Atos 15
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH
1 Tiempë dzë ni bëdchini bëldá nguiu Antioquía. Na rall më Judea. Guzublú cagluaꞌa rall ra mënë narialdí lduꞌi dizaꞌquë. Guniꞌi rall: ―Parë gac salvar të napë quë gunë të cumplir custumbrë riuguë tubi partë delicadë shtë ngulëꞌnë ziquë bëquëꞌë Moisés laꞌni lëy parë guëdë́ꞌnaꞌa cumplir.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pablo nu Bernabé biadiꞌdzënú raiꞌ ra nguiu rëꞌ llëduni tiempë hashtë gudildi diꞌdzë rall. Por fin ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, bëꞌnë rall nombrar Pablo nu Bernabé con sëbëldá nguiu parë ziaꞌa rall Jerusalén. Guaguëꞌnë rall rëglë asuntë ni con los de más ra poshtë con ra mëgulë naná cabësë shtë ra më narialdí lduꞌi Dios.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Bësheꞌldë ra më Antioquía lëꞌë raiꞌ. Gudëdë raiꞌ ra regiuni shtë Fenicia nu Samaria. Quëadiꞌdzë raiꞌ shtiꞌdzë Dios lu ra mënë narialdí lduꞌi dizaꞌquë. Guniꞌi raiꞌ lu ra mënë nanarë́ catë ziaꞌa raiꞌ, grë lo quë nabëꞌnë Dios con ra mënë de stubi naciuni, cumë bëagrí lduꞌu rall con Dios nu bësaꞌnë rall creenci gushë parë zianaldë rall shnezë Dios. Grë ra më narialdí lduꞌi dizaꞌquë, bini rall shtiꞌdzë Pablo nu Bernabé. Nalë́ bëquitë lduꞌu rall.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Tsana bëdchini raiꞌ Jerusalén, ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë bëꞌnë rall recibir lëꞌë raiꞌ con llëruꞌbë cariñi. Zubënú ra mënë rëꞌ ra poshtë nu ra mëgulë naná cabësë ladi grupë shtë raiꞌ. Pablo nu Bernabé guzublú biadiꞌdzë raiꞌ grë ra cusë nabëꞌnë Dios con lëꞌë raiꞌ, cumë ziquë mënë stubi naciuni gualdí lduꞌu rall dizaꞌquë.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Perë iurní bëldá ra fariseo narialdí lduꞌi shtiꞌdzë Jesús, guasuldí rall nu guniꞌi rall: ―Rquiꞌni riuguë duꞌpë partë delicadë shtë nanádiꞌi më israelitë parë gac salvar rall. Cha guëdë́ꞌnaꞌa obligar lëꞌë rall tsanaldë rall tëchi lëy shtë Moisés. Gac salvar rall iurní.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Bëdëá ra poshtë nu ra mëgulë parë bësëꞌdë rall diꞌdzë rëꞌ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Llëduni tiempë biadiꞌdzë rall. Iurní guasuldí Pedro nu guníꞌiꞌ: ―Rniaꞌa lu grë të narialdí lduꞌi dizaꞌquë, cumë ziquë nanë́ të hia ziaꞌa tiempë gudili Dios na entrë lëꞌë të. Nu bësheꞌldë më na parë guagniaꞌa dizaꞌquë shtë më lu ra mënë nanádiꞌi më israelitë. Nu gualdí lduꞌu rall dizaꞌquë.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Dios rna laꞌni lduꞌu ra mieti; bëꞌnë më recibir lëꞌë raiꞌ cumë ziquë shini më. Bëdëꞌë më Espíritu Santo parë cuezënúhiꞌ lëꞌë raiꞌ igual ziquë bëdëꞌë më Espíritu Santo parë lëꞌë hiaꞌa.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Quëhunë Dios compañi lëꞌë raiꞌ igual ziquë lëꞌë hiaꞌa masiá adë nádiꞌi raiꞌ më israelitë. Bëzunë́ më laꞌni lduꞌu raiꞌ purquë gualdí lduꞌu raiꞌ dizaꞌquë shtë më.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Aunquë lëꞌë të nanë́ të Dios quëhunë më salvar lëꞌë raiꞌ, siemprë riaglaꞌguë rniꞌi të tsanaldë raiꞌ tëchi lëy shtë Moisés. Nahin tubi lëy dushë parë lëꞌë rall; nilë ra shtadë guëlú hiaꞌa, nilë lëꞌë hiaꞌa adë bëdë́ꞌnëdiꞌiaꞌa cumplir lëy ni. Nahin tubi lëy dushë parë lëꞌë hiaꞌa. Adë chu gúnëdiꞌi gan gunë cumplirin.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Perë lëꞌë hiaꞌa bien nanë́ hiaꞌa, bëꞌnë më salvar lëꞌë hiaꞌa ndigá. Rniaꞌa lu të na rall shini më purquë nalë́ guc shtuꞌu më lëꞌë ra nanádiꞌi më israelitë. Nu na Jesús Shtadë shtë grë ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Grë rall bëac dchi nu bëquë́ diaguë rall; iurní Bernabé nu Pablo guzublú biadiꞌdzë raiꞌ lla gua raiꞌ ladi ra mënë de stubi naciuni. Nu bëꞌnë Dios zihani milagrë por lëꞌë raiꞌ. Dios bënëac zihani clasë galguidzë.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Iurë gualú biadiꞌdzë raiꞌ, Jacobo guasuldí nu guníꞌiꞌ lu ra mënë: ―Iurneꞌ guadiꞌdza lu të narialdí lduꞌu dizaꞌquë; gulë bëquë́ diaguë.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Pedro biadiꞌdzë lu hiaꞌa lla bëꞌnë Dios. Dzë ni por primërë vueltë gudili më ra nanádiꞌi më israelitë parë gac rall shmënë më.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ndëꞌë bëruꞌuin de acuerdë con lo quë nabëquëꞌë ra profetë laꞌni Sagradas Escrituras tiempë guahietë. Rniꞌi rahin zdëꞌë:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Por ni rniaꞌa lu të shgaba. Adë pë gunënúdiꞌi hiaꞌa con ra nanádiꞌi mënë israelitë perë bëabrí lduꞌu rall con Dios. Adë chu gúnëdiꞌi obligar lëꞌë rall parë tsanaldë rall lëy shtë Moisés.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Perë guëquëꞌë hiaꞌa lu rall parë adë gáudiꞌi rall belë shtë ra ma narunë ra mënë ofrecërë ziquë ofrendë lu ra ídolo. Nu adë guëquënúdiꞌi rall saꞌ rall, nu adë gáudiꞌi rall rënë, nilë belë shtë ra ma nadë bëshë́ꞌëdiꞌi rënë.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Hia por llëduni tiempë biꞌldi ra mënë lëy nabëquëꞌë Moisés cadë iáduꞌu shtë rall, nu cadë dzë nabëziꞌi lduꞌu rall cagluaꞌa mësë lëꞌë rall nabëquëꞌë Moisés.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Iurní ra poshtë con ra mëgulë naná cabësë nu grë ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, gudili rall bëldá nguiu ladi lo mizmë saꞌ rall parë bësheꞌldë rall lëꞌë raiꞌ Antioquía con Pablo nu Bernabé. Bëꞌnë rall nombrar Silas con Judas. Judas stubi lëll Barsabás. Na rall nguiu më ruꞌbë ladi ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Bëntsaꞌu ra poshtë tubi cartë parë biaꞌa raiꞌ narniꞌi: “Lëꞌë naꞌa ra poshtë nu ra mëgulë nu grë ra narialdí lduꞌu dizaꞌquë shtë Jesús naquëreldë Jerusalén, rsheꞌldë naꞌa tubi saludë parë grë ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, ra nanádiꞌi më israelitë. Rsheꞌldë naꞌa tubi saludë lëꞌë të grë ra naquëreldë Antioquía nu ra naquëreldë regiuni Siria nu Cilicia.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Nanë́ naꞌa bëruꞌu bëldá nguiu ladi naꞌa. Bidë rall ciudá shtë të parë bidë guëniꞌi rall lu të rquiꞌni tsanaldë të tëchi lëy nabëquëꞌë Moisés parë gac salvar të. Perë adë bëshéꞌldëdiꞌi naꞌa lëꞌë rall. Niétiquë bidë guëchili rall shgabë të; rnibëꞌa rall gac circuncidar të nu gunë të cumplir lëy shtë Moisés.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Por ni bëdzú naꞌa de acuerdë lu juntë shtë naꞌa parë gudili naꞌa bëldá nguiu ladi naꞌa parë guidë guëná raiꞌ lëꞌë të. Bësheꞌldë naꞌa lëꞌë raiꞌ con Pablo nu Bernabé, nguiu narac shtuꞌu hiaꞌa.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bernabé nu Pablo na raiꞌ nguiu nabëdchiꞌbë ra vidë shtë raiꞌ lu galguti iurë guagniꞌi raiꞌ dizaꞌquë shtë Jesucristo, Shtádaꞌa, lu ra mënë.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Cagsheꞌldë naꞌa lu të Judas nu Silas parë guëniꞌi rall lu të ra cusë nazeꞌdë laꞌni cartë nanuaꞌa rall.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Bëuuꞌ lduꞌu Espíritu Santo nu bëuuꞌ lduꞌu naꞌa parë adë guëdchíꞌbëdiꞌi naꞌa ni tubi lëy dushë guëc të. Sulamëntë runë tucarë gunë të cumplir ra cusë nazeꞌdë laꞌni cartë catë rniꞌi:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Adë gau të belë shtë ra ma nabëꞌnë mënë ofrecer ziquë ofrendë lu ra ídolo, nu adë gau të rënë, nilë belë shtë ra ma nanadë bëshë́ꞌëdiꞌi rënë, nu adë rquënúdiꞌi të saꞌ të. Talë gapë të lëꞌë të lu grë ra cusë rëꞌ, zia të bien. Ndëꞌë gualú cartë. Guëaꞌnë të con Dios.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Iurní bëruꞌu raiꞌ parë ziaꞌa raiꞌ Antioquía. Ndë bëtëá raiꞌ grë ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë. Bëdëꞌë raiꞌ cartë guiaꞌa ra mënë nabëdëá ngaꞌli.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Iurë biꞌldi rall cartë, nalë́ bëquitë lduꞌu rall nu gurëdchí lduꞌu rall por lo quë naguniꞌi laꞌni cartë.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas nu Silas bëꞌnë rall recibir tubi pudërë shtë Dios parë guëniꞌi rall ra cusë narac shtuꞌu Dios. Biadiꞌdzë raiꞌ con llëruꞌbë pudërë shtë më. Con zihani diꞌdzë naguniꞌi raiꞌ lu ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, bëaꞌnë ra mënë ni más firmë parë tsanaldë rall shnezë Dios.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Bëaꞌnë raiꞌ tubi tiempë ciudá Antioquía. Despuësë ra narialdí lduꞌi Jesús bëꞌnë rall despedir lëꞌë raiꞌ parë bëabrí raiꞌ Jerusalén. Guniꞌi rall lu raiꞌ: ―Dushquilli Dios, bidë guëná të lëꞌë naꞌa. Guzëá të con bien.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Silas adë bëabrídiꞌiꞌ Jerusalén; bëáꞌniꞌ Antioquía.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pablo con Bernabé bëaꞌnë raiꞌ Antioquía parë guaglaꞌguë guëniꞌi raiꞌ dizaꞌquë lu ra mënë. Con stubi tantë ra nguiu, cagluaꞌa raiꞌ mënë dizaꞌquë shtë Jesús.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Gudëdë bëldá dzë, iurní Pablo guniꞌi lu Bernabé: ―Cha guiá guëgná hiaꞌa nia gua ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, grë ra ciudá catë biagluaꞌa hiaꞌa ra mënë antsë.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bernabé guc ldúꞌiꞌ niuaꞌa raiꞌ Juan Marcos
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 perë Pablo adë në́diꞌiꞌ nianaldë Juan Marcos purquë más antsë bësëaꞌnëgá Juan Marcos lëꞌë raiꞌ lugar nalë Panfilia.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Gudildi diꞌdzë raiꞌ por cuendë rëꞌ nu bësaꞌnë saꞌ raiꞌ. Bernabé biaꞌa Juan Marcos parë ziaꞌa raiꞌ Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pablo gudili lëꞌë Silas parë tsanaldë Silas lë́ꞌiꞌ. Ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë, biadiꞌdzënú raiꞌ lëꞌë më parë gunë më compañi lëꞌë Pablo nu Silas iurná guziaꞌa raiꞌ lu shchiꞌni më.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Iurní Pablo nu Silas bëruꞌu raiꞌ nu gudëdë raiꞌ regiuni shtë Siria nu Cilicia. Guagniꞌi raiꞌ lu ra narialdí lduꞌi dizaꞌquë parë tsaglaꞌguë rall firmë shnezë Dios.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.