Atos 27

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsana gualú bëꞌnë rall llgabë të guësheꞌldë rall lëꞌë Pablo parë Italia, bëꞌnë rall intriegu lëꞌë Pablo con sëbëldá prësi guiaꞌa capitán nalë Julio. Julio nall capitán shtë compañía Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Bëdzepi naꞌa tubi barcu nazeꞌdë lugar nalë Adramitio nu guziaꞌa barcu hashtë ra puertë shtë Asia. Bëdzepi naꞌa con Aristarco naguzë́ con lëꞌë naꞌa. Nall më guëꞌdchi Tesalónica nanaquë́ regiuni Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Brëgueꞌlë bëdchini naꞌa puertë shtë Sidón. Ndë Julio bëꞌnë bien con Pablo; bëdë́ꞌëll permisi guaguëꞌnë Pablo visitar ra sáhiꞌ naquëreldë Sidón nu parë bëꞌnë rall ayudë lëꞌë Pablo.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Bëcaꞌa nezë naꞌa stubi vueltë parë lu nisë. Adë chu gua tubldí purquë mbë zeꞌdë al contrari. Bësëaꞌnë naꞌa Chipre ladë guiaꞌa rubësë naꞌa.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Zia naꞌa lu nisë. Bëdëdë naꞌa lu nisë frentë shtë regiuni Cilicia nu Panfilia hashtë bëdchini naꞌa puertë Mira nanaquë́ regiuni shtë Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Puertë Mira bëdiaꞌguëlú capitán shtë suldadë tubi barcu nazeꞌdë puertë shtë Alejandría. Nu guziaꞌain parë Italia. Bëdzepi naꞌa laꞌni barcu parë guaglaꞌguë naꞌa viajë shtë naꞌa.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Zihani dzë guzë́ naꞌa tsalaaꞌdchiga; con zihani dchiꞌni bëdchini naꞌa cuꞌ tubi puertë nalë Gnido. Perë cumë nianá zugaꞌa mbë al contrari, bëdëdë naꞌa lu puertë Salmón parë bëdëdë naꞌa guëlladchi Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Bëdchini naꞌa tubi puertë narniꞌi rall Buenos Puertos, guëllaꞌ nanú tubi guëꞌdchi nalë Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Hia demasiadë tiempë cagniti naꞌa. Nanú peligrë guëzë́ naꞌa lu nisë purquë hia zeꞌdë guëdchini tiempë naldë. Iurní Pablo bëdë́ꞌëiꞌ tubi cunseju lëꞌë capitán.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Guniꞌi Pablo: ―Rniaꞌa lu të Dadë, purquë rnahia nanú peligrë guëzë́ hiaꞌa lu nisë. Guënítiaꞌa barcu con todë viajë nananú laꞌni barcu hashtë guënítiaꞌa vidë shtë́naꞌa.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Perë capitán shtë ra suldadë, adë bë́ꞌnëdiꞌill casë lo quë naguniꞌi Pablo; más bë́ꞌnëll cuendë naguniꞌi capitán shtë barcu nu lëꞌë nashtënë barcu.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Perë cumë puertë ni adë guëlë́diꞌi nahin parë guëtëꞌdë rall tiempë naldë, casi grë rall bëꞌnë rall llgabë guëruꞌu rall parë niaꞌa zunë rall gan guëdchini rall hashtë puertë Fenice shtë Creta. Puertë ni nazaꞌquë nahin parë cuezë rall ngaꞌli tiempë naldë. Adë riutë́diꞌi mbë dushë ngaꞌli purquë naquëhin nezë guetë shtë Creta.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Bëdchini tubi mbë duꞌu nazeꞌdë nezë sur. Bëꞌnë rall llgabë zac tsaglaꞌguë rall viajë. Iurní bëruꞌu rall parë guaglaꞌguë guzë́ rall guëllaꞌ ruaꞌ guiuꞌu nalë Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Perë duꞌpsë tiempë gudëdë, iurní bëdchini tubi mbë dushë nezë lu barcu, tubi mbë narniꞌi rall Mbë Norte.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Biaꞌa mbë barcu; adë bëdë́ꞌnëdiꞌi naꞌa gan nazënú naꞌa barcu cuntrë shnezë mbë. Mejurë bësaꞌnë naꞌa biaꞌa mbë lëꞌë naꞌa.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Gudëdë naꞌa tubi dani laꞌni nisë ladë sur. Dani ni lë Clauda catë adë nídiꞌi mbë. Iurní con tantë dchiꞌni bëldisë naꞌa barcu biꞌchi nacagubë barcu ruꞌbë parë biaꞌa barcu ruꞌbë lëꞌin.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Despuësë de bëshepi rall barcu biꞌchi, bëldiꞌbi dchiꞌchi rall ra hiaguë shtlazë barcu con du ruꞌbë. Lueguë bëldaguë rall lari catë gutë́ mbë. Bësaꞌnë rall ziazunú mbë barcu shmudë mbë purquë bëdzëbë rall nialdaguë barcu tubi lugar peligrosë catë nanú iuꞌlli narniꞌi rall La Sirte.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Brëgueꞌlë stubi dzë cumë nianá zugaꞌa mbë dushë, guzublú bëruꞌldë rall carguë shtë barcu laꞌni nisë.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Bëunë dzë zugaꞌa mbë dushë; lo mizmë lëꞌë rall bëruꞌldë rall pë shtë barcu lu nisë.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Por zihani dzë adë gunádiꞌi naꞌa lu ngubidzë, nilë lu ra mbelëguiꞌi. Con tantë mbë dushë nazugaꞌa bëdëꞌnë naꞌa llgabë aquë niati naꞌa.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Bëdëdë naꞌa llëduni tiempë sin quë adë gudáudiꞌi naꞌa. Iurní Pablo guasuldí ladi grë ra nazeꞌdë laꞌni barcu. Guniꞌi Pablo lu ra mënë: ―Mejurë nazuꞌbë diaguë të shtiꞌdza, Dadë. Adë chu naruꞌu dani Creta. Iurneꞌ nablac peligrë ziaꞌa dë́daꞌa; cagniti hiaꞌa grë ra cusë nadiaꞌa hiaꞌa laꞌni barcu.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Perë adë rbínidiꞌi lduꞌu të. Gulë gupë valurë purquë adë chu gátidiꞌi. Barcu ni, sí guëniti hiaꞌa.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 ¿Pëzielú nanë́a? purquë neꞌ gueꞌlë bidë guëluaꞌalú tubi ianglë shtë Dios lua, Dios naquëhuna adorar nu quëhuna shchíꞌniꞌ.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Guniꞌi ianglë lua: “Adë rdzë́bëdiꞌil purquë napë quë tsal lu rëy Augusto parë gúnëll rëglë shcuéndël. Nu gunë Dios lo quë nagunáꞌbël lúhiꞌ. Dios gunë më librar grë ra nazeꞌdënul laꞌni barcu.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Por ni rniaꞌa lu të Dadë, adë riádiꞌi lduꞌu të; gulë guëdëꞌë valurë lëꞌë të purquë na rialdí lduaꞌa Dios. Nanë́a de quë sac lo quë naguniꞌi ianglë lua.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Guëniti hiaꞌa barcu perë grë hiaꞌa nabani hiaꞌa guëdchini hiaꞌa lu tubi dani laꞌni nisë.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Iurní gudëdë chidá dzë, bëdchini naꞌa lu nisëduꞌu nalë Adria. Biaꞌa mbë lëꞌë naꞌa nezë rëꞌ nezë rëꞌ. Iurë guc guëruldë gueꞌlë, ra marinërë bëꞌnë rall llgabë de quë hia ziagdchini naꞌa lu guiuꞌu bidchi.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Bërëꞌshë rall niaꞌa bëldá metrë na parë ichi nisë guetë. Nahin cuarenta y dos metrë. Hia más delantë bërëꞌshë rall stubi vueltë, hia rëaꞌnë nisë niétiquë galdë bi gadchi metrë.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Iurní bëdzëbë rall niazudchí barcu lu nisë; niac chucar barcu con ra guëꞌë narë́ laꞌni nisë. Bëldaguë rall tapë guiꞌbë ruꞌbë nezë ichi barcu. Nalë́ rac lduꞌu rall guiubë grëgueꞌlë.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ra marinërë guc lduꞌu rall nihunë rall librar lëꞌë rall lu peligrë nagaꞌchi. Guzublú cagldaguë rall barcu biꞌchi lu nisë. Bëꞌnë rall ziquë cagldaguë rall ra guiꞌbë ruꞌbë nezë delantë lu barcu,
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 perë Pablo guniꞌi lu capitán nu lu suldadë. Guníꞌiꞌ: ―Si talë ra nguiu rëꞌ adë guëáꞌnëdiꞌi rall laꞌni barcu, lëꞌë të adë nídiꞌi mudë gac salvar të lu nisë purquë adë guënë́diꞌi të lla rsë të barcu.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Iurní ra suldadë bëchuguë rall du shtë barcu biꞌchi parë gulaguin lu nisë.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tumpranë nianá nacahi, guniꞌi Pablo lu grë rall parë gau rall. Nu repi Pablo: ―Hia guc chupë llmalë gáꞌadiꞌi gagaꞌsi të nu nilë adë gudáudiꞌi të.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Iurneꞌ rniaꞌa lu të parë gau të zuduꞌpë purquë rquiꞌni gapë të fuërsë parë gac salvar të. Adë chu guënítidiꞌi vidë shtë́hiꞌ.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Iurë guniꞌi Pablo zdëꞌë, gunáꞌzill tubi guetështildi nu bëdë́ꞌëll graci lu Dios delantë lu grë ra mënë nazeꞌdë laꞌni barcu. Iurní bëshúllëllin parë gudaull.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Lueguë gupë rall valurë parë gudáu rall.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Grë ra nazeꞌdë laꞌni barcu na naꞌa chupë gahiuꞌa con sesenta y seis mënë.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Iurë gualú gudáu naꞌa catë lu bielë naꞌa, bëruꞌldë ra marinërë trigu lu nisë.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Iurë brëgueꞌlë, ra marinërë bënguë bë́ꞌadiꞌi rall guiuꞌu narná rall lúhiꞌ. Perë guná rall tubi lugar zaꞌquë catë adë nádiꞌi guetë ichi nisë parë tsutë́ barcu. Bëꞌnë rall llgabë zac tsabiꞌguë barcu ndë.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Bëchuguë rall ra du naliꞌbi ra guiꞌbë ruꞌbë parë bëaꞌnë rahin laꞌni nisë. Nu bëldëꞌë rall du naliꞌbi tablë narsë́ lëꞌë barcu. Iurní bëldisë rall lari shtë barcu delantë parë bëdiaꞌa mbë luhin. Lueguë ziabiꞌguë barcu ruaꞌ guiuꞌu.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Perë guagldaguë barcu catë rdzaꞌguë saꞌ chupë nezë shtënë nisë. Ndë guasubë barcu laꞌni iuꞌlli. Tubi partë nezë delantë guaꞌdzin laꞌni iuꞌlli. Hia gáquëdiꞌi guëniꞌbin ni tubi ladë. Nu nezë ichi barcu guzublú guc pedasin por fuërsë shtë nisë.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ra suldadë guc lduꞌu rall niguini rall grë ra prësi parë adë cúbëdiꞌi prësi nisë të guëlluꞌnë rall.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Perë capitán shtë ra suldadë rac shtúꞌull gúnëll salvar lëꞌë Pablo. Por ni adë gunë́diꞌill niguini ra suldadë ra prësi. Mejurë gunibë́ꞌall ra narac rgubë nisë, ldaguë rall lu nisë primërë parë guëdchini rall lu guiuꞌu.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Nu gunibëꞌa capitán los de más prësi, tsaglaꞌguë quibë rall lu ra tablë u lu ra hiaguë shtë barcu naguc pedasë. Zni grë naꞌa bëdchini naꞌa lu guiuꞌu.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.