Atos 18
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NAA
1 Despuësë de ni, bëruꞌu Pablo Atenas parë ziáꞌaiꞌ ciudá Corinto.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Ndë bëdiaꞌguëlúhiꞌ tubi më israelitë; lëll Aquila. Zeꞌdë nguiu rëꞌ tubi regiuni nalë Ponto. Antsë Aquila nu tséꞌlëll Priscila gubiꞌ rall Italia purquë rëy Claudio gunibëꞌa guëruꞌu grë́tëꞌ më israelitë ciudá Roma. Pablo guagná lëꞌë Aquila lídchiꞌ.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Cumë nápiꞌ mizmë dchiꞌni nanapë Aquila bëáꞌniꞌ lidchi Aquila parë bëꞌnë raiꞌ dchiꞌni. Bëtiꞌbë raiꞌ lari naꞌldë naguëlluiꞌi parë hiuꞌu lari.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Ra dzë narziꞌi lduꞌu mënë, Pablo ria iáduꞌu catë riagníꞌiꞌ dizaꞌquë lu ra mënë. Zihani rall gualdí lduꞌu rall naguniꞌi Pablo, më israelitë nu ra nanádiꞌi më israelitë.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Tsana bëruꞌu Silas nu Timoteo regiuni Macedonia, bëdchini rall Corinto. Iurní Pablo bësëaꞌnëgall dchiꞌni shtënë lari naꞌldë parë guagláꞌguiꞌ niétiquë dchiꞌni shtë dizaꞌquë. Guniꞌinúhiꞌ më israelitë quë Jesús na Cristo el quë nacabezë rall të guëdchíniꞌ guë́ꞌdchiliu.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Perë ra israelitë bëꞌnë rall cuntrë Pablo nu guniꞌi rall diꞌdzë fier guëc Pablo. Repi rall: ―Zeꞌdë guësiguël lëꞌë naꞌa con bishi nanuáꞌal. Iurní Pablo bëdchíbiꞌ shábiꞌ lu ra mënë; nu guníꞌiꞌ: ―Hia beldë guëniaꞌa dizaꞌquë shtë Jesús lu të. Adë në́diꞌi të guaꞌa tëhin. Adë nahia responsablë talë guëniti almë shtë të. Iurneꞌ guziahia lu ra më nanádiꞌi më israelitë.
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Bëruꞌu Pablo iáduꞌu. Ziáꞌaiꞌ lidchi tubi nguiu naquëreldë cuꞌ iáduꞌu, lëll Justo nu runë Justo adorar Dios.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Jëfë shtë iáduꞌu lëll Crispo. Gualdí lduꞌu Crispo Jesucristo con grë shfamili Crispo. Nu zihani mënë Corinto bini rall dizaꞌquë nu gualdí lduꞌu rall nu bëriubë nisë rall.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Tubi gueꞌlë Pablo guná lu Jesús. Bëluaꞌalú më lull nu guniꞌi më: ―Adë rdzë́bëdiꞌil. Guaglaꞌguë guniꞌi dizaꞌquë lu ra mënë
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 purquë na quëhuna compañi lë́ꞌël parë adë chu guënáꞌzidiꞌi lë́ꞌël parë quínidiꞌi rall lë́ꞌël. Napa zihani mënë natsaldí lduꞌi dizaꞌquë ciudá rëꞌ.
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Pablo bëaꞌnë tubi izë guëruldë ciudá Corinto parë cagluáꞌaiꞌ dizaꞌquë shtë Jesús.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Laꞌni ra dzë nacagnibëꞌa Galión; nall gubernadurë shtë regiuni Acaya; ra israelitë bëꞌnë rall cuntrë Pablo nu biaꞌa rall Pablo lu tribunal.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Ndë guniꞌi rall lu gubernadurë: ―Nguiu rëꞌ cagluáꞌall ra mënë nu rialdí lduꞌu mënë shtíꞌdzëll. Rníꞌill lla gunë ra mënë adorar Dios stubi ldaiꞌ naná cuntrë lëy shtë ra më rumanë.
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Hia guzublú Pablo parë guadiꞌdzë Pablo, iurní Galión guniꞌi lu ra israelitë: ―Si talë ndëꞌë rac tratë tubi delitë ruꞌbë ziquë tubi galguti, pues guëquë́ diaga shtiꞌdzë të
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 perë lëdë znídiꞌi. Rac tratë niétiquë lëy shtë të con diꞌdzë nu ra lë nanuaꞌa të. Gulë bëꞌnë rëglë asuntë ni lo mizmë lëꞌë të. Adë nahia juësi shtë ra cusë naquëhunë të.
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Iurní bëgú Galión ra mënë lu tribunal shtë́nëll.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Grë ra griego gunaꞌzi rall lëꞌë Sóstenes parë bëdëꞌë galnë́ rall delantë lu gubernadurë. Sóstenes nall jëfë shtë iáduꞌu, perë lëꞌë gubernadurë hiadë bë́ꞌnëdiꞌi casë nacanihunë ra mënë.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Bëaꞌnë Pablo zihani dzë ciudá Corinto. Despuësë bë́ꞌniꞌ despedir ra më narialdí lduꞌi dizaꞌquë nu béꞌpiꞌ barcu con Priscila nu Aquila parë ziaꞌa raiꞌ regiuni Siria. Antsë tsepi raiꞌ barcu puertë nalë Cencrea, bëgaꞌa mënë guëc Pablo. Zni bë́ꞌniꞌ cumplir tubi promësë lu Dios.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Tsana bëdchini raiꞌ ciudá Efeso, Pablo bësëáꞌniꞌ lëꞌë Priscila nu Aquila. Guáhiꞌ iáduꞌu shtë ra israelitë. Ndë biadiꞌdzënúhiꞌ ra mënë nardëá.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Ra mënë bëꞌnë ruëguë lu Pablo parë guëáꞌniꞌ más tiempë con lëꞌë rall perë Pablo adë në́diꞌiꞌ.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Mejurë bë́ꞌniꞌ despedir ra mënë; répiꞌ: ―Rquiꞌni tsahia Jerusalén parë sua pendientë lu laní nazeꞌdë. Con voluntá shtë Dios guëabría stubi vueltë con lëꞌë të. Beꞌpi Pablo barcu. Gubiꞌll Efeso.
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Despuësë bëdchíniꞌ puertë Cesarea nu guall Jerusalén parë guaguë́ꞌniꞌ saludar grë ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë ciudá Jerusalén. Lueguë bëagriꞌ parë Antioquía.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Zihani tiempë guquëréldiꞌ ciudá Antioquía. Despuësë bërúꞌuiꞌ stubi vueltë parë guaguë́ꞌniꞌ visitar ra mënë narialdí lduꞌi Dios regiuni shtë Galacia nu Frigia. Guniꞌinú Pablo lëꞌë rall tsaglaꞌguë rall firmë shnezë Dios.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Bëdchini tubi nguiu ciudá Efeso; lëll Apolos. Nall më israelitë. Gúlëll ciudá Alejandría. Nalë́ nasini guëc Apolos parë ruadíꞌdzëll dizaꞌquë shtë Dios. Bien bëluáꞌall nu guasëll Sagradas Escrituras.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Nanëll bidë Jesús guë́ꞌdchiliu parë gunë më salvar ra mënë natsaldí lduꞌi lëꞌë më. Con guëdubinú ldúꞌull bëluáꞌall ra mënë chu na Jesús. Bien nanëll Juan Bautista bëchuꞌbë nísiꞌ ra mënë perë gáꞌadiꞌi guc bë́ꞌadiꞌill ra nacanaldë Jesús rriubë nisë rall ziquë shmënë Jesús.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Apolos adë bëdzë́bëdiꞌi guníꞌill lu ra mënë laꞌni iáduꞌu, perë iurë bini Priscila nu Aquila naguniꞌi Apolos, gunaꞌbë rall lëꞌë Apolos stubi ladë. Biadiꞌdzënú rall lëꞌë Apolos ra cusë nadë riasë́diꞌill de quë Jesús bëshéꞌldiꞌ Espíritu Santo parë cuezënúhiꞌ lëꞌë mënë narialdí lduꞌi Dios.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Tsana bëꞌnë Apolos llgabë të́dëll regiuni shtë Acaya, ra më Efeso narialdí lduꞌi Dios, bëꞌnë rall compañi lëꞌë Apolos parë tsáhiꞌ ndë. Bëquëꞌë rall tubi cartë lu ra mënë Acaya të parë gunë rall recibir Apolos. Iurë bëdchini Apolos Acaya, nalë́ bë́ꞌnëll compañi ra shmënë Jesús parë cagsëꞌdë rall shtiꞌdzë Dios. Más antsë Dios bëꞌnë compañi lëꞌë rall parë tsaldí lduꞌu rall dizaꞌquë.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Biꞌldi Apolos laꞌni Sagradas Escrituras lu ra mënë israelitë. Bëluáꞌall de quë Jesús na Cristo nabësheꞌldë Dios lu guë́ꞌdchiliu hashtë guc rall cunformë lo quë naguniꞌi Apolos.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.