Atos 21
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH
1 Bësëaꞌnë naꞌa ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë parë bëdzepi naꞌa barcu. Bia naꞌa tubldí hashtë tubi dani laꞌni nisë nalë Cos. Brëgueꞌlë guzë́ naꞌa; bëdchini naꞌa hashtë stubi dani laꞌni nisë nalë Rodas. Ndë bëruꞌu naꞌa stubi parë bëdchini naꞌa puertë nalë Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Puertë Pátara bëdiaꞌguëlú naꞌa tubi barcu naguëruꞌu parë Fenicia. Bëdzepi naꞌa barcu ni.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Iurë ziazú naꞌa lu nisë, guná naꞌa lu dani laꞌni nisë nalë Chipre. Bëaꞌnin ladë rubësë catë ziazú barcu. Bia naꞌa hashtë Siria. Bëdchini naꞌa puertë shtë Tiro catë bësëaꞌnë barcu carguë. Ndë bëdietë naꞌa barcu.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Bëdzelë naꞌa ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë nu bëdëaꞌnë naꞌa gadchi dzë con lëꞌë rall. Espíritu Santo bëldaguë llgabë guëc rall lo quë nagac cumplir con Pablo. Guniꞌi rall lu Pablo adë tsádiꞌiꞌ Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Iurë bëzá gadchi dzë, bëruꞌu naꞌa. Grë ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë con tseꞌlë rall nu shini rall, bëꞌnë rall compañi lëꞌë naꞌa hashtë fuërë ciudá. Bëdchini naꞌa ruaꞌ nisëduꞌu. Ndë bëzullibi naꞌa parë biadiꞌdzënú naꞌa Dios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Iurní bëdëꞌnë naꞌa despedir lëꞌë rall con abrasë parë bëdzepi naꞌa barcu. Hia cadë lëꞌë rall bëagrí rall lidchi rall.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Bëruꞌu naꞌa Tiro. Guzë́ naꞌa lu nisë hashtë Tolemaida. Bëdietë naꞌa barcu ndë, nu bëdëꞌnë naꞌa saludar ra narialdí lduꞌu dizaꞌquë nu bëdëaꞌnë naꞌa con lëꞌë rall tubi dzë.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Brëgueꞌlë Pablo con grë nazugaꞌanú lë́ꞌiꞌ, bëruꞌu naꞌa parë bia naꞌa ciudá shtë Cesarea. Ndë bia naꞌa lidchi Felipe el quë narniꞌi dizaꞌquë shtë Jesús lu ra mënë. Antsë bëꞌnë ra poshtë nombrar lëꞌë Felipe ziquë tubi muzë ladi gadchi nguiu naquiꞌdzë alimëntë parë ra prubi. Bëaꞌnënú naꞌa Felipe lídchiꞌ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Napë Felipe tapë shtsáꞌpëll. Guëzá rall lliguënaꞌa; guniꞌi rall enseñansë narunë rall recibir por pudërë shtë Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Hia zihani dzë guquëreldë naꞌa Cesarea tsaná bëdchini tubi më Judea nalë Agabo. Nall muzë shtë Dios nu guníꞌill ra enseñansë nabë́ꞌnëll recibir por pudërë shtë Dios.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Agabo beꞌdë guë́ꞌnëll visitar lëꞌë naꞌa. Gunáꞌzill cinturón shtë Pablo nu bëldíꞌbill guërupë guëaꞌll con guërupë guiáꞌall; guníꞌill: ―Espíritu Santo cagniꞌi zdëꞌë mudë guëldiꞌbi ra israelitë guëaꞌ nashtënë cinturón rëꞌ. Gunë rall intriegu nashtënë cinturón lu ra nanádiꞌi më israelitë. Gaquin Jerusalén.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Iurë bini naꞌa zdëꞌë, lëꞌë naꞌa nu ra më Cesarea bëdëꞌnë naꞌa ruëguë lu Pablo parë adë tsádiꞌi Pablo Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Perë Pablo guniꞌi lu naꞌa: ―Adë rúꞌnëdiꞌi të purquë más rsëbini të lduaꞌa. Masiá iurneꞌ guëldiꞌbi rall na ziquë tubi prësi, nahia cunformë. Masiá quini rall na ciudá Jerusalén, nahia dispuestë gatia por Dadë Jesús.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Adë bëdë́ꞌnëdiꞌi naꞌa gan nazú naꞌa lull. Iurní adë biadíꞌdzëdiꞌi naꞌa más; niétiquë guniꞌi naꞌa lu Pablo: ―Rac shtuꞌu naꞌa gac cumplir voluntá shtë Dios.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Despuësë bëdëꞌnë naꞌa preparar parë bia naꞌa Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Bëldá ra më Cesarea narialdí lduꞌu dizaꞌquë, bëꞌnë rall compañi lëꞌë naꞌa con tubi nguiu më Chipre. Lëll Mnasón. Nápëll tubi lidchi Jerusalén catë bëdëaꞌnë naꞌa. Hia guahietë gualdí lduꞌu Mnasón dizaꞌquë shtë Jesús.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Iurní bëdchini naꞌa Jerusalén; ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, nalë́ bëquitë lduꞌu rall; guná rall lu naꞌa.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Brëgueꞌlë bianú naꞌa Pablo; biadëꞌnë naꞌa visitar lëꞌë Jacobo. Ndë zubë ra mëgulë naná cabësë shchiꞌni Dios.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pablo bë́ꞌniꞌ saludar lëꞌë rall. Iurní biadíꞌdziꞌ tubi por tubi ra cusë nabë́ꞌniꞌ por pudërë shtë Dios ladi ra mënë de stubi naciuni.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Iurë bini ra mëgulë nabiadiꞌdzë Pablo, guniꞌi lul saꞌ rall: “Nalë́ nabënë na Dios. Llëruꞌbë na pudërë shtë më.” Iurní guniꞌi rall lu Pablo: ―Guná Dadë, zihani më israelitë gualdí lduꞌu rall dizaꞌquë. Na rall zihani mili, perë grë rall rniꞌi rall rquiꞌni guianáldaꞌa tëchi lëy shtë Moisés.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Iurneꞌ bini rall de quë lë́ꞌël cagluáꞌal grë ra israelitë naquëreldë stubi lugar, adë gúnëdiꞌi rall cumplir nabëquëꞌë Moisés. Nu bini rall rníꞌil de quë adë gáquëdiꞌi circuncidar ra shini rall, nilë tsaglaꞌguë rall custumbrë shtë́naꞌa.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Pë guëdë́ꞌnaꞌa iurneꞌ? purquë segurë gac bëꞌa rall lë́ꞌël beꞌdë guëzël.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mejurë gúnël lo quë naguëniꞌi naꞌa lul. Nanú tapë nguiu ladi hiaꞌa. Cabezënú rall tubi promësë guëdëꞌë rall lu Dios. Bëꞌnë rall prometer tubi cusë lu më.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Lë́ꞌël biaꞌa lëꞌë rall iáduꞌu parë gunë të ofrecërë bëldá ma ziquë ofrendë parë Dios. Gudilli gashtë shtë rall nu despuësë guëzá të guëgaꞌa të guëc të. Zni guëdëꞌë ra më israelitë cuendë de quë adë nádiꞌi verdá shcuéndël nabini rall, sino quë guëdëꞌë rall cuendë nul canáldël lëy shtë Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Perë ra nanádiꞌi më israelitë nu gualdí lduꞌu raiꞌ dizaꞌquë, hia bëquëꞌë naꞌa lu rall más antsë de quë adë pë quëdíꞌnidiꞌi lduꞌu rall por ra cusë rëꞌ. Niétiquë adë gáudiꞌi rall belë nabëꞌnë ra mënë ofrecërë ziquë ofrendë lu ra ídolo. Nu adë gáudiꞌi rall rënë, nilë belë shtë ra ma nanadë bëshë́ꞌëdiꞌi rënë, nu adë quënúdiꞌi rall saꞌ rall.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Iurní Pablo biaꞌa guëzá tapë nguiu parë bëꞌnë rall según lëy nabëquëꞌë Moisés. Brëgueꞌlë stubi dzë bëꞌnë rall cumplirin. Lueguë guatë́ rall iáduꞌu parë bëꞌnë Pablo visi lu ra bëshuzi pë dzë gunë cadë tubi rall ofrecërë ra ma ziquë ofrendë lu Dios.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Hia mërë gualú guëzá gadchi dzë naguniꞌi Pablo, bëldá ra israelitë nazeꞌdë regiuni Asia, guná rall lu Pablo laꞌni iáduꞌu ruꞌbë. Bëtsatsu rall grë ra mënë nu gunaꞌzi rall lëꞌë Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Gurushtiá rall: ―Lëꞌë të më israelitë, gulë bëꞌnë compañi lëꞌë naꞌa purquë nguiu rëꞌ canzëll grë ladë. Cagluáꞌall ra mënë ldaiꞌ naná cuntrë naciuni shtë hiaꞌa nu cuntrë lëy shtë Moisés nu cuntrë mizmë iáduꞌu shtë Dios. Nu iurneꞌ gulutëll laꞌni iáduꞌu bëldá më griego. Zni quëhúnëll manchar lugar santu rëꞌ.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Zni guniꞌi rall purquë antsë guná rall Pablo canzënúhiꞌ Trófimo ladi ciudá. Trófimo nall më Efeso. Por ni bëꞌnë rall llgabë de quë Pablo biaꞌa lëꞌë Trófimo laꞌni iáduꞌu.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nalë́ bëdzatsu ra mënë guëdubi ciudá nu bëdchini guëlluꞌnë rall iáduꞌu parë guënaꞌzi rall Pablo. Bëshaguiú rall lëꞌë Pablo parë gualdú rall Pablo laꞌni iáduꞌu. Lueguë bësëꞌau rall iáduꞌu.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Hia guc lduꞌu rall niaguini rall Pablo. Iurní gua rsunë lu capitán shtë ra suldadë rumanë de quë grë mënë shtë ciudá nalë́ bëdzatsu rall.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Iurní bëtëá capitán ra suldadë nu ra saꞌ narnibëꞌa capitán. Bëdchini guëlluꞌnë rall catë rë ra mënë. Iurë guná ra mënë lu capitán nu ra suldadë, gulezë bëdëꞌë rall shtë Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Iurní guabiꞌguë capitán; biáꞌall Pablo prësi. Gunibë́ꞌall bëliꞌbi Pablo con chupë cadënë. Despuësë gunaꞌbë diꞌdzë capitán: ―¿Chu na nguiu rëꞌ? ¿Pë bë́ꞌnëll?
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Nalë́ gurushtiá ra mënë nu nalë́ ruidë bëquëꞌë rall. Hia guniꞌi mënë tubi cusë; stubi tantë guniꞌi rall stubi cusë. De mudë adë guasë́diꞌi capitán pë guniꞌi rall. Mejurë biaꞌa capitán lëꞌë Pablo cuartel.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Iurë bëdchini rall ruaꞌ cuartel parë tsepi rall, ra suldadë bëldisi rall lëꞌë Pablo guiaꞌa purquë tantë bëdëá mënë caguini rall lëꞌë Pablo.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Grë ra mënë nacanaldë, gurushtiá rall: ―Gátill; gátill.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Mërë lëꞌë ra suldadë gulutë́ lëꞌë Pablo laꞌni cuartel; Pablo repi lu capitán: ―¿Zac guëniaꞌa lul chupë diꞌdzë? Bëquebi capitán lu Pablo iurní: ―Perë lë́ꞌël rac ruadíꞌdzël griego.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Lëdë lë́ꞌëdiꞌil më egipcio nabëtsatsu ra mënë ca dzë cuntrë gubiernë rumanë? Biaꞌa më egipcio tapë mili nguiu mal hashtë lumë catë nídiꞌi mënë.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Iurní Pablo bëquebi lu capitán: ―Nahia më israelitë. Gula Tarso, ciudá ruꞌbë shtë regiuni Cilicia. Tarso na catë gula. Bëꞌnë favurë, bëneꞌe permisi të guëniꞌinúa ra mënë.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Bëdëꞌë capitán permisi. Iurní guzuldí Pablo lu shquilier catë reꞌpi mënë ruaꞌ cuartel. Bëꞌnë Pablo sëñi con guiáꞌaiꞌ lu ra mënë parë guëac dchi rall. Iurë bëac dchi rall, Pablo guniꞌi lu rall con dizë́ hebreo:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.