Atos 25

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gubernadurë Festo bëdchínill Cesarea. Tsunë dzë despuësë bërúꞌull parë ziáꞌall Jerusalén.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Ndë bëruꞌu ra jëfë shtë ra bëshuzi nu ra israelitë namás më ruꞌbë. Bëꞌnë rall demandë lëꞌë Pablo.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Gunaꞌbë rall tubi favurë ruꞌbë lu Festo parë gueꞌdë guëzë́ Pablo Jerusalén, purquë nezë rac shtuꞌu rall quini rall Pablo.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Perë Festo guniꞌi lu rall: ―Pablo nanú prësi ciudá Cesarea. Na guëabría ndë sëbëldá dzë.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Talë entrë de lëꞌë të nanú ra namás rnibëꞌa, së rall con na Cesarea. Ndë gunë rall acusar lëꞌë Pablo si talë bë́ꞌnëll tubi cusë narnaꞌbë cashtigu.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Guquëreldë Festo Jerusalén tubi llmalë u duꞌpë más. Iurní bëabrill Cesarea. Brëgueꞌlë stubi dzë guzúbëll lu tribunal shtë́nëll nu gunibë́ꞌall gueꞌdë guënú rall Pablo lull.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Iurë guatë́ Pablo lu tribunal, guabiꞌguë ra më israelitë nazeꞌdë Jerusalén. Bëꞌnë rall acusar lëꞌë Pablo zihani cusë ruꞌbë perë ni tubin adë gúquëdiꞌi nihunë rall probar.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Iurní bëꞌnë Pablo defender lë́ꞌiꞌ; guníꞌiꞌ: ―Na adë bëna ni tubi cusë mal cuntrë lëy shtë ra israelitë, nilë cuntrë iáduꞌu ruꞌbë nu nilë cuntrë rëy César.
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festo rac shtuꞌu guëaꞌnë záꞌquëll lu ra israelitë. Gunaꞌbë díꞌdzëll lu Pablo: ―¿Gu rac shtúꞌul tsal Jerusalén parë guna rëglë asuntë shtë́nël ndë?
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pablo repi lu Festo: ―Na zugáꞌahia delantë lu tribunal shtë gubiernë rumanë catë runë tucarë gac rëglë shcuenda. Bien nanël adë bëna ni tubi delitë cuntrë ra më israelitë.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Si talë bëna tubi delitë narnaꞌbë parë gatia, adë rllúꞌnëdiaꞌa lu galguti, perë si talë adë nídiꞌi verdá ladi ra cusë naquëhunë ra israelitë acusar na, ni tubi adë chu napë derechë parë gunë intriegu na guiaꞌa rall. Por ni rnaꞌba iurneꞌ lo mizmë rëy rumanë gúnëll rëglë asuntë shtëna.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Iurní biadiꞌdzënú Festo ra miembrë shtë Festo; iurní guníꞌill lu Pablo: ―Hia quë rnáꞌbël gunë rëy rumanë rëglë shcuéndël, pues lu rëy guësheꞌlda lë́ꞌël.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Gudëdë bëldá dzë, rëy Agripa con zánëll Berenice bëdchini rall Cesarea parë guaguëꞌnë rall saludar lëꞌë Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Zihani dzë bëaꞌnë rall ciudá rëꞌ. Festo biadíꞌdzëll lu rëy shcuendë Pablo. Guniꞌi Festo: ―Nanú tubi nguiu prësi ndëꞌë; lëll Pablo. Félix bësëáꞌnëll lëꞌë Pablo lachiguiꞌbë parë guna rëglë shcuéndëll.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Tsana guahia Jerusalén, ra jëfë shtë ra bëshuzi nu ra mëgulë shtënë ra israelitë, bëꞌnë rall presentar tubi demandë cuntrë Pablo. Rnaꞌbë rall guna condenar nguiu rëꞌ parë gátill.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Perë repia lu rall gubiernë rumanë adë nápëdiꞌi rall derechë gunë rall condenar ni tubi prësi sino quë primërë runë prësi defender lë́ꞌiꞌ lu ra naquëhunë acusar lë́ꞌiꞌ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Por ni tsana bëdchini rall ndëꞌë, adë gunitia tiempë; lueguë brëgueꞌlë guzuba lu tribunal. Gunibë́ꞌahia beꞌdë guënú rall Pablo.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Bëdchini ra mënë narunë acusar lë́ꞌëll perë adë bë́ꞌnëdiꞌi rall probar delitë nadchiꞌbë rall guëc Pablo. Bëna llgabë nahin tubi cusë ruꞌbë perë lëdë znídiꞌi.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Niétiquë runë rall acusar lëꞌë Pablo por creenci nanapë rall. Gudildi diꞌdzë rall por shcuendë tubi nguiu nalë Jesús. Gútill perë Pablo rníꞌill nianá nabani Jesús.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Adë rac bë́ꞌahia lla mudë guna rëglë asuntë rëꞌ purquë rac tratë creenci shtë rall. Na gunaꞌbë diꞌdza lu Pablo niaꞌa zia Pablo Jerusalén parë gac rëglë shcuéndëll,
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 perë lë́ꞌëll gunáꞌbëll guëáꞌnëll prësi hashtë gunë rëy rumanë rëglë shcuéndëll. Por ni gunibë́ꞌahia tsaglaꞌguë tsull prësi hashtë tsana tsu mudë guësheꞌlda lë́ꞌëll lu rëy ruꞌbë lë Augusto.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Iurní Agripa repi lu Festo: ―Na rac shtuaꞌa guëquë́ diaga pë ruadiꞌdzë Pablo. Festo guniꞌi iurní: ―Talë rac shtúꞌul, lueguë lo mizmë glli guínil pë ruadíꞌdzëll.
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Brëgueꞌlë bëdchini rëy Agripa nu Berenice con zihani lujë shtë rall. Guatë́ rall laꞌni cuartë shtë palaci con ra jëfë militari con ra më ruꞌbë de rëspëti shtë ciudá. Iurní Festo gunibëꞌa lëꞌë ra suldadë parë guaglliꞌi rall Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Guniꞌi Festo: ―Rniaꞌa lul rëy Agripa nu lu ra dadë nacabezënú lëꞌë hiaꞌa, guëzúa nguiu rëꞌ lu të. Zihani ra më israelitë naquëreldë Jerusalén nu ra naquëreldë ndëꞌë Cesarea, runë rall acusar lëꞌë nguiu rëꞌ. Nalë́ gurushtiá rall parë gati nguiu rëꞌ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Perë na lluáꞌahia adë pë bë́ꞌnëdiꞌill parë gátill. Nu lo mizmë lë́ꞌëll gunáꞌbëll gunë rëy Augusto rëglë shcuéndëll. Bëna llgabë guësheꞌlda lë́ꞌëll lu rëy Augusto
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 perë cumë adë bëdzélëdiaꞌa ni tubi cusë mal nabë́ꞌnëll parë guëquëaꞌa lu Dadë rëy Augusto. Por ni rzuhia lë́ꞌëll lu të, más bien lul rëy Agripa, parë guadiꞌdzënul lë́ꞌëll niaꞌa zëquébill pë delitë bë́ꞌnëll. Rac shtuaꞌa gac bë́ꞌahia pë guëquëaꞌa lu rëy Augusto
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 purquë adë guëlë́diꞌi guësheꞌlda lë́ꞌëll lu rëy sin quë adë guënehia rsunë pë delitë nápëll.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.