Apocalipse 16
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NTLH
1 Iurní binia tubi bë fuertë naná bëruꞌu de lu santuari. Voz ni guniꞌi lu gadchi ianglë: ―Gulë tsagldaꞌtë ra copë shtë cashtigu lu guë́ꞌdchiliu, ra cashtigu dushë shtë Dios.
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Primërë ianglë guagldáꞌtiꞌ copë lu guë́ꞌdchiliu. Grë́tëꞌ mënë nanapë marquë shtë ma dushë nu naná bëꞌnë adorar figurë shtë ma, ni bëruꞌu guëëꞌdzu dushë ladi rall; nalë́ nahiuꞌbë ra guëëꞌdzu.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Segundë ianglë guagldáꞌtiꞌ copë shtë́hiꞌ lu nisëduꞌu; nu lëꞌë nisë bëaquin rënë ziquë rënë shtë tëgulë. Hia guti grë ra nanapë vidë laꞌni nisë ni.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Tecërë ianglë guagldáꞌtiꞌ copë shtë́niꞌ lu guëëꞌgu nu lu ra zini; hia bëac rahin rënë.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Lueguë binia bë shtë ianglë naquëhapë nisë. Guníꞌiꞌ: ―Nazaꞌquë lo quë nabë́ꞌnël, Dadë Dios. Nal Santu. Nal principi nu lë́ꞌël nal fin.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Justë nal purquë lëꞌë mënë ni gudini rall shmë́nël; gudini rall ra nabiadiꞌdzë shtíꞌdzël. Pues iurneꞌ lë́ꞌël bë́ꞌnël parë biiꞌ rall rënë shtë guëëꞌgu nu zini purquë zni runë tucarë rall.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Bini zaca tubi bë nabëdchini dizdë bëcuꞌguë; guníꞌiꞌ: ―Nia Dadë Dios, rnibë́ꞌal grë́tëꞌ cusë. Bë́ꞌnël juzguë con verdá nu manërë tubldí.
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Hia cuartë ianglë guagldáꞌtiꞌ copë shtë́niꞌ lu ngubidzë nu bëdë́ꞌëiꞌ pudërë lëꞌë ngubidzë parë guëzaꞌi ngubidzë ra mënë con guiꞌi.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Grë́tëꞌ mënë güeꞌqui ra, cusë nadzëꞌbë, perë adë bë́ꞌnëdiꞌi rall cambi mudë nanabani rall, nu adë guníꞌidiꞌi rall llëruꞌbë na pudërë de Dios sino guniꞌi rall cusë dzabë cuntrë lëꞌë më, el quë nanapë pudërë subrë grë́tëꞌ ra plaguë rëꞌ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Quintë ianglë guagldáꞌtiꞌ copë shtë́niꞌ lu trunë catë quëbezë ma dushë; iurní catë rnibë́ꞌall bëaꞌnë nacahi. Ra mënë gudáhuëꞌ rall ldudzë rall por tantë dulurë.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Nilë por ni adë bësáꞌnëdiꞌi rall parë quëhunë rall mal. Más guniꞌi rall cusë dzabë cuntrë Dios naquëbezë gubeꞌe por tantë dulurë nu guëëꞌdzu shtë rall.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Hia lëꞌë sexto ianglë guagldaꞌtë copë shtë́hiꞌ lu nisë shtë guëëꞌgu Eufrates; hia lëꞌë nisë ni gubidchi parë gac tubi nezë, tëdë ra rëy nazeꞌdë nezë guiaꞌa.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Iurní gunahia lu dragón nu lëꞌë ma dushë nu lëꞌë nabishi; ruaꞌ rall bëruꞌu tsunë espíritu mal naná formë shtë llaꞌu.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ndëꞌë na ra espíritu shtë ra mëdzabë perë napë ra pudërë parë gunë rall milagrë. Bëruꞌu rall parë guëtëá rall grë́tëꞌ ra rëy shtë guë́ꞌdchiliu parë lu guërru. Gaquin dzë narunë Dios disponer. Napë më grë pudërë.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Gulë guná, na zelda sin quë adë gac ldë́ꞌëdiaꞌa, ziquë ridë tubi ngubaꞌnë. Dichusë el quë naná zu nasini iurní nu quëhápëll shábëll të parë adë së́diꞌi rall con galështú delantë lu më”.
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Hia iurní bëtëá rall ra rëy lugar nalë con diꞌdzë hebreo, lëhin Armagedón.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Hia séptimo ianglë guagldaꞌtë copë shtë́hiꞌ lu mbë. Iurní dizdë santuari laꞌni gubeꞌe, bëruꞌu tubi bë fuertë nazeꞌdë de lu trunë. Guniꞌi bë: ―Hia bëdchini fin.
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Iurní guꞌ tubi guꞌtë nguziꞌu nu guꞌ ruidë nu gudini nguziꞌu. Lëꞌë guë́ꞌdchiliu bëllú; bëchiꞌchi guë́ꞌdchiliu con tubi llu más fuertë quë grë ra llu naná bëdchini dizdë lëꞌë më bëcueꞌshtë́ më guë́ꞌdchiliu.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Lëꞌë ciudá ruꞌbë gureꞌzin tsunë partë nu grë ciudá shtë guë́ꞌdchiliu gurë́ rahin. Iurní Dios bëagná lduꞌi lëꞌë ciudá ruꞌbë Babilonia. Bësheꞌldë më cashtigu dushë guëc ra mënë shtë ciudá ni, tantë llanë napë më.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Grë́tëꞌ ra dani nu ra dani laꞌni nisë, gunitilú rahin.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Nu zac gulaguë de gubeꞌe guiuguë́ ruꞌbë subrë guëc ra mënë. Guiuguë́ ni rzunëꞌë cuarenta kilos. Perë ra nguiu guniꞌi rall cusë dzabë cuntrë Dios por ra plaguë shtë guiuguë́. Guquin tubi cashtigu dushë nabësheꞌldë Dios.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.