João 11
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC
1 Laꞌni guëꞌdchi Betania guquëreldë Lázaro con chupë zánëll, María nu Marta. Rac lluꞌu Lázaro.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Mizmë María ni antsë gati Jesús, bëtéꞌbëiꞌ sëiti nashi guëaꞌ Jesús nu bëcuë́ꞌdchiꞌ con guitsë guë́quiꞌ guëaꞌ më. Zanë María rac llúꞌull.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Marta nu María bësheꞌldë bëldá mënë naguaguëchi lu Jesús: ―Dadë, lëꞌë el quë nalë́ rac shtúꞌul, lë́ꞌëll rac llúꞌull.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Iurë bini më lo quë naguniꞌi rall, guniꞌi më: ―Galguidzë rëꞌ adë tsalúdiꞌi con galguti, más bien parë guëná të pudërë shtë Dios, nu por galguidzë rëꞌ ra mënë guëniꞌi rall llëruꞌbë na pudërë shtëna. Guëniꞌi rall llëruꞌbë na pudërë shtë shini Dios.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Nalë́ guc shtuꞌu Jesús Marta nu béldëll nu Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Iurë lëꞌë ra mënë repi lu Jesús de quë Lázaro rac llúꞌiꞌ, bëaꞌnë më chupë dzë catë nanú më.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Despuësë guniꞌi më lu ra shini gusëꞌdë më: ―Cha guiá hiaꞌa stubi hashtë Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Guniꞌi raiꞌ lu më: ―Mësë, ¿ni mudë tsal Judea stubi? Guc lduꞌu ra contrari shtë́nël niaguini rall lë́ꞌël con guëꞌë.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesús guniꞌi: ―¿Pëllë lëdë guldídiꞌi narniꞌi: “Chiꞌbë chupë iurë napë tubi dzë”? Si talë chu ziaꞌa rdzë, adë rréldëdiꞌill purquë rnall lu llni shtë ngubidzë,
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 perë si talë chu ziaꞌa gueꞌlë, ni sí, rreldë ni purquë runë faltë llni.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Despuësë de guniꞌi Jesús diꞌdzë rëꞌ, guniꞌi më: ―Lëꞌë amigu shtë hiaꞌa, Lázaro, gutëgaꞌsi perë na tsacuaꞌñia lë́ꞌëll.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Iurní lëꞌë ra shini gusëꞌdë më guniꞌi: ―Dadë, si talë nagaꞌsi Lázaro, guëáquiꞌ.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Perë Jesús quëgniꞌi de quë Lázaro guti. Ra shini gusëꞌdë më runë shgabë raiꞌ de quë quëadiꞌdzë më shcuendë mbëcaꞌldë.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Iurní clarë guniꞌi më: ―Lázaro hia guti
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 perë na rquitë lduaꞌa de quë núdiaꞌa con lë́ꞌiꞌ parë tsaldí lduꞌu të na. Cha guiá guëná hiaꞌa lë́ꞌiꞌ.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Iurní lëꞌë Tomás, el quë narniꞌi raiꞌ Cuachi, guníꞌiꞌ lu los de más shini gusëꞌdë më: ―Cha guiá hiaꞌa nu lëꞌë hiaꞌa të parë gatinú hiaꞌa lëꞌë më ndë.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Iurë bëdchini Jesús guëlladchi Betania, bíniꞌ lëꞌë Lázaro hia guc tapë dzë bëgáꞌchiꞌ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betania naquë́ guëlladchi ruaꞌ Jerusalén cumë ziquë chupë kilómetro guëruldë.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Cantidá më israelitë guaguëꞌnë visitar lëꞌë Marta nu María parë gac consolar raiꞌ por tëgulë, zanë raiꞌ.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Iurë Marta guc bëꞌa de quë Jesús ziagdchini, bërúꞌuiꞌ; guagtsaꞌguëlúhiꞌ lëꞌë Jesús perë María bëaꞌnë hiuꞌu.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Marta guniꞌi lu Jesús: ―Dadë, si talë niaquëréldël ndëꞌë, adë niátidiꞌi zana.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Perë nanë́a de quë Dios guëneꞌe grë́tëꞌ lo quë naná rnáꞌbël lu më.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús guniꞌi lu Marta: ―Lëꞌë zánël guëabrí guëbániꞌ.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta guniꞌi: ―Nanë́a de quë guëabrí guëbániꞌ iurë guëbani ra tëgulë stubi, lúltimë dzë.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jesús guniꞌi: ―Rcuaꞌñia ra tëgulë, nu rdëꞌa vidë sin fin. El quë narialdí lduꞌi na, aunquë nilë gútill, guëabrí guëbánill.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Nu grë́tëꞌ el quë nanabani iurneꞌ nu tsaldí ldúꞌull na, jamás adë gátidiꞌill. ¿Gu rialdí ldúꞌul ndëꞌë, Marta?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta guniꞌi iurní: ―Ahaꞌ Dadë, rialdí lduaꞌa de quë nal Cristo, shini Dios, el quë nanapë quë guëdchini lu guë́ꞌdchiliu.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Despuësë de guniꞌi Marta diꞌdzë rëꞌ, guagnáꞌbëiꞌ béldiꞌ María. Iurní guniꞌi Marta guitsë guitsë: ―Hia lëꞌë mësë nanú ndëꞌë. Lë́ꞌiꞌ quëgnáꞌbëiꞌ lë́ꞌël.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Lueguë guasuldí María nu guagnáhiꞌ lëꞌë Jesús.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesús laꞌdi tsutë́diꞌi më guëꞌdchi. Lëꞌë më quëreldë më lugar catë bëdiaꞌguëlú më Marta.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Iurë ra më guëꞌdchi ni, ra nabëdchini parë gac consolar raiꞌ, guná rall guziaꞌa María, guasuldí rall nasesë. Guagnaldë rall lëꞌë María; guniꞌi lu saꞌ rall: ―Guziaꞌa María ruaꞌ baꞌa parë gúꞌniꞌ ngaꞌli.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Iurë lëꞌë María bëdchini catë zugaꞌa Jesús, bëzullibi María guëaꞌ Dadë nu guníꞌiꞌ: ―Dadë, si talë nanul ndëꞌë, adë niátidiꞌi zana.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Iurë lëꞌë Jesús guná ruꞌnë María, nu guná më lu ra mënë narunë compañi lëꞌë zanë tëgulë, nu guná më ruꞌnë raiꞌ, nalë́ bëdchini tristë laꞌni lduꞌu më, demasiadë gubini lduꞌu më.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Gunaꞌbë diꞌdzë më lu ra mënë: ―¿Ca bëgaꞌchi tëgulë? Guniꞌi rall: ―Dadë, gudeꞌe guënal.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Iurní Jesús bíꞌniꞌ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ra mënë guniꞌi iurní: ―Gulë guná, blac rac shtuꞌu më lëꞌë tëgulë.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Perë bëldá ra mënë guniꞌi: ―Ndëꞌë lëꞌë el quë nabëdëꞌë slu ciegu, ¿pëllë nápiꞌ pudërë parë niátidiꞌi Lázaro?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesús nalë́ gubini ldúꞌiꞌ stubi. Iurní guabiꞌguë më ruaꞌ baꞌa. Nahin ziquë tubi nichë laꞌni dani. Daꞌu ruahin tubi guëꞌë ruꞌbë.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jesús guniꞌi: ―Gulë bëdchisú guëꞌë rëꞌ. Marta, zanë tëgulë, guníꞌiꞌ: ―Dadë, perë rldiaꞌa nahiuꞌdzë tëgulë purquë hia guc tapë dzë gútiꞌ.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Perë Jesús guniꞌi: ―¿Pë adë guníꞌidiaꞌa lul de quë si talë tsaldí ldúꞌul na, guënal pudërë shtë Dios?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Iurní bëdchisú rall guëꞌë nananú ruaꞌ baꞌa. Jesús gubiꞌa lu gubeꞌe nu guniꞌi më: ―Dadë, dushquíllil purquë rínil grë́tëꞌ lo quë narnaꞌba lul.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nanë́a de quë lë́ꞌël rquë diáguël shtiꞌdza siemprë perë rniaꞌa lul por bien shtë ra mënë narëtaꞌ ndëꞌë të parë tsaldí lduꞌu rall de quë lë́ꞌël bëshéꞌldël na.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Despuësë de guniꞌi më ndëꞌë, iurní fuertë guniꞌi më: ―Lázaro, bëruꞌu ngaꞌli.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Lëꞌë tëgulë bëruꞌu. Ra guiaꞌa Lázaro nu guëáhiꞌ liꞌbi con lari vendas. Nu lu Lázaro daꞌu tubi lari. Jesús guniꞌi: ―Bëshaꞌquë lari rëꞌ të parë gac guzëáhiꞌ.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Con milagrë ni másruꞌu gualdí lduꞌu ra mënë israelitë shtiꞌdzë Jesús, ra mënë nabëꞌnë compañi lëꞌë María. Guná rall lo quë nabëꞌnë më nu gualdí lduꞌu rall lëꞌë më.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Perë bëldá mënë gua rall lu fariseo nu guaguëchi rall grë lo quë nabëꞌnë Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Iurní ra fariseo nu ra jëfë shtë ra bëshuzi bëdëá rall con ra Junta Suprema naná runë juzguë. Guniꞌi rall lu saꞌ rall: ―¿Pë guëdë́ꞌnaꞌa? Jesús quëhunë cusë ruꞌbë nu milagrë.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Si talë guëdëꞌë hiaꞌa sí lë́ꞌëll, grë́tëꞌ mënë tsaldí lduꞌu rall lëꞌë Jesús, nu ra gubiernë shtë ra mënë rumanë guëdchini rall të parë guëzalú rall iáduꞌu shtë hiaꞌa. Guëdubi naciuni shtë hiaꞌa guëdëꞌë rall fin.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Perë tubi de lëꞌë rall, Caifás, nall mërë jëfë shtë ra bëshuzi izë ni; guníꞌiꞌ: ―Lëꞌë të adë guënë́diꞌi të
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 nu adë rdë́ꞌëdiꞌi të cuendë de quë más mejurë parë lëꞌë hiaꞌa, gati tubsë nguiu, lë́dëdiꞌi grë guëꞌdchi guëniti nu guëdubi naciuni tsalú.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Caifás guníꞌidiꞌi zndëꞌë por shcuéndëll; más bien cumë nall jëfë shtë ra bëshuzi izë ni, guníꞌiꞌ diꞌdzë rëꞌ purquë el Espíritu Santo bëꞌnë compañi lë́ꞌëll guëníꞌill cusë naguër gac. Guníꞌill gati Jesús shlugar naciuni Israel.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Lëdë guníꞌidiꞌill lë́ꞌësë shcuendë naciuni Israel sino quë gati Jesús parë guëtëá më grë́tëꞌ shini Dios naná bërëꞌtsë stubi naciuni.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Zni dizdë dzë ni, ra contrari shtë Jesús bëꞌnë rall de acuerdë parë quini rall lëꞌë më.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Por ni hia Jesús adë në́diꞌiꞌ ziazë́ më shlatë shlatë Jerusalén catë ra contrari shtë më nanú, sino bëruꞌu më regiuni shtë Judea. Guziaꞌa më tubi lugar naquë́ guëlladchi catë na tubi shlatë, tubi lugar nalë Efraín. Ngaꞌli bëaꞌnë më con ra shini gusëꞌdë më.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Hia runë faltë stuꞌpsë parë laní Pascu shtë ra mënë israelitë. Cantidá mënë guëꞌdchi gua rall Jerusalén parë gac laní. Bëꞌnë tucarë gunë rall custumbrë parë gac limpi rall según custumbrë shtë rall antsë bëgaꞌa laní.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ra mënë quëguili rall lëꞌë Jesús. Iurë rëtaꞌ rall iáduꞌu ruꞌbë, gunaꞌbë diꞌdzë lu saꞌ rall: ―¿Pë zidë Jesús lu laní u adë guídëdiꞌill?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ra fariseo nu ra jëfë shtë ra bëshuzi gunibëꞌa rall de quë si talë chu guini u chu guná lu Jesús, tsanú rall rsunë të parë guënaꞌzi rall lëꞌë më prësi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.