1 Coríntios 4
Ocotlán Zapotec (ZAC_SIM) vs VC
1 Grë́tëꞌ të napë quë gunë të llgabë de quë na naꞌa sulamëntë shmuzë Cristo. Gulë́ më lëꞌë naꞌa parë tsagluaꞌa naꞌa ra mënë diꞌdzë shtë më, cusë de quë antsë adë guc bë́ꞌadiꞌi mieti.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 El quë naná incarguë tubi dchiꞌni, napë quë gáquiꞌ nazaꞌquë; napë quë gúniꞌ cumplir lo quë narunë tucarë.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Por partë shtëna adë riádiꞌi lduaꞌa iurë quëhunë të juzguë lëꞌë na, nilë riádiꞌi lduaꞌa por los de más sahia narunë juzguë na; pues adë ráquëdiaꞌa gunë juzguë mizmë na.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Perë si talë ni tubi shgaba adë quëgdchíꞌbëdiꞌi galquiá cuntrë na, adë na segurë de quë nápëdiaꞌa faltë. Lëꞌë Dadë na el quë nagunë juzguë shchiꞌnia.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Adë rúnëdiꞌi të juzguë nasesë. Gulë cuezë hashtë lëꞌë Dadë guëabrí; guëgú më grë́tëꞌ cusë lu llni, grë lo quë nagaꞌchi lu nacahi. Guëluaꞌa më grë́tëꞌ narac shtuꞌu mieti laꞌni lduꞌu rall. Iurní gunë më honrar cadë nguiu según narunë tucarë.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Dadë, quëadiꞌdza ra cusë rëꞌ parë bien shtë të. Quëgdchiꞌba tubi comparaciuni naná runë tratë dchiꞌni nabëdëꞌnë naꞌa, Apolos con na. Gulë guaglaꞌguë enseñanse shtë naꞌa; gulë bëꞌnë cumplir lo quë narniꞌi Sagradas Escrituras shcuendë lo quë narunë tucarë gunë mënë, nu parë ni tubi të adë rníꞌidiꞌi nadchini de mësë shtë́nël nu rúnël desprëci stubi mësë entrë lëꞌë të.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 ¿Chull bëꞌnë të tsu tubi mësë entrë lëꞌë të? ¿Pë cusë nápël nanádiꞌi lo quë nabë́ꞌnël recibir? Si talë bëzëlaaꞌchi më lo quë nanápël, ¿pëzielú runë nadchínil? Rúnël ziquë lë́ꞌël bë́ꞌnël gan por mizmë fuersë shtë́nël.
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Lëꞌë të më Corinto, runë nadchini të purquë rniꞌi të adë pë runë fáltëdiꞌi, de quë napë të grë bendición narsheꞌldë Dios dizdë gubeꞌe. Runë të llgabë rquíꞌnidiꞌi të lëꞌë naꞌa, de quë rnibëꞌa të ziquë rëy, de quë lasáquëdiꞌi naꞌa. Nalë́ rac shtuaꞌa de quë nanibëꞌa të ziquë rëy të guënibëꞌanú naꞌa lëꞌë të.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Pues lluáꞌahia de quë Dios bësaꞌnë më lëꞌë naꞌa ra poshtë lúltimë lugar. Na naꞌa ziquë ra mënë mal naguc condenar parë gati raiꞌ. Dzu naꞌa lu ra mënë nu lu ra ianglë nadë más parë guëbiꞌa raiꞌ lu naꞌa cumë cusë nardzëguëëꞌ lduꞌu mieti.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Rdëꞌnë naꞌa sirvë lu Cristo perë lëꞌë të rniꞌi të na naꞌa tuntë mientras rniꞌi të na të shmënë më namás rac bëꞌa. Na naꞌa ra nalasáquëdiꞌi perë lëꞌë të sí, lasac të. Quëhunë mënë honrar lëꞌë të perë quëhunë të desprëci lëꞌë naꞌa.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Hashtë iurneꞌ quëgzac zi naꞌa lu galërldiaꞌnë nu lu galërbidchi; runë faltë shabë naꞌa; ra mënë rushtiá rall guëc naꞌa; adë nídiꞌi lidchi naꞌa.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Rdzaguë naꞌa lu ra dchiꞌni naquëhunë guiaꞌa naꞌa. Ra mënë rgue guëc naꞌa perë rdchigrë́ naꞌa con diꞌdzë nanapë bendición shtë Dios. Rzunaldë rall lëꞌë naꞌa perë lëꞌë naꞌa ruaꞌa lduꞌu naꞌa sin adë pë rníꞌidiꞌi naꞌa cuntrë lëꞌë rall.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Rniꞌi rall cuntrë lëꞌë naꞌa perë na naꞌa pacënci. Quëhunë rall tratë lëꞌë naꞌa ziquë guiꞌlli lu nezë; runë rall tratë lëꞌë naꞌa ziquë cusë más nadzabë laꞌni guë́ꞌdchiliu, cusë nadë rlluíꞌidiꞌi.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Adë rquë́ꞌëdiaꞌa ndëꞌë parë guëtú lu të sino parë guënehia cunsëju ziquë ra shinia narac shtuaꞌa.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Aunquë napë të chiꞌi mili mësë naná rluaꞌa lëꞌë të, napë të tubsë shtadë të. Por ra dizaꞌquë naguniaꞌa lu të, na të unidë con Cristo Jesús. Por ni nahia ziquë shtadë të.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Por ni quëhuna ruëguë lu të de quë cubënebi të cumë ziquë ejemplë shtëna.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Parë gunë të cumplir narac shtuaꞌa, bësheꞌlda Timoteo lu të. Náhiꞌ tubi nguiu nabëna gan por Cristo nu rac shtuaꞌa lë́ꞌiꞌ. Siemprë quëreldë záꞌquëll ziquë shmënë Dios. Lëꞌë Timoteo guësëagná ldúꞌiꞌ lëꞌë të lo mizmë enseñansë nabëluáꞌahia lla narunë tucarë guëquëreldë ra mënë shtë Cristo, igual ziquë rluáꞌahia guëdubi lugar catë nanú grupë shtë shmënë Dios.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Nanú bëldá de lëꞌë të nalë́ runë rall nadchini; runë rall llgabë adë gueldë guënádiaꞌa lëꞌë të
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 perë quëbeza të parë tsahia lueguë nu gueldë guënahia lëꞌë të si talë Dadë guënéꞌeiꞌ permisi. Iurní gac bë́ꞌahia chu narunë nadchini. Gac bë́ꞌahia si talë nadë más ruadiꞌdzë rall u si napë rall pudërë shtë Dios.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Catë rnibëꞌa Dios ziquë rëy, nanú más quë diꞌdzë narniꞌi mënë; nanú milagrë nu sëñi naquëhunë më.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 ¿Pë rac shtuꞌu të? ¿Zeldë guënahia lëꞌë të con tubi hiaguë; gau të varë? u ¿zeldë guënahia lëꞌë të cumë më naduꞌu, ziquë tubi narac shtuꞌu lëꞌë të?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.