Atos 22

Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ―Lëꞌë të Dadë nu ra mëgulë, rac shtuaꞌa guëquë́ diaguë të pë guëniaꞌa.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Iurë bini ra mënë Pablo cagníꞌill lu rall con dizë́ shtë rall, dchítëꞌ bëac rall. Pablo guniꞌi lu rall:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Nahia israelitë; gula ciudá Tarso regiuni shtë Cilicia perë guaruꞌba ndëꞌë Jerusalén. Gamaliel guc shmësa. Bëluáꞌaiꞌ na lëy shtë shtadë guëlú hiaꞌa. Con guëdubinú lduaꞌa bëna sirvë lu Dios, igual ziquë quëhunë të iurneꞌ.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Antsë guzunalda ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë parë gati rall. Nu gunaꞌzia prësi nguiu nu ra naꞌa parë bëtiáꞌahia lëꞌë rall lachiguiꞌbë.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Jëfë shtë ra bëshuzi nu grë mëgulë narnibëꞌa, nanë́ rall pë bëna. Lëꞌë rall bëneꞌe rall cartë parë biahia lu ra bëchi saꞌ hiaꞌa naquëreldë ciudá Damasco. Ndë niagllía ra narialdí lduꞌi Jesús. Quëdú rall con cadënë; neꞌdë guënúa lëꞌë rall Jerusalén parë gac cashtigu rall.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Iurë ziazúa nezë, hia mërë guëdchinia Damasco, quierë guëruldë dzë, de repëntë guꞌtë tubi llni catë ziazúa. Nahin tubi llni fuertë nabëdchini nezë lu gubeꞌe.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Gulaga lu guiuꞌu. Lueguë binia tubi voz naguniꞌi lua: “Saulo, ¿pëzielú rzunáldël na?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Iurní gunaꞌbë diꞌdza: “¿Chu lë́ꞌël Dadë?” Iurní guniꞌi voz lua: “Nahia Jesús më Nazaret. Rzunáldël na.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ra nazianúa guná rall lu llni nu nalë́ bëdzëbë rall perë adë bínidiꞌi rall diꞌdzë shtë naguniꞌi lua.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Iurní repia: “Dadë ¿pë rac shtúꞌul guna?” Lëꞌë Dadë Jesús guniꞌi lua: “Guashtë́ ngaꞌli nu guaglaꞌguë shnézël parë Damasco. Ndë guëniꞌi mënë lul guadë nagúnël. Guëniꞌi rall lul pë cusë rnibëꞌa Dios gúnël.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Perë llni bësëaꞌnë na ciegu. Hia ra sahia gunaꞌzi rall guiahia parë guc bëdchinia Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ndë guquëreldë tubi nguiu lëll Ananías. Humildë nall nu canáldëll tëchi lëy nabëquëꞌë Moisés. Grë ra israelitë naquëreldë Damasco, rniꞌi rall Ananías na më zaꞌquë.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías bidë guëná na; iurë bëdchínill, nëll lua: “Bëchi Saulo, guëabrí guënal stubi vueltë”. Iurní lueguë lueguë gubíꞌahia stubi vueltë nu gunahia lu Ananías.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nëll lua: “Dios shtë ra shtádaꞌa gudili më lë́ꞌël dizdë antsë parë gac bë́ꞌal guadë naná voluntá shtë më. Gudili më lë́ꞌël parë guënal lu Jesús naná justë delantë lu Dios nu parë guëquë́ diáguël ra diꞌdzë naguëniꞌi më lul
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 purquë lë́ꞌël nal testigu shtë́hiꞌ. Tsagníꞌil lu ra mënë lu guë́ꞌdchiliu grë lo quë nagunal nu nabínil de lëꞌë më.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Iurneꞌ gua; adë rac ldë́ꞌëdiꞌil. Gua të chubë nísël. Gunaꞌbë lu Jesús parë guëzunë́ më ldúꞌul grë ra duldë shtë́nël.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Iurní bëagría Jerusalén; guahia iáduꞌu ruꞌbë. Guaguëna adorar Dios. Gunahia tubi llni nabësheꞌldë Dios.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Bëluaꞌalú Jesús lua nu guniꞌi më: “Nasesë bëruꞌu Jerusalén purquë adë gúnëdiꞌi mënë cuendë lo quë naguëníꞌil de na”.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Iurní guniaꞌa lu Jesús: “Dadë, ra mënë nanë́ rall lla riahia grë ra iáduꞌu shtë rall parë ruahia ra mënë narialdí lduꞌu lë́ꞌël parë tsa rall prësi. Bëldaga lëꞌë rall lachiguiꞌbë nu rnibë́ꞌahia rau rall galnë́.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Tsana gudini rall Esteban, muzë shtë́nël, zugáꞌahia ndë. Cagniꞌi Esteban dizaꞌquë lu ra mënë. Guca de acuerdë parë gudini rall Esteban. Nu hashtë gupa ra shabë nabëꞌnë ni.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Perë Jesús guniꞌi lua: “Bëagzë́ purquë ziquë shmensajëra, guësheꞌlda lë́ꞌël zitu ladi ra mënë nanádiꞌi më israelitë”.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hashtë puntë rëꞌ bëquë́ diaguë ra mënë shtiꞌdzë Pablo. Iurní guzublú gurushtiá rall; guniꞌi rall: ―Gati nguiu rëꞌ. Gati nguiu rëꞌ. Hiadë rac shtúꞌudiꞌi naꞌa guëná naꞌa lu nguiu rëꞌ.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Gurushtiá rall nu cagruꞌldë rall shabë rall lu mbë nu cagruꞌldë rall iuꞌlli tantë rldë rall.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Iurní gunibëꞌa capitán caguëuꞌ rall Pablo laꞌni cuartel. Nu gunibë́ꞌall guëquëꞌë hiaguë ra suldadë lëꞌë Pablo con chicuti parë guëquebi Pablo pëzielú gurushtiá ra mënë cuntrë lë́ꞌëll.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Perë iurë hia naquëdú Pablo parë guëquëꞌë hiaguë rall lë́ꞌëll, Pablo repi lu menor capitán nazugaꞌanú rall: ―¿Pë napë të derechë guëquëꞌë hiaguë të tubi nguiu nanapë derechë ziquë mënë rumanë, tubi nadë guc condenádëdiꞌi?
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Iurë bini menor capitán lo quë naguniꞌi Pablo, guaguë́ꞌnëll visi lu capitán mayurë. Gúchill: ―Gupë cuidadë lo quë nagúnël con nguiu rëꞌ purquë nall tubi nguiu nanapë derechë ziquë më rumanë.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Iurní guabiꞌguë capitán lu Pablo nu gunaꞌbë díꞌdzëll: ―¿Pë guldil; nápël derechë ziquë mënë rumanë? Pablo bëquebi lu capitán: ―Guldía ni nahin.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Iurní repi capitán lu Pablo: ―Perë gudilla zihani dumí parë bëaca më rumanë. Pablo repi lull: ―Perë na napa derechë ziquë më rumanë purquë dizdë gula, shtada napë raiꞌ derechë ni.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ra naniadëꞌë hiaguë lëꞌë Pablo, bëazë guetë rall. Hiadë gualúdiꞌi bëquëꞌë hiaguë rall lë́ꞌiꞌ. Lo mizmë capitán bëdzë́bëll bëquëdull lëꞌë Pablo purquë bëdë́ꞌëll cuendë Pablo nápiꞌ derechë ziquë më rumanë.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Brëgueꞌlë stubi dzë bëtëá capitán ra jëfë shtë ra bëshuzi nu miembrë shtë Junta Suprema. Bësháꞌquëll Pablo parë bëzull Pablo lu Junta Suprema purquë capitán rac shtúꞌull gac bë́ꞌall niaꞌa pë delitë guëdchiꞌbë ra israelitë cuntrë Pablo.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.