Atos 16
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH
1 Bëdchini Pablo nu Silas guëꞌdchi Derbe nu Listra. Ndë bëdiaꞌguëlú raiꞌ tubi nguiu narialdí lduꞌi dizaꞌquë; lëll Timoteo. Shniꞌa Timoteo na më israelitë; lëꞌë quë lëꞌë rialdí lduꞌi dizaꞌquë. Perë shtadë Timoteo na më griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Grë ra mënë narialdí lduꞌi dizaꞌquë naquëreldë Listra nu Iconio, rniꞌi rall na Timoteo tubi nguiu demasiadë humildë nu zaꞌquë.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Guchi Pablo lu Timoteo parë tsanáldëll lëꞌë raiꞌ. Nu bëꞌnë Pablo circuncidar lëꞌë Timoteo ziquë na custumbrë shtë ra më israelitë. Zni bë́ꞌniꞌ parë adë bëldë́diꞌi më israelitë con lëꞌë Pablo. Grë ra israelitë naquëreldë lugar ni, nanë́ rall shtadë Timoteo nall më griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Grë ra guëꞌdchi nardëdë raiꞌ, ruadiꞌdzënú raiꞌ ra mënë narialdí lduꞌi dizaꞌquë. Quëadiꞌdzë raiꞌ rsunë nabëdëꞌë mëgulë naná cabësë shchiꞌni Dios Jerusalén të parë guëzuꞌbë diaguë rall.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ra mënë narialdí lduꞌi Dios, guc rall más firmë lu ra dizaꞌquë shtë Jesús. Dzë con dzë guaruꞌbë grupë shtë shmënë Dios cadë guëꞌdchi.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Adë bësáꞌnëdiꞌi Espíritu Santo naluaꞌa raiꞌ dizaꞌquë lu ra mënë naquëreldë regiuni shtë Asia. Por ni gudëdë raiꞌ ra regiuni shtë Frigia nu Galacia parë bëdchini raiꞌ la raya shtë Misia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ndë bëꞌnë raiꞌ llgabë niutë́ raiꞌ regiuni shtë Bitinia perë Espíritu Santo adë bësáꞌnëdiꞌiꞌ niutë́ raiꞌ ndë.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Mejurë gudëdë nezë raiꞌ hashtë Misia parë guietë raiꞌ puertë shtë Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ndë bëluaꞌalú tubi nguiu lu Pablo gueꞌlë. Gunáhiꞌ tubi nguiu më Macedonia. Zuldí mënë ni nu rúnëll ruëguë lu Pablo. Rníꞌill: “Cha regiuni shtë naꞌa Macedonia parë gúnël compañi lëꞌë naꞌa”.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Iurë gudëdë guná Pablo lëꞌë nguiu, na Lucas nacaquëaꞌa librë rëꞌ, bëdëꞌnë naꞌa preparar viajë shtënë naꞌa parë guziá naꞌa Macedonia purquë Dios cagnaꞌbë lëꞌë naꞌa guëdiaꞌa naꞌa dizaꞌquë parë ra mënë shtë Macedonia.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Puertë Troas bëdzepi naꞌa laꞌni barcu parë zia naꞌa tubldí laꞌni nisë hashtë Samotracia. Samotracia na tubi dani laꞌni nisëduꞌu. Hashtë stubi dzë bëdchini naꞌa puertë Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 De Neápolis bëruꞌu naꞌa parë Filipos. Filipos na tubi guëꞌdchi más llëruꞌbë lu grë ra guëꞌdchi shtë Macedonia. Quëreldë ra më rumanë ndë, nu grë ra më shtë guëꞌdchi bëꞌnë rall rëspëti lëy shtë ra rumanë. Guquëreldë naꞌa Filipos bëldá dzë.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tubi dzë nabëziꞌi lduꞌu mënë, bëruꞌu naꞌa ruaꞌ guëꞌdchi parë bia naꞌa ruaꞌ tubi guëëꞌgu. Ra mënë bëneꞌe rsunë ndë nanú tubi lugar catë ruadiꞌdzënú rall Dios. Lugar ni guzubë naꞌa parë guëniꞌi naꞌa dizaꞌquë lu ra naꞌa nabëdëá ngaꞌli.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ladi ra naꞌa ni nanú tubi naꞌa lë Lidia. Zéꞌdëll guëꞌdchi shtë Tiatira. Nu rtuuꞌll lari zaꞌquë color moradë. Naꞌa ni gualdí lduꞌi Dios perë adë guënë́diꞌill chu na Jesús. Bëdëꞌë më llgabë parë guasëll nu gualdí ldúꞌull dizaꞌquë nacagniꞌi Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Lidia bëriubë nísëll con shfamílill. Iurní guníꞌill lu naꞌa: ―Si talë nanë́ të nahia shmënë Jesús, gulë gudeꞌe lidcha të guëaꞌnë të bëldá dzë. Lidia bë́ꞌnëll ruëguë lu naꞌa hashtë bëdëaꞌnë naꞌa lídchill.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Guzac naꞌa tubi vueltë iurë zia naꞌa lugar catë guëdiaꞌa diꞌdzënú naꞌa Dios, bëdiaꞌguëlú naꞌa tubi lliguënaꞌa. Nápëll tubi mëdzabë laꞌni ldúꞌull. Rúnëll divini por pudërë shtë mëdzabë. Guníꞌill ra cusë nagac con ra mënë. Zni bë́ꞌnëll gan zihani dumí parë ra shlámëll.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Lliguënaꞌa ni bidë náldëll lëꞌë naꞌa con Pablo. Fuertë guníꞌill: ―Dios nacabezë gubeꞌe, bësheꞌldë më ra nguiu rëꞌ. Cagluaꞌa rall nezë parë gac salváraꞌa.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Zihani dzë bëꞌnë lliguënaꞌa rëꞌ zdëꞌë. Glli, glli, fuertë guníꞌill; bidë náldëll lëꞌë naꞌa. Perë bëldë́ Pablo nu guníꞌiꞌ lu mëdzabë nananú laꞌni lduꞌu lliguënaꞌa: ―Con pudërë nabëneꞌe Jesucristo guiahia, rniaꞌa lul por lë shtë më, bëruꞌu laꞌni lduꞌu naꞌa rëꞌ. Lueguë lueguë iurní bëruꞌu espíritu dzabë.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Iurë guná shlamë shtë lliguënaꞌa, hiadë nídiꞌi mudë gunë rall gan dumí con pudërë nagúpëll, gunaꞌzi rall Pablo nu Silas. Guagsëaꞌnë rall lëꞌë raiꞌ lu gubiernë nazubë culaꞌni galërë.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Bëagnú rall lëꞌë raiꞌ lu ra juësi nu guniꞌi rall: ―Nguiu rëꞌ na rall mënë israelitë. Cagtsatsu rall mënë ciudá shtë hiaꞌa.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Cagluaꞌa rall creenci adë nádiꞌi de acuerdë con lëy rumanë. Adë nídiꞌi mudë guianáldaꞌa tëchi rall purquë na hiaꞌa më rumanë.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Iurní bëdzatsu mënë cuntrë Pablo nu Silas. Gunibëꞌa gubiernë parë bëruꞌu shabë Pablo nu Silas parë bëdëꞌë hiaguë rall lëꞌë raiꞌ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Despuësë huë́tëꞌ bëdëꞌë hiaguë rall lëꞌë raiꞌ, bëldaguë rall lëꞌë raiꞌ lachiguiꞌbë. Nu gunibëꞌa rall lu carcelërë parë gápëll lëꞌë raiꞌ con cuidadë.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Iurë bëꞌnë carcelërë recibir Pablo nu Silas, guagsëáꞌnëll lëꞌë raiꞌ hashtë tubi cuartë namás dchiꞌchi. Ndë bë́ꞌnëll segurë; bëgáꞌsëll guëaꞌ raiꞌ laꞌni tablë nalë cepo.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Iurë guc guëruldë gueꞌlë, lëꞌë Pablo nu Silas quëadiꞌdzënú raiꞌ Dios nu quëuꞌldë ruaꞌ raiꞌ cantë lu Dios. Los de más prësi nananú ndë, caquë́ diaguë rall.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 De repëntë bëdchini tubi llu ruꞌbë nabësëniꞌbi hashtë cimientë shtë lachiguiꞌbë. Grë ra puertë shtë lachiguiꞌbë, bëllaꞌlin nu ra cadënë naliꞌbi guiaꞌa ra prësi, gulaguë rahin lu guiuꞌu.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Iurní gubani carcelërë; gunall ruaꞌ puertë llaꞌlë rahin. Gulull spadë shtë́nëll parë quínill lo mizmë lë́ꞌëll. Bë́ꞌnëll llgabë grë ra prësi bëlluꞌnë.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Perë Pablo gunall pë nihunë carcelërë nu fuertë guniꞌi Pablo: ―Adë rguínidiꞌi lë́ꞌël. Grë naꞌa zugaꞌa naꞌa ndëꞌë.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Lueguë iurní gunaꞌbë carcelërë tubi llni. Guatë́ guëllúꞌnëll catë zugaꞌa ra prësi. Nalë́ rchíꞌchill tantë rdzë́bëll. Bëzullíbill lu Pablo nu Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Iurní gulull lëꞌë raiꞌ lachiguiꞌbë nu gunaꞌbë díꞌdzëll lu raiꞌ: ―Dadë, guniꞌi lua ¿lla guna parë gac salvara?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Iurní repi raiꞌ: ―Guëdubinú ldúꞌul tsaldí ldúꞌul Jesucristo, lë́ꞌël con grë shfamílil parë gunë Dios salvar lëꞌë të.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Iurní biadiꞌdzënú Pablo nu Silas lëꞌë carcelërë dizaꞌquë, lë́ꞌëll con grë shfamílill naquëreldë lídchill.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Mizmë gueꞌlë ni carcelërë gudíbill lu ridë catë bëdiaꞌa hiaguë ladi raiꞌ. Lueguë carcelërë con shfamílill bëriubë nisë rall.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Iurní biaꞌa carcelërë lëꞌë raiꞌ lídchill parë bëdë́ꞌëll nagudáu raiꞌ. Nalë́ rquitë lduꞌu shfamili carcelërë purquë grë rall hia gualdí lduꞌu rall dizaꞌquë.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Brëgueꞌlë rsili, ra gubiernë bësheꞌldë ra suldadë lu carcelërë parë guëdëꞌë carcelërë libertá lëꞌë Pablo nu Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Repi carcelërë lu Pablo: ―Bëdchini suldadë shtë gubiernë parë guënehia libertá lëꞌë të. Iurneꞌ guziaꞌa të con bien.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Perë Pablo guniꞌi lu ra suldadë: ―Adë chu guëruꞌu. Ra gubiernë bëꞌnë bëdiaꞌa hiaguë naꞌa lu ra mënë. Adë bë́ꞌnëdiꞌi rall juzgar lëꞌë naꞌa según lëy rumanë, nu nadapë naꞌa lo mizmë derechë nanapë më rumanë. Bëtiaꞌa rall lëꞌë naꞌa lachiguiꞌbë nu iurneꞌ rac shtuꞌu rall cu të lëꞌë naꞌa llgaꞌchi. Pues guidë ldu rall lëꞌë naꞌa lo mizmë lëꞌë rall.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ra suldadë bëaguënú rall rsunë lu ra gubiernë grë naguchi Pablo lu rall. Bëdzëbë ra gubiernë iurë bini rall Pablo nu Silas napë rall derechë cumë më rumanë.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Gua ra gubiernë ruaꞌ lachiguiꞌbë. Guadiꞌdzënú rall lëꞌë Pablo nu Silas; guniꞌi rall: ―Gulë bëꞌnë dispensar lëꞌë naꞌa por lo quë nabëdëꞌnë naꞌa. Iurní bëgú rall lëꞌë raiꞌ. Guniꞌi rall: ―Gulë bëꞌnë favurë; gulë bëruꞌu guëꞌdchi shtë naꞌa.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Bëruꞌu Pablo nu Silas lachiguiꞌbë parë ziaꞌa raiꞌ lidchi Lidia. Despuësë guniꞌinú raiꞌ lu ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë; guniꞌi raiꞌ: ―Gulë gac firmë con diꞌdzë shtë Jesús. Iurní bëruꞌu raiꞌ ciudá ni.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.