Marcos 12
San Juan Guelavía Zapotec (ZAB_TBL) vs VC
1 Chiyru guzulo caniné Jesús laadeb cun púrpac de cuend, raipny laadeb: —Guu tuby bniety nguiu bzub de yag uv lo lliab, chiy baaniacbɨ gurraly iduibrdontec. Chiyru banchuuzacbɨ láani rut illii quia de uvqui, ne bzuubzacbɨ tuby yuu yaa par yaap iduibte lo lliabqui. ’Chiyru gulediinbɨni lo de bniety ni nán run dzɨɨny xte uv ax zégacbɨ, zit nez rut güeldezbɨ.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Chi bdzɨny dxi ni gac iruld uv, bxiaaldbɨ tuby xmosbɨ par challii ni riáldbɨ.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Per de bɨnqui gunaazdeb mosqui, btaazdeb laab ax bzieecquideb laab sin xíteete.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Chiy bniety ni ná xtenni guɨchliuqui bxiaaldbɨ stuby mos. Per ziygac de bɨnqui bcuaadeb guia mosqui, bldáadeb quiab ne gudédeb lob.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Bnietqui gubíi bxiaaldbɨ stuby mos. Per de bɨnqui ax gudinxúgacdeb mosqui. Zienziru mos bxiaaldbɨ, nuudeb bdaazdeb ne nuuzadeb gudinxú de bɨnqui laadeb.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 ’Parzi bniety ni ná xtenni guɨchliuqui, allingaantisbɨ rieedx ixiaaldbɨ ne quesentiand rcaazbɨ llingaanbɨqui. Ax bxiaaldbɨ laab te pur baanbɨ xgab, guniib: “Zappacdeb didxdoo lliinia.”
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Per de bɨnqui raipiacdeb saadeb: “Bnietquɨy ná ni yanné liu rut nuu uvquɨ. Gultoo idinxúnbɨ te gacni xtennɨ.”
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ziy xquel guc. Gunaazdeb laab, gudinxúdeb laab, chiyru guléedeb laab lo liuqui.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Jesús gunabdiidxny de bniety ni caninény: —Anre, ¿xi rlilot gún bniety ni ná xtenni guɨchliuqui? Rguixtiia lot dec laab zeedbɨ par quinxúb de bɨnqui ax sdeedbɨ guɨchliuqui stuby de bniety.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 ’¿Ta gady guuldtɨ lo xquiits Dios rut rnii?:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 — ausente —
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 De ni nap guelrnabee, chi bindiagdeb ni gunii Jesús rcaazdeb ninaazdeb laany pur ni gucbeedeb dec pur laadeb ná ni guniiny. Per cun rdxibdeb de bniety ax bsaandebny, zégacdeb.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Chiy bxiaalddeb tuby tiop de fariseu cun tuby tiopza de xpɨny Herodes rut zuguaa Jesús par quíilydeb nez iniiny tuby diidx ni chalee gúndeb contrɨ laany.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ax raipdeb laany: —Maistrɨ, dunnɨ nánnɨ dec laabiu rueebiu didxldí sin quɨt runtibiu cuend tú ná bniety. Te pur nez lobiu tubylote ná bniety, ne guldípacbiu rliuubiu bniety xa xquel rcaaz Dios ibány bniety. Pur ningui, rnabdiidxnɨ laabiu: ¿Ta ná güen idillynɨ xte impuest lo rey César o quɨt náti güen? ¿La sdillynɨ o quɨt idillynɨ?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Per Jesús gucbeegacny dec runzideb ax raipny laadeb: —¿Xínii runtɨ prueb nare? Gultané tuby mɨly par iguíaa.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Chiy bednédeb tuby mɨly, ax gunabdiidxny laadeb: —¿Tú lon cá loc? ne, ¿tú láng cá loc? Laadeb cuaibdeb: —Xte rey César.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Chiyru raipy Jesús laadeb: —Guldeed César ni ná xte César, ne guldeed Dios ni ná xte Dios. Ax bdxalodeb zec ni cuaibny.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Chiguld güeguiaa tuby tiop de bɨny saduceu Jesús, te de saduceu rniideb dec quɨt ibányti de bɨnguty stuby. Pur ningui, güenabdiidxdeb Jesús, raipdebny:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 —Maistrɨ, ley xte Moisés rnii dec belati gaty tuby bniety nguiu ne isáanbɨ chialbɨ sin quɨt niactideb de family, chiy bets bniety ni gutyqui ná par guchnaab viudqui par gacdeb de family xlat betsbɨ ni gutyqui.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Ne guu tuby family rut gucdeb gadz bets. Ni ná guloqui bichnaab, per gutybɨ sin quɨt niactib de family cun chialbɨ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Chiyru bichnaa ni rrop betsbɨqui viudqui, per gutiaczacbɨ sin quɨt niactib de family cun viudqui. Ziygac guc cun ni rion betsbɨ.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Ziytec xquel guc cun irate gadz betsdeb, nic tubydeb quɨt gucti de family cun viudqui. Pur lúltmɨ, ax guty gunaaqui.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Anre chi ibány de bɨnguty, de lo ira gadz betsdeb, ¿tú rac chialni gunaaqui te pur iratecdeb bichnaa laab?
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Chiy cuaby Jesús lodeb: —Laat rzacantɨ pur ni quɨt gántɨ xtiidx Dios ne quɨt gántɨ xa ná guelrnabee xtenny.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Te pur chi ibány de bɨnguty stuby, aquɨt guchnaatideb niclɨza aquɨt ideedtideb lliindeb par guchnaa sino que laadeb gacdeb zec de ánglɨ llayabaa.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ne ni ibány de bɨnguty stuby, ¿ta gady guuldtɨ lo librɨ xte Moisés rut rnii dec gunáb yag ni cayaaicqui? Ax ruy bíeny rsee Dios, raipny laab: “Nare naa Dios xte Abraham, xte Isaac ne xte Jacob.”
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Pur ningui, rniia laat dec Dios gati Diosti xte de bɨnguty laany sino que xte de ni nabány, te pur par laany irate bniety nabány. Ax rzacanquɨpactɨ zec ni runleistɨ xgab.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Deni guná tuby maistrɨ ni nán ley dec güenquɨ cuaby Jesús lo de bɨnqui, laab ni bindiagbɨ xi beedeb ax gunabdiidxbɨ Jesús: —¿Cún mandamient ni mazru sac lo irate de mandamient?
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesús cuaibny: —Mandamient ni mazru sac rnii: “Gulcuadiag de bniety Israel. Xtadnɨ Dios, laatisny nány Dios.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Bcaaz Xtadu Dios, cun gan, zecpaczaxnarul, dibyquia dibylaazu.” Ziy ná mandamient ni mazru sac.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Chiy ni rrop mandamient rnii: “Bcaaz saa bnietiu zecac liú.” Ne de lo iropte mandamientré, quɨtru xi mandamienti mazru sac.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Chiyru raipy maistrɨqui Jesús: —Güenquɨ ná ni guniibiu, Maistrɨ. Didxldíc rniibiu dec tubyzi Dios nuu ne laatisny nány Dios.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Chiy dibyquia dibylaaz bniety icaaz laany zecpaczaxnarul, ne icaaz bniety saa bnietni zecac laab. Ziy ná ni mazru sac que iraru gun ni rené bniety lo Dios.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Chi guná Jesús dec güenquɨ cuaby maistrɨqui, chiy raipny laab: —Quɨt zitti zugoo par yiiu lo guelrnabee xte Dios. Chiy aquɨtru tu biallti xi ninabdiidx laany.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Deni caseed Jesús de bniety laniudoroo xte Jerusalén chiy raipny laadeb: —¿Xínii rnii de maistrɨ ni nán ley dec Crist rac lliin rey David?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ne David pur Spíritu Sant guniib:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Pur ningui, belati Crist rac lliin David, ¿xínii raipy David laany Dad? Irate de bniety ni zuguaa laniudooqui, rdxalaazdeb cacuadiagdeb xtiidxny.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Chiy lalzi ni caseed Jesús de bniety, raipny laadeb: —Gulcualo cun de maistrɨ ni nán ley. Te pur laadeb riulaazdeb candzadeb cun lady zaac xtendeb, ne riulaazzadeb gap bniety didxdoo laadeb lo nez.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Chiy láani de yudoo rguíilyzadeb subdeb lo de bangu rut rbe de ni mazru sac, ziygacza rundeb rut requiindeb.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Ne ziyza rdzɨcádeb liz de gunaa viud, chiy parlesa ná bniety dec güen nádeb ax xipal ziuul de ldee ruulddeb. Per laadeb ná ni mazru castiguroo yálddeb.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Tuby güelt, Jesús zubny laniudoo Jerusalén nez rut zu de alcancía ni ruu gun. Ax rguiaany rsáan de bniety mɨly láani de alcancíaqui ne zienza de ricu rsáan zieny mɨly láanqui.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Chiy bdzɨny tuby gunaa viud probeen, ax bsáanbɨ tiop cobreen ni gulliaa sac.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Chiyru gurɨdx Jesús de xpɨnny, raipny laadeb: —Nare rguixtiia lot dec viud probeenré mazru sac gun ni bsáanbɨ que de gun ni bsáan iraru de bniety.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Te pur iratedeb rsáandeb púrzi ni run sobrɨ laadeb, per laab masquɨ cun guelprob xtenbɨ, bsáanbɨ irate xcentaveenbɨ láani alcancíaqui, masquɨ niyzi napbɨ.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.