Hebreus 3
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NVT
1 Bëchi naná unidë con Dios santu, gunaꞌbë më lëꞌë të, të guëquëreldënú të lëꞌë më laꞌni gubeꞌe. Gulë bëꞌnë llgabë bien chu na Jesús; náhiꞌ el quë nabëdchini por nombre shtë Dios nu náhiꞌ bëshuzi namás lasac nu náhiꞌ bëshuzi ruꞌbë parë lëꞌë hiaꞌa. Parë creenci shtë hiaꞌa nídiꞌi stubi naná rialdí lduꞌu hiaꞌa.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Lëꞌë Jesús bëꞌnë cumplir voluntá shtë Dios, el quë nabëꞌnë punërë lë́ꞌiꞌ bëshuzi shtë hiaꞌa. Bëꞌnë më cumplir igual ziquë Moisés bë́ꞌniꞌ cumplir grë́tëꞌ lo quë naguniꞌi Dios lúhiꞌ parë ra shmënë më guahietë.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Sin quë adë guëtë́ꞌdëdiꞌi, Jesús runë tucarë más hunurë quë Moisés. Nahin ziquë tubi nguiu narzaꞌa tubi hiuꞌu; runë tucarë nguiu ni más hunurë quë lëꞌë hiuꞌu.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Cadë hiuꞌu napin el quë nabëzáꞌahin, perë Dios bëcueꞌshtë́ grë́tëꞌ cusë nananú laꞌni guë́ꞌdchiliu nu gubeꞌe.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Siemprë Moisés bëꞌnë cumplir voluntá shtë Dios. Guc Moisés tubi muzë entrë ra shmënë më parë biadíꞌdziꞌ shtiꞌdzë Dios lu raiꞌ. Zni Moisés bëꞌnë testificar de lo quë naguniꞌi Dios lúhiꞌ, cusë naguër gac despuësë.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Perë Cristo na shini më nabëꞌnë cumplir grë voluntá shtë Dios entrë ra shmënë më. Pues na hiaꞌa shini më si talë guëdë́ꞌnaꞌa segurë fe shtë hiaꞌa, si talë adë rdzë́bëdiꞌiaꞌa nu si talë adë guëazë guétëdiꞌiaꞌa shnezë më jamás, nu si talë guëquitë lduꞌu hiaꞌa por esperansë nadápaꞌa.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Por ni ziquë cagniꞌi Espíritu Santo:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 — ausente —
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 — ausente —
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 — ausente —
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 — ausente —
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Bëchi, gulë gapë cuidadë ni tubi de lëꞌë të gapë tubi lduꞌu naná rianaldë tëchi cusë mal, nu por ni adë rialdídiꞌi ldúꞌul shtiꞌdzë Dios nu guësáꞌnël lëꞌë më nanabani.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Mejurë cadë tubi të guniꞌinú saꞌl cunseju parë tsaldí lduꞌu saꞌl más cadë dzë mientras nanú tiempë. Gulë guniꞌinú los de más saꞌl të parë ni tubi de lëꞌë të gapë të lduꞌu naguëdchi por duldë nacuguë́ ra nguiu.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Si talë adë guësáꞌnëdiꞌiaꞌa dizaꞌquë, sino tsaldíruꞌu lduꞌu hiaꞌa hashtë gátiaꞌa, iurní unidë na hiaꞌa con Cristo.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Zni rniꞌi Sagradas Escrituras:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 ¿Chúllëtiꞌi bëquë́ diaguë shtiꞌdzë Dios nu despuësë bëꞌnë rall cuntrë lëꞌë më? Mizmë mënë nabëruꞌu ladzë Egipto con Moisés ziquë cabësë shtë rall.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 ¿Chullëtiꞌi bëldënú Dios por cuarenta izë? pues mizmë mënë nabëꞌnë duldë nu guti raiꞌ nu bëaꞌnë cuerpë raiꞌ lu shlatë catë nídiꞌi mënë.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 ¿Chullëtiꞌi guniꞌi Dios con juramentu adë tsutë́diꞌi rall catë rziꞌi lduꞌu më? Pues mizmë mënë nanadë bëzuꞌbë diáguëdiꞌi shtiꞌdzë më.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Por grë ndëꞌë rac bëꞌa hiaꞌa adë bë́ꞌnëdiꞌi rall gan tsutë́ rall purquë adë gualdídiꞌi lduꞌu rall shtiꞌdzë më.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.