Gálatas 2
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NVT
1 Despuësë de gudëdë chidá izë, guahia stubi vueltë Jerusalén con Bernabé nu biahia Tito.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Guahia ndë purquë Dios bëluaꞌa më de quë napë quë tsahia Jerusalén. Ndë bëdëá ra mënë naná encargadë con shchiꞌni Jesús. Lu raiꞌ biadiꞌdza dizaꞌquë naquëhuna predicar lu mënë nanádiꞌi më israelitë. Bëna zni parë gac bë́ꞌahia si talë na raiꞌ de acuerdë con shchiꞌnia u si talë biadiꞌdza de baldë.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Perë ni siquierë adë bë́ꞌnëdiꞌi rall obligar gac circuncidar Tito, u sea guëriuguë cuerpë shtë́hiꞌ nu náhiꞌ më griego. Nunúhiꞌ na iurní.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Dzë ni bëldá saꞌ naꞌa falsë bëdchini ndë; guatë́ rall ladi naꞌa llgaꞌchi parë quëgldaꞌchi rall lla dzúdëꞌnë naꞌa, si talë napë naꞌa libertá por Cristo u si talë zianaldë naꞌa tëchi ra custumbrë. Guc shtuꞌu rall guëabrí naꞌa stubi, niac naꞌa ziquë tubi naná bajo ordë shtë religiuni shtë rall.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Perë ni tubi mumëntë adë chu bëdë́ꞌëdiꞌi lugar parë niuaꞌa rall lëꞌë naꞌa parë nezë ni të gac bëꞌa të dizaꞌquë nabëꞌnë të recibir nahin verdá; nunquë adë gac cambin.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Ra narnibëꞌa entrë lëꞌë raiꞌ, adë guníꞌidiꞌi raiꞌ diꞌdzë cubi ziquë mandadë të guna cumplir. Parë na adë rúnëdiꞌi importë chu na raiꞌ purquë Dios adë rúnëdiꞌi më juzguë según lo quë narluaꞌa mieti por fuërë. Quëhuna repetir, ra narnibëꞌa entrë lëꞌë raiꞌ, bë́ꞌnëdiꞌi raiꞌ obligar guna cumplir lëy nabëdëꞌë Dios lu Moisés.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Al contrari iurë guc bëꞌa raiꞌ de quë bëꞌnë më incarguë lëꞌë na con dizaꞌquë parë guëniꞌinuhia lu ra mënë nanádiꞌi më israelitë, guc rall cunformë. Guc bëꞌa rall de quë bësheꞌldë më na igual ziquë bësheꞌldë më lëꞌë Pedro të guadiꞌdzë Pedro dizaꞌquë lu ra më israelitë.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Pues mizmë Dios nabësheꞌldë lëꞌë Pedro ladi ra më israelitë bësheꞌldë më na ladi ra nanádiꞌi më israelitë. El quë nabëꞌnë compañi Pedro parë gúniꞌ zihani milagrë, también bëꞌnë më ni compañi na.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Jacobo nu Pedro nu Juan na raiꞌ ziquë më principal entrë ra shmënë Jesús; guc bëꞌa raiꞌ de quë Dios gulë́ më na nu bësheꞌldë më na lu dchiꞌni shtë më. Guc raiꞌ cunformë nu gurë́ raiꞌ de acuerdë con na nu Bernabé. Bëneꞌe raiꞌ sí de quë Bernabé nu na tsagniꞌinú naꞌa lu ra mënë nanádiꞌi më israelitë nu lëꞌë raiꞌ guëaꞌnë raiꞌ con shchiꞌni Dios entrë ra më israelitë.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Sulë tubi cusë bëꞌnë raiꞌ incarguë de quë guëdëꞌnë naꞌa ayudë parë ra prubi. Zni guc shtuꞌu naꞌa guëdëꞌnë naꞌa dizdë más antsë.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Iurë Pedro gua ciudá Antioquía, guniaꞌa guëc Pedro delantë lúhiꞌ lo quë naquëhúniꞌ adë nazáꞌquëdiꞌin.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Primërë gudaunúhiꞌ con ra nanádiꞌi më israelitë perë iurë bëdchini mënë nabësheꞌldë Jacobo, bëazë guetë Pedro; adë guaglaꞌguë niaunúhiꞌ con ra më griego. Bëdzëbë Pedro lu ra nazeꞌdë purquë na raiꞌ më israelitë naquëhunë cumplir custumbrë riuguë partë delicadë shtë meꞌdë.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Nu los de más më israelitë ndë, bëaꞌnë rall de acuerdë nabëꞌnë Pedro hashtë también Bernabé guzublú tsaldí lduꞌi shtiꞌdzë raiꞌ. Bësiguë́ rall lëꞌë Bernabé con devociuni falsë shtë rall.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Iurë gunahia hiadë ziazúdiꞌi raiꞌ de acuerdë con verdá shtë dizaꞌquë, guniaꞌa lu Pedro delantë grë rall: “Lë́ꞌël nal më israelitë nu guquëréldël ziquë ra mënë nanádiꞌi më israelitë. Bësáꞌnël custumbrë shtë më israelitë. ¿Pëzielú rúnël obligar ra nanádiꞌi më israelitë guëbani rall ziquë më israelitë?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Lëꞌë naꞌa na naꞌa më israelitë; shtadë naꞌa na raiꞌ më israelitë. Nádiꞌi naꞌa ziquë los de más pecadurë nanádiꞌi më israelitë
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 perë rac bëꞌa naꞌa de quë ni tubi nguiu gáquëdiꞌi më zaꞌquë delantë lu Dios por quëhunë nguiu cumplir lëy shtë Moisés. Nanë́ naꞌa gac salvar nguiu sulë si talë tsaldí lduꞌu nguiu shtiꞌdzë Jesucristo. Por ni zac lëꞌë hiaꞌa rialdí lduꞌu hiaꞌa shtiꞌdzë Cristo Jesús. Sulë por ni tubldí na shcuéndaꞌa lu Dios. Adë rialdídiꞌi lduꞌu hiaꞌa por gunë mieti cumplir lëy, gac salvar mënë purquë ni tubi chu gunë gan gac tubldí shcuéndiꞌ lu Dios por rúnëll cumplir lo quë narniꞌi lëy.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Hia guniaꞌa na hiaꞌa më zaꞌquë delantë lu Dios sulë purquë rialdí lduꞌu hiaꞌa nu guniaꞌa rquiꞌni gac bëꞌa hiaꞌa nápaꞌa duldë igual ziquë los de más pecadurë. ¿Gu runë cuntienë diꞌdzë rëꞌ de quë Cristo rsini lëꞌë hiaꞌa lu duldë parë gac bëꞌa hiaꞌa nadápaꞌa duldë? Aquëdiꞌi.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Si talë tsanalda nezë nabësaꞌna antsë parë guëabría guna cumplir ra custumbrë, iurní de verdá napa faltë
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 purquë na, hia gutia parë lëy guahietë; adë quëhúnëdiaꞌa confiar lëꞌë lëy parë guëbania tubi vidë narëuuꞌ lduꞌu Dios.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Hia vidë gushë gualú con Cristo lu cruz. Lëꞌë duldë adë rnibë́ꞌadiꞌin na iurneꞌ, sino Cristo bëneꞌe vidë cubi nu rnibëꞌa më na. Vidë cubi nanapa iurneꞌ laꞌni guë́ꞌdchiliu, napa por pudërë shtë shini Dios purquë rialdí lduaꞌa shtiꞌdzë më, el quë narac shtuꞌu na nu gútiꞌ shlugara lu cruz.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Adë quëquë́ guiáꞌadiaꞌa favurë nabëꞌnë më parë gac salvara. Si talë na posiblë gac salvar mieti por gunë rall cumplir lëy, iurní shldi guti Cristo. Sulë por galguti shtë më quëhunë Dios recibir lëꞌë hiaꞌa ziquë mënë naná tubldí shcuendë lu më, u sea mënë nanápëdiꞌi faltë delantë lu më.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.