Lucas 15
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs ARC
1 Zihani mënë mal ziquë ra narunë cubrë impuestë nu ra pecadurë, beꞌdë biꞌguë rall lu më parë guëquë́ diaguë rall shtiꞌdzë më.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ra fariseo con mësë narluaꞌa lëy, guniꞌi rall cuntrë Jesús. Guniꞌi rall: ―Jesús na amigu shtënë ra pecadurë. Ria Jesús lidchi rall të gaull.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Iurní Jesús guniꞌi comparaciuni rëꞌ lu ra contrari shtë më:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Si talë nápël tubi gahiuꞌa lliꞌli perë guënítil tubsë ma, rsëáꞌnël los de más ra ma lachi parë tsatílil lëꞌë ma naguniti hashtë guëdzélël lëꞌë ma.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Iurë guëdzélël lëꞌë ma, quëdchíbël ma iénil nu nalë́ rquitë ldúꞌul.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Iurë nanul lídchil, guënáꞌbël amigu nu vëcini shtë́nël nu guëníꞌil lu rall: “Bëꞌnë compañi na tantë rquitë lduaꞌa purquë bëdzela lëꞌë ma naguniti”.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Rniaꞌa lu të, na lëgrë lu gubeꞌe iurë tubi mënë nanapë duldë, guëabrí ldúꞌull con Dios, más lëgrë quë noventa y nueve mënë zaꞌquë nanadë rquíꞌnidiꞌi guëabrí lduꞌu rall con Dios.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Gulë bëquë́ diaguë stubi comparaciuni. Tubi naꞌa nápëll chiꞌi munedë bëdchichi nalasac. Si talë guënítill tubsë munedë, ¿pë gúnëll? Rquëguíꞌill llni lintërnë. Rldúꞌbëll guëdubi laꞌni hiuꞌu. Rguílill bien hashtë guëdzélëll dumí.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Iurë bëdzélëll dumí, guënáꞌbëll vëcini nu amigu shtë́nëll; rníꞌill: “Bëꞌnë compañi na purquë hia bëdzela munedë naguniti nu rquitë lduaꞌa”.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Manërë ni rquitë lduꞌu ra ianglë iurë tubi mënë nanapë duldë, guëabrí ldúꞌull con Dios.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 ’Guzac tubi nguiu napë chupë llgáꞌniꞌ.
11 E disse:
12 El quë namás nabiꞌchi guníꞌill lu shtádëll: “Dadë, rac shtuaꞌa guënéꞌel herenci narunë tucarë cahia”. Iurní gudiꞌdzë shtadë ra sultërë herenci shtë́hiꞌ. Bëdëꞌë mënë ni entrë chupë llgáꞌniꞌ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Gudëdë bëldá dzë, iurní lëꞌë ngulëꞌnë menurë bëtuuꞌll herenci. Gunáꞌzill nezë. Guall ladzë mënë zitu. Con dumí nanuáꞌall bë́ꞌnëll zihani duldë.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Hia bëgaꞌa tiempë bëshíꞌnill dumí lu ra cusë mal. Iurní gunaꞌzi tubi gubini lugar ni nu rldiaꞌnë nguiu ni.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Guagnáꞌbëll dchiꞌni lu nguiu naquëreldë lugar ni. Shlámëll gunibëꞌa tsaguépill guchi lachi, gau ma.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Bëdchini galërldiaꞌnë ldúꞌull; guc shtúꞌull gaull cumidë shtë ra guchi perë ni tubi mënë bëdë́ꞌëdiꞌi nagaull.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Iurní bëꞌa llnill. Guníꞌill: “Zihani muzë napë shtada. Rau rall hashtë napë rall de subrë, perë na gatia tantë rldiaꞌna.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Guëabría lidchi shtada. Guëniaꞌa lúhiꞌ: Dadë, bëna duldë lul; nahia pecadurë lu Dios.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Hia adë rúnëdiꞌi tucarë guëquërelda ziquë shínil. Bëꞌnë tratë na ziquë tubi muzë shtë́nël.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Gunaꞌzi nguiu ni nezë parë guëabrill lidchi shtádëll. ’Zitu nazéꞌdëll lídchill, guná shtádëll lull. Bëgaꞌa lduꞌu shtádëll lë́ꞌëll. Bëdchini guëlluꞌnë shtádëll lull. Bë́ꞌnëll recibir shínill con gustë. Gudë́dchill shínill. Bëtsagruaꞌll shínill.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nguiu ni guniꞌi lu shtádëll: “Dadë, bëna duldë lul nu nahia pecadurë lu Dios. Hia adë rúnëdiꞌi tucarë guëquërelda ziquë shínil.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Perë shtádëll guniꞌi lu ra muzë: “Nasesë guaglliꞌi shabë záꞌquëll, lo más mejurë, gacu shinia. Guaglliꞌi tubi nigi parë guiáꞌall. Guaglliꞌi sabadu parë guëquëhin guëaꞌll.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Gulë quini ngunë nandchú të guëdáuhaꞌa.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Gac laní purquë rniaꞌa guti shinia perë bëabrí nabani shinia. Bënítill perë hia bëdzélaꞌa lë́ꞌëll.” Lueguë guzublú laní.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Guzac shini mayurë nanull lachi. Iurë bëabrill lídchill, bínill musiquë nu caguiꞌi ra mënë.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Gunáꞌbëll tubi muzë. Gunaꞌbë díꞌdzëll pë runë cuntienë laní.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Guniꞌi muzë: “Bë́chil bëabrill nabánill. Gunibëꞌa shtádël guëdini naꞌa ngunë nandchú të guëdáuhaꞌa. Bëꞌnë shtádël recibir bë́chil con gustë; nabánill.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Iurní lëꞌë llgaꞌnë mayurë bëldëll; në́diꞌill tsutëll laꞌni hiuꞌu. Bëruꞌu shtádëll; gunaꞌbë shtádëll lë́ꞌëll; bë́ꞌniꞌ ruëguë lull tsutëll laꞌni hiuꞌu.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Perë guniꞌi shini mayurë: “Blac tiempë bëna sirvë lul nu bëzuꞌbë diaga shtíꞌdzël perë nunquë bënéꞌediꞌil pë cahia, ni siquierë tubsë chivë mituꞌnë parë gac laní con amigu shtëna.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Perë iurneꞌ bëabrí shini rë́ꞌël; bëshíꞌnill shtumil. Guagnáldëll zihani naꞌa mal. Nu lë́ꞌël gunibë́ꞌal gati ma nandchú, gau të. Gac laní.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Iurní guniꞌi shtádëll: “Nal shinia. Nabaninual. Grë lo quë nanapa nashtë́nël.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Perë runë tucarë laní; gácaꞌa nalëgrë purquë bë́chil gútill perë bëabrill nabánill. Bënítill perë iurneꞌ bëdzélaꞌa lë́ꞌëll stubi.”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.