1 Tessalonicenses 2
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs NVT
1 Mizmë lëꞌë të bëchi la saꞌ hiaꞌa, nanë́ të dzë nabeꞌdë guëná naꞌa lëꞌë të, adë gúquëdiꞌin sin resultadë.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Bien nanë́ të guzunaldë ra mënë lëꞌë naꞌa guëꞌdchi Filipos antsë bëdchini naꞌa Tesalónica. Guniꞌi guidzë ra mënë lëꞌë naꞌa nu bëquëꞌë hiaguë rall lëꞌë naꞌa, perë Dios bëꞌnë compañi lëꞌë naꞌa. Con guëdubinú lduꞌu naꞌa biadiꞌdzë naꞌa ra dizaꞌquë lu grë të. Adë bëdzë́bëdiꞌi naꞌa aunquë nalë́ guzunaldë ra mënë lëꞌë naꞌa.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Adë bësiguë́diꞌi naꞌa lëꞌë të purquë ra diꞌdzë nabëluaꞌa naꞌa lëꞌë të nahin verdá. Guquëreldë zaꞌquë naꞌa con lëꞌë të, lë́dëdiꞌi con ra llgabë mal. Beꞌdë guëniꞌi naꞌa lu të parë tsanaldë të nezë zaꞌquë shtë Dios.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Iurë bëdëdë naꞌa lu prëbë shtë Dios, bëꞌnë më incarguë lëꞌë naꞌa ra dizaꞌquë shtë më nagunë salvar lëꞌë hiaꞌa. Zni riagniꞌi naꞌa shtiꞌdzë më lu ra mënë. Adë riagniꞌi naꞌa dizaꞌquë lu ra mënë niétiquë parë gac shtuꞌu rall lëꞌë naꞌa sino quë dzudëꞌnë naꞌa shchiꞌni Dios, el quë narnibëꞌa lëꞌë naꞌa. Dios na testigu de quë verdá na llgabë shtë naꞌa.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Cumë ziquë nanë́ të nunquë adë bëluáꞌadiꞌi naꞌa lëꞌë të con diꞌdzë chulë naruadiꞌdzë ra mënë shtë guë́ꞌdchiliu, nu adë bëluáꞌadiꞌi naꞌa lëꞌë të con protëstë parë nadchisú naꞌa shtumí të. Dios nanë́ më grë ra diꞌdzë rëꞌ nahin verdá, grë diꞌdzë narniꞌi naꞌa lu të.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Nunquë adë rguílidiꞌi naꞌa parë gac naꞌa më ruꞌbë lu ra mënë, nilë lëꞌë të, nu nilë ra naquëreldë ra stubi ladë, perë ziquë muzë shtë Jesús naná naꞌa, napë naꞌa derechë parë nianaꞌbë naꞌa lu të ra cusë narquiꞌni naꞌa perë adë chu bë́ꞌnëdiꞌin.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Mejurë bëdëꞌnë naduꞌu naꞌa lu të ziquë tubi naꞌa narac shtuꞌu ra shíniꞌ.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Tantë rac shtuꞌu naꞌa lëꞌë të, beꞌdë guëniꞌi naꞌa dizaꞌquë shtë Dios lu të nu bëdëꞌnë naꞌa sirvë lu të purquë llëruꞌbë cariñi nadapë naꞌa parë lëꞌë të.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 ¿Gu rëagná lduꞌu të bëchi la saꞌ hiaꞌa, lla bëdëꞌnë naꞌa dchiꞌni hashtë bëdzaguë naꞌa parë gudili naꞌa nagudáu naꞌa? Dzë ni beꞌdë guëniꞌi naꞌa dizaꞌquë shtë Dios lu të. Bëdëꞌnë naꞌa dchiꞌni dzë la gueꞌlë parë adë pë gunáꞌbëdiꞌi naꞌa lu të.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Lëꞌë të naná rialdí lduꞌu dizaꞌquë, nanë́ të nu rna Dios lla guquëreldënú naꞌa lëꞌë të. Guquëreldë zaꞌquë naꞌa con lëꞌë të sin ni tubi llgabë mal. Adë gunádiꞌi të bëdëꞌnë naꞌa duldë iurní purquë vidë shtë naꞌa limpi nahin delantë lu Dios.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Cadë lëꞌë të nanë́ të lla mudë biadiꞌdzënú naꞌa lëꞌë të lla gunë të. Guniꞌinú naꞌa lëꞌë të cadë tubi të cumë ziquë rniꞌinú shtadë llguëꞌnë lëꞌë llguëꞌnë.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Guniꞌi naꞌa lu të con guëdubinú lduꞌu naꞌa; bëneꞌe naꞌa cunseju parë guëbani të tubi vidë naná rëuuꞌ lduꞌu Dios. Gunaꞌbë Dios lëꞌë të parë tsutë́ të lugar catë rnibëꞌa më, catë nanú pudërë nu llni shtë më.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 También rdëꞌë naꞌa graci lu më guëdubi tiempë purquë dzë ni, bëquë́ diaguë të dizaꞌquë shtë Dios. Tiempë nabeꞌdë guëniꞌi naꞌa lu të, bëꞌnë të recibirin ziquë lëꞌë më nianiꞌi më lu të. Adë bë́ꞌnëdiꞌi të recibirin ziquë diꞌdzë përuchi, purquë de verdá na rahin dizaꞌquë shtë Dios narunë cambi vidë shtë të.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Pues rniaꞌa lu të bëchi la saꞌ hiaꞌa, dzë ni guzunaldë ra mënë ladzë të lëꞌë të, gulubënebi të ziquë bëꞌnë ra shmënë Dadë Jesús nanarë́ Judea. Ra më israelitë guzunaldë rall lëꞌë ra grupë shtë shmënë Dios, nu ra më ladzë të guzunaldë rall lëꞌë të purquë rialdí lduꞌu të dizaꞌquë.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Ra më israelitë gudini rall lëꞌë Dadë Jesús nu gudini rall ra nabiadiꞌdzë shtiꞌdzë Dios lu rall. Mizmë manërë bëquë́ guiaꞌa rall shtiꞌdzë naꞌa. Adë quëreldë záꞌquëdiꞌi rall delantë lu Dios. Rldë rall nu rzu rall lu grë mënë.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Nu adë gunë́diꞌi rall niagniꞌi naꞌa dizaꞌquë lu ra mënë nanádiꞌi më israelitë parë gac salvar rall. Por lo quë naquëhunë rall, ziaruꞌbë ra duldë shtë rall. Iurneꞌ bëdchini cashtigu dushë shtë Dios guëc rall parë siemprë.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Por partë shtë naꞌa rniaꞌa lu të bëchi la saꞌ hiaꞌa, dzë nagunitilú naꞌa lu të tubi tiempë, masiá adë chu rnádiꞌi lu të, perë siemprë nanú të laꞌni lduꞌu naꞌa. Nu llëruꞌbë gan gupë naꞌa parë guëná naꞌa lu të stubi.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Guc lduꞌu naꞌa nadëꞌpë naꞌa masiá niáꞌasë sulë Pablo. Guadzaꞌguë vueltë guc lduaꞌa nidë guna visitar lëꞌë të perë cadë vueltë narac shtuaꞌa nelda, mëdzabë Satanás guzull lua parë adë béldëdiaꞌa.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Dzë naguidë Dadë Jesús stubi vueltë, zugaꞌa të lu më; guëquitë lduꞌu naꞌa con lëꞌë të iurní. Nadapë naꞌa llëruꞌbë confiansë lëꞌë të. ¿Chu gunë lëgrë lduꞌu naꞌa iurë guëdchini më? pues mizmë lëꞌë të gunë lëgrë të lduꞌu naꞌa dzë ni.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Rbedchí lduꞌu naꞌa con lëꞌë të nu zihani mënë rniꞌi zaꞌquë rall de lëꞌë naꞌa purquë na të shmënë Dios.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.