Lucas 14
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs ARIB
1 Guzac tubi dzë descansë, guataunú më lidchi jëfë shtë ra fariseo. Los de más fariseo quëgldaꞌchi rall lëꞌë më.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Guëlladchi më nanú tubi nguiu narac lluꞌu nagadzë́ guiꞌi.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jesús gunaꞌbë diꞌdzë lu ra fariseo nu lu ra mësë shtë lëy: ―¿Pë rniꞌi të? ¿Gu runë providë lëy shtë Dios gunëácaꞌa ra narac lluꞌu dzë narziꞌi lduꞌu mënë?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Perë lëꞌë rall adë bëquébidiꞌi rall. Iurní Jesús biaꞌa lëꞌë nguiu tubi ladë; bënëac më lë́ꞌëll. Guniꞌi më tsall con bien.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Lueguë guniꞌi më lu ra fariseo: ―Grë të si talë guëlaguë tubi ngunë u tubi burrë laꞌni guërzú dzë descansë, lueguë tsaldú të ma. Ni tubi të adë guëbézëdiꞌi hashtë stubi dzë parë guëgú të ma.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Gúquëdiꞌi rall nihunë rall contëstë lu Jesús.
6 A isto nada puderam responder.
7 Guná Jesús lla na ra mënë invitadë lidchi fariseo, gudili rall mejurë lugar lu mellë iurë gudáu rall. Guniꞌi më tubi comparaciuni lu rall:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Iurë runë mënë invitar lë́ꞌël lu saꞌa, adë rzúbëdiꞌil lugar mejurë purquë si talë nanul lugar zaꞌquë nu guëdchini stubi më más lasac quë lë́ꞌël,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 lëꞌë më nabëꞌnë invitar guërupë të, guëníꞌill lul: “Bëꞌnë favurë guasuldí; subë nguiu rëꞌ ndëꞌë catë zúbël”. Pues tsasúbël stubi lugar trasë perë blac rtu lul iurní.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Perë guná, si talë tsal lidchi mënë, guzúbël lugar humildë, iurní lëꞌë nguiu nabëꞌnë invitar lë́ꞌël, guënall catë zúbël. Guëníꞌill lul iurní: “Dadë, bëꞌnë favurë guzubë lugar zaꞌquë culaꞌni ra më nalasac”. Zni nápël hunurë lu ra mënë nazubënú lu mellë.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 El quë narunë parë gáquëll më ruꞌbë, guëláguëll con shtu, perë el quë nadë rúnëdiꞌi parë gáquëll më ruꞌbë, Dios gunë honrar lë́ꞌëll.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Iurní guniꞌi Jesús lu nabëꞌnë invitar lëꞌë më gau më lídchill: ―Iurë quëhúnël invitar ra mënë të gau rall, guëruldë dzë u gueꞌlë, adë rnáꞌbëdiꞌil amigu shtë́nël, nilë shfamílil, nilë ra bë́chil. Adë rnáꞌbëdiꞌil vëcini ricu shtë́nël purquë lëꞌë rall despuësë gunë rall lo mizmë con lë́ꞌël, gaul lu mellë shtënë rall;
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 sino quë iurë quëhúnël invitar ra mënë lídchil, gunaꞌbë ra prubi. Gunaꞌbë ra mancu, ra cujë, ra ciegu të gau rall lídchil.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Bë nápëdiꞌi rall të parë guëabrí quilli rall lë́ꞌël. Guëquitë ldúꞌul iurní; nu Dios quilli lë́ꞌël dzë natsashtë́ ra shmënë më ladi ra tëgulë.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Tubi nazubënú Jesús lu mellë, iurë bínill diꞌdzë rëꞌ, guníꞌill: ―Dichusë grë ra natsutë́ gubeꞌe catë Dios na Rëy, të súbëll lu mellë, gaull.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús guniꞌi lu nguiu ni: ―Tubi nguiu bëꞌnë preparar guëdë́ꞌëll tubi cumidë zaꞌquë. Gunáꞌbëll zihani mënë guëdchini të gau rall.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Bëgaꞌa iurë hia listë na grë cusë. Iurní bësheꞌldë nguiu ni tubi muzë naguagniꞌi lu ra invitadë: “Gulë gudeꞌe lueguë. Hia nadchiꞌbë cumidë lu mellë gau të.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Perë grë ra invitadë tubi por tubi bëꞌnë rall dispensar. Primërë nguiu guniꞌi: “Bëꞌnë dispensar na. Guzía tubi ldë guiuꞌu, napë quë tsagnahia luhin.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Stubi guniꞌi: “Guzía gaꞌi nezë ngunë. Mërë iurneꞌ gac prëbë ma nia zunë ma dchiꞌni. Bëꞌnë dispensar na.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Stubi guniꞌi: “Tampa bëtsë́ꞌahia. ¿Llallë tsahia iurneꞌ?”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Bëabrí muzë lidchi lamë ni. Guníꞌill lúhiꞌ grë lo quë guniꞌi ra invitadë. Bëldë́ lamë ni. Guníꞌill lu muzë: “Gua lueguë nasesë lu nezë hashtë ra nezë biꞌchi shtë guëꞌdchi. Guaglliꞌi ra prubi, ra mancu, ra cujë, nu ra ciegu; gau rall.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Gudëdë stuꞌpë tiempë bëabrí muzë. Guniꞌi muzë lu lamë: “Dadë, hia bëna lo quë naguníꞌil perë todavía nanú lugar lu mellë”.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Lëꞌë lamë guníꞌill: “Gua stubi; bëꞌnë ruëguë lu mënë nazugaꞌa nezë lachi nu ra nananú caminë reali parë gueꞌdë guëzë́ rall lidcha. Gac zihani mënë hashtë tsúdiꞌi lugar lu mellë.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ni tubi nagunaꞌba primërë gáudiꞌi rall cumidë zaꞌquë nabëna preparar.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Zihani mënë guanaldë rall tëchi më. Bëdchigrë́ më; guná më tëchi më nu guniꞌi më lu rall:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―El quë narac shtuꞌu gáquëll shmëna, napë quë gac shtúꞌull na más quë shtádëll, más quë shníꞌall, más quë tséꞌlëll, nu shínill, nu ra bë́chill, nu zánëll. Napë quë rac shtúꞌull na más quë prupi vidë shtë́nëll. Si talë rúnëdiꞌill ni, nídiꞌi mudë gáquëll shmëna.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Cualquier narac shtuꞌu gáquëll shmëna, napë quë gúnëll renunci prupi deseo shtë́nëll nu gáquëll dispuestë gátill por na.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Cadë tubi de lëꞌë të si talë rac shtúꞌul guëzáꞌal tubi hiuꞌu ruꞌbë, primërë guënaꞌbë díꞌdzël blac dumí runë costar parë tsalú dchiꞌni. Iurní guëlábël dumí nanápël; gac bë́ꞌal si talë nanú sufsientë dumí.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Si talë adë rúnëdiꞌil llgabë bien, despuësë de guntsáꞌul cimientë shtë hiuꞌu, nídiꞌi dumí tsalú hiuꞌu, grë ra mënë naguëná lu cimientë, tsaglaꞌguë gunë rall burnë lë́ꞌël.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Guëniꞌi rall iurní: “Nguiu rëꞌ guzublú guëzáꞌall hiuꞌu perë nápëdiꞌill dumí parë tsalú dchiꞌni”.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Gulë bëquë́ diaguë stubi comparaciuni. Tubi rëy con chiꞌi mili suldadë rac shtuꞌu tsatíldill con stubi rëy. Primërë quëhúnëll llgabë si talë gúnëll gan con fuersë nanápëll lu rëy nanapë galdë mili suldadë.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Si talë rdë́ꞌëll cuendë adë gúnëll gan, mientras zitu na rëy con galdë mili suldadë, guëshéꞌldëll rsunë lu rëy parë gac en paz, parë tsalúdiꞌi tildi rall.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Zni nahin con lëꞌë të, el quë nadë rúnëdiꞌi renunci grë lo quë nanápëll, nídiꞌi mudë gáquëll shmëna.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Nabënë na zedë perë si guëniti zedë sabor, ¿lla gunë nguiu guëabrí sabor shtë zedë?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Adë rlluíꞌidiꞌin, nilë parë guëc guiuꞌu ziquë bonë, ni parë stubi cusë. Guëruꞌldë mënë zedë ni lu nezë. Si talë rac shtúꞌul tsasël, gulë bëquë́ diaguë bien shtiꞌdza.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.