 ―Gulë bëluaꞌa tubi dumí. ¿Chu lu nu chu lë naquë́ lu dumí? Bëquebi rall: ―Lu rëy César naquë́ lu dumí.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Guniꞌi më iurní: ―Nia, por ni gulë bëdëꞌë caꞌa rëy César lo quë nashtë́ César, nu gulë bëdëꞌë caꞌa Dios lo quë nashtë́ Dios.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Adë bëꞌnë ra contrari shtë Jesús gan nianiꞌi më cusë mal lu ra mënë. Bëdzëguëëꞌ lduꞌu ra mënë ni; bëaꞌnë dchi rall.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Iurní bëldá nguiu religiusë saduceos, guagná rall lëꞌë Jesús. Ra saduceos rniꞌi adë tsashtë́diꞌi tëgulë ladi ra tëgulë.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Perë gunaꞌbë diꞌdzë rall lu Jesús: ―Mësë, bëquëꞌë Moisés tiempë guahietë si tubi nguiu gati sin shíniꞌ, bëchi tëgulë napë quë guëtsë́ꞌall tseꞌlë tëgulë. Gapë rall shíniꞌ parë adë tsalúdiꞌi shfamili tëgulë.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Guc gadchi bëchi. Primërë nguiu bëtsë́ꞌall perë gútill sin ni tubi shínill.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Segundë bëchi tëgulë bëtsë́ꞌall con viudë perë gútill sin ni tubi shínill.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Tecërë bëchi tëgulë bëtsë́ꞌall tseꞌlë tëgulë. Nu gútill; pues hashtë shuꞌpë bëchi tëgulë bëtsëꞌa rall tseꞌlë tëgulë. Gúdiꞌi shini raiꞌ.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Despuësë guti naꞌa ni.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Guniꞌi lu naꞌa, iurë tsashtë́ tëgulë, ¿chu gac tseꞌlë naꞌa cumë gadchi nguiu guc tseꞌlë naꞌa ni?
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Iurní Jesús bëquebi: ―Iurneꞌ lu guë́ꞌdchiliu ra nguiu, ra naꞌa, rtsëꞌa rall,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 perë grë ra naguëdëꞌë Dios permisi tsutë́ rall stubi guë́ꞌdchiliu nu tsashtë́ raiꞌ ladi ra tëgulë, adë guëtsë́ꞌadiꞌi raiꞌ. Adë rnádiꞌi raiꞌ guëtsëꞌa shini raiꞌ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Nunquë gátidiꞌi raiꞌ. Na raiꞌ ziquë ra ianglë shtë gubeꞌe. Na raiꞌ shini Dios iurní, purquë guashtë́ raiꞌ ladi ra tëgulë, guëbani raiꞌ parë siemprë.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Perë si talë rnaꞌbë diꞌdzë të tsashtë́ ra tëgulë ladi ra tëgulë, gulë bëdëꞌë cuendë lo quë Moisés bëquëꞌë laꞌni histuri shtë hiaguë narëuldë. Bëquëꞌë Moisés de quë Dadë Dios na Dios shtë Abraham, nu Isaac, nu Jacob; nu blac tiempë guti raiꞌ parë tiempë dzë ni.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Grë shmënë Dios nabani aunquë hia guti raiꞌ. Napë raiꞌ vidë sin fin.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Iurní bëldá mësë shtë lëy guniꞌi rall: ―Mësë, bien bëquébil lu rall.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Hia bëdzëbë rall guënaꞌbë diꞌdzë rall más lu Jesús.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jesús guniꞌi lu rall: ―¿Llallë rniꞌi mënë Cristo na shini David?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 purquë mizmë David guniꞌi laꞌni librë nalë Salmos:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 ¿Lla na posiblë gac Cristo shini David, cumë mizmë David rniꞌi Cristo na Dadë narnibëꞌa lë́ꞌiꞌ?
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Iurë grë mënë caquë́ diaguë rall shtiꞌdzë Jesús, guniꞌi më lu ra shini gusëꞌdë më:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 ―Gulë gupë cuidadë ra mësë shtë lëy. Rëuuꞌ lduꞌu rall nacu rall lari duni. Rac shtuꞌu rall gunë mënë saludar lëꞌë rall con zihani rëspëti lu nezë. Rdzelë rall guëzubë rall lugar mejurë laꞌni iáduꞌu. Rac shtuꞌu rall lugar shtë rëspëti lu mellë.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Perë rdchisú rall lidchi viudë, pero parë guësiguë́ rall mënë, quëhunë rall oraciuni ruꞌbë. Rniaꞌa lu të gunë rall recibir más cashtigu dushë.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.