João 4

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ra fariseo bini rall de quë napë Jesús más zihani shmë́niꞌ nu más zihani mënë naquëchuꞌbë nísiꞌ quë Juan Bautista.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Lë́dëdiꞌi Jesús bëchuꞌbë nisë ra mënë sino shini gusëꞌdë më bëchuꞌbë nisë raiꞌ ra mënë.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Iurë lëꞌë Jesús guc bëꞌa naguniꞌi ra fariseo, bëruꞌu më de Judea parë bëabrí më Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Napë quë tëdë më Samaria parë guëdchini më Galilea.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Bëdchini më guëꞌdchi Sicar nanaquë́ regiuni Samaria. Sicar na ruaꞌ guiuꞌu lachi nabëdëꞌë Jacob ziquë herenci parë shíniꞌ, José.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ngaꞌli zúbëgaꞌa guërzú nabërulë́ Guërzú shtë Jacob. Lëꞌë Jesús zeꞌdë bëdzáguiꞌ. Guzúbiꞌ guëlladchi ruaꞌ guërzú; hia ziágaꞌa ru ngubidzë.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Ra shini gusëꞌdë më ziaꞌa raiꞌ parë guëꞌdchi. Ziasiꞌi raiꞌ naguëdaꞌu. Mizmë iurní bëdchini tubi naꞌa shtë Samaria ruaꞌ guërzú parë guëgúhiꞌ nisë. Jesús guniꞌi lu naꞌa rëꞌ: ―Denú duꞌpë nisë guaꞌ.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Iurní lëꞌë naꞌa shtë Samaria bëquebi: ―¿Pëzielú rnáꞌbël nisë lua, nu më israelitë nal? (Adë rniꞌi lu sáꞌdiꞌi më israelitë lu ra më shtë Samaria.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Iurní guniꞌi Jesús: ―Si talë niac bë́ꞌal lo quë narneꞌe Dios ndigá, si talë niac bë́ꞌal chúllëtiꞌi ndëꞌë, el quë narnaꞌbë nisë lul, nanáꞌbël nisë lúhiꞌ nu lë́ꞌiꞌ guënéꞌeiꞌ nisë narneꞌe vidë sin fin.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Lëꞌë naꞌa guniꞌi: ―Dadë, nápëdiꞌil pë guëgul nisë laꞌni guërzú. Más de ni guetë na guërzú. ¿Cátiꞌi nápël nisë narneꞌe vidë?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Shtadë guëlú hiaꞌa Jacob bësëaꞌnë guërzú rëꞌ catë bíhiꞌ nisë, lë́ꞌiꞌ nu biiꞌ ra shíniꞌ nu con ra ma shtënë raiꞌ. ¿Ni mudë más më ruꞌbë nal quë lëꞌë Jacob?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Bëquebi Jesús: ―Grë́tëꞌ el quë nagú nisë rëꞌ, guëabrí guëbidchi,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 perë el quë nagú nisë naná guëdëꞌa, jamás adë guëabrídiꞌi guëbídchill, purquë nisë naná guëdëꞌa rcasë laꞌni ldúꞌull cumë ziquë nisë shtë zini parë guëdëꞌëin vidë sin fin.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Iurní lëꞌë naꞌa guniꞌi: ―Dadë, denú nisë ni të parë adë guëbídchidiaꞌa jamás nu gueldë cádiaꞌa nisë ndëꞌë.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Repi Jesús: ―Guagnaꞌbë tséꞌlël nu bëabrí ndëꞌë.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Lëꞌë naꞌa guniꞌi: ―Nápëdiaꞌa tseꞌla. Jesús guniꞌi iurní: ―Nápël rsunë, guníꞌil verdá: “Nápëdiaꞌa tseꞌla”,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 purquë gaꞌi nguiu guc raiꞌ tséꞌlël nu el quë nanápël iurneꞌ, lë́dëdiꞌi tséꞌlël. Verdá guníꞌil.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Iurë bini naꞌa lo quë naguniꞌi më, guníꞌill: ―Dadë, lluáꞌahia nal tubi naruadiꞌdzë shtiꞌdzë Dios.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Shtadë guëlú naꞌa, mënë Samaria, bëꞌnë raiꞌ adorar Dios lu dani rëꞌ, perë lëꞌë të më israelitë rniꞌi të Jerusalén na lugar catë runë tucarë gunë mieti adorar Dios.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jesús guniꞌi: ―Nanë, tsaldí ldúꞌul shtiꞌdza; guëdchini iurë de quë lëꞌë të gunë të adorar Dios Padre sin adë rquíꞌnidiꞌi guidë të lu dani rëꞌ u tsa të Jerusalén.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Lëꞌë të mënë Samaria, adë guënë́diꞌi të lo quë narunë të adorar perë lëꞌë naꞌa, sí, nanë́ naꞌa lo quë nardëꞌnë naꞌa adorar purquë el quë nagunë salvar ra mënë, na më israelitë.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Perë guëdchini iurë nu mizmë iurneꞌ, lëꞌë ra mënë naná runë adorar Dios de verdá, napë quë gunë rall adorar lëꞌë më con lduꞌu rall nu de acuerdë con enseñansë shtëna. Pues Dios Padre rac shtúꞌuiꞌ gunë mënë adorar lë́ꞌiꞌ manërë ni.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Dios na espíritu; ra narunë adorar lëꞌë më, napë quë gunë rall adorar lëꞌë më con espíritu nu de acuerdë con ra enseñansë shtëna.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Lëꞌë naꞌa guniꞌi: ―Nanë́a de quë guëdchini Mesías narniꞌi ra mënë, Cristo, el quë nagudili Dios parë gunibë́ꞌaiꞌ. Iurë lëꞌë më guidë, guëluáꞌaiꞌ parë gac bëꞌa naꞌa shtiꞌdzë Dios.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Repi Jesús: ―Nípaꞌala, nahia mizmë naquëadiꞌdzënul.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Iurní bëdchini ra shini gusëꞌdë më; bëdzëguëëꞌ lduꞌu raiꞌ de quë quëadiꞌdzënú Jesús tubi naꞌa, perë ni tubi de lëꞌë raiꞌ guniꞌi lu Jesús: “¿Pëzielú quëadiꞌdzënul lë́ꞌëll?” u “¿Pë quëgnaꞌbë díꞌdzël lu naꞌa?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Iurní lëꞌë naꞌa bësëaꞌnëgá rëëꞌ; bëabrill parë guëꞌdchi catë guagníꞌill lu ra nguiu:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 ―Gulë cha të guëná të tubi nguiu naguniꞌi grë lo quë nabëna. ¿Adë lëꞌë narniꞌi ra mënë Cristo ndëꞌë?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Iurní bëruꞌu ra mënë guëꞌdchi. Bëdchini rall lu Jesús.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Mientras lëꞌë shini gusëꞌdë më bëꞌnë raiꞌ ruëguë lu më; repi raiꞌ: ―Mësë, gudáu.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Perë Jesús guniꞌi: ―Na napa tubi dau naná guënë́diꞌi të.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ra shini gusëꞌdë më guzublú raiꞌ gunaꞌbë diꞌdzë lu saꞌ raiꞌ: ―Aquë, ¿nu chu beꞌdënú nagudáuhiꞌ?
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Perë Jesús bëquebi: ―Dau shtëna na guna cumplir voluntá shtë më el quë nabësheꞌldë na.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Adë guníꞌidiꞌi të: “Runë faltë stapë mbehu parë guëruꞌu cusechë”. Rniaꞌa lu të, gulë guná, hia bëquichi bëcuelë shtë guezë; bëgaꞌa iurë shtë cusechë.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 El quë narunë dchiꞌni, runë tucarë tsu pagu shtëll. Grë́tëꞌ lo quë narcabní, guëcáꞌall cusechë; nápëll premi lu gubeꞌe. El quë narcabní nu el quë narldë́ guëniꞌa, rquitë lduꞌu rall juntë.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Verdá na lo quë narniꞌi dichë: “El quë narcabní, ni na tubi; el quë narldë́ guëniꞌa, ni na stubi”.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Na bësheꞌlda lëꞌë të parë tsagniꞌi të lu mënë perë stubi el quë nagueꞌdënú mënë lua. Zni stubi mënë bëꞌnë dchiꞌni perë lëꞌë të quëhunë të provëchë grë́tëꞌ dchiꞌni shtë rall.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Cantidá mënë shtë guëꞌdchi Samaria, gualdí lduꞌu rall Jesús por lo quë naguniꞌi naꞌa iurë lëꞌë naꞌa guniꞌi: “Guniꞌi më grë lo quë nabëna”.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Iurní bëdchini ra mënë shtë Samaria lu më; bëꞌnë rall ruëguë lu më të parë guëaꞌnë më con lëꞌë rall. Bëaꞌnënú më lëꞌë rall chupë dzë.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Nu másruꞌu zihani mënë gualdí lduꞌu rall iurë bini rall lo quë naguniꞌi Jesús.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Iurní guniꞌi rall lu naꞌa: ―Iurneꞌ rialdí lduꞌu naꞌa, lëdë niáꞌasëdiꞌi por lo quë naguníꞌil lu naꞌa, sino quë mizmë lëꞌë naꞌa bini naꞌa shtíꞌdziꞌ, nu rac bëꞌa naꞌa de quë verdá më rëꞌ na el quë nagunë salvar mënë shtë guë́ꞌdchiliu.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Despuësë de guërupë dzë, Jesús bëruꞌu Samaria. Ziagláꞌguiꞌ nezë shtë́hiꞌ parë regiuni shtë Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Mizmë Jesús bëꞌnë testificar de quë grë́tëꞌ ra muzë shtë Dios, adë rúnëdiꞌi mënë rëspëti lëꞌë raiꞌ. Sulë stubi lugar runë mënë rëspëti muzë shtë Dios.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Iurë bëdchini Jesús Galilea, ra mënë ni bëꞌnë rall recibir lëꞌë më con bien purquë gua rall laní Pascu ciudá Jerusalén; guná rall lo quë nabëꞌnë më, ra milagrë nabë́ꞌniꞌ.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Iurní Jesús bëabrí Caná shtë Galilea catë bë́ꞌniꞌ cambi nisë vini. Bini tubi më ruꞌbë shtë gubiernë de quë bëdchini Jesús ndë. Nguiu ni nápëll tubi shínill narac lluꞌu guëꞌdchi Capernaum.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Iurë lëꞌë nguiu ni bini de quë Jesús bëdchini Galilea, guagnall nu bë́ꞌnëll ruëguë lu më parë tsa më lídchill të parë gunëac më shínill purquë hia casi rlullë llguëꞌnë.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Iurní Jesús guniꞌi: ―Lëꞌë të adë rialdídiꞌi lduꞌu të si talë rnádiꞌi të milagrë.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Perë lëꞌë narunë shchiꞌni gubiernë guniꞌi: ―Dadë, nasesë, cha lidcha purquë aquë zati shinia.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Iurní Jesús guniꞌi: ―Bëabrí lídchil; lëꞌë shínil nabani. Nguiu ni gualdí ldúꞌull shtiꞌdzë Jesús. Lueguë zëagzëll lídchill.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Iurë lëꞌë nguiu beꞌdë guëzë́ lídchill, lëꞌë ra muzë naquëreldë hiuꞌu, guagtsaꞌguëlú rall lëꞌë nguiu; repi rall lúhiꞌ: ―Lëꞌë shínil bëac.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Iurní gunaꞌbë díꞌdzëll: ―¿Ca iurë bëac llguëꞌnë? ¿Ca iurë guzublú nahueꞌi? Repi rall: ―Naꞌguë ziquë rquë tubi guadzeꞌ bëruꞌu shldi.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Lëꞌë shtadë llguëꞌnë bëdë́ꞌëll cuendë de quë mizmë iurë ni guniꞌi Jesús: “Shínil nabani”. Lëꞌë nguiu ni con grë shfamílill gualdí lduꞌu rall Jesús.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ni na segundë milagrë nabëꞌnë Jesús despuësë bëruꞌu më Judea parë guziáꞌaiꞌ Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.