Romanos 9
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NTLH
1 Zec xpɨny Crist ni naa, caniia laat ni ná didxldí quɨt caniitia laat dixú. Ne nare nánna dec Spíritu Sant nánny didxldí ná ni caniia laat
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 dec llillite per nalasquɨza rziienia ne axtpacza quɨt rdxialtia xa gúna.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ójla nare masquɨpacza quɨt yálda perdón, masquɨpacza idzɨcá Crist nare tuby lad, per belrulati ziy chalee gacnía de bɨnládxa par quɨt yálddeb castigu.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Niy ná ni rziienia pur de saa bniety Israelaa pur ni quɨt rundeb cuend Dios ne laadeb ná ni bcuabee Dios gacdeb xpɨnny ax bednany laadeb formɨ de tuby zá, raipny laadeb xa xquel gapdeb nez par cun laany, bdeedny laadeb xleyny, raipny laadeb xa xquel itodebny ne baanny promes cun laadeb.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ne gati zíyziti sino que ziyza lo xfamily de bniety gulal ni baany sirvɨ lo Dios zádeb, lo de bnietiac ni záza Crist chi beedny lo guɨchliu, laany ni nány Dios ni riáld gap bniety didxdoo iduibtiampte pur ni rápny guelrnabee lo irate ni nuu. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Quɨt caniitia dec aquɨt gúnti Dios cumplir de xpromesny, sino que ni caniia ná dec gati irati bniety Israel ná xpɨny Dios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Gati purti zátideb lo xfamily to Abraham ax iratedeb nádeb descendency xte to Abraham, te pur Dios raipny Abraham: “Desdɨ llingaanu Isaac sulo descendency xtenu.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ziy xquel racbeen dec gati purti náti bniety, bniety Israel, ax a ná bniety xpɨny Dios sino que de xpɨny Dios ná de ni rucuend dec descendency xte Abraham zéeddeb pur ni reldilaazdeb xtiidxny zec Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Te pur laab güeldilaazbɨ laany chi raipny laab: “Stuby iz pur anacre guelda ne chiy acaa Sara tuby nguiueen.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ne gati zíyziti sino que chi guroo Isaac llingaan Sara chiy bichnaab cun Rebeca. Ne anste ni gal de cuach ni cuáa Rebeca
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 (deni niclɨ gady gúntideby niclɨ güen niclɨza mal, te par yíany dec Dios anánny tú rbény gati purti ni runti bniety sino que laany anánny tú rcuabeeny ax anste ni gal de cuachqui),
11 — ausente —
12 Dios raipny Rebeca: “Lo de cuachquɨ, ni rrop ná ni inabee lo ni gal gulo.”
12 — ausente —
13 Zecquɨ ni cá lo xquiits Dios rut rnii: “Bcaaza Jacob per bdxichnía Esaú.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Anre, ¿ladxa pur ziy ax iniin dec Dios quɨt runtiny zec ni riáld? ¡Per gati ziytiy!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Te pur Dios raipny Moisés: “Slaslaaza ni ná par ilaslaaza ne sgázaca ni ná par igaa.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Pur ningui quɨt xo ilaslaazti Dios bniety pur xgabzipacbɨ o pur ni cayunzacbɨ sino que de Dios ríian tú ná par ilaslaazny.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Lo xquiits Dios rnii dec Dios raipny rey xte Egipto: “Nare baania liú rey te par pur liú yíany guelrnabee ni napa ax irɨɨch diidx pur nare iduibte lo guɨchliu.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Pur ningui rniia laat dec Dios anánny tú ilaslaazny ne túza ná par ixúngny.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Per tal bel pur ziy ax iniit: “Belati ziyguiy, ¿xizani rdxiich Dios zec ni nan ne quɨtllɨ xo izun lo xgabny?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Per, ¿túlesaquɨy bɨnguɨchliu par iniib ziy pur Dios? ¿Tatix zelee gaipy tuby gues ni banchuu guesqui: “Xínii baaniu nare squé?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Ta gati ni runchuu de gues ná ni run zec ni ná xgabni cun bany? En laab ríian ni gunnéb banyqui, bel gunchuub tuby gues par us ne tuby guesza par luj.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Anre ziyzaquɨy Dios anánny tú riáld castigu ne axt zelee niungapacny castigu par yíany guelrnabee xtenny. Per laany belaaznény ne gúpny paciency de ni quɨt rcuadiag diidx, de ni riáld initlony.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Belaaznény laadeb te par bíeny dec en laany ríian xa ná par gúnny, dec laany ná ni rápny guelrnabee ax blaslaazny de ni nanchuuny desde gulo dec ziálddeb llayabaa.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ne laadebɨy dunnɨ ni agurɨdx Dios zeclɨ lo de bniety Israel ne zeclɨza lo de ni quɨt ná bniety Israel.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Zecquɨ ni cá lo librɨ ni bcuaa profet Oseas, rut rnii:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Teru chúu dxi rut raipy Dios de bniety:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ziyza guniiza profet Isaías pur de bniety Israel: “Masquɨpacza quesentiand zieny ná de bniety Israel zecpacza yiully ruu nisdoo, per duudxzideb ná ni ldá lo ni zedgac.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Te pur Dios ziub gúnny cumplir xtiidxny lo guɨchliuré zectispac ni aguniiny.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ne desdɨ anste ziyza gunii profet Isaías:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Anre, ¿xi iniin an? De ni quɨt ná bniety Israel niclɨ quɨt guudeb guelrsaa xa gapdeb perdón lo Dios, per anre anapdeb perdónqui pur ni reldilaazdeb Jesucrist.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ne de bniety Israel masquɨ quesentiand baandeb pur ibánydeb zec ni rnabee ley par gapdeb perdón lo Dios, per bian nialeey.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ne, ¿xínii bian nialee niapdeb perdón ziy an? Pur ni mazru baandeb pur ibánydeb zec ni rnabee ley xlat ni nialdilaazdeb Dios zec ni ná par chaldilaazdebny par gapdeb perdón. Ziy xquel bedgac Crist par laadeb zecpacza tuby “guia ni rlap bniety”,
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 zecquɨ ni cá lo xquiits Dios rut rnii:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.