Atos 12
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC
1 Tiempë ni rëy Herodes nalë́ guzunáldëll bëldá ra shmënë Jesús.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Gunibë́ꞌall guti Jacobo, bëchi Juan. Gudini rall lë́ꞌiꞌ con spadë.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herodes guná nalë́ rëuuꞌ lduꞌu ra më israelitë nu guc lduꞌu Herodes guënáꞌzill Pedro. Dzë ni bëꞌnë tucarë laní naráu ra më israelitë guetështildi sin levadurë.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Gunaꞌzi rall Pedro prësi; Herodes gunibëꞌa tsa Pedro lachiguiꞌbë nu gunibë́ꞌall tapë grupë suldadë gapë rall lëꞌë Pedro. Cadë tapëgá suldadë tubi grupë. Bëꞌnë Herodes llgabë niagull Pedro delantë lu ra mënë despuësë de laní Pascu.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nalë́ segurë nanú Pedro lachiguiꞌbë purquë quëhapë ra suldadë lë́ꞌëll. Perë ra mënë narialdí lduꞌi dizaꞌquë, ziaglaꞌguë quëhunë raiꞌ orar dzë la gueꞌlë. Con guëdubinú lduꞌu rall cagniꞌinú rall lëꞌë më por shcuendë Pedro.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Herodes bëꞌnë llgabë guëgull Pedro lachiguiꞌbë; tsagsáꞌnëll Pedro lu ra mënë grëgueꞌlë. Pedro nagaꞌsi lachiguiꞌbë. Líꞌbiꞌ con chupë cadënë. Nu quëhapë chupë suldadë lë́ꞌiꞌ. Stubi shcuaꞌa suldadë zu ruaꞌ lachiguiꞌbë.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Iurní bëdchini tubi ianglë shtë Dios laꞌni lachiguiꞌbë nu guꞌtë tubi llni. Ianglë bëníꞌbiꞌ lëꞌë Pedro parë guëbániꞌ. Bëcuaꞌñi ianglë lëꞌë Pedro nu répiꞌ lu Pedro: ―Nasesë guashtë́. Lueguë bëruꞌu ra cadënë naliꞌbi guiaꞌa Pedro.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Lëꞌë ianglë repi lúhiꞌ: ―Bëshiꞌi dchiꞌchi láꞌnil nu bëquëꞌë shráchil. Iurní bëꞌnë Pedro gan, repi ianglë lull: ―Gutë shábël nu gudeꞌe naldë na.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pedro bëruꞌu; zianáldiꞌ tëchi ianglë. Adë rac bë́ꞌadiꞌiꞌ gu nahin verdá lo quë naquëhunë ianglë con lë́ꞌiꞌ. Llúaꞌaiꞌ caniꞌi shcáꞌldëll.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Gudëdë raiꞌ lu ra primërë puertë guiꞌbë naná parë nezë shtë ciudá; iubi puertë bëllaꞌlë parë bëruꞌu raiꞌ. Iurë guzë́ raiꞌ tubi nezë, lëꞌë ianglë bësáꞌniꞌ lëꞌë Pedro.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Iurní bëdë́ꞌëiꞌ cuendë; guníꞌiꞌ laꞌni ldúꞌiꞌ: ―Iurneꞌ sí, rdë́ꞌëhia cuendë, Dios bësheꞌldë ianglë shtë́niꞌ parë bëldáꞌaiꞌ na guiaꞌa Herodes. Bëldáꞌaiꞌ na guiaꞌa ra mënë israelitë, grë lo quë naguc lduꞌu rall nihunënú rall na.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Iurë quëhúniꞌ llgabë, ziáꞌaiꞌ lidchi María, shniꞌa Juan Marcos. Ndë zihani mënë rë ra. Quëhunë rall ruëguë lu Dios parë guëruꞌu Pedro lachiguiꞌbë.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Iurë bësëdchi Pedro ruaꞌ puertë, bëruꞌu tubi criadë; lëll Rode. Guagnall niaꞌa chu ndë nacagnaꞌbë ruaꞌ nezë.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Perë iurë guc bë́ꞌall chaꞌ Pedro, por tantë bëquitë ldúꞌull, adë bësháꞌlëdiꞌill ruaꞌ nezë sino quë guagllúꞌnëll; guagníꞌill lu ra mënë nazubë laꞌni hiuꞌu. Répill lu rall: ―Pedro zugaꞌa ruaꞌ nezë.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Iurní repi rall lu Rode: ―Rac túntël rníꞌil zniꞌi. Perë Rode guniꞌi: ―Guldía, Pedro ndë nazugaꞌa ruaꞌ nezë. Perë ra nazubë laꞌni hiuꞌu rniꞌi rall: ―Lë́ꞌëdiꞌi Pedro sino ianglë shtënë Pedro gudëdë.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Perë Pedro nianá cagsë́dchiꞌ ruaꞌ nezë. Iurë bëshaꞌlë rall ruaꞌ puertë nu guná rall lu Pedro, nalë́ bëdzëguëëꞌ lduꞌu rall.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pedro bëꞌnë sëñi con guiáꞌaiꞌ të guëac dchi rall. Iurní guniꞌi Pedro, bëldaꞌa Dadë Jesús lë́ꞌëll lachiguiꞌbë. Répiꞌ: ―Gulë biadiꞌdzë ndëꞌë lu Jacobo nu lu ra grë narialdí lduꞌi dizaꞌquë shtë Jesús. Iurní bëruꞌu Pedro parë ziáꞌaiꞌ stubi lugar.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Iurë brëgueꞌlë, nalë́ rdzëbë ra suldadë. Nezë rëꞌ nezë rëꞌ ziaꞌa rall niaꞌa gua Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Gunibëꞌa Herodes tsatili rall lëꞌë Pedro perë cumë adë bëdzélëdiꞌi rall Pedro, rëy Herodes gunaꞌbë díꞌdzëll shcuendë Pedro. Iurní gunibëꞌa Herodes gati ra suldadë. Despuësë bëruꞌu Herodes Judea parë ziaꞌa guëquëréldëll guëꞌdchi Cesarea.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Nalë́ rldënú Herodes ra mënë naquëreldë ra guëꞌdchi Tiro nu Sidón, perë lëꞌë ra mënë gurë́ rall de acuerdë parë gunaꞌbë rall en paz lu rëy purquë lu guiuꞌu shtë rëy rruꞌu naráu ra mënë shtë Tiro nu Sidón. Tubi grupë mënë shtë guëꞌdchi rëꞌ, gulutë́ rall amistá con Blasto, tubi muzë ruꞌbë shtë rëy. Blasto guagniꞌinull lëꞌë rëy parë guꞌ en paz.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Herodes bëzú tubi tërmë lu rall parë pë dzë tsagdchini rall lidchi Herodes. Dzë ni gutë Herodes shábiꞌ parë guzull de rëy nu guzúbëll lu tribunal shtë́nëll. Iurní guzublú guníꞌill zihani diꞌdzë lu ra mënë.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Lëꞌë ra mënë guzublú gurushtiá; guniꞌi rall: ―Ndëꞌë nacagniꞌi adë nall tubi nguiu sino quë nall tubi dios.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Lueguë iurní tubi ianglë shtë Dios bëdchini. Bëruꞌldë ianglë lëꞌë Herodes lu tubi galguidzë dushë purquë adë bëdë́ꞌëdiꞌill cuendë diꞌdzë shtë Dios. Más bëuuꞌ ldúꞌull naguniꞌi ra mënë lull. Gudáu ra mbiziuguë lëꞌë Herodes; gútill.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Dizaꞌquë shtë Dios guaglaꞌguë bërëꞌtsë nezë rëꞌ nezë rëꞌ. Zihani mënë gualdí lduꞌu rall dizaꞌquë.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bernabé nu Saulo guagsaꞌnë dumí nabësheꞌldë ra mënë Antioquía parë ra prubi ciudá Jerusalén. Iurní bëagrí raiꞌ con Juan Marcos hashtë Antioquía.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.